Η εμπειρία σώζει…Θύμιος Καλαμούκης-Ελληνοφρένεια

Οι απαισιόδοξοι, την κατάληξη της υπόθεσης των καθηγητών την βλέπουν ως ήττα. Οι αισιόδοξοι ως ένα γερό crash test, ένα ακόμη μάθημα, στην ατέλειωτη προσπάθεια για να ξεμπερδεύουμε με ότι μας μειώνει, φτωχαίνει, εξαθλιώνει. Ο γράφων δεν ανήκει σε καμιά από τις δύο κατηγορίες. Διότι δεν μπορώ να είμαι απαισιόδοξος για μάχες που χάθηκαν χωρίς καν να δοθούν, ούτε μπορώ να είμαι αισιόδοξος για την όποια κατάληξη μιας παράστασης επαρχιακού τσίρκου, (πόσο μάλλον που δεν έκοψε και εισιτήρια…) Με τέτοιο βαθμό συνειδητοποίησης από πλευράς καθηγητών, με τέτοιο διεκδικητικό παρελθόν, με τέτοιο διεκδικητικό πλαίσιο, με τέτοιο βαθμό διαθεσιμότητας, αποφασιστικότητας και αγωνιστικότητας, με τέτοια ηγεσία, με τόσους βερμπαλισμούς και με τέτοια παλαιοκομματική συνδικαλιστική νοοτροπία, η μοίρα ενός κλάδου ήταν  προδιαγεγραμμένη. Μαζί με τα παραπάνω αν προσθέσουμε και την στιγμή που επιλέχθηκε να γίνει η σύγκρουση, σε συνδυασμό με την ανυπαρξία μετώπου με άλλες κοινωνικές ομάδες, τότε έχει κανείς την τέλεια συνταγή αποτυχίας. Το στραπάτσο των καθηγητών μπορεί να συνέβη τώρα αλλά έχει προδιαγραφεί χρόνια τώρα. Από την ανυπαρξία ουσιαστικών συλλογικών διαδικασιών, από την κυριαρχία αυταπατών για πρόσκαιρες σωτηρίες, από την απονεύρωση εσωτερικών ζυμώσεων στον κλάδο, από την ανάθεση σε ανεπαρκείς ηγεσίες, από την ύπαρξη κοντόφθαλμων λογικών, από την διατύπωση αιτημάτων για το μερικό και όχι

Η απεργία των εκπαιδευτικών, η αφύπνιση και «οι στιγμές που αλλάζουν την Ιστορία»

902.gr

Είναι γεγονός ότι η κινητοποίηση των εκπαιδευτικών με την καθοδήγηση της ΟΛΜΕ προσφέρεται για πολύτιμα συμπεράσματα πάνω στο υπαρκτό πρόβλημα: Πώς θα οργανωθεί η εργατική - λαϊκή αντεπίθεση, ώστε το κίνημα να περάσει σε ένα σχετικά ανώτερο επίπεδο, θα έχει κάποια αποτελέσματα στην παρεμπόδιση των αλλεπάλληλων αντιδραστικών μέτρων που εκπονούνται για τη διαχείριση της κρίσης και στο όνομα της κρίσης. Πώς θα γίνει η δύναμη ριζικής ανατροπής και δε θα ενταχθεί στη διαδικασία αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος που προωθείται και δεν πρέπει να μένει έξω από τον προβληματισμό και την ανησυχία του λαού.
Διευκρινίζουμε ότι πίσω από τον όρο αποτελέσματα, αποτελεσματικότητα αγώνων εκφράζονται πολύ διαφορετικές έως και διαμετρικά αντίθετες απόψεις.
Ενα δυναμικό, ενωτικό, ταξικά προσανατολισμένο κίνημα που περνά από επιμέρους αντιμονοπωλιακούς στόχους (και όχι μόνο αντικυβερνητικά αιτήματα) σε κατεύθυνση αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική μπορεί, κάτω από προϋποθέσεις, να παρεμποδίσει, να ανακόψει μέτρα και να κερδίσει χρόνο για τη συγκέντρωση νέων δυνάμεων. Μπορεί ακόμα να αποσπάσει «κάτι», έστω επιμέρους, στο βαθμό που δε θίγει την κυρίαρχη πολιτική. Στο παρελθόν, έχουμε τέτοια απόσπαση μέτρων από το κίνημα. Δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει και κάποια θετική έκπληξη με ένα πρωτοφανέρωτο ανέβασμα της ταξικής πάλης σε συνδυασμό με πρόοδο στην κοινωνική συμμαχία και αλληλεγγύη. Στην αποτελεσματικότητα των αγώνων εμείς εντάσσουμε την πρόοδο της συνδικαλιστικής οργάνωσης σε συνδυασμό με τη βελτίωση ή και αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων σε έναν κλάδο, με την ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης της μαχητικότητας και της ετοιμότητας ακόμα και αυτοθυσίας.
Αγώνες που έχουν ως στόχο (κάτι τέτοιο φαίνεται πολύ καλά στις δηλώσεις στελεχών της ΟΛΜΕ και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ) να εκθέσουν μόνο την κυβέρνηση για τον αντιδημοκρατικό

Η Αντζελίνα Τζολί και οι γυναίκες της λαϊκής οικογένειας

της Κάλι Καρά
Με αφορμή την αποκάλυψη, σε άρθρο στην εφημερίδα "Νιού Γιόρκ Τάιμς" της ηθοποιού Αντζελίνας Τζολί ότι επέλεξε να κάνει διπλή μαστεκτομή για να προλάβει τον υψηλό κίνδυνο να εμφανίσει καρκίνο του στήθους και των ωοθηκών, ας ψηλαφίσουμε την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας στο επονομαζόμενο ΕΣΥ, στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και στο  ανύπαρκτο Εθνικό πρόγραμμα προληπτικού ελέγχου για τις γυναίκες της λαϊκής οικογένειας.
Η σημασία της έγκαιρης πρόληψης και θεραπείας θα γίνει κατανοητή αν αναλογιστούμε ότι ο καρκίνος του μαστού είναι ο
συχνότερος καρκίνος των γυναικών στην Ευρώπη. Περίπου 1 στις 8  έως10 γυναίκες θα εμφανίσει τη νόσο. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο στη χώρα μας εντοπίζονται περίπου 4.500 νέα περιστατικά και από αυτές 1.500 περίπου χάνουν τη ζωή τους.
Την τελευταία δεκαετία έχει παρατηρηθεί αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του μαστού, συνεπώς ανάλογη είναι και η αύξηση της θνησιμότητας.
Όμως πρέπει να τονίσουμε ότι ο καρκίνος αυτός είναι  θεραπεύσιμος εφόσον ανιχνευθεί σε αρχικό στάδιο κάνοντας έτσι ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη για έγκαιρη διάγνωση ( ψηλάφιση, μαστογραφία, υπέρηχος, καρκινικοί δείκτες, γονιδιακός έλεγχος ). Αν η αντιμετώπιση της νόσου γίνει σε αρχικό στάδιο, το ποσοστό μακροχρόνιας επιβίωσης χωρίς υποτροπή είναι πολύ μεγάλη φτάνοντας το 80-85%.
Είναι χαρακτηριστικό πως μόλις μία στις δύο Ελληνίδες άνω των 50  ετών έχει υποβληθεί σε μαστογραφία.
Από το σύνολο των μαστογράφων που λειτουργούν στη χώρα μας, μόλις το 3% βρίσκονται σε δημόσια νοσοκομεία και το  97% βρίσκεται σε ιδιωτικές κλινικές και διαγνωστικά κέντρα. Έτσι

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ-ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΑ Ν.ΠΡΕΒΕΖΑΣ

    ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ   Ο.Τ.Α. ΝΟΜΟΥ  ΠΡΕΒΕΖΑΣ    

                                             

 ΨΗΦΙΣΜΑ

Όλο και πιο εκρηκτική γίνεται μέρα με τη μέρα η κατάσταση για την εργατική λαϊκή οικογένεια. Τα πενιχρά μεροκάματα που εξανεμίζονται, τα χαράτσια που τσακίζουν τα λαϊκά νοικοκυριά, η ακρίβεια, η εμπορευματοποιημένη Υγεία και Παιδεία μας εξοντώνουν καθημερινά.

Μέσα σε όλα αυτά έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τον αυταρχισμό της κυβέρνησης σε βάρος των εργαζομένων που αγωνίζονται για την υπεράσπιση της ζωής τους.

Η επιστράτευση των καθηγητών από την κυβέρνηση αποκαλύπτει την αντιδραστικότητα των αλλαγών στην παιδεία. Δείχνει τι σημαίνει εκπαιδευτικός στο "νέο σχολείο" της αγοράς, της λεγόμενης αξιολόγησης, του υποσιτισμού, των ταξικών φραγμών.

Χτες ήταν οι ναυτεργάτες, προχτές ήταν τα 35 στελέχη του ταξικού κινήματος, οι εργαζόμενοι στο ΜΕΤΡΟ, αύριο θα είναι όποιος αντιστέκεται στην ολομέτωπη επίθεση, στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι απέναντι στους εργαζόμενους, στη μεγάλη πλειοψηφία του λαού.

Η απάντηση της εργατικής τάξης απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης, στην προσπάθειά της να ποινικοποίηση τους αγώνες μας, να τρομοκρατήσει και να επιβάλλει το δόγμα "νόμος και τάξη" δε θα περάσει.

Η υπόθεση της επιστράτευσης των εκπαιδευτικών αφορά όλο το εργατικό κίνημα, αφορά κάθε εργαζόμενο. Αφορά πρώτα και κύρια τους εργαζόμενους γονείς, τους μαθητές μας.

Κανένας φόβος! Μπορούμε να σπάσουμε την τρομοκρατία με ενότητα, συσπείρωση κι

Συνέλευση προέδρων ΕΛΜΕ: Αποφάσισαν να μην απεργήσουν Τεράστιες οι ευθύνες των παρατάξεων της πλειοψηφίας

902.gr

Χωρίς απόφαση για απεργία έληξε  το βράδυ της Τετάρτης η Γενική Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ. Η ώρα της ψηφοφορίας για την τελική απόφαση σήμανε και τα αποκαλυπτήρια της πλειοψηφίας που διαμόρφωσε την εισήγηση (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, «Συνεργασία», «Παρεμβάσεις»), που αφού οδήγησαν τον κλάδο σε αδιέξοδο με την πρότασή τους για απεργία διαρκείας μέσα στις πανελλαδικές, έφτασαν λίγο πριν τις 11 το βράδυ να προτείνουν αναστολή των απεργιακών κινητοποιήσεων επειδή δεν υπάρχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις, και αυτό τελικά ψηφίστηκε από τη Γενική Συνέλευση των προέδρων.
Από την αρχή και σε όλη τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης έγινε φανερό ότι το διακύβευμα ήταν αν τελικά θα γίνει η απεργία με ανυπακοή στην επιστράτευση της κυβέρνησης ή όχι. Το βράδυ, από πλευράς του ΔΣ της ΟΛΜΕ, οι παρατάξεις ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ και «Συνεργασία» πρότειναν αναστολή της απεργίας. Οι «Παρεμβάσεις» ήθελαν να εμφανιστούν ότι επιμένουν τάχα στην απεργία, αλλά η εκπρόσωπός τους δήλωσε: «Δεν υπάρχουν όροι να πάμε σε απεργία. Επειδή όμως δεν μπορεί να μη γίνει και τίποτα, προτείνω την Παρασκευή να απεργήσουν 500 συνδικαλιστές»... που δεν εμπλέκονται με τη διαδικασία των εξετάσεων! (δείτε αναλυτικότερα την χαρακτηριστική για το ρόλο των Παρεμβάσεων δήλωση της εκπροσώπους τους)
Εν τέλει, επιβεβαιώθηκε εκείνο που το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών επισήμανε από την πρώτη στιγμή που οι παρατάξεις ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, «Παρεμβάσεις» και «Συνεργασία» διαμόρφωσαν την εισήγηση για απεργίες μέσα στις εξετάσεις. Οτι, δηλαδή, για πολλά χρόνια, όπως και τώρα δεν προετοίμασαν τον κλάδο να δώσει τις αναγκαίες μάχες. Ειδικά τώρα που και πάλι κράτησαν αυτή τη στάση από την αρχή που έριξαν την πρόταση για απεργία, η μη προετοιμασία του κλάδου απέναντι και στην επιστράτευση

Πολέμιος του σοσιαλισμού

Συνεχίζει να ψαρεύει στα θολά νερά ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας. Από τη μια δεν έχει καμία αναστολή να καπηλεύεται συνθήματα του ταξικού εργατικού κινήματος - με τα οποία ο ίδιος και το κόμμα του δεν έχουν καμία σχέση - όπως το «καμία θυσία για την πλουτοκρατία» - και από την άλλη δεν έχει καμία δυσκολία να συκοφαντεί τους κομμουνιστές, τα κομμουνιστικά κόμματα και το σοσιαλισμό. Ετσι, ο Αλ. Τσίπρας σε συνέντευξή του στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΥΡΙΖΑ («Στο Κόκκινο») όχι μόνο ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία σχέση με την πάλη για το σοσιαλισμό, αλλά και δεν παρέλειψε να συκοφαντήσει τόσο την πάλη για αλλαγή τάξης στην εξουσία, όσο και τα ίδια τα Κομμουνιστικά Κόμματα.
«Δε θέλουμε ένα κόμμα πρωτοπορία της εργατικής τάξης, ένα μπολσεβίκικο κόμμα της δεκαετίας του 1917, που θα είναι μια μικρή κάστα - ομάδα δηλαδή πρωτοπόρων που θα καθοδηγεί το λαό που δεν ξέρει. Αυτή είναι ειδοποιός διαφορά. Θέλουμε να είμαστε ένα κόμμα μέσα στην κοινωνία και στους κοινωνικούς αγώνες. Η κοινωνία και το αυθόρμητό της πολλές φορές θα καθοδηγεί εμάς». Ο Αλ. Τσίπρας επιχειρεί από τη μια να χαϊδέψει τα αυτιά του λαού μιλώντας για «αυθόρμητα» κ.λπ. ενώ ταυτόχρονα δεν ξεχνάει το ταξικό του καθήκον και συκοφαντεί το κόμμα του Λένιν ως ένα κόμμα «κάστα» εκτός κοινωνίας και του λαού... Η ιστορία, βέβαια, τον έχει διαψεύσει.

***

Ετσι προχωράει η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να ανακοπεί η ριζοσπαστικοποίηση του λαού: Από τη μια ο ΣΥΡΙΖΑ κοιτάει πώς θα υφαρπάξει τη λαϊκή ψήφο για να εγκλωβίσει τους εργαζομένους στο σύστημα και από την άλλη κοιτάει να συκοφαντήσει τη μόνη φιλολαϊκή διέξοδο από την

«ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ! ΚΟΙΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ!» Ανακοίνωση της ΚΝΕ για τους μαθητές της Γ' Λυκείου

902.gr

Μαθητή, μαθήτρια,
Εσύ και η οικογένειά σου φτάσατε μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς δίνοντας μάχες, κάνοντας μεγάλες προσωπικές και οικονομικές θυσίες. Βρεθήκατε αντιμέτωποι με τα μεγάλα εμπόδια που βάζει στα δικαιώματα σας στη μόρφωση και τη ζωή, η πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων του κεφαλαίου.
Σκέψου! Η κυβέρνηση, οι ίδιοι δηλαδή που αναγκάζουν την οικογένεια σου να ξοδεύει ένα μάτσο λεφτά για τη μόρφωσή σου, που έχουν φτιάξει το σχολείο εξεταστικό κέντρο, της ημιμάθειας, του ατελείωτου τρεξίματος, της παραπαιδείας, του υποσιτισμού, με συγχωνεύσεις, τεράστιες ελλείψεις σε καθηγητές και υποδομή, είναι οι ίδιοι που ρίχνουν τώρα ψεύτικα δάκρυα για το τι θα κάνουν οι μαθητές με τις εξετάσεις τους, ενώ τώρα παίρνουν και άλλα μέτρα που θα εντείνουν την άθλια πραγματικότητα που ζούμε.
Είναι οι ίδιοι που δήθεν νοιάζονται για τις εξετάσεις και το μέλλον σου, ενώ η πολιτική τους έχει διαμορφώσει τις εξετάσεις της παπαγαλίας και των αποσπασματικών γνώσεων που ξεχνάς μετά από

Και η κοπριά στα λάχανα...

«Επειδή λοιπόν καλό είναι να μαθαίνει κανείς ακόμα και από τους αντιπάλους του, θέλω να σας θυμίσω μια πασίγνωστη φράση του Λένιν για την ανοικοδόμηση της τότε κατεστραμμένης χώρας του: Σοσιαλισμός ίσον σοβιέτ συν εξηλεκτρισμός. Αυτό αναφέρεται σε μια παρωχημένη βέβαια εποχή. Τηρουμένων όμως των ιστορικών αναλογιών, και με μια δόση αυθαιρεσίας, μπορούμε να πούμε: Ανάπτυξη ίσον δημοκρατία συν επενδύσεις. Ελευθερίες, κοινωνικά δικαιώματα, δίκαιη αμοιβή, συμμετοχή των εργαζομένων. Συν επιχειρηματικότητα, καινοτομία, σχεδιασμένη επένδυση πόρων και ανθρώπινου δυναμικού σε τομείς που ωθούν την οικονομία και τη χώρα προς τα μπρος». Αυτά είπε μεταξύ άλλων ο Αλ. Τσίπρας στη χτεσινή ομιλία του στον ΣΕΒ. Η επίκληση του Λένιν σε μια μάζωξη των βιομηχάνων, κάθε άλλο παρά τους ξάφνιασε (όπως εισαγωγικά είπε ο Τσίπρας), αφού ο ΣΥΡΙΖΑ τον έφερε προκλητικά στα μέτρα τους και στα μέτρα της διαχείρισης του καπιταλισμού που θέλει ο ίδιος να ασκήσει. Πράγματι, στο κράτος των εργατών που γεννήθηκε από τη Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, η ανάπτυξη της σοσιαλιστικής οικονομίας δεν μπορούσε παρά να βασίζεται στην εξουσία των Σοβιέτ και στον εξηλεκτρισμό, δηλαδή στην εξασφάλιση επάρκειας σε ενεργειακούς πόρους, σε μια καθυστερημένη έως τότε οικονομία, όπως ήταν αυτή της τσαρικής Ρωσίας. Η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής ήταν αυτή που έδωσε στους εργάτες τα κλειδιά της οικονομίας για να μεγαλουργήσουν σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, έχοντας πετάξει τους καπιταλιστές από την παραγωγή. Τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ, σαν γνήσιος κολαούζος των αστών, έρχεται να... διδάξει Λένιν στα μέτρα τους, λέγοντας ότι το σύγχρονο μήνυμα της λενινιστικής θεωρίας είναι ο

Τσίπρας: Εγγυήθηκε στους καπιταλιστές (ΣΕΒ) ταξική ειρήνη και αρωγή στις επενδύσεις!!!

902.gr

    Ότι όλα τα κάλπικα προεκλογικά συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πάει περίπατο από την επομένη των εκλογών το έχουν αντιληφθεί και οι πιο φίλα προσκείμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ. Η καραμπινάτη όμως σοσιαλδημοκρατική του μετάλλαξη οδηγεί τον Αλ. Τσίπρα να παραχωρεί ομιλίες τύπου… «εγχειρίδιο καπιταλιστικής ανάπτυξης». Γιατί ακριβώς τέτοια ήταν η ομιλία του στην ετήσια γενική συνέλευση του ΣΕΒ.
    Είπε αυτολεξεί:
    «Η κοινωνική συναίνεση και η σταθερότητα είναι πράγματι το οξυγόνο της οικονομίας. Η αδυναμία εγγύησής της εκτοπίζει την παραγωγική δυναμική, περισσότερο απ’ οποιονδήποτε άλλο παράγοντα»! Επομένως, η κυβέρνηση Τσίπρα θα εγγυηθεί την κοινωνική συναίνεση, δηλαδή την ταξική συνεργασία καπιταλιστών – εργατών προς όφελος της παραγωγικής δυναμικής!
    Τι άλλο θα κάνει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Είπε ο Αλ. Τσίπρας: «Θα προχωρήσουμε σε δημόσιες επενδύσεις ταχείας απόδοσης. Όχι για να εκτοπίσουμε τις ιδιωτικές. Αλλά για να τις ενθαρρύνουμε»! Δηλαδή γρήγορα και σίγουρα κρατικά χρήματα καρφί στις τσέπες των καπιταλιστών. Έτσι για να τους… ενθαρρύνει!
    Βεβαίως ο κ. Τσίπρας έπρεπε να δείξει και κάπου τις «διαφορές» του με τη συγκυβέρνηση Σαμαρά και είπε: «Τα μνημόνια και οι πολιτικές επιβολής τους οδηγούν σε μια σύγχρονη δουλοπαροικία. Σε

ΚΚΕ Τ.Ο ΠΡΕΒΕΖΑΣ-ΛΕΥΚΑΔΑΣ-ΜΑΖΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Το ΚΚΕ καταδικάζει την απόφαση της κυβέρνησης για επιστράτευση των απεργών εκπαιδευτικών, εφαρμόζοντας για μια ακόμη φορά το δόγμα «νόμος και τάξη», που στρέφεται εναντίον των αγώνων του εργαζόμενου λαού.  Η προσπάθεια της κυβέρνησης να επιβάλλει με τις απειλές και τους εκβιασμούς την πολιτική, που υποβαθμίζει τα μορφωτικά δικαιώματα των νέων και τσακίζει τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, πρέπει να βρει αντιμέτωπους όλους τους εργαζόμενους και τις λαϊκές οικογένειες.

Αποτελεί πρόκληση ο ισχυρισμός ότι η κυβέρνηση νοιάζεται δήθεν για το «καλό» των μαθητών, τη στιγμή που η δική της πολιτική οδηγεί σε κλείσιμο και συγχωνεύσεις σχολείων, σε τεράστιες ελλείψεις, ενώ το κόστος για τη μόρφωση των παιδιών της λαϊκής οικογένειας έχει γίνει δυσβάσταχτο. Αυτή η αντιλαϊκή πολιτική στην εκπαίδευση και στο σύνολο της ζωής του λαού πάει χέρι-χέρι με την κρατική καταστολή και τον αυταρχισμό.

Το συνδικαλιστικό κίνημα χρειάζεται να οργανώσει την πάλη του, σε κοινή δράση με όλους τους εργαζόμενους, τους γονείς, τη νεολαία, προκειμένου να δοθεί απάντηση στα κυβερνητικά σχέδια επιστράτευσης των εκπαιδευτικών. Να εκφραστεί η αλληλεγγύη στους εκπαιδευτικούς και η καταδίκη στον κυβερνητικό αυταρχισμό με τη μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια με το ΠΑΜΕ τη Δευτέρα στη Θεοφάνειο στις 7μμ.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ν. ΠΡΕΒΕΖΑΣ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ- Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Το σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Πρέβεζας  καταδικάζει την απόφαση της κυβέρνησης να επιστρατεύσει τους εκπαιδευτικούς εφαρμόζοντας για άλλη μία φορά το νόμος και τάξη στην όποια αγωνιστική αντίδραση απέναντι στα αντιδραστικά μέτρα, και καλεί τους εργαζόμενους να υψώσει τείχος αλληλεγγύης.

Η επιστράτευση των καθηγητών από την κυβέρνηση αποκαλύπτει την αντιδραστικότητα των αλλαγών στην παιδεία. Δείχνει τι σημαίνει εκπαιδευτικός στο "νέο σχολείο" της αγοράς, της λεγόμενης αξιολόγησης, του υποσιτισμού, των ταξικών φραγμών. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει περίτρανα ότι κυβέρνηση και κεφάλαιο θέλουν δάσκαλο σκυφτό κι αμόρφωτο λαό. Δείχνει όμως επίσης, ότι το ζήτημα της παιδείας είναι λαϊκό πρόβλημα, είναι υπόθεση του λαού και της ταξικής πάλης.

Χθες ήταν οι ναυτεργάτες, οι εργαζόμενοι της Χαλυβουργίας, του Μετρό, σήμερα οι καθηγητές, αύριο θα είναι η σειρά άλλου κλάδου που θα αντιστέκεται στην επίθεση, στον πόλεμο που έχουν κηρύξει κυβέρνηση, Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στους εργαζόμενους, στη μεγάλη πλειοψηφία του λαού.

Όλοι σήμερα στη Θεοφάνειο στη συγκέντρωση αλληλεγγύης του ΠΑΜΕ στις 7 μ.μ

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ Για την απεργία στις εξετάσεις και τους αγώνες που χρειάζονται σήμερα

Η πρόταση του ΠΑΜΕ προς τους εκπαιδευτικούς και τις γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ

1. Την Πέμπτη 9 Μάη συνεδρίασε το ΔΣ της ΟΛΜΕ όπου τέθηκε εκ νέου το ζήτημα της απεργίας διαρκείας στις πανελλαδικές εξετάσεις (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ), εστιάζοντας κυρίως στην αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών, μέτρο που ψηφίστηκε στο πρόσφατο πολυνομοσχέδιο και συνδέεται με τις απολύσεις των εκπαιδευτικών. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ επισήμαναν την ανάγκη να δοθεί αγωνιστική απάντηση στο σύνολο της αντιλαϊκής - αντιεκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Στη βάση αυτή πρότειναν:
Να προκηρυχτεί 48ωρη Απεργία στις 16 και 17 Μάη. Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ τη 2η μέρα της απεργίας (17 Μάη) για την εκτίμηση της κατάστασης. Να παρθεί υπόψη το επίπεδο της συμμετοχής στην απεργία, οι αγωνιστικές διαθέσεις, για να καθοριστεί εκ νέου η μορφή και η κλιμάκωση του αγώνα. Γενική Συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ στις 18 Μάη.
Τελικά, η πρόταση αυτή του ΠΑΜΕ καταψηφίστηκε από την πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ).
Το ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ-ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) κατέληξε να προτείνει στις ΓΣ των ΕΛΜΕ (Τρίτη 14 Μάη) 24ωρη απεργία στις 17 Μάη και πενθήμερη απεργία στις 20-24 Μάη.

2. Οι εκπαιδευτικοί, όπως και όλος ο λαός, έχουν απέναντί τους τη βάρβαρη πολιτική συγκυβέρνησης - ΕΕ που τσακίζει συνολικά τα λαϊκά δικαιώματα, όλους τους εργαζόμενους, όλους τους κλάδους.

Πώς απαντά στην αντιλαϊκή αυτή επίθεση η ηγεσία της ΟΛΜΕ;
Οδηγώντας τον κλάδο σε τυφλή απεργία χωρίς συμμαχίες, χωρίς σχέδιο, χωρίς προοπτική.

• Ενώ η επίθεση και με το πολυνομοσχέδιο χτυπά το σύνολο του Δημόσιου Τομέα, πρότειναν απεργία διαρκείας πάνω στις πανελλαδικές εξετάσεις, με μόνο ένα αίτημα και μόνο για έναν κλάδο (ΟΛΜΕ). Ούτε καν κοινή απεργία με τη ΔΟΕ, με τους άλλους κλάδους του Δημοσίου. 
•  Οι ίδιες συνδικαλιστικές δυνάμεις, που στην ΟΛΜΕ «διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους» για απεργία διαρκείας στις πανελλαδικές εξετάσεις, στη ΔΟΕ «ποιούν την νήσσαν».
• Με μοχλό πίεσης τις εξετάσεις και με απεργία διαρκείας σε αυτές, όχι μόνο δεν ανοίγουν δρόμο για τη συμμαχία με τους εργαζόμενους γονείς και τους μαθητές, αλλά στρώνουν το έδαφος στην προπαγάνδα της κυβέρνησης, ώστε να απομονώσει και να τσακίσει τον κλάδο.
• Μιλάνε για απεργία διαρκείας στις εξετάσεις και αναγνωρίζουν ότι «είναι δεδομένο ότι η κοινωνία θα είναι απέναντί μας ...είναι δεδομένη η εχθρότητα» (πρόεδρος ΔΣ ΟΛΜΕ)!
• Ρωτάμε: αν αποφασιστεί πενθήμερη απεργία και το ποσοστό συμμετοχής την πρώτη μέρα είναι 5% τις επόμενες 4 ημέρες θα υπάρχει απεργία; Δεν είναι αυτό τυφλή απεργία και εκφυλισμός του κινήματος; Να γιατί η πρόταση του ΠΑΜΕ για 48ωρη απεργία και ΓΣ τη δεύτερη μέρα για την εκτίμηση των δεδομένων είναι η ορθότερη μορφή πάλης στη συγκεκριμένη στιγμή.

Η ηγεσία της ΟΛΜΕ παίζει πολιτικά, επικοινωνιακά παιχνίδια στις πλάτες του κλάδου. Οι μεν ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ για ν' αποστασιοποιηθούν από τη στήριξη που έδιναν και δίνουν τόσα χρόνια στην

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η «αποκατάσταση» των μισθών

Στα τέλη του περασμένου Φλεβάρη, ο Γ. Σταθάκης, βουλευτής και ένας εκ των υπευθύνων για την οικονομική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωνε σε συνέντευξή του στο «Βήμα»: «Η επιστροφή μισθών και συντάξεων σε επίπεδα συμβατά με εκείνα προ του 2009 μπορεί να γίνει μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η οικονομία ανακάμπτει και βρίσκεται στα επίπεδα του 2009. Αυτό είναι μια σταδιακή διαδικασία». Ελεγε, δηλαδή, ότι η επιστροφή μισθών και συντάξεων στο επίπεδο του 2009 απαιτεί και καπιταλιστική ανάπτυξη αντίστοιχου μεγέθους με εκείνη που υπήρχε το 2009. Και μέχρι αυτή να επιτευχθεί, θα υπάρχει διατήρηση ή και παραπέρα μείωση των μισθών πείνας και παραπομπή της όποιας σταδιακής αποκατάστασης στο μακρινό μέλλον. Σχολιάζαμε τότε: «Οσο για το πόσο μακρινό είναι αυτό το μέλλον, αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι οι απώλειες του ΑΕΠ από το 2009 είναι 20%, που σημαίνει ότι ακόμα και όταν έρθει η καπιταλιστική ανάπτυξη - που με τις προβλέψεις των ίδιων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών προβλέπεται κάτω από 1% - φανταστείτε πόσος καιρός απαιτείται για να καλυφθεί αυτό το 20%, ώστε να επανέλθουν σταδιακά οι μισθοί και οι συντάξεις στα προ κρίσης επίπεδα...»! Η δημαγωγία του ΣΥΡΙΖΑ σε όλο της το μεγαλείο...
Πριν αλέκτορα φωνήσαι, μας επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Γ. Σταθάκης. Σε συνέντευξή του στο capital.gr παραδέχεται: «Εντούτοις, με δεδομένο ότι το μνημόνιο έχει φθάσει στα όριά του και ότι η επιστροφή στο

Θυσίες για άλλη εξουσία

Δεν είναι η πρώτη φορά, τα τελευταία τρία τουλάχιστον χρόνια, που η κυβέρνηση και τα επιτελεία της προσπαθούν να καλλιεργήσουν την ψευδαίσθηση στο λαό ότι οι θυσίες του πιάνουν τόπο, ότι η ανάκαμψη της οικονομίας είναι προ των πυλών και ότι από αυτή έχει να κερδίσει ο ίδιος. Πριν και μετά από κάθε αντιλαϊκό ορόσημο, είτε αυτό αφορούσε την υπογραφή ενός από τα μνημόνια, είτε τη συνεδρίαση μιας Συνόδου Κορυφής της ΕΕ με θέμα την κρίση, είτε μια αναθεώρηση του δημοσιονομικού προγράμματος, στο πλαίσιο της συμφωνίας με την τρόικα, τα αστικά επιτελεία οργίαζαν, προσπαθώντας να πείσουν το λαό ότι η έξοδος από τα βάσανα είναι κοντά και πως αν κάνει λίγη υπομονή ακόμα, θα ανταμειφθεί με καλύτερους όρους διαβίωσης. Με δεδομένα τα μέτρα που ετοιμάζουν για το λαό μπροστά και στο μεσοπρόθεσμο του Ιούνη, η προπαγάνδα τους δεν εκπλήσσει.

 

Αυτό που επαληθευόταν κάθε φορά ήταν οι εκτιμήσεις του ΚΚΕ ότι καμιά διέξοδο προς όφελος του λαού από τη βαθιά καπιταλιστική κρίση δεν μπορεί να εξασφαλίσει η διαχείριση που ασκεί αυτή, οι προηγούμενες ή μια επόμενη κυβέρνησης, στο βαθμό που αναγνωρίζει την ΕΕ σαν πεδίο διαπραγμάτευσης και τα μονοπώλια σαν όχημα για να έρθει ανάπτυξη. Το ίδιο θα γίνει και τώρα. Παρά την κυβερνητική δημαγωγία, η κρίση δεν πρόκειται να ξεπεραστεί άμεσα, πολύ περισσότερο που οι προβλέψεις μιλάνε για μεγαλύτερα ζόρια συνολικά στην καπιταλιστική οικονομία της 

 

Π.Α.ΜΕ:ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

 Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, άνεργοι-άνεργες, νέοι-νέες,

Oι Ομοσπονδίες, τα σωματεία, τα εργατικά κέντρα και οι εκατοντάδες συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, απευθύνουν κάλεσμα σε όλα τα συνδικάτα, σε όλους τους εργαζομένους για συντονισμένο αγώνα, για την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τώρα πριν είναι αργά! Να απορρίψουμε το σφαγιασμό τους.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΦΤΕΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η μάχη της συλλογικής σύμβασης αφορά όλους τους εργαζομένους, τους ανέργους, τους νέους και τις νέες.                                                                                                            

Πληρώνουμε ακριβά την κρίση για να σωθούν τα κέρδη του κεφαλαίου. Τώρα θέλουν να πληρώσουμε με νέες θυσίες και αίμα την ανάκαμψη της κερδοφορίας τους. Απαιτούν την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας δηλαδή να καθορίζεται με νόμο το κατώτερο