
απεργήσουν και την ίδια ώρα εγκαλούσαν το ΚΚΕ «που θεωρεί ότι για όλα φταίει η χαμηλή ταξική και επαναστατική διάθεση και συνείδηση των εργαζομένων»! Είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα για το πώς τέτοιες και άλλες δυνάμεις, μαζί με τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, επιχειρούν να υπονομεύσουν τους εργατικούς αγώνες και να εμποδίσουν τη ριζοσπαστικοποίησή τους. Η άποψή τους, ωστόσο, δεν είναι «προσωπική», αν αναλογιστεί κανείς ότι τα ίδια πάνω κάτω έλεγε τις προάλλες και ο Π. Σκουρλέτης, εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ. Δήλωσε σχετικά: «Είχα μια συζήτηση με κάποιους εκπαιδευτικούς. Αριστερούς εκπαιδευτικούς. Από αυτούς που έχουμε δει να τσεκουρώνονται οι μισθοί τους (...) Εβλεπαν με επιφυλακτικότητα την προκήρυξη νέων απεργιών, όταν γνωρίζουν ότι τα 30, τα 40 και τα 50 ευρώ που θα χάσουν συμμετέχοντας, δεν είναι κάτι το αμελητέο πλέον. Αρα, λοιπόν, ίσως πρέπει να βρούμε και άλλους τρόπους. Ισως θα πρέπει να βρούμε, ιδιαίτερα σε τομείς όπως η Εκπαίδευση, η Υγεία, οι κοινωνικές υπηρεσίες, να λειτουργούμε (...) και το βράδυ ή το απόγευμα να είμαστε εκείνοι, οι οποίοι θα κατεβαίνουμε στους δρόμους, θα διαδηλώνουμε και θα δημιουργούμε μια άνευ προηγουμένου πολιτική και κοινωνική πίεση για να ανατραπεί αυτή η πολιτική»! Αυτή είναι η άποψη της «κυβερνώσας αριστεράς» για τους εργατικούς αγώνες και το κίνημα και πρέπει οι εργαζόμενοι να την πάρουν σοβαρά υπόψη τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου