Αλ. Παπαρήγα: Ισχυρό ΚΚΕ προϋπόθεση για να δοθούν λύσεις στα προβλήματα του λαού

Προϋπόθεση για να δοθούν λύσεις στα προβλήματα του λαού είναι το ισχυρό ΚΚΕ, λαϊκή συμμαχία, διαμόρφωση λαϊκής πλειοψηφίας που θα τραβήξει το λαό σε ρήξη και ανατροπή, τόνισε η Αλέκα Παπαρήγα μιλώντας σε εκδήλωση της Αχτίδας Χρηματοπιστωτικού. Ισχυρό ΚΚΕ σημαίνει πιο μαζικό εργατικό κίνημα, οργανωμένο γερά στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους, τόνισε, προσθέτοντας πως στην πορεία προς τη ρήξη και ανατροπή, θα υπάρχουν μικροκατακτήσεις, οι οποίες θα δίνουν κουράγιο στους εργαζόμενους μέχρι την τελική νίκη.
Η Αλέκα Παπαρήγα, τόνισε ότι ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός «περνά στην πλήρη αντίδραση» και πρόσθεσε ότι η πολιτική της ΝΔ έχει εσωτερική συνοχή αναφορικά με την διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης, καθώς «πρώτα έρχεται η καταστροφή της εργατικής δύναμης και κατόπιν αν αυτή δεν είναι αρκετή, επέρχεται και η καταστροφή δυνάμεων του κεφαλαίου. Και πρόσθεσε ότι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει άλλο μείγμα διαχείρισης, είναι ασυνεπής με το λαό, καθώς ως κυβέρνηση θα προσχωρήσει στη στρατηγική του κεφαλαίου, προσθέτοντας ότι αυτά που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και 90% να πάρει δεν θα μπορέσει να τα εφαρμόσει γιατί η οικονομία θα βρίσκεται στα χέρια των μονοπωλίων. Υπογράμμισε πως κάνει ζημιά όταν λέει πως η κυβέρνηση της Αριστεράς μπορεί να κάνει τα πάντα,  αφήνοντας άθικτη την εξουσία των μονοπωλίων.
Η Αλέκα Παπαρήγα τόνισε ακόμα πως υπάρχουν τάσεις αναδιάταξης στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και πως όσο η κρίση βαθαίνει, μεγαλώνει και η  ανισόμετρη ανάπτυξη ανάμεσα στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ. Αυτός ο
ανταγωνισμός δεν θα λύνεται με πολιτικά μέσα. Θα υπάρξουν και στρατιωτικά προειδοποίησε.
Νωρίτερα, στην εκδήλωση μίλησε ο Παναγιώτης Κατηφές παρουσιάζοντας τη θέση του ΚΚΕ για το ρόλο της τράπεζας στο πλαίσιο της λαϊκής οικονομίας, όπου θα υπηρετεί την κοινωνική ιδιοκτησία της εργατικής εξουσίας, την ικανοποίηση των διευρυμένων λαϊκών αναγκών. Παρουσίασε επίσης στοιχεία που αφορούν στη διαδικασία μονοπώλησης του κλάδου, αρχικά μέσα από τη δημιουργία τριών ομίλων, η οποία ισχυροποιεί το κεφάλαιο αυξάνοντας την επιθετικότητά του σε βάρος των εργαζομένων.

902.gr

Το μαντρί

Cogito ergo sum

Χτες την γλίτωσα. Ομολογώ ότι περίμενα αντιδράσεις για το "χώσιμο" στον ΣυΡιζΑ αλλά, τελικά, δεν άνοιξε ρουθούνι. Κι επειδή δεν είναι να δώσεις θάρρος στον χωριάτη, συνεχίζω.

Ο πρόεδρος της εν αναμονή "αριστεράς", σε πρόσφατη αποστροφή του, χαρακτήρισε τα συγκυβερνώντα κόμματα ως "μερκελιστές". Παράλληλα, τόσο ο ΣυΡιζΑ όσο και άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα (Ανεξάρτητοι Έλληνες, Χρυσή Αυγή) αλλά και διάφορα ο-θεός-να-τα-κάνει κινήματα (τύπου Σπίθας, Πλατείας κλπ) διατυμπανίζουν την άποψη ότι η Ελλάδα βρίσκεται υπό κατοχή, ότι οι κυβερνώντες είναι υποτελείς στους ξένους, ότι στην εξουσία τής χώρας βρίσκονται σύγχρονοι Τσολάκογλου και Ράλληδες, ότι η Γερμανία οικοδομεί το Δ' Ράιχ και επιχειρεί να υποδουλώσει την Ευρώπη με όπλο την οικονομία κλπ.

Είναι γεγονός ότι τα παραπάνω ιδεολογήματα έχουν γίνει καραμέλλα όχι μόνο στις καφετέριες και τις παρέες αλλά και στην συντριπτική μερίδα τού αντιπολιτευόμενου (και όχι μόνο) τύπου. Με κάποιον περίεργο τρόπο, η παλινωδούσα ελληνική κοινωνία έχει χωριστεί σε δυο στρατόπεδα: στους 

 

Τα μακαρόνια, η φέτα και η αθλιότητα της πολιτικής τους...

Η κυβέρνηση μοίρασε την Τρίτη τρόφιμα σε άπορους, άστεγους και ανθρώπους που έχουν ανάγκη στον Άγιο Παντελεήμονα.  Παρουσίασε ως μεγάλη επιτυχία αυτή την κίνηση που εντάσσεται στο πρόγραμμα επισιτιστικής βοήθειας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Όμως, πίσω από τις θριαμβολογίες, κρύβεται η μέγιστη υποκρισία. Το ποσό που θα δοθεί είναι 23,3 εκατ. ευρώ ετησίως. Αυτό σημαίνει ότι αντιστοιχούν γύρω στα 28 ευρώ για τον καθένα από τους 835.000 άπορους, όπως τους εμφανίζει αριθμητικά η κυβέρνηση. Γιατί ο αριθμός των απόρων είναι πολύ μεγαλύτερος. Η «βοήθεια» αυτή σε καμία περίπτωση δεν ανακουφίζει και δεν προσφέρει κάτι ουσιαστικό στους άπορους της χώρας. Πόσο ρύζι, πόσα μακαρόνια, πόση φέτα και γραβιέρα και πόσο λάδι, θα δοθεί στις οικογένειες των απόρων, στις οικογένειες των πολύτεκνων;.. Και για πόσες μέρες του χρόνου θα τους λυθεί το πρόβλημα του φαγητού;..
Η βάρβαρη πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση, δημιουργεί όλο και περισσότερους άπορους, χωρίς εισόδημα που να φτάνει για να φάει η εργατική οικογένεια και τα παιδιά της, χωρίς δουλειά. Την ίδια στιγμή, τα κέρδη των τραπεζών και των μονοπωλίων όλο και αυξάνονται προκλητικά, ενώ η φτώχεια θερίζει. Και όσο η βάρβαρη πολιτική της ΕΕ, του ΔΝΤ και των κυβερνώντων συνεχίζει να εφαρμόζεται σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, το κακό όλο και θα χειροτερεύει.
Η λύση είναι στην ανατροπή αυτής της ολέθριας πολιτικής που έφτασε πλέον να φοροχαρατσώνει ακόμα και τους άπορους και τους πολύτεκνους, που έφτασε να φορολογεί περισσότερο όποιον έχει δύο ή τρία παιδιά. Μια πολιτική που μόνο φτώχεια και δεινά φέρνει στο λαό.
902.gr 

Πολυτεχνείο: «έξω αι ΗΠΑ», «έξω το ΝΑΤΟ» Όχι όμως για το Εργατικό Κέντρο Πρέβεζας και της πρωτοβουλίας συνδικαλιστών πρωτοβάθμιων σωματίων!!!

Μπροστά στις εκδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου αναρτήθηκαν αφίσες στην πόλη μας για την προπαγάνδιση των εκδηλώσεων με κύριο θέμα στην αφίσα την  φωτογραφία από την είσοδο του Πολυτεχνείου με του φοιτητές και τους εργάτες κρεμασμένους στα κάγκελα να διεκδικούν «ψωμί-παιδεία-ελευθερία» φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στην αμερικανόπνευστη χούντα και τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς όπως το ΝΑΤΟ.   Πέρα από τις αφίσες του ΠΑΜΕ που απεικόνιζαν την πραγματικότητα, υπήρχαν και οι αφίσες του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας (που αναρτήθηκαν με απόφαση της πλειοψηφίας τους χωρίς τη συναίνεση των μελών που πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ) και της πρωτοβουλίας συνδικαλιστών πρωτοβάθμιων σωματίων. Ένα μνημείο παραχάραξης, καπελώματος, πολιτικής απατεωνιάς και οσφυοκαμψίας! Η συγκεκριμένη αφίσα από τη φωτογραφία του Πολυτεχνείου είχε σβησμένο με Photoshop από τις κολώνες της εισόδου τα εμβληματικά συνθήματα με τα οποία πορεύτηκαν οι εξεγερμένοι «έξω αι ΗΠΑ» και «έξω το ΝΑΤΟ». Δεν είναι πρώτη φορά που εμφανίζεται αυτή η φωτογραφία, πρώτοι διδάξαντες χθες το ΠΑΣΟΚ και η νεολαία του στα πανεπιστήμια, οι ΠΑΣΠιτες, που εμφάνισαν παλιότερα σε κεντρική τους αφίσα τη φωτογραφία με τα σβησμένα συνθήματα.

Σήμερα στην Πρέβεζα οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ μαζί με τα «αριστερά» αδερφάκια τους των «Παρεμβάσεων» στον ίδιο ρόλο. Είναι αυτοί που «διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους» υπερασπιζόμενοι τους αγώνες των νεολαίων του πολυτεχνείου αλλά στα μέτρα που αυτοί θέλουν. Θέλουν να παρουσιάσουν την εξέγερση αποστεωμένη από τα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα και την κοινή δράση εργατών, φοιτητών και λαού. Προσπαθούν με αυτό τον τρόπο να κρύψουν ότι το Πολυτεχνείο δεν είναι απλά μία ακόμα επέτειος αλλά η πάλη, η εξέγερση του λαού μας ενάντια στο εκμεταλλευτικό σύστημα, τον καπιταλισμό, ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών και των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών όπως το ΝΑΤΟ.   

Είναι φυσιολογικό όμως να υπάρχει αυτή η αντιμετώπιση από τις εν λόγω παρατάξεις, αφού το ΝΑΤΟ είναι νύχι κρέας με τους υπόλοιπους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς όπως Ευρωπαϊκή Ένωση που αυτοί στηρίζουν έμμεσα ή άμεσα. Έτσι η όποια αναφορά για ανατροπή τους από το λαό τους κάνει να βγάζουν «σπυράκια».   

Είναι λογικό από τους πολιτικούς απογόνους του αλήστου  «ευχαριστούμε τους αμερικάνους»(Σημίτης) ή του σύγχρονους «υπάρχουν πτυχές της πολιτικής που ακολουθεί στις ΗΠΑ(σσ ο Ομπάμα) που βρίσκονται εν παραλληλία με τη βασική αντίληψη της δικής μας στρατηγικής για την αντιμετώπιση του χρέους.»  (Τσίπρας) να μη μπορεί να ειπωθεί το «έξω αι ΗΠΑ», «έξω το ΝΑΤΟ» που βροντοφώναζαν στο Πολυτεχνείο.   

Είναι λογικό πως αυτά τα συνθήματα να μη μπορούν να ειπωθούν από αυτούς που βάζουν πλάτη για την καλύτερη διαχείριση ενός συστήματος που οδηγεί στην εξαθλίωση το λαό, στην ανεργία, στους πολέμους και τους σκοτωμούς αθώων για τα κέρδη των καπιταλιστών.   

Οι βαστάζοι, οι κουβαλητές όλων των αντεργατικών - αντιλαϊκών μέτρων, των διαλόγων-των συναινέσεων-της κοινωνικής συνοχής και εταιρισμού, θέλησαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου να τη φέρουν στα μέτρα των αφεντικών τους. Θέλησαν να είναι άλλη μία επέτειος που συνωστίζονται όλοι μαζί, μία όμορφη γιορτούλα όπου θα δίνουν άλλοθι ο ένας στον άλλο για τη συνενοχή τους στη επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους! Από τους Δημάρχους που με την φορομπηχτική τους πολιτική ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους μέχρι τους συνδικαλιστές των «Παρεμβάσεων» που δίνουν το δήθεν «αριστερό-επαναστατικό» άλλοθι στους εργοδοτικούς-κυβερνητικούς συνδικαλιστές!    

Τέτοιοι λόγοι σήμερα πρέπει να οδηγούν τους εργαζόμενους (με βάση την συσσωρευμένη πια εμπειρία τους) να βλέπουν τις δύο γραμμές στο εργατικό κίνημα, του ταξικού με το ΠΑΜΕ που έρχεται σε σύγκρουση με τα μονοπώλια και τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς του, και τη γραμμή του συμβιβασμού με τους εργατοπατέρες σε ρόλο πεμπτοφαλαγγίτη μέσα στους εργάτες, και να διαχωρίζουν τη θέση τους.

Όπως και να το κάνουν οι υποταγμένοι «αριστεροί» και δεξιοί συνδικαλιστές τα οράματα και τα ιδανικά του Πολυτεχνείου για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο παραμένουν ζωντανά και ανεκπλήρωτα μέχρι και σήμερα, όσο και να προσπαθούν να τα σβήσουν, και  είναι ο ασφαλής δρόμος για να μπορέσουμε να οργανώσουμε και να προσανατολίσουμε τους αγώνες μας που θα τα πραγματώσουν. 

Το οργανωμένο σχέδιο της αστικής τάξης ενάντια στην πρωτοπορία του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ στο λαϊκό και εργατικό κίνημα (πρώτο μέρος)

Πηγη:  Lenin Reloaded

Η προϊστορία: Μάης 2010-Οκτώβρης 2011

Στο άρθρο μου "Το Βήμα και η 20η Οκτώβρη" (17/2/2012), αναφέρθηκα διεξοδικά στον ρόλο και τις προθέσεις ενός άρθρου που δημοσιεύτηκε στην καθεστωτική εφημερίδα "Το Βήμα" στις 16 Οκτωβρίου 2011. Το χρονικό πλαίσιο εμφάνισης του άρθρου αυτού, το οποίο έφερε την υπογραφή του Παύλου Παπαδόπουλου, ήταν από μόνο του αξιοπρόσεχτο: αφορούσε υποτιθέμενα συμβάντα στις 5 Μαϊου 2010, όταν, ως γνωστόν, πραγματοποιήθηκε πολύ μεγάλη λαϊκή διαδήλωση ενάντια στο πρώτο Μνημόνιο, η οποία κατέληξε στην τραγωδία του εμπρησμού τριών υπαλλήλων της Μαρφίν Λαϊκής από άγνωστα και ασύλληπτα ως τα σήμερα άτομα, τα οποία υποτίθεται ότι προερχόντουσαν από τον "αντιεξουσιαστικό" χώρο. 

Το άρθρο αυτό, το οποίο αφορούσε πληροφορίες άγνωστης και ακατανόμαστης πηγής για την στάση του ΚΚΕ την ημέρα εκείνη δημοσιεύτηκε λοιπόν με δεκαεπτά μήνες καθυστέρηση σε ό,τι αφορούσε τα γεγονότα της 5ης Μάη, όχι όμως και σε ό,τι αφορούσε τα γεγονότα που θα ακολουθούσαν τέσσερις μέρες μετά τη δημοσίευσή του: δηλαδή την σύγκρουση μεταξύ δυνάμεων του ΠΑΜΕ που βρέθηκαν στο Σύνταγμα στα πλαίσια πορείας πολιτικής διαμαρτυρίας και ομάδας "αντιεξουσιαστών", μετά το πέρας των οποίων τα θύματα ανήλθαν σε έναν νεκρό --τον Δ. Κοτζαρίδη, οικοδόμο και μέλος του ΠΑΜΕ-- και 74 τραυματίες. Επρόκειτο, ουσιαστικά, για την πρώτη φορά μετά την 5/5/2010 κατά την οποία το ΠΑΜΕ, που ως τότε συγκεντρωνόταν ξεχωριστά στην Ομόνοια, επεχείρησε να προσεγγίσει την πλατεία Συντάγματος και να παραμείνει εκεί.

Στο σημείο αυτό, και πριν περάσουμε στην υπενθύμιση του τι έλεγε το κείμενο Παύλου Παπαδόπουλου,
θα κάνουμε μια παράκαμψη για την χωρική σημασία της πλατείας. Όπως είναι γνωστό, το καλοκαίρι 

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ - Εκπομπή Πρωινή Ενημέρωση [19/11/2012]

Επτά κόμματα, δύο πολιτικές: Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα

via e-globbing.blogspot.gr

(Του Νικόλαου Μόττα*)

Ένα φάντασμα πλανιέται εδώ και τρία συναπτά έτη πάνω από την Ελλάδα. Είναι το φάντασμα ενός εκβιαστικού διλήμματος: Μνημόνιο ή Χρεωκοπία. Στην σκιά αυτού του διλήμματος, με τρία μνημόνια εξαντλητικής λιτότητας να έχουν ψηφιστεί από τη Βουλή, τα λαϊκά στρώμματα της χώρας έχουν κυριολεκτικά ξεζουμιστεί, βρισκόμενα στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Πρόκειται ασφαλώς για ψευδεπίγραφο δίλημμα που βασίζεται στην απόκρυψη της πραγματικής αιτίας της κρίσης – του αδιαμφισβήτητου δηλαδή γεγονότος ότι η κρίση που ζούμε δεν είναι ούτε “κρίση χρέους” ούτε “κρίση πολιτικής διαφθοράς”, ούτε γενικά και αόριστα “κρίση αξιών”, αλλά συστημική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος.

Άλλωστε, τουλάχιστον απο το μεγάλο καπιταλιστικό “κραχ” του 1929 μέχρι και σήμερα, οι συστημικές κρίσεις του καπιταλισμού εκδηλώνονται κάθε φορά με συγκεκριμένους τρόπους: το 1973 η κρίση ήταν “πετρελαϊκή”, το 1999 ήταν “χρηματιστηριακή” κρίση που έπληξε τις λεγόμενες “ασιατικές τίγρεις¨”, το 2008 εμφανίστηκε η “χρηματοπιστωτική” κρίση.

Π.Α.ΜΕ- Κατάθεση στεφανιών στο Πολυτεχνείο

Το ΠΑΜΕ χαιρετίζει και τιμά αυτήν τη λαϊκή εξέγερση στα πρόσωπα των εκατοντάδων χιλιάδων εργατών και εργαζόμενων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα που ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, μέσα από τις γραμμές του ΠΑΜΕ, συμμετείχαν στις απεργίες και τις απεργιακές συγκεντρώσεις, ενάντια στη βαρβαρότητα των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Χαιρετίζει αυτούς τους χιλιάδες αγωνιστές που αντιπαλεύουν αταλάντευτα αυτήν την ακραία αντεργατική πολιτική που συνδιαμόρφωσαν, η τρικομματική συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ, για να διασώσουν το κεφάλαιο και το απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα τους που παραδέρνει στην παρατεταμένη οικονομική κρίση του.

Οι αγωνιστικές παρακαταθήκες, οι ηρωικές εξάρσεις, του λαού και της νεολαίας στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 ενάντια στην ανοιχτή, φασιστική, αμερικανοΝΑΤΟική, απριλιανή δικτατορία, αλλά και η αταλάντευτη στάση των αγωνιστών του αντιδικτατορικού αγώνα στις φυλακές, στις εξορίες και στα βασανιστήρια, οδηγούν και εμπνέουν και σήμερα τα δικά μας αγωνιστικά

Π.ΑΜΕ Επιτροπή Πρέβεζας-ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ- ΝΑ ΜΗ ΦΥΓΕΙ ΚΑΜΙΑ ΛΙΣΤΑ

Η επιτροπή Πρέβεζας του ΠΑΜΕ στηρίζει και είναι αλληλέγγυα στον αγώνα των εργαζομένων στους ΟΤΑ Πρέβεζας και συνολικά των εργαζομένων στους ΟΤΑ ανά την Ελλάδα. Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαίος ο κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα (ανεξαρτήτως σχέσης εργασίας).  Ένας αγώνας με στόχους και προοπτική για τους ίδιους τους εργαζόμενους και τις οικογένειες τους.  

Σήμερα όμως και οι εργαζόμενοι πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα από την πείρα τους και να δουν τον κοινό αντίπαλο το κεφάλαιο, την ΕΕ και τους πολιτικούς τους υπαλλήλους σε κυβερνήσεις και κόμματα του ευρωμονόδρομου. Κάθε μέτρο κάθε κίνηση τους υπηρετεί έναν και μόνο σκοπό. Την ανάκαμψη της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων με όρους εξαθλίωσης των εργαζομένων και της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού.   

Ένα από τα μέτρα που παίρνουν είναι και το μέτρο της 

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΣΥΝΑΦΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΣΤΟ Ν. ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Οι οικοδόμοι της Πρέβεζας έχοντας ζήσει όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης στο πετσί τους την ανεργία στέκονται αλληλέγγυα στο δίκαιο αγώνα των εργαζομένων στους ΟΤΑ Πρέβεζας αλλά και γενικότερα στο πλευρό όλων των εργαζομένων που διεκδικούν σήμερα μόνιμη σταθερή με δικαιώματα δουλειά για όλους.

Σήμερα που το αποκρουστικό πρόσωπο του καπιταλιστικού συστήματος φαίνεται καθαρά μέσα από τη φτώχεια, την εξαθλίωση, την ανεργία τα μέτρα που αποφασίζουν οι κεφαλαιοκράτες και υλοποιούν οι πολιτικοί του υπηρέτες. Οι εργαζόμενοι σαν μια γροθιά μπορούν και πρέπει να δώσουν την απάντηση. 

Η απάντηση δε μπορεί να είναι άλλη από τη Ρήξη με τις πολιτικές που

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ: Κατάθεση στεφάνων από το ΚΚΕ και την ΚΝΕ

 πηγή www.902.gr

ΜΕ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΑΝ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΙΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ: Κατάθεση στεφάνων από το ΚΚΕ και την ΚΝΕ (ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ)

Το απόγευμα η κατάθεση στεφάνων από το ΠΑΜΕ

Με τα συνθήματα «Εννιά δεκαετίες αγώνα και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία» και «Τα 40 χρόνια ήταν η αρχή, εμπρός για ΚΝΕ γερή και μαζική» υποδέχθηκαν φοιτητές και σπουδαστές τις αντιπροσωπείες της ΚΕ του ΚΚΕ και του ΚΣ της ΚΝΕ, οι οποίες κατέθεσαν στεφάνι λίγο πριν τις 11 το πρωί.

«Το Πολυτεχνείο είναι μια από τις μεγάλες σελίδες του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας», δήλωσε η Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. «Ανάμεσα στα άλλα, δείχνει ότι ο λαός έχει τη δύναμη, μπορεί να καθορίσει και να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις. Όπως και τότε έτσι και σήμερα, ο λαός μπορεί να γυρίσει την πλάτη στις διαχειριστικές λογικές που τον πτωχεύουν καθημερινά, να διαμορφώσει τη συμμαχία του με τα άλλα λαϊκά στρώματα, την εργατική τάξη, τη νεολαία και να αντιπαρατεθεί με την πολιτική των μονοπωλίων της ΕΕ και του ΔΝΤ. Σε αυτήν την

Εύρηκα! Θύμιος Καλαμούκης-ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ

Από όταν άρχισα να καταλαβαίνω την μη ματαιότητα του προσωρινού κόσμου τούτου, ένα ερώτημα με βασάνιζε. Ένα ερώτημα που όσο περνούσαν τα χρόνια διατυπωνόταν εντονότερα μέσα μου και σίγουρα πιεστικότερα. Πως κάπου εκεί μετά το 1920 και μέχρι το 1940, στον περίφημο μεσοπόλεμο, οι  άνθρωποι, είχαν «τυφλωθεί». Πως εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στην Ευρώπη, είχαν χάσει το φως τους και  δεν έβλεπαν αυτό που ερχόταν. Πως σε χώρες όπως η Γερμανία, η  Ιταλία, αλλά και σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης, η πλειοψηφία του κόσμου, δεχόταν την άποψη κάποιας ηγεσίας και αποδεχόταν ως εχθρό τον απέναντι, έβλεπε ως εχθρό τον διαφορετικό και χαιρόταν με την σκέψη και την πράξη της συντριβής και εξόντωσης, αυτού του διαφορετικού. Με το πέρασμα των χρόνων και μελετώντας, αυτήν την πάρα πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική περίοδο, κατανοούσα κάποιες από τις αιτίες, που είχαν αναγκάσει τον κόσμο να  «τυφλωθεί». Η φτώχεια, η εξαθλίωση, η οικονομική κατάρρευση, τα αποτελέσματα ενός καταστροφικού πολέμου (του Α παγκόσμιου), οι ασφυκτικοί όροι που επέβαλαν οι νικητές του πρώτου πολέμου στην ηττημένη Γερμανία. Όλα αυτά και οι προεκτάσεις τους είναι μια κάποια απάντηση στο αρχικό ερώτημα, αλλά δεν ήταν για μένα συνολική απάντηση. Πως το άσχημο οικονομικό περιβάλλον, η εθνική ταπείνωση, οι στρατιές ανέργων, φτωχών, μπορούν να οδηγηθούν σε κάτι πιο τρομερό, όπως είναι η σφαγή ενός

Βίντεο της ΚΝΕ για την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Π.Α.ΜΕ Επιτροπή Πρέβεζας- ΓΙΑ ΤΗΝ 39 ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΟ 11:30πμ

ΠΑΜΕ-ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ-ΠΑΣΕΒΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ-ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ    

 ΓΙΑ ΤΗΝ 39 ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Όλη η εφτάχρονη αντιδικτατορική πάλη του λαού μας, ο παλλαϊκός ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου έδειξαν πως κανένας αντιδραστικός μηχανισμός όσο και αν εμφανίζεται παντοδύναμος και αιώνιος, δε μπορεί να αναμετρηθεί με την υπεροχή του οργανωμένου εργατικού-λαϊκού κινήματος.

Η ηρωική στάση εργατών και εργατριών, νέων αγοριών και κοριτσιών στα στρατοδικεία, στις φυλακές το απέδειξε! Η αλύγιστη στάση στα βασανιστήρια ήταν το λίπασμα που γιγάντωσε την αντίσταση του λαού και της νεολαίας και οδήγησε στην ανατροπή της αμερικανόπνευστης χούντας.

Η αντοχή και ο ηρωισμός, τα αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα και στόχοι αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη για την εργατική τάξη της

Τι δείχνει το παράδειγμα της «Cosco»;

-- Περίσσεψαν χτες οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης για την επιχειρηματική συμφωνία ανάμεσα στα μεγαθήρια της «Cosco» και της HP με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Τι δείχνει όμως στους εργαζόμενους το παράδειγμα της «Cosco»;

Με αφορμή την επιχειρηματική συμφωνία COSCO - HP - TΡΑΙΝΟΣΕ, ο Αντ. Σαμαράς είπε χτες ότι «η κυβέρνηση επιδιώκει να γίνει η χώρα μας φιλική στην επιχειρηματικότητα, φιλική στις επενδύσεις. Και μέσα από αυτό το δρόμο της ανάπτυξης, προφανέστατα, θα δημιουργηθούν και νέες θέσεις εργασίας». Η ανάπτυξη που προωθεί η κυβέρνηση, προϋποθέτει την εξαθλίωση των εργαζόμενων και του λαού, αφού οικοδομείται στα αποκαΐδια ακόμα και των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων του. Το παράδειγμα της COSCO, το οποίο προκλητικά αντιστρέφει η συγκυβέρνηση, είναι αποκαλυπτικό.

Τι συνέπειες είχε η συγκεκριμένη αναπτυξιακή επένδυση για εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους; Ορισμένα ενδεικτικά παραδείγματα:

• Η δημιουργία κάποιων εκατοντάδων θέσεων εργασίας από την πολυεθνική υπολείπονται κατά πολύ των 30.000 θέσεων εργασίας που χάθηκαν από ναυτιλιακές εταιρείες που έκλεισαν, από μικρές μεταφορικές εταιρείες που έβαλαν λουκέτο, από συσκευαστήρια που είδαν τον τζίρο τους να εξανεμίζεται.
• Η σύμβαση εργασίας που υπογράφουν παλιοί και νέοι εργαζόμενοι περιλαμβάνει τους εξής όρους:

-- Κάθε εργαζόμενος προσλαμβάνεται ως ανειδίκευτος εργάτης, προκειμένου να είναι φτηνός για την εργοδοσία.
-- Η εταιρεία έχει το δικαίωμα μετακίνησης χωρίς συμφωνία του εργαζόμενου.