Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011

Το ψήφισμα της χτεσινής Συνέλευσης των απεργών της Ελληνικής Χαλυβουργίας



Παναττικό Συλλαλητήριο Στήριξης του αγώνα μας το Σάββατο 17/12/2011 και ώρα 11 π.μ. στην Ομόνοια.
«Κάλεσμα - Ψήφισμα
46η ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ
Προς την εργατική τάξη, τον εργαζόμενο λαό
Συνάδελφοι
Οι απεργοί χαλυβουργοί χαιρετίζουμε όλους όσους πάλεψαν για την επιτυχία της 24ωρης απεργίας που νέκρωσε όλο το Θριάσιο.
Σφίγγουμε το χέρι στους εκατοντάδες εργάτες που έσπασαν το φόβο, απέργησαν για πρώτη φορά.
Σφίγγουμε το χέρι στους συνάδελφους που αγωνίζονται για να μην περάσουν οι απολύσεις στο χώρο τους, η εκ περιτροπής εργασία, οι μειώσεις μισθών και η κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους.
Εδώ στο Θριάσιο, που χτυπά η καρδιά των βιομηχανικών εργατών, στείλαμε μήνυμα στους ιδιοκτήτες και τη μαύρη κυβέρνησή τους: Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αίμα, δεν θα γίνουμε δούλοι στα εργοστάσια για τα κέρδη σας! Ο Μάνεσης και οι υπόλοιποι βιομήχανοι πήραν το μήνυμα.
Οι χαλυβουργοί δεν είμαστε μόνοι στον αγώνα! Δεν έχουν μόνο μία φωτιά να σβήσουν!
Εχουμε μαζί μας όλη την εργατική τάξη τους εργαζόμενους που καταλαβαίνουν ότι είναι αγώνας που τους αφορά.
Αν κάνουμε πίσω, ανοίγουν διάπλατα οι πόρτες για να μη μείνει τίποτα όρθιο. Αν εδώ σπάσουν 

Οδηγητής


Παπαγεωργίου Βασίλης
Σαν σήμερα πριν τριάντα επτά χρόνια (16/12/1974)ο Κώστας Βάρναλης, ο «οδηγητής» ποιητής του λαού,
περνούσε στην αιωνιότητα.
***
«- Πια δεν μπορώ! Θα φύγω φτερωτός
στον "ελεύθερον κόσμο του φωτός"!
(Οχι Αφρικα κι Ασία! Καθημερνά
φωτιά κι ατσάλι ο Αθάνατος κερνά.)
*
Θα γεννηθώ ξανά, όπως θέλω, κι όσο
μπορώ και θέλω εγώ να μεγαλώσω!
(Ιδού στάδιον δόξης σου λαμπρόν,
αθάνατη λεξούλα του Καμπρόν!)
*
- Αν απ' εδώ σ' αφήσουν κι αν εκεί
σε δεχτούνε, θ' αλλάξεις φυλακή.
Ανάσα πουθενά του δουλευτή
που προσκυνά, ο φτωχός, να βολευτεί.
*
Χιλιάδες μίλια πέρα, αιώνες πίσω,
φτηνά το κρέας πουλιέται τ' ανθρωπίσο.
Ξέν' οι λαοί στον τόπο τους και δούλοι,
δεν έχουνε πατρίδα, οχτροί και μούλοι!
*
Οπου να πας, ξένος και δούλος, κι όπου

ΑΦΙΣΕΣ ΜΕ ΝΟΗΜΑ





Πόλεμος στη στρατηγική τους


Οι αποφάσεις για αυστηρότερη δημοσιονομική πειθαρχία που πήραν ΕΕ και Ευρωζώνη στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής, κάθε άλλο παρά ισχυροποιούν το καπιταλιστικό οικοδόμημα, που τρίζει από τους ανταγωνισμούς και τα αδιέξοδα της αστικής διαχείρισης της κρίσης. Πολύ περισσότερο, είναι αποφάσεις που δεν πρόκειται να ξεκολλήσουν το κεφάλαιο απο το βούρκο της ύφεσης και να αποτρέψουν μελλοντικές κρίσεις, όπως προπαγανδίζουν τα αστικά επιτελεία. Τα αυστηρότερα κριτήρια στη μέτρηση των ελλειμμάτων και του χρέους, είναι δεδομένο ότι δε θα οδηγήσουν στη μείωσή τους. Η κρίση είναι καπιταλιστική, εδράζεται στην οικονομία και όχι στο χρέος και το ξεπέρασμά της απαιτεί την υποτίμηση μέρος του συσσωρευμένου κεφαλαίου.
Στη βάση αυτή αναπτύσσονται οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε κράτη - μέλη και μερίδες της πλουτοκρατίας, ακόμα και μέσα στο ίδιο κράτος. Οι φυγόκεντρες τάσεις ενισχύθηκαν στην ΕΕ μετά τη Σύνοδο κορυφής, καθώς κάθε αστική κυβέρνηση προσπαθεί να διασφαλίσει τα συμφέροντα των δικών της μονοπωλιακών ομίλων στον ανταγωνισμό για το ποιος θα βρεθεί σε καλύτερη θέση στη φάση της αναιμικής ανάκαμψης. Το παράδειγμα της Μ. Βρετανίας είναι χαρακτηριστικό, όπως και οι αντιθέσεις ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία, που οξύνονται, παρά την επιφανειακή σύμπλευση και νηνεμία. Οι αποφάσεις της πρόσφατης Συνόδου δίνουν τα εργαλεία για την αποπομπή χωρών από την ΕΕ. Η κρίση είναι βαθιά, θα μεγαλώσει και άλλο και μαζί της οι τριγμοί στην ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία και συνολικά στο αστικό σύστημα. Τι παρουσιάζουν όλοι σαν «διέξοδο»; Τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας για να έρθει ανάπτυξη.
Ανεξάρτητα από την ορολογία που χρησιμοποιούν, σ' αυτό συμφωνούν και στην Ελλάδα όλα τα αστικά και οπορτουνίστικα κόμματα. Τι λένε επί της ουσίας; Οτι χρειάζονται «αναπτυξιακά» μέτρα που θα τονώσουν τις επενδύσεις. Δηλαδή, χρειάζεται να υποτιμηθεί και άλλο η εργατική δύναμη, για να γίνει πιο αποδοτική για το κεφάλαιο η επένδυση των συσσωρευμένων κεφαλαίων του στη φάση της ανάκαμψης. Αυτό πιπιλίζουν όσοι ζητάνε μέτρα για παραπέρα τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων, ή του ασφαλιστικού, με παράλληλη μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου, παράγοντες που σχετίζονται με το λεγόμενο «μη μισθολογικό κόστος» και επιδεινώνουν τους όρους αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης. Για ανάπτυξη μιλάει και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με άλλη πολιτική εντός της ΕΕ και της ευρωζώνης. Δηλαδή, δεν αμφισβητεί τα μονοπώλια. Αντικειμενικά η στρατηγική του υπονομεύει τον αγώνα για τα εργατικά δικαιώματα, αν και εμφανίζεται στα λόγια σαν υπερασπιστής τους.
Μόνο το ΚΚΕ λέει ότι συμφέρον των εργαζόμενων και του λαού είναι να οργανωθεί πρώτα απ' όλα στον τόπο της παραγωγής, για να αποκρούσει τα χειρότερα, παλεύοντας όχι για να την ανάκαμψη των καπιταλιστών από την κρίση, όπως τον καλούν να κάνει αστοί και οπορτουνιστές, αλλά για την ανατροπή της αστικής εξουσίας, την οργάνωση της λαϊκής οικονομίας από μια νέα, λαϊκή εξουσία. Ο λαός υποφέρει στην κρίση και θα υποφέρει ακόμα περισσότερο αν το κεφάλαιο περάσει σε ανάπτυξη, με τσακισμένο μέχρι και το τελευταίο ίχνος από τα εργατικά δικαιώματα. Διέξοδος για το λαό υπάρχει. Συμπόρευση με το ΚΚΕ και καταδίκη όχι μόνο των κομμάτων που υπηρετούν ή στηρίζουν το κεφάλαιο, αλλά πόλεμος στη στρατηγική τους, για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης.

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011

Πάλι '΄ΛΑΘΟΣ'' απ' τις ΗΠΑ για την ''ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ'' κρήτη

 ΠΗΓΗ fle.gr


Φαίνεται ότι όσο περισσότερο πετρέλαιο και φυσικό αέριο ανακαλύπτεται στην θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης, τόσο περισσότερο θα πληθαίνουν τα "λάθη", ειδικά στις ΗΠΑ που θα αναφέρουν την Κρήτη ως "ανεξάρτητο κράτος".
Τώρα, ήταν η σειρά της Motorola να αναγράψει ότι η Κρήτη είναι ανεξάρτητο κράτος σε μιά δημοσίευσή της που ζητούσε άτομα να εργαστούν, όχι στην Ελλάδα ή στην περιοχή της Ελλάδας που λέγεται Κρήτη, αλλά στο ανεξάρτητο κράτος της Κρήτης!  θεωρεί...ανεξάρτητο κράτος την Κρήτη!.
Έτσι η εταιρεία στην ιστοσελίδα ευρέσεως εργασίας δημοσίευσε ότι αναζητούσε υπαλλήλους για την Ισπανία, την Ιταλία, το Μπαχρέϊν και την … Κρήτη, η οποία κατά την εταιρεία, πάντα, αποτελεί φαίνεται ανεξάρτητο κράτος.

Πριν από λίγο κατόπιν καταιγιστικών διαμαρτυριών από Έλληνες αναγνώστες η Motorola απέσυρε την δημοσίευση.

Θυμίζουμε ότι ορισμένοι διαδίδουν...σκόπιμα ότι 2012 λήγει η συνθήκη της Κρήτης που λέει ότι το νησί προσαρτάται για 100 χρόνια στην Ελλάδα και με την πάροδο των 100 χρόνων οι πολίτες του νησιού θα ψηφίσουν για το εάν θέλουν να συνεχίσουν να είναι στο Ελληνικό κράτος! Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στην συνθήκη προσάρτησης.

Πάντως ανάλογο λάθος είχε γίνει και σε ενημερωτικό σημείωμα του αμερικανικού υπουργείου Εμπορίου, όπου οι Αμερικανοί συμπεριλαμβάνουν τη λίστα των χωρών που κάνουν δεκτές αυτές τις προσωρινές δηλώσεις εκτελωνισμού προϊόντων και ανάμεσα σε 90 αναγραφόμενες χώρες υπάρχει και η αναφορά στην... Κρήτη ως ανεξάρτητο κράτος.

Εξαμηνίαιες τάσεις της MRB

ΠΗΓΗ real.gr



Στην πρόθεση ψήφου, σύμφωνα με τις εξαμηνίαιες τάσεις της MRB, η Νέα Δημοκρατία 

Κανένα ξεστράτισμα


«Είμαστε μια πολεμική κυβέρνηση» διακήρυξε χτες ο νέος κυβερνητικός εκπρόσωπος. Σωστά το είπε. Η κυβέρνησή του είναι σε ανοιχτό πόλεμο με την εργατική τάξη.
Το αναγνωρίζει και ο Γ. Παπανδρέου που επανέλαβε πως ακριβώς μια τέτοια κυβέρνηση - που την έχει ανάγκη το κεφάλαιο - πρέπει να παραμείνει όσο χρειαστεί.
«Πάση θυσία να στηρίξουμε αυτό το σχήμα», συμπλήρωσε στην ίδια κατεύθυνση ο Καρατζαφέρης, αφήνοντας τη ΝΔ να ψελλίζει κάτι για 19 Φλεβάρη...
***
Την ίδια ώρα στο εσωτερικό της κυβέρνησης ο ένας μετά τον άλλον όλοι όσοι με την ψήφο τους στήριξαν την κυβέρνηση και έχουν βάλει την υπογραφή τους για τα λαϊκά δεινά, προσπαθούν, παράλληλα, να βγάλουν την ουρά τους απέξω καθώς, όπως με νόημα σημειώνουν, «μπροστά είναι και οι εκλογές».
Ούτε μια λαϊκή ψήφος δεν πρέπει να πάει σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑ.Ο.Σ., σε κανέναν απ' όσους έχουν στηρίξει τις πολιτικές του κεφαλαίου. Αλλά αυτό δε φτάνει. Περισσότερο από χτες η λαϊκή συμμαχία για ρήξη και ανατροπή, η αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ, είναι ο αναγκαίος όρος για να αντιστραφεί η πορεία των πραγμάτων, να μπει φρένο σ' αυτή την πολιτική, να ανοίξει δρόμος για άλλη προοπτική.
Οι προειδοποιήσεις του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ περί κινδύνου γενικευμένης κοινωνικής ανάφλεξης στην ΕΕ δείχνουν πως παρά τον μεταξύ τους πόλεμο οι καπιταλιστές έχουν το νου τους στο λαϊκό παράγοντα. Που πρέπει να οργανωθεί ακόμα περισσότερο, ώστε να αντιστοιχιστεί η πάλη του με την εκτίμηση του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο. Θα 'ναι σκληρή μάχη, το λαϊκό κίνημα μπορεί να την κερδίσει. Να εμπιστευτεί τις δυνάμεις του, να εμπιστευτεί το ΚΚΕ που και έγκαιρα προειδοποίησε και έγκαιρα μπήκε μπροστά για την οργάνωση της αντεπίθεσης.
***
Το κύριο παραμένει η ίδια η καπιταλιστική κρίση παρά την προσπάθεια διαφόρων να εμφανιστεί αυτή ως αποτέλεσμα επιμέρους αιτιών. Χτες ήταν η σειρά κάποιου Σπινέλλη να μιλήσει για το χρηματισμό στο Δημόσιο. Πέρα απ' το ότι δικό τους δημιούργημα είναι αυτό που δήθεν καταγγέλλουν, πραγματικό γεγονός παραμένει ότι τα δημόσια οικονομικά πέφτουν έξω γιατί το κρατικό ταμείο δουλεύει για το μεγάλο κεφάλαιο. Η χρυσοπληρωμένη Αττική Οδός, το Αεροδρόμιο, η ΠΑΘΕ και οι νέοι δρόμοι είναι τα χαρακτηριστικά παραδείγματα του πώς μια δημόσια ανάγκη μετατρέπεται σε πηγή τρελών κερδών για τους καπιταλιστές. Πίσω στο χρόνο, τα κουφάρια των εργοστασίων μαρτυρούν τι έγιναν τα ΜΟΠ και οι επενδύσεις των διαφόρων αναπτυξιακών νόμων. Εκεί να ψάξουν το έλλειμμα.
***
Τι σύμπτωση! Οπως εδώ με την κυβέρνηση Παπαδήμου έτσι κι εκεί στην Ιταλία αυτοί που ψήφισαν τα αντεργατικά μέτρα και στηρίζουν την κυβέρνηση Μόντι εμφανίστηκαν χτες να διαδηλώνουν μέσα στη Βουλή τους δηλώνοντας διαφωνούντες.
Και εδώ κι εκεί η λύση είναι στον οργανωμένο λαϊκό παράγοντα. Τα θετικά παραδείγματα από τη μέχρι τώρα δράση των Λαϊκών Επιτροπών, προπλάσματα μιας μεγάλης λαϊκής συμμαχίας, πρέπει να πολλαπλασιαστούν.
***
Ορισμένοι ξαναζεσταίνουν το δίλημμα «εκλογές τώρα ή αύριο». Είναι κάλπικο. Το κύριο είναι να βγει ο λαός στο προσκήνιο διεκδικώντας την εξουσία για τον εαυτό του. Καμιά ελπίδα στα κόμματα του κεφαλαίου και όλους εκείνους που πασχίζουν να μη διαταραχτεί η εξουσία του κεφαλαίου.
***
Δεκαετίες ταλανίστηκε το εργατικό κίνημα από τη θεωρία των σταδίων και την προσπάθεια διαφόρων να φτάνει όλη κι όλη η λαϊκή απαίτηση άντε μέχρι του να αλλάζουν βάρδια οι αστικές κυβερνήσεις. Σήμερα που όλο αυτό έχει ξεφτίσει, τώρα που το ΚΚΕ καλεί ευθέως σε πάλη για την ανατροπή, οι οπορτουνιστές δίνουν ρέστα μη και χαθεί η ιστορική παράδοση. Η «Αυγή» χτες θυμήθηκε το ΕΑΜ. Να 'ρθει, λέει, το ΚΚΕ, να παλέψουμε για την πείνα και μετά βλέπουμε. Πονηρούληδες. Εχουνε πάρει χαμπάρι πως η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική τους μελαγχολία και παριστάνουν τις σουπιές.
Το δρόμο μας εμείς. Το ραντεβού με την Ιστορία είναι στις απεργίες που έρχονται, στις απεργίες που γίνονται, στις Λαϊκές Επιτροπές φύτρα της λαϊκής συμμαχίας που παλεύουν σε αδιάσπαστο μέτωπο και για την πείνα και για τ' άλλα τα μεγάλα. Το γεγονός ότι το ΚΚΕ αντιπαραθέτει στη στρατηγική του κεφαλαίου μια ολοκληρωμένη στρατηγική, που ξεκινά απ' το σήμερα και οδηγεί στην ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου με νίκη της λαϊκής εξουσίας για τη λαϊκή οικονομία, το σοσιαλισμό, είναι εγγύηση για να 'ναι νικηφόρες οι μάχες που έρχονται.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Κόντρα στα μονοπώλια


Βγαλμένα μέσα από τα παλιά γνωστά κιτάπια τους, από τη φάση ακόμη εντατικής καπιταλιστικής κερδοφορίας και των ρυθμών «ανάπτυξης», είναι η ομοβροντία από τα νέα μέτρα, η σφοδρή αντιλαϊκή κλιμάκωση, στην οποία έχει συμφωνήσει το μαύρο μέτωπο συγκυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας. Από τα κιτάπια και της ντόπιας πλουτοκρατίας, τραπεζιτών, ΣΕΒ, μεγαλεμπόρων, έρχονται και οι τωρινές «συνταγές» των ιμπεριαλιστικών οργανισμών της ΕΕ και του ΔΝΤ, οι «εκθέσεις» που δημοσιοποιούν μπροστά στο «κούρεμα» του κρατικού χρέους τους, για την καταστροφή μέρους των υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων, αυτών που σήμερα λιμνάζουν, που βρίσκονται σε διαδικασία αναζήτησης ζωτικού χώρου, νέου πεδίου κερδοφορίας.
Μετά και το μπαράζ της φοροληστείας, «τάχα - δήθεν» για τη μείωση του ...ελλείμματος, τώρα ήρθε η ώρα να βαρέσουν στο ψητό. Να περάσουν από το δημόσιο τομέα στους εργατοϋπαλλήλους και του ιδιωτικού τομέα, να διαμορφώσουν τους όρους για το ξεπέρασμα της κρίσης τους, σε όφελος των μονοπωλίων, με το λαό τσακισμένο: Για το αποφασιστικό πισωγύρισμα πολλές δεκαετίες πίσω, χωρίς εργατικά δικαιώματα, χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις, «για ένα πιάτο φαΐ», ίσα ίσα για να μπορέσει ο εργάτης να σταθεί στα πόδια του, να σταθεί στη δούλεψη των καπιταλιστών, να ικανοποιήσει τις νόρμες της παραγωγής που αυτοί ορίζουν. Συνθήκες όμως που είναι εντελώς απαραίτητες για να εξασφαλιστούν οι κερδοφόρες επενδύσεις, για να προστατευτεί το κέρδος των επιχειρήσεων και τώρα και για μετά την κρίση.
Τα φρέσκα αντιλαϊκά πακέτα, όπως και αυτά που προηγήθηκαν, έχουν τόσο «σχέση» με την αποκλιμάκωση των ελλειμμάτων όση και ο «φάντης με το ρετσινόλαδο». Για μια ακόμη φορά, η επιχείρηση διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος αποδείχνεται όλεθρος για το λαό. Η «έκθεση αξιολόγησης», από την πλευρά της ΕΕ, βάζει σε πρώτο πλάνο την κατάργηση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης, να καταργήσει και για το «τυπικό της υπόθεσης» τους κατώτατους μισθούς και τα μεροκάματα, να διαμορφώσει απόλυτα ευέλικτους εργάτες. Ερχονται ακόμη να διαμορφώσουν τις προϋποθέσεις για συγκέντρωση κεφαλαίων, πετώντας έξω από το πεδίο «ανταγωνιστικότητας» τους αυτοαπασχολούμενους μικροεπαγγελματίες, τους αγρότες, τμήματα του πληθυσμού, στα οποία έρχονται να επιβάλουν ασήκωτα χαράτσια, προκειμένου να αφήσουν ελεύθερο το πεδίο, ολόκληρη την πίτα, στα μονοπώλια και τους ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους. Για την αδηφαγία της πλουτοκρατίας που υπηρετούν ζητούν και τα ρέστα από τους μισθωτούς και συνταξιούχους, κλιμακώνοντας με την κατάργηση και των όποιων «ελαφρύνσεων» για δαπάνες των λαϊκών νοικοκυριών, αυτών που έχουν ξεμείνει μετά και τις προηγούμενες παρεμβάσεις και μνημόνια.
Ολα τα «πακέτα», παλιά και νέα, μέχρι και την τελευταία δεκάρα, τα προορίζουν για τις μερίδες της πλουτοκρατίας. Δεν έχουν απολύτως καμία σχέση - ποτέ δεν είχαν - ούτε με την αποκλιμάκωση των «ελλειμμάτων», ούτε με την αποπληρωμή του κρατικού χρέους τους, που άλλωστε οι ίδιοι είναι που τώρα το «κουρεύουν».
Το παραμικρό λοξοκοίταγμα και η παραμικρή «ελπίδα» στην πολιτική διαχείρισης, όπως στα «ευρωομόλογα» που λιγουρεύονται και οι δυνάμεις του οπορτουνισμού, είναι ο «δούρειος ίππος» του κεφαλαίου, αποτελούν παράδοση πολύτιμων θέσεων μάχης στο αντίπαλο μαύρο μέτωπο. Η διέξοδος είναι μόνο μπροστά, στο αγωνιστικό λαϊκό μέτωπο αντίστασης, στην κατεύθυνση της ανοιχτής αμφισβήτησης των μονοπωλίων και της εξουσίας τους, για τη λαϊκή εξουσία, χωρίς τους καπιταλιστές, τα κέρδη τους και τις κρίσεις τους.

Η ανωτερότητα του σοσιαλισμού


Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του «Ρουμάνικου Ινστιτούτου Αξιολόγησης και Στρατηγικής», το 45% των Ρουμάνων πιστεύουν ότι σήμερα θα ζούσαν καλύτερα αν στη χώρα τους δεν είχε επικρατήσει η αντεπανάσταση. Είκοσι χρόνια μετά την καπιταλιστική παλινόρθωση, το 61% όσων συμμετείχαν στην έρευνα, δήλωσαν ότι σήμερα ζουν κάτω από πολύ χειρότερες συνθήκες από ό,τι επί σοσιαλισμού, ενώ μόνο το 24% απάντησε ότι τώρα είναι καλύτερα. Σε ό,τι αφορά τον τελευταίο κομμουνιστή ηγέτη της χώρας, τον Ν. Τσαουσέσκου, το 84% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι κακώς εκτελέστηκε, χωρίς να γίνει μια δίκαιη και δημόσια δίκη, ενώ το 60% εκφράζει λύπη για το θάνατό του. Το ποσοστό αυτό είναι συντριπτικό, αν αναλογιστεί κανείς το μελάνι που έχυσε η προπαγάνδα των ιμπεριαλιστών όλα αυτά τα χρόνια για να συκοφαντήσει το σοσιαλισμό και να παρουσιάσει τους κομμουνιστές ηγέτες σαν λαομίσητους δικτάτορες. Σύμφωνα με άλλη έρευνα, μόλις το 29% των Ρουμάνων αντιλαμβάνεται τον κομμουνισμό σαν μια «κακή ιδέα». Από τους Ρουμάνους που βλέπουν θετικά τον κομμουνισμό, η πλειοψηφία τους δηλώνει ότι νοσταλγούν τις μέρες που είχαν μια σταθερή δουλειά, κρατική φροντίδα για τη στέγαση, δωρεάν υγειονομική περίθαλψη και επιδότηση για διακοπές στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. «Είχαμε ασφαλείς θέσεις εργασίας και αξιοπρεπείς μισθούς στον κομμουνισμό (...) Είχαμε αρκετά για να φάμε και χρόνο για διακοπές με τα παιδιά μας», είπε ένας από τους ερωτώμενους, σύμφωνα με απόσπασμα της έρευνας που αναδημοσιεύει ο ιστότοπος «global research».
***
Σύμφωνα με άρθρο που δημοσίευσε το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, που κάθε άλλο παρά φιλικά διακείμενο στον κομμουνισμό είναι, «η εξύμνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας βρίσκεται σε άνοδο δύο δεκαετίες μετά την πτώση του τείχους», που με τυμπανοκρουσίες γιόρτασαν οι αστοί πριν από μερικούς μήνες. Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση που επικαλείται το περιοδικό και η οποία έγινε με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την καπιταλιστική παλινόρθωση, περισσότεροι από τους μισούς πρώην Ανατολικογερμανούς (57%) υπερασπίζονται τη ΛΔΓ. «Η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας είχε περισσότερες καλές από κακές πλευρές. Υπήρχαν κάποια προβλήματα, αλλά η ζωή ήταν ωραία εκεί», υποστήριξε το 49% των ερωτηθέντων, συμπληρώνοντας ότι «η ζωή ήταν πιο ευτυχισμένη και καλύτερη από ό,τι στην ενοποιημένη Γερμανία σήμερα». Σύμφωνα με το περιοδικό, «από τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης προκύπτει ότι η νοσταλγία για την πρώην Ανατολική Γερμανία έχει ριζώσει βαθιά στις καρδιές πολλών πρώην Ανατολικογερμανών, αφού δεν περιορίζεται πλέον στους πιο ηλικιωμένους, που θρηνούν την απώλεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, αλλά ακόμα και οι νέοι, που δεν είχαν σχεδόν καθόλου εμπειρία από τη ΛΔΓ, έχουν σήμερα θετική άποψη γι' αυτή».
«Ούτε καν το ήμισυ των νέων στην Ανατολική Γερμανία δεν περιγράφουν την ΛΔΓ ως δικτατορία», όπως την ήθελε η αστική προπαγάνδα και «η πλειοψηφία πιστεύει ότι η Στάζι ήταν μια κανονική υπηρεσία πληροφοριών», παρατηρεί στο περιοδικό ο πολιτικός επιστήμονας Κλάους Σρέντερ, διευθυντής ενός ερευνητικού ινστιτούτου στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Ο ίδιος, σε έρευνά του για τις αντιλήψεις των πρώην Ανατολικογερμανών απέναντι στη σοσιαλιστική πατρίδα τους, καταγράφει μαρτυρίες, όπως αυτή ενός 38χρονου, σήμερα, ο οποίος διηγείται ότι μετά την επανένωση της Γερμανίας, «είδα για πρώτη φορά στη ζωή μου άστεγους, ζητιάνους και φτωχούς ανθρώπους, που φοβούνταν για την επιβίωσή τους». Αλλη μαρτυρία στην ίδια έρευνα αναφέρει: «Στο παρελθόν, η χώρα μου ήταν ένας χώρος κατασκήνωσης, ένα μέρος όπου οι άνθρωποι απολάμβαναν την ελευθερία τους από κοινού. Αυτό που μου λείπει περισσότερο σήμερα, είναι αυτό το αίσθημα της συντροφικότητας και της αλληλεγγύης. Οι μισθοί πείνας και η εγκληματικότητα στους δρόμους, μας ήταν εντελώς άγνωστα».
***
Οσο η καπιταλιστική βαρβαρότητα αποκαλύπτεται στα μάτια του λαού, τόσο επιβεβαιώνεται και αναγνωρίζεται πλατιά η ανωτερότητα του σοσιαλισμού, ο οποίος, παρά τις αδυναμίες της πρώτης απόπειρας στην οικοδόμησή του, κατάφερε να λύσει ζωτικής σημασίας ζητήματα για την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, που στον καπιταλισμό θεωρούνται σήμερα πολυτέλεια και επί πληρωμή αγαθά. Η κλιμακούμενη νοσταλγία για το σοσιαλισμό στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, δείχνει ότι οι αστοί δεν ξεμπέρδεψαν με το φάντασμα που πλανιέται πάνω από τα κεφάλια τους και πως οι πανηγυρισμοί τους για το τέλος της Ιστορίας ήταν κούφιοι. Τρέμουν την πάλη των λαών και την παρακαταθήκη που άφησε στην ανθρωπότητα ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε. Γι' αυτό οξύνουν τον αντικομμουνισμό στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και σε όλη την ΕΕ. Ο κόπος τους είναι μάταιος. Οι λαοί δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη και ο αιώνας μας θα είναι αιώνας νέων εξεγέρσεων και σοσιαλιστικών επαναστάσεων.

Π.

Ανακοίνωση – Καταγγελία για την επιχειρούμενη κατάργηση του 13ου,14ου και του κατώτερου μισθού



Νέα αντεργατική επιδρομή με αιχμή τη δραστική μείωση των μισθών βρίσκεται σε εξέλιξη. Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ χέρι – χέρι με την τρόικα, για λογαριασμό των μονοπωλίων ετοιμάζουν να εφορμήσουν εναντίον της εργατικής τάξης για να καταργήσουν τον κατώτερο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, για να καταργήσουν το 13ο και 14ο μισθό, να μειώσουν τις ασφαλιστικές εργοδοτικές εισφορές, να επιβάλλουν καθολικά τις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Επιδιώκουν να μη δοθεί  ακόμα και η  αύξηση ψίχουλο στην ΕΓΣΣΕ για το 2012.   
Συγκυβέρνηση, τρόικα, ΕΕ και μεγάλο κεφάλαιο θέλουν σύγχρονους είλωτες για να θωρακίσουν την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων. Θέλουν εργάτες που θα δουλεύουν και θα πληρώνονται όσο θέλει η πλουτοκρατία.
Αποδεικνύεται περίτρανα ότι στόχος των μέτρων δεν είναι η αντιμετώπιση του χρέους αλλά να ριχτούν  στα τάρταρα οι  μισθοί και τα εργασιακά δικαιώματα  για την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων.
Καλούμε τους εργαζόμενους να είναι έτοιμοι να απαντήσουν αγωνιστικά στο νέο σφαγιασμό των μισθών τους.
Να μην αποδεχθούν την παραμικρή μείωση στις αποδοχές τους. Ο εκβιασμός δεν έχει τελειωμό. Η μεγάλοεργοδοσία με μόνιμες απειλές τύπου «ή δουλεύεις με μειωμένο μισθό ή απολύεσαι» επιχειρεί να υποτάξει πλήρως  τους εργαζόμενους στις ορέξεις της.
Πελώριες είναι οι ευθύνες και της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, η οποία  άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου με συμβάσεις που υπέγραψε, οι οποίες προβλέπουν μειώσεις μισθών. Η ΓΣΕΕ είναι συνένοχη αφού στο όνομα της αποτροπής  απολύσεων δηλώνει έτοιμη να συναινέσει  σε μείωση μισθών.  
Εδώ και τώρα χρειάζεται να υψωθεί στους χώρους δουλειάς και στις συνοικίες πανεργατικό - παλλαϊκό μέτωπο παρεμπόδισης και αντεπίθεσης. ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ με το ΠΑΜΕ. Καμιά αναμονή.  Οργάνωση στα σωματεία. Αγώνας   και ρήξη τώρα πριν είναι αργά. 

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011

ΚΚΕ-Σχόλιο του Γραφείου Τύπου για τα νέα μέτρα


Κ
Καμιά εμπιστοσύνη στα κόμματα της συγκυβέρνησης και στα άλλα κόμματα του «ευρωμονόδρομου». Σε αντίθεση με όσα λένε, τα βάρβαρα μέτρα των μνημονίων, τα προηγούμενα και τα νέα, είναι αποφασισμένα πριν την κρίση, αποτελούν στρατηγική επιλογή των αστικών κομμάτων για να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των μονοπωλίων.
Είναι απάτη ότι τσακίζουν όλες τις κατακτήσεις των εργαζομένων για να αντιμετωπιστεί η κρίση και το χρέος. Τι σχέση έχουν με την αποπληρωμή του χρέους η επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, το τσεκούρωμα των βαρέων και ανθυγιεινών, οι αντιδραστικές ρυθμίσεις στην Παιδεία και άλλα βάρβαρα μέτρα; Καμία. Ορισμένες προβλέψεις των προϋπολογισμών είναι σκόπιμα λαθεμένες για να προετοιμάζουν το έδαφος για νέα αντιλαϊκά «πακέτα» μέτρων.
Η κρίση που υπάρχει είναι καπιταλιστική και όχι χρέους, ενώ τα μνημόνια επιβάλλονται κυρίως για να εξασφαλίσει το κεφάλαιο αυξημένη κερδοφορία, ώστε μετά από την κρίση και μπροστά στην αναιμική ανάπτυξη που θα έρθει, να μπορεί από καλύτερες θέσεις να πάρει μέρος στη λεία σε βάρος των λαών.
Μία λύση έχει ο λαός: Έξοδο από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία που θα κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής και θα διαγράψει μονομερώς το χρέος.

Π.Α.ΜΕ Επιτροπή Πρέβεζας-Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων στο ΓΝ Πρέβεζας






Η διοίκηση του Γενικού Νοσοκομείου Πρέβεζας εφαρμόζοντας τη λογική της μερικής στάσης πληρωμών άφηνε εδώ και μήνες απλήρωτους τους εργαζόμενους του Νοσοκομείου σε ότι είχε να κάνει με υπερωρίες, αργίες και νυχτερινά.  
Στην απαίτηση των εργαζομένων για αποπληρωμή τους, η απάντηση από τη διοίκηση ήταν αρνητική. Γι’ αυτό οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου προχώρησαν, ύστερα από απόφαση που πήραν στη μαζική γενική συνέλευση, σε αγωνιστική απάντηση. Πρώτο βήμα ήταν η επίσχεση εργασίας απέναντι στη  διοίκηση του Νοσοκομείου παρακρατούσε τα δεδουλευμένα. Στη συνέχεια θα υπήρχε κλιμάκωση αν δεν καταβαλλόταν  αυτά.
Η διοίκηση του Νοσοκομείου όμως ευθυγραμμισμένη με την κυβερνητική πολιτική (καταστολής των αγώνων των εργαζομένων) απάντησε με κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων ενάντια στους εργαζόμενους.  
Έτσι τη Δευτέρα 12 Δεκέμβρη οι εργαζόμενοι του ΓΝ Πρέβεζας παραβρέθηκαν στα Δικαστήρια Πρέβεζας στην εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε η Διοίκηση του Νοσοκομείου εναντίον τους, για την επίσχεση εργασίας που έκαναν για την καταβολή των δεδουλευμένων τους.
Η διοίκηση του Νοσοκομείου στα δικαστήρια ήρθε αντιμέτωπη με το σύνολο των εργαζομένων του Νοσοκομείου Πρέβεζας αλλά και φορέων που τους στήριζαν όπως μέλη της Αγωνιστικής Συσπείρωσης (παράταξης στο Νοσοκομείο που συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ), στελέχη της τοπικής επιτροπής του ΠΑΜΕ, μέλη της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου, τον Περιφερειακό Σύμβουλο Ηπείρου του ΚΚΕ Κώστα Κωτσαντή κλπ.
Ύστερα από τη γενική κατακραυγή η διοίκηση αναγκάστηκε

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στο ΓΝ Πρέβεζας και στην επίσχεση εργασίας που κάνουν για την καταβολή των δεδουλευμένων τους

Όχι στην εργοδοτική τρομοκρατία
Κανένας εργαζόμενος δε πρέπει να ξεγελιέται ότι τα μέτρα που παίρνονται είναι προσωρινά. Με τη κυβέρνηση του Μαύρου Μετώπου (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑ.Ο.Σ.), που είναι επιλογή της πλουτοκρατίας και της ΕΕ, ο πόλεμος στα λαϊκά δικαιώματα θα δυναμώσει.
 Σκοπός και αποστολή αυτής της κυβέρνησης δεν είναι η σωτηρία της χώρας αλλά των κερδών των επιχειρηματικών  ομίλων. Αυτό σημαίνει ότι θα επιχειρήσει, δια πυρός και σιδήρου, να καλύψει τις απώλειες του κεφαλαίου από την κρίση και το κούρεμα, φορτώνοντας νέα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων.
Η καπιταλιστική κρίση στην Ελλάδα και στην ευρωζώνη βαθαίνει, οι ανταγωνισμοί μέσα και έξω από την ΕΕ οξύνονται, γι' αυτό τα κόμματα της πλουτοκρατίας κλιμακώνουν την αντιλαϊκή επίθεση.  
Έρχονται να υλοποιήσουν το νέο μισθολόγιο που καρατομεί τις αποδοχές των δημόσιων υπαλλήλων.
Την  εργασιακή εφεδρεία που οδηγεί σε απολύσεις χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Η τροποποίηση των οργανισμών των νοσοκομείων θα οδηγήσει στην κατάργηση νοσοκομειακών κρεβατιών, το κλείσιμο κλινικών και τμημάτων και ανοίγει το δρόμο για μαζικές απολύσεις.
Ο νέος κανονισμός για τα Βαρέα – Ανθυγιεινά Επαγγέλματα αποχαρακτηρίζει 160.000 εργαζόμενους και αφήνει απέξω πολλές ειδικότητες υγειονομικών.
Με το νέο κρατικό προϋπολογισμό, επιβάλλουν νέα φοροχαράτσια και μειώνουν την κρατική χρηματοδότηση για την Υγεία - Πρόνοια, την Παιδεία και την κοινωνική ασφάλιση.
Με το νέο κανονισμό παροχών του ΕΟΠΥΥ επιβάλλονται

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011

Συνέντευξη Τύπου του μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ Κώστα Μπάτσικα με αφορμή την επίσκεψη της Αλέκας Παπαρήγα στην Βορειοδυτική Ελλάδα

Συνέντευξη τύπου παραχώρησε σήμερα η Επιτροπή Περιοχής Βορειοδυτικής Ελλάδας του ΚΚΕ με αφορμή την επίσκεψη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα στην περιοχή.
Συγκεκριμένα την Πέμπτη 15/12 θα περιοδεύσει σε εργασιακούς χώρους και θα μιλήσει σε συγκέντρωση στην Άρτα στις 7 μ.μ στην αίθουσα “Σκουφά” της πλατείας Εθνικής Αντιστάσεως (πρώην Αγίου Δημητρίου) και την Παρασκευή 16/12 στα Γιάννενα όπου το πρωί θα περιοδεύσει στον ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΠΙΝΔΟΣ, στην ΓΑΛΑΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΔΩΔΩΝΗ, το μεσημέρι θα παραχωρήσει συνέντευξη τύπου και θα μιλήσει σε συγκέντρωση στις 7 μ.μ. στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ στην Λιμνοπούλα.

Η συνέντευξη δόθηκε στα γραφεία της ΝΕ Ιωαννίνων του ΚΚΕ από τον Κώστα Μπάτσικα μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
“Η συγκέντρωση του ΚΚΕ είναι ανοιχτό κάλεσμα στους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα της περιοχής για συμπόρευση με το ΚΚΕ γιατί μπορεί να συμβάλει και με την μαχητικότητα και με την μαζικότητα φυσικά, να δώσει ώθηση στην άνοδο της πάλης των εργαζομένων, στην μεγαλύτερη συσπείρωση λαϊκών δυνάμεων γύρω από το ΚΚΕ για την συγκρότηση της λαϊκής συμμαχίας που μπορεί σήμερα να παρεμποδίσει, να αναχαιτίσει την βάρβαρη αντιλαϊκή επίθεση και στην πορεία να αναμετρηθεί με την εξουσία των μονοπωλίων και να την ανατρέψει. Καλούμε στην συγκέντρωση πρώτα και κύρια όλους τους εργαζόμενους, τους εργάτες, την νεολαία της περιοχής, με όλο αυτό τον κόσμο που βρεθήκαμε στην πάλη όλο αυτό το διάστημα για την απόκρουση της αντιλαϊκής επίθεσης. Καλούμε δηλαδή τους εργάτες της ΠΙΝΔΟΥ, στον ΒΙΚΟ, στον ΧΗΤΟ, στον ΝΙΤΣΙΑΚΟ, στην ΔΩΔΩΝΗ, στον ΠΕΤΣΙΟ, σε όλα τα εργοστάσια της περιοχής, τους οικοδόμους, τους άνεργους, τους φοιτητές, τους μαθητές, τις εργαζόμενες γυναίκες, τους αυτοαπασχολούμενους, αυτό τον κόσμο που