Οι εργατοτεχνίτες της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης από την αρχή του χρόνου, συσπειρωμένοι στα ταξικά τους συνδικάτα που είναι ενταγμένα στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, είχαν ξεκινήσει μια σκληρή μάχη με πολύμορφες κινητοποιήσεις για την ανανέωση της Συλλογικής τους Σύμβασης.
Από το Φλεβάρη με απόφαση των συνδικάτων τους άρχισαν απεργία σε όσες
επιχειρήσεις αρνούνται να υπογράψουν την ανανέωση της Σύμβασης. Από
αυτές οι κυριότερες ήταν οι 10 που βρίσκονται στα Ναυπηγεία Ελευσίνας
και ορισμένες που δουλεύουν σε επισκευαζόμενα πλοία στο Νέο Μώλο
Δραπετσώνας.
Ο
αγώνας αυτός είναι ταυτόχρονα και η απάντηση των εργατών στην
ενορχηστρωμένη προσπάθεια που εκδηλώθηκε από εργολάβους, τη συγκυβέρνηση
του μαύρου μετώπου,
επιστρατεύοντας και τα γνωστά παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ των εφοπλιστών,
να περάσουν στη Ζώνη ατομικές συμβάσεις με μεροκάματα πείνας,
διαγράφοντας ταυτόχρονα δικαιώματα δεκαετιών που έχουν πληρωμένα οι
εργάτες ακόμα και με αίμα. Το μαύρο μέτωπο νόμιζε ότι ο εφιάλτης της ανεργίας που μαστίζει τη Ζώνη και έχει δημιουργήσει η δική του, η αντιλαϊκή πολιτική
θα μετέτρεπε τους εργάτες σε εύκολα θύματα, ώστε να δεχτούν μεροκάματα
των 23 και 25 ευρώ, σαν και αυτά δηλαδή που έχει επιβάλει η ΖΗΜΕΝΣ,
στους ηλεκτροτεχνίτες του συνεργείου της.
Οι σκηνές που εκτυλίσσονταν το προηγούμενο διάστημα μπροστά στην πύλη του ναυπηγείου ήταν μοναδικές
και









