Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

ΥΠΕΡΟΓΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΝΟΣΗΛΙΑ Νέα βάρη σε ασθενείς και Ταμεία


Η νέα απόφαση της κυβέρνησης αποτελεί έναν ακόμα κρίκο στη μεγάλη αλυσίδα της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών Υγείας
Δυσβάσταχτες είναι οι αυξήσεις στα νοσήλια
Νάρκη στα θεμέλια των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά και δυσβάσταχτο βάρος τόσο για τους ασφαλισμένους όσο και για τους ανασφάλιστους, θα αποτελέσει ο νέος τρόπος τιμολόγησης των νοσηλίων στα νοσοκομεία. Η κυβέρνηση φαίνεται να οριστικοποιεί την εφαρμογή των «Ομοιογενών Διαγνωστικών Κατηγοριών» (DRGs) που τα συνοδεύει με την αύξηση μέχρι και 29,4% των λεγόμενων «ημερήσιων κλειστών νοσηλίων» που ισχύουν μέχρι σήμερα (φαίνονται στον Πίνακα που δημοσιεύουμε). Στο μεταξύ, με τη διαχρονική μείωση της κρατικής χρηματοδότησης για τη δημόσια Υγεία, το βάρος πέφτει στα ασφαλιστικά ταμεία, δηλαδή κυρίως στους ίδιους τους ασφαλισμένους, αφού τα Ταμεία ήδη αιμορραγούν, λόγω της ανεργίας, της μερικής απασχόλησης, της καταλήστευσης από εργοδότες και κράτος, τις εισφοροαπαλλαγές των εργοδοτών κ.ά. Και με την αύξηση των νοσηλίων τα Ταμεία καλούνται να καλύψουν μεγαλύτερες δαπάνες, με αποτέλεσμα είτε να επιβάλουν μεγαλύτερες εισφορές στους εργαζόμενους, είτε να προβούν σε περικοπές ιατρικών παροχών, ή και τα δύο μαζί.
Αποδεικνύονται οι τραγικές για τα λαϊκά στρώματα επιπτώσεις αυτού του δρόμου ανάπτυξης, που θέλει τα δημόσια νοσοκομεία να λειτουργούν σαν επιχειρήσεις και την υγεία ατομική υπόθεση ανάλογα με το «πορτοφόλι» του καθένα.

Η νέα απόφαση της κυβέρνησης αποτελεί έναν ακόμα κρίκο στη μεγάλη αλυσίδα της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών Υγείας, μετά την ολοήμερη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων, καθώς και τη λειτουργία του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) από τις αρχές του Σεπτέμβρη. Με τη δραστική μείωση της κρατικής χρηματοδότησης για την ίδια τη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων, το κάθε νοσοκομείο αναγκάζεται να λειτουργήσει σαν επιχείρηση, να βρει έσοδα πουλώντας υπηρεσίες Υγείας. Ενας τέτοιος μηχανισμός κοστολόγησης των ιατρικών πράξεων σύμφωνα με τους επιχειρηματικούς κανόνες είναι και τα DRGs.Τα DRGs είχαν αναρτηθεί από καιρό στην ιστοσελίδα του υπουργείου Υγείας και ο σχεδιασμός είναι μέσα από μια πιλοτική εφαρμογή μέχρι το τέλος του χρόνου να γενικευτεί η εφαρμογή τους από την 1.1.2012. Ομως, η ανάρτησή τους στην ιστοσελίδα «Διαύγεια» συνοδεύτηκε και με τις αυξήσεις στα κλειστά νοσήλια που κυμαίνονται (Βλέπε και Πίνακα) από 4,2-29,4%.
Στα DRGs κατατάχτηκαν περισσότερες από 700 ιατρικές κατηγορίες που κοστολογήθηκαν από 136 ευρώ (αιμοκάθαρση) και φτάνουν μέχρι και 94.009 ευρώ (εμφύτευση συσκευών κοιλιακής υποβοήθησης). Το κόστος αυτό ισχύει αν η θεραπεία δεν υπερβεί την προβλεπόμενη Μέση Διάρκεια Νοσηλείας (ΜΔΝ). Στην περίπτωση που ο ασθενής νοσηλευτεί παραπάνω από τη ΜΔΝ, τότε το Ταμείο θα επιβαρύνεται με αντίστοιχο ποσό της θέσης που νοσηλεύεται.
Π.χ. Για έναν ασθενή που έκανε επέμβαση αμφιβληστροειδούς, το Ταμείο του θα πληρώσει 837 ευρώ για μια μόνο μέρα. Αν χρειαστεί παραπάνω νοσηλεία τότε το Ταμείο θα πληρώσει επιπλέον ανάλογα με τη θέση και τον τομέα που νοσηλεύεται. Αν, π.χ., είναι στη Γ' θέση του Χειρουργικού Τομέα θα πληρώσει επιπλέον 80 ευρώ τη μέρα.
Αυτές οι χρεώσεις γίνονται με τα μέχρι τώρα δεδομένα τα οποία θα αλλάξουν, καθώς στα DRGs θα αντιστοιχηθούν ακόμα κοντά στις 10.000 ιατρικές πράξεις και υπηρεσίες για τους εσωτερικούς ασθενείς - γι' αυτούς δηλαδή που θα μπουν για νοσηλεία στα νοσοκομεία. Επίσης, θα αντιστοιχηθούν περίπου άλλες 10.000 πράξεις και υπηρεσίες για τους εξωτερικούς ασθενείς που θα προσέρχονται μόνο για εξετάσεις στα εξωτερικά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων.
Αποκαλυπτική αναδρομή
Μέχρι το 1992 τα Ταμεία πλήρωναν για τη νοσηλεία των ασθενών τους στα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία - και με μικρές διαφοροποιήσεις - με το λεγόμενο κλειστό νοσήλιο, που ήταν ενιαίο για όλους τους τομείς. Το νοσήλιο αντιστοιχούσε στις σημερινές θέσεις και κλιμακωνόταν από 8,33 ευρώ στη Γ' Θέση σε 17,73 ευρώ στην Α' Θέση. Δηλαδή, το Ταμείο χρεωνόταν τις μέρες νοσηλείας επί το αντίστοιχο νοσήλιο και τα υπόλοιπα έξοδα λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων τα κάλυπτε ο κρατικός προϋπολογισμός.
Το 1992 η τότε κυβέρνηση της ΝΔ αύξησε τα νοσήλια σε 23,48 ευρώ (Γ' Θέση) και 77,77 ευρώ (Α' Θέση). Την επόμενη χρονιά, πάλι η κυβέρνηση της ΝΔ αύξησε τα νοσήλια σε 45,9 ευρώ (Γ' Θέση) και 77,77 ευρώ (Α' Θέση).
Κι ήρθε το 1998 η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να προσθέσει ακόμα περισσότερες «δόσεις απελευθέρωσης» στη λειτουργία των νοσοκομείων. Καθιέρωσε διαφορετικούς τομείς με διαφορετικά νοσήλια - προσθέτοντας και τη θέση πολυτελείας - που φαίνονται στον Πίνακα που δημοσιεύουμε.
Ταυτόχρονα, εισήγαγε δυο νέες έννοιες: Το ημερήσιο ενοποιημένο (κλειστό) νοσήλιο και το συνολικό ενοποιημένο (κλειστό) νοσήλιο.
Με το ημερήσιο νοσήλιο καθιερώθηκαν τα νοσήλια ανά τομέα που φαίνονται στον Πίνακα. Εξαιρέθηκαν όμως ορισμένα φάρμακα (π.χ. τα κυτταροστατικά, εκείνα που το κόστος τους ξεπερνούσε, με τις τότε τιμές, τα 41,10 ευρώ και όσα δεν κυκλοφορούσαν στην Ελλάδα και τα εισήγαγε ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων). Επίσης εξαιρέθηκαν και ορισμένες ιατρικές πράξεις, όπως οι αγγειογραφίες και τομογραφίες (μαγνητικές και αξονικές). Για τις εξαιρέσεις, που κοστίζουν μερικές χιλιάδες ευρώ, χρεώνονται επιπλέον τα Ταμεία.
Με το συνολικό νοσήλιο προστέθηκαν ακόμα κάποιες χρεώσεις πράξεων ανεξάρτητα απ' το χρόνο νοσηλείας και πέρα από όσα αναφέρθηκαν παραπάνω. Π.χ. Η μεταμόσχευση ήπατος (22.010,30 ευρώ), η μεταμόσχευση καρδιάς (14.673,50 ευρώ), η αορτοστεφανιαία παράκαμψη (το γνωστό μπάι - πας) με 4.889 ευρώ, το μπάι - πας με τοποθέτηση βαλβίδας (7.336,70 ευρώ) κ.λπ.
Το αποτέλεσμα, διαχρονικά, ήταν να υποχωρήσει η κρατική χρηματοδότηση των νοσοκομείων από 41,4% το 1992 σε 27% το 2007 με αντίστοιχη επιβάρυνση αυτών των δαπανών στα ασφαλιστικά ταμεία. Ομως, παρά τη δραματική επιβάρυνση των Ταμείων και των λαϊκών στρωμάτων λόγω των υποβαθμισμένων δημόσιων υπηρεσιών, αλλά και της καθιέρωσης διάφορων χαρατσιών (π.χ. 3 και μετά 5 ευρώ στα εξωτερικά ιατρεία ή τα απογευματινά ιδιωτικά ιατρεία) υποχρεώνονται να καταβάλουν από την τσέπη τους το 40% των συνολικών δαπανών υγείας, που είναι μια από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές δαπάνες υγείας στον κόσμο.
Νέα άλματα
Με τα DRGs γίνονται διαφοροποιήσεις ακόμα στην αρρώστια. Π.χ., στα μπάι-πας καθιερώνονται 4 κατηγορίες που αρχίζουν από 5.057 ευρώ για 7 μέρες νοσηλείας και φτάνουν στα 10.023 ευρώ για 18 μέρες νοσηλείας. Προκύπτει, δηλαδή, μια αύξηση από 3,5-105% σε σχέση με το τιμολόγιο του 1998. Επίσης τα μπάι - πας με τοποθέτηση βαλβίδας κατατάσσονται σε τέσσερις κατηγορίες με 9.163 ευρώ για 8 μέρες νοσηλείας και φτάνουν στα 15.429 ευρώ για 23 μέρες νοσηλείας. Εδώ η αύξηση είναι από 24,9-110,3% σε σχέση με το 1998.
Θα προκύψουν, δηλαδή, μεγάλες επιβαρύνσεις στα Ταμεία, καθώς η κυβέρνηση τα προορίζει - μέσω του ΕΟΠΥΥ - ως τον μεγάλο πελάτη στα δημόσια νοσοκομεία που θέλουν να λειτουργήσουν ως αυτόνομες μονάδες, οι οποίες θα αξιολογούνται και θα ενισχύονται με βάση επιχειρηματικά κριτήρια απόδοσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου