Το θράσος αυτών που πραγματικά έκαναν τον «Ριζοσπάστη» και τον «902» μπίζνα...

του Τάκη Βαρελά

«…το ΚΚΕ επιδίδεται σε επιχειρηματικές μπίζνες,
ύψους εκατομμυρίων ευρώ…»
(«Αυγή» 28/12/2012)
Αφορμή για το σχόλιό μου αυτό είναι η μέθοδος που επιλέγει ο ΣΥΡΙΖΑ και, κατ' επέκταση, το δημοσιογραφικό του όργανο, η «Αυγή», για να σχολιάσει τις μειώσεις του προσωπικού του «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ», κυρίως ως δημοσιογραφικού οργάνου της ΚΕ του ΚΚΕ από την ίδρυσή του.
Δεν έχω την πρόθεση να μπω σε λεπτομέρειες, άλλωστε οι ανακοινώσεις του «Ριζοσπάστη» για το θέμα είναι σαφείς,
Δεν νομίζω όμως ότι υπάρχει κανείς νοήμων άνθρωπος (ποσό μάλλον αριστερός) που να μην κατανοεί τις δυσκολίες του Τύπου, αλλά και της βιομηχανίας γενικότερα αυτή την περίοδο. Γνωστό είναι σε όλους ότι η κρίση χτυπά τους πάντες. Στον καπιταλισμό ζούμε άλλωστε, δεν θα αποτελούσε εξαίρεση ως «σοσιαλιστική νησίδα» ο «Ριζοσπάστης».
Μακάρι το κίνημα και η δυναμική του να ήταν τέτοια και να είστε σίγουροι για αυτό, ότι και προσλήψεις θα γίνονταν και άλλες εκδόσεις, ακριβώς για να υποστηρίζουν τη δράση του κινήματος,

Οταν οι αστοί ασχολούνται με τις Θέσεις του ΚΚΕ

Είναι γεγονός ότι το Πρόγραμμα του Κομμουνιστικού Κόμματος έχει επεξεργασμένη τη στρατηγική του για τη συγκέντρωση των δυνάμεων που έχουν αντικειμενικά συμφέρον για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού και που θα συγκρουστούν για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας και την εγκαθίδρυση της εργατικής - λαϊκής εξουσίας.
Αυτό δεν είναι καινούριο ζήτημα. Οπως επίσης δεν είναι καινούριο ζήτημα ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα όταν επεξεργάζεται το Πρόγραμμά του παίρνει στη δοσμένη στιγμή υπόψη του τις εξελίξεις στον καπιταλισμό, γιατί υπάρχουν εξελίξεις, για παράδειγμα η βιομηχανία στην Ελλάδα στη 10ετία του '80 στηριζόταν σε κλάδους και επιχειρήσεις έντασης εργασίας (π.χ., κλωστοϋφαντουργία, ιματισμός κ.λπ.), ενώ στη 10ετία του '90 και μετά έχουμε ανάπτυξη τομέων και επιχειρήσεων έντασης κεφαλαίου (τηλεπικοινωνίες, ενέργεια κ.λπ.).
Υπάρχουν αλλαγές επομένως και στην εργατική τάξη και στα μικροαστικά στρώματα. Η οικονομική κρίση επίσης επιφέρει τέτοιες αλλαγές. Παίρνει επίσης υπόψη τη διαπλοκή της καπιταλιστικής οικονομίας της χώρας με άλλες καπιταλιστικές οικονομίες, την ένταξη ή όχι σε διεθνείς και περιφερειακές διακρατικές ενώσεις, τις εξελίξεις στο αστικό πολιτικό σύστημα κ.λπ.

Ποια πολιτική συμμαχιών και γιατί

Βεβαίως, όταν ένα Κομμουνιστικό Κόμμα κάνει λόγο για δυνάμεις που αντικειμενικά έχουν συμφέρον από το πέρασμα στο σοσιαλισμό, σαφώς και αναφέρεται σε κοινωνικές δυνάμεις. Και επιδιώκει με βάση τις τάξεις και τα κοινωνικά στρώματα, στην καπιταλιστική κοινωνία, να

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η Αυγή και οι σωτήρες

Σήμερα είναι ο Λούλα..

Αλλά χθες;

Ο Τσάβεζ;

Η Νορβηγία; 

Ο Ομπάμα; 

Ο Νότος; 

Ο Ολαντ; 

Η Αργεντινή;

Τα κοινωνικά φόρουμ;

Μιλάμε για σταθερές!Ιδεολογική και πολιτική καθαρότητα..

Ότι λένε είναι Νόμος. Γκαραντί.. Αμετακίνητοι!

Όπου φυσά ο άνεμος..

Όπου φυσάνε οι βιομήχανοι και οι

«Αμερικάνικο Ονειρο»...

Χρυσαλήτες

Στο φόντο της τραγωδίας στο σχολείο του Κονέκτικατ των ΗΠΑ αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι ήταν ήδη από το 2000, κάτω από την αιγίδα της οργάνωσης «Ενα εκατομμύριο μαμάδες», που σε ένα από τα μαζικότερα συλλαλητήρια στην ιστορία της Ουάσιγκτον κινητοποιήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες ζητώντας το εξής αυτονόητο:

«Νόμους οπλοκατοχής για ασφαλή παιδιά».
Εντούτοις, και τότε και πολλές φορές έκτοτε, αποδείχτηκε ότι το λόμπι της οπλο-λαγνείας διέθετε ισχυρότερες προσβάσεις στα αμερικανικά κέντρα εξουσίας.

Οι προσβάσεις αυτές και η αντίστοιχη επιρροή στα αμερικανικά κέντρα λήψης των αποφάσεων δεν έχουν να κάνουν μόνο ή κυρίως με το γεγονός ότι στις ΗΠΑ πρέπει να αναγνωριστεί ως δεδομένη η ύπαρξη σημαντικής κοινωνικής βάσης που τάσσεται υπέρ της οπλοκατοχής. Αλλωστε, είναι γνωστό ότι για κάθε διαμαρτυρία ενάντια στην οπλοκατοχή, στις ΗΠΑ αρθρώνεται λόγος - σε κοινωνικό επίπεδο - υπέρ της οπλοκατοχής.
Για παράδειγμα, την ίδια ώρα που πραγματοποιούνταν στην Ουάσιγκτον η διαδήλωση στην οποία αναφερθήκαμε κατά της οπλοκατοχής, σε άλλο σημείο της πόλης είχε διοργανωθεί αντι-διαδήλωση

η πολιτική του μέσου όρου

Μαθαίνω ότι πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η φορολόγηση των νομικών προσώπων (με άλλα λόγια των επιχειρηματικών κερδών, ή με άλλα λόγια επίσης, του προϊόντος της κοινωνικής παραγωγής, ή, της κοινωνικής εργασίας την οποία ιδιοποιείται το κεφάλαιο) με συντελεστή τον αντίστοιχο μέσο όρο της ευρωζώνης.

Ένα πρώτο “θέμα έκθεσης” θα αφορούσε την αναζήτηση μιας λογικής βάσης στην αναγόρευση ενός (ή αυτού του συγκεκριμένου) μέσου όρου σε πολιτικό στόχο. Το ότι απλά τυχαίνει αυτός ο μέσος όρος να βρίσκεται μερικές μονάδες πάνω από τον συντελεστή που ισχύει στην Ελλάδα, θα μπορούσε τελικά να αποτελεί μια εξήγηση, όμως αυτή η εξήγηση θα αποδείκνυε απλά ότι στην αναγόρευση του “μέσου όρου” σε πολιτικό στόχο δεν υπάρχει λογική βάση αλλά απλά τυχαιότητα. 

Το δεύτερο θέμα είναι περισσότερο “τεχνικό”: Εδώ βλέπουμε ότι για τις επιχειρήσεις, ο μέσος όρος του φορολογικού συντελεστή είναι 24% στην ευρωζώνη έναντι 20% στην Ελλάδα. Επομένως με βάση τη λογική του μέσου όρου πρέπει ο ελληνικός φορολογικός συντελεστής να ανέβει στο 24%.

Πολύ ωραία. Μάλιστα με αυτή την αύξηση του συντελεστή στην Ελλάδα, θα ανέβει αμέσως 

 

Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά (τραγούδι)

Π.Α.ΜΕ επιτροπή Πρέβεζας-ΌΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 12μμ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Εργαζόμενες –Εργαζόμενοι,

Νέοι και νέες,

Άνεργοι και συνταξιούχοι

Την Τετάρτη 19 Δεκέμβρη έχει κηρυχτεί  με απόφαση της Γ.Σ.Ε.Ε 3ωρη πανελλαδική στάση εργασίας από τις 12 έως της 3 το μεσημέρι.

 Και 24ωρη Πανελλαδική Απεργία από την ΑΔΕΔΥ  για τους δημοσίους υπαλλήλους.

Η επιτροπή Πρέβεζας του ΠΑΜΕ μαζί με τις αντίστοιχες της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ, του ΜΑΣ και του Συλλόγου Γυναικών Πρέβεζας καλεί τα συνδικάτα, όλους τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους νέους σε συγκέντρωση στην Εφορία Πρέβεζας για να σταλεί αποφασιστικό μήνυμα σε κυβέρνηση, τρόικα και εργοδότες ότι:

·       Δεν θέλουμε και δεν μπορούμε πια οι μισοί να μην έχουμε καθόλου δουλειά και οι άλλοι μισοί να δουλεύουμε από το πρωί έως το βράδυ 365 ημέρες τον χρόνο με μεροκάματα πείνας χωρίς ούτε καν τις Κυριακές, χωρίς προσωπική και οικογενειακή ζωή.

·       Δεν θέλουμε και δεν μπορούμε να είμαστε άνεργοι, να παίρνουμε μεροκάματα πείνας και ταυτόχρονα να πληρώνουμε τα φάρμακα, τους γιατρούς, περισσότερα για την εκπαίδευση, για το φως, το νερό, το τηλέφωνο, 

Ακόμη και ο Λένιν.ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ-ΘΥΜΙΟΣ ΚΑΛΑΜΟΥΚΗΣ

Το πολιτικό κριτήριο μερίδας ακροατών, δηλαδή του κόσμου που ψηφίζει και επιλέγει ηγέτες, είναι αξιοθαύμαστο. Παρά την πολύχρονη συνάφεια μαζί του, πάντα βρίσκει τρόπους να με εκπλήσσει. Μετά την προσφυγή και της Κύπρου  στον περίφημο Μηχανισμό Στήριξης της Ευρωζώνης, το βασικό επιχείρημα που κυκλοφορεί είναι το εξής: «Και ο κομμουνιστής Χριστόφιας, στον μηχανισμό κατέφυγε. Τι έχετε να πείτε τώρα;» και στραβώνουν το κεφάλι με την ικανοποίηση του νικητή σε μια μάχη όμως που ποτέ δεν δόθηκε… Έχουμε να πούμε, αυτό ακριβώς που λέτε και εσείς. Ότι εφόσον είσαι και παραμένεις σε έναν σχηματισμό όπως είναι η  Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν μπορείς να μην  τηρείς τους κανόνες αυτού του σχηματισμού, αυτής της ένωσης. Εφόσον έχεις επιλέξει, κάτι υπέρτερο, θα δεχτείς όλα όσα, αυτό το υπέρτερο επιβάλει. Εφόσον έχεις δεχτεί την «ελεύθερη» οικονομία, την «ελεύθερη» αγορά, την «ελεύθερη» κίνηση κεφαλαίων, τα «καλά» δηλαδή της υπόθεσης, τότε θα δεχτείς και τα αρνητικά της ίδιας υπόθεσης. Σημασία δεν έχει τι δηλώνει κάποιος, αλλά τι πράττει. Ο Χριστόφιας δηλώνει κομμουνιστής (αν και αυτό θέλει λίγο συζήτηση), αλλά έχει αναλάβει να διαχειριστεί καπιταλισμό. Και μάλιστα καπιταλισμό σε πρωτοφανή

ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΜΑΔΡΙΤΗ ΜΙΛΗΣΕ ΤΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ Ομιλία του Γιώργου Μαρίνου στην εκδήλωση του ΚΚ των Λαών της Ισπανίας (VIDEO)

www.902.gr

Στην πρωτεύουσα της Ισπανίας, Μαδρίτη, βρέθηκε αντιπροσωπεία του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Γιώργο Μαρίνο, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ, εκπροσωπώντας το ΚΚΕ σε πολιτική εκδήλωση που διοργάνωσε το Σάββατο 15/12 το Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας με σύνθημα: «Για την έξοδο από την ΕΕ, το ευρώ και το ΝΑΤΟ».

Εκτός από το ΚΚΕ, στη συνάντηση συμμετείχε το ΚΚ Ιταλίας (Κομμουνιστές - Λαϊκή Αριστερά), η Ένωση Επαναστατών Γαλλίας και ο Πόλος για την Κομμουνιστική Αναγέννηση στη Γαλλία.
Παρακάτω δημοσιεύουμε την ομιλία του Γιώργου Μαρίνου:
«Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες
Ευχαριστούμε το ΚΚ των Λαών της Ισπανίας και τους συντρόφους μας από τα άλλα κόμματα. Εκτιμούμε  πολύ την οργάνωση της σημερινής συνάντησης  και θα προσπαθήσουμε να συμβάλουμε στη συζήτηση για την ΕΕ με τις θέσεις και την πείρα του ΚΚΕ. 
Το ΚΚΕ υποστηρίζει πως η  Ευρωπαϊκή Ένωση  είναι διακρατική ιμπεριαλιστική συμμαχία που κριτήριο έχει τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, του μεγάλου ευρωπαϊκού κεφαλαίου, την αύξηση της κερδοφορίας του και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς του, μέσα από την αύξηση του

Παρουσίαση Θέσεων για 19ο Συνέδριο ΚΚΕ: Η συζήτηση με τους δημοσιογράφους

www.902.gr

Ερώτηση:  Στις Θέσεις λέτε ότι το εργατικό κίνημα δεν ήταν προετοιμασμένο να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες ανάλογα με το μέγεθος της επίθεσης, παρότι εσείς πριν από 30 χρόνια είπατε για την ΕΟΚ, στη συνέχεια για το Μάαστριχτ. Ποια είναι η δική σας ευθύνη για το γεγονός ότι δεν πέρασε το δικό σας μήνυμα, προκειμένου το κίνημα να είναι σωστά προετοιμασμένο; Τι έφταιξε; Έφταιξε μήπως το γεγονός ότι κι εσείς ακόμα δεν προβλέψατε το βάθος της κρίσης;
Αλέκα Παπαρήγα:    «Δεν είμαστε ανεύθυνο πολιτικό κόμμα. Η ευθύνη μας όμως είναι ανάλογη με τη δύναμή μας. Και ανάλογα με την συνολική μας θέση. Η συνείδηση του λαού δεν διαμορφώνεται μόνο απ' το ΚΚΕ και δεν ζούμε στο δικό μας κόσμο να πιστεύουμε ότι μόνο εμείς μπορούμε να κουμαντάρουμε τον λαό. Ολόκληρο το σύστημα εξουσίας διαμορφώνει τη συνείδηση και την αντίληψη του λαού.
    Αν θα μπορούσαμε να τα κάνουμε καλύτερα, να γίνουμε καλύτεροι; Βεβαίως. Άλλωστε στις Θέσεις μιλάμε -και πολύ αναλυτικά- για τις δικές μας ευθύνες, μόνο να μου επιτραπεί να πω ότι τις δείχνουμε απ' τη σκοπιά των δικών μας κριτηρίων. Για μας π.χ. ισχυρό ΚΚΕ σημαίνει πριν απ' όλα να έχει γερές οργανώσεις μέσα στα εργοστάσια, στους τόπους δουλειάς, στους κλάδους, στις επιχειρήσεις, στις εργατογειτονιές. Γιατί αυτή είναι η βάση, εκεί δηλαδή που υπάρχει το βασικό και κύριο μέτωπο αντιπαράθεσης με τον ταξικό και τον πολιτικό αντίπαλο και εκεί πρέπει να ισχυροποιηθούμε. Βεβαίως, έχεις και δυσκολίες αντικειμενικές σήμερα, αλλά εμείς εκτιμάμε ότι σ' αυτό το μέτωπο, της δουλειάς στην εργατική τάξη και τη συγκέντρωση της προσοχής στην κομματική οικοδόμηση στους τόπους δουλειάς, εκεί είχαμε και υποκειμενικές αδυναμίες και όχι αποφασιστικότητα προσανατολισμού να αντιμετωπίσεις σοβαρά υπαρκτά εμπόδια.
    Κοιτάξτε να δείτε: Μέλος του Κόμματος σε ένα εργοστάσιο που δρα ανοιχτά, σημαίνει ότι

Γράμμα - απάντηση στους ναζί από Ελληνες μαθητές στη Γερμανία

Μπουρδοσηολογία

«Είμαστε παιδιά Ελλήνων μεταναστών στη Γερμανία.
Γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει ρατσιστική βία, τι σημαίνει ναζισμός.
Καταδικάζουμε τους ναζιστές της Χρυσής Αυγής.
Αυτή είναι η απάντησή μας»!

*

Το γράμμα - το ανοιχτό γράμμα προς την ελληνική κοινωνία και κάθε κοινωνία - το υπογράφουν 265 Ελληνες μαθητές που κατοικούν στη Γερμανία με τους μετανάστες γονείς τους.
Ζουν σε Μόναχο, Στουτγάρδη, Φρανκφούρτη, Ντίσελντορφ, Κολονία, Λεβερκούζεν, Μπόχουμ, Εσεν και Γκέτερσλο.
Ζουν, δηλαδή, εκεί που οι «άλλοι» δεν είναι οι Πακιστανοί, οι Αλβανοί, οι Νιγηριανοί, αλλά εκεί που οι «άλλοι» είναι οι Ελληνες. Ζουν εκεί που οι αδύναμοι, οι ανήμποροι, οι εκτεθειμένοι στη ρατσιστική και ναζιστική βία δεν είναι οι μαύροι, οι αλλόθρησκοι, οι ξένοι, αλλά εκεί που οι ξένοι είναι οι Ελληνες.
Με μια κουβέντα: Ζουν εκεί που οι ναζί της «Χρυσής Αυγής» έχουν γερμανικά ονόματα.
Από εκεί έρχεται το γράμμα - απάντηση ελπίδας και ανάτασης.
Το γράμμα των παιδιών από τη Γερμανία δημοσιεύτηκε χτες στο «Ριζοσπάστη». Το αναδημοσιεύουμε. Είναι το λιγότερο που οφείλουμε να κάνουμε για να μεταφερθεί το μήνυμά του παντού. Σπίτι το σπίτι. Χέρι με χέρι. Γονιό το γονιό. Παιδί το παιδί.

*

«Είμαστε Ελληνες μαθητές και μαθήτριες στη Γερμανία. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε γεννηθεί εδώ. Οι οικογένειές μας αναγκάστηκαν εξαιτίας των δυσκολιών να μεταναστεύσουν τις προηγούμενες 

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ-ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ 19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΚΚΕ: Ερώτηση για την επιδείνωση της κατάστασης στις υπηρεσίες Υγείας του Νοσοκομείου Πρέβεζας

Ερώτηση για την επιδείνωση της κατάστασης στις παρεχόμενες υπηρεσίες Υγείας στο Νοσοκομείο Πρέβεζας κατέθεσαν στη Βουλή προς τον υπουργό Υγείας οι βουλευτές του ΚΚΕ Νίκος Μωραΐτης, Γιώργος Λαμπρούλης και Νίκος Καραθανασόπουλος.

Ζητούν την άμεση επίλυση του οξυμένου προβλήματος της θέρμανσης, την πρόσληψη όλου του αναγκαίου μόνιμου ιατρικού, νοσηλευτικού και άλλου προσωπικού, την άμεση χρηματοδότηση του νοσοκομείου για να μπορέσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των ελλείψεων σε υγειονομικό και άλλα αναλώσιμα υλικά και φάρμακα, την καταβολή των δεδουλευμένων, που οφείλονται από εφημερίες, υπερωρίες, αργίες και νυχτερινά σε γιατρούς και εργαζόμενους του νοσοκομείου και να εξασφαλιστεί ένα ασφαλές πρόγραμμα εφημεριών με βάση τις ανάγκες.

Επίσης, να σταματήσουν οι ασθενείς που προσέρχονται να πληρώνουν με οποιοδήποτε τρόπο για εξετάσεις, θεραπείες και επεμβάσεις, ανεξάρτητα αν είναι ασφαλισμένοι ή ανασφάλιστοι, Έλληνες ή μετανάστες.

Το πλήρες κείμενο της Ερώτησης επισημαίνει:

«Η κατάσταση στο Νοσοκομείο Πρέβεζας όπως σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας συνεχώς επιδεινώνεται με αποτέλεσμα να μην μπορούν να καλυφθούν ούτε στοιχειώδεις ανάγκες.

ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ- ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ - ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ

ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ- ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ - ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ

να πληρώνουμε για φόρους και χαράτσια

Απέναντι στη φορολογική επέλαση που εξαπλώνει τη φτώχεια και την εξαθλίωση και διαλύει τα λαϊκά εισοδήματα σε ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι αυτοαπασχολούμενοι-μικροεπαγγελματίες, οι φτωχοί αγρότες θα πρέπει να βροντοφωνάξουν «ΚΑΤΩ ΟΙ ΦΟΡΟΙ».

Να δημιουργηθεί στα σωματεία, στις λαϊκές επιτροπές, στους συλλόγους των αυτοαπασχολούμενων ένα οργανωμένο ορμητικό ποτάμι αντίθεσης, αντίστασης απέναντι στο φορολογικό κυκλώνα. Να υπερασπιστούμε τις ζωές των οικογενειών μας. Την ιδία ώρα που η λαϊκή οικογένεια χτυπημένη στο δικαίωμα στην εργασία, με τσακισμένο μεροκάματο και μισθό και μαθημένη στην απληρωσιά προσπαθεί να διακανονίσει φόρους και χαράτσια του 2011 χωρίς ακόμα να μπορεί να ασχοληθεί με αυτούς του 2012, έρχονται σε λίγους μήνες νέοι φόροι, ένα ασήκωτο βάρος χρεών και οφειλών. Ένα ασήκωτο βάρος με τσακισμένα μεροκάματα, αλλεπάλληλους φόρους και κύμα ακρίβειας (ΔΕΗ, εισιτήρια στις μεταφορές κλπ) που θεριεύει.

Με το νέο φορολογικό η συγκυβέρνηση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) εντείνει τη φτωχοποίηση εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων, με φορολόγηση από το πρώτο ευρώ για όλους, με αυξημένους συντελεστές, με κατάργηση και μειώσεις φοροεκπτώσεων. Μαζεύουν λεφτά, για να χρηματοδοτήσουν τους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους, τις τράπεζες, τους εφοπλιστές κ.λπ., που θα υλοποιήσουν την περιβόητη ανάπτυξη.

Οι βασικές διατάξεις του φορολογικού νομοσχεδίου προβλέπουν:

·        Κατάργηση του γενικού αφορολόγητου ορίου για όλους τους φορολογούμενους.

·        Κατάργηση του αφορολόγητου ορίου για τα προστατευόμενα παιδιά των λαϊκών νοικοκυριών.
Κατάργηση της γκάμας των φορολογικών ελαφρύνσεων για τις στοιχειώδεις

Μπροστά!

Η καπιταλιστική κρίση δεν είναι παίξε - γέλασε. Ποτέ δεν ήταν. Απλά, σήμερα, έχουμε τη δυνατότητα να μιλήσουμε για αυτήν όχι με θεωρητικά σχήματα και αναλύσεις επί του παρελθόντος, αλλά ως σύγχρονο βίωμα:

***

- Ο βιομήχανος που συνεχίζει να καταναλώνει στο κέντρο της Αθήνας «τα μπλίνις με το χαβιάρι τις γαρίδες και το σολομό» μια μέρα πριν συλληφθεί για ογκώδη χρέη προς το Δημόσιο (πραγματικό γεγονός).
- Οι αναξιοπαθούντες καπιταλιστές που κλαίνε γιατί οι μικροαστοί πελάτες τους επιλέγουν φτηνότερη λύση για την εκπαίδευση των παιδιών τους.
- Οι χρεωμένοι ως το λαιμό απόφοιτοι των διαφόρων Χάρβαρντ.
- Το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης, που μετακινείται για να πιάσει θέση «πρώτο στασίδι», ενόψει του επόμενου ξεκοκαλίσματος.
- Οι καπιταλιστές που μπροστά στο μεγάλο χαμό πλασάρουν το «μαζί μπορούμε».
Είναι όλα αυτά εικόνες ενός και μόνο σκηνικού: Ενός συστήματος που καιρό πριν έχει σαπίσει. Και που απλά σήμερα καταγράφεται δημόσια η εικόνα του.

***

Στο σκηνικό της απόλυτης φτώχειας που στήνουν οι καπιταλιστές, μπορούμε να σηκώσουμε μπόι
αντίστασης.
Χωρίς αυταπάτες για τα όρια διαχείρισης του συστήματος, να ορθώσουμε το δικό μας μέτωπο αντεπίθεσης.
Είμαστε ήδη εκεί όπου τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς κυκλοφορούν οι Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ μπροστά στο 19ο Συνέδριο του Κόμματος.
Δεν είναι ένα κείμενο κοντά στα τόσα άλλα. Μιλάμε για το Πρόγραμμα του ΚΚΕ, για το πρόγραμμα της επαναστατικής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης που κυκλοφορεί χέρι - χέρι για να μετουσιωθεί σε συγκεκριμένη πράξη, που θα δώσει ένα τέλος στη βαρβαρότητα.
Εδώ είμαστε: Απέναντι στα σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος. Στεριώνοντας γερά το βατήρα που θα εκτινάξει την εργατική τάξη στο δικό της μέλλον.
Να καταγράψουμε τα πάντα, να τα αναλύσουμε.
Να μη γυρίσουμε, όμως, ούτε μια στιγμή τη ματιά πίσω στον κόσμο που χάνεται.
Από το επιστημονικό δεδομένο ότι το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης απαιτεί καταστροφή κεφαλαίου και εργατικής δύναμης, κρατάμε μόνο την ανάγκη υπεράσπισης των εργατών. Κανένα κλάμα για τους καπιταλιστές που χάνονται. Παρότρυνση στους κάθε λογής αυτοαπασχολούμενους να επιλέξουν τώρα τη μεριά που θα σταθούν. Ολες μας τις δυνάμεις για το βήμα μπροστά.