ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΕΕ

Έργο ξαναπαιγμένο

Το έργο το έχουμε ξαναδεί.

Εκβιαστικά διλήμματα, ψεύτικες ελπίδες, υποσχέσεις και αυταπάτες, για να μην εκφραστεί στην κάλπη ατόφια η καταδίκη απέναντι στην αντιλαϊκή κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Για να πάρουν λευκή επιταγή οι αυταπάτες και οι ψεύτικες ελπίδες που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ και τελικά να μην καταδικαστεί ο πραγματικός ένοχος, η ίδια η ΕΕ, τα μονοπώλια και τα κόμματά τους.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι εύλογα. Είτε με τη «σταθερότητα» που επικαλείται η συγκυβέρνηση, είτε με την «ανατροπή» που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ:

Ποιος εφοπλιστής θα γυρίσει πίσω τις καταργημένες Συλλογικές Συμβάσεις;

Ποιος βιομήχανος θα σταματήσει να απολύει εργάτες με συγκροτημένα δικαιώματα, για να πάρει στη θέση τους μαθητευόμενους νέους τζάμπα εργάτες;

Ποιο μικρομάγαζο θα ξανανοίξει, γιατί θα 'χει πληρώσει τα χρέη του;

Ποια σύνταξη θα επανέλθει, αφού γκρεμίζουν το ασφαλιστικό σύστημα;

Ποιος εγγυάται, στ' αλήθεια ουσιαστική ανάκαμψη εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων;

Οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να κρίνουν με βάση τα δικά τους συμφέροντα. Με βάση αυτά θα πρέπει να πάνε στην κάλπη, να μην παρασυρθούν από τους καβγάδες ανάμεσα σε 

Οι στρατηγικές συμπλεύσεις δεν κρύβονται...

Τη στρατηγική σύμπλευση του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ, δυνάμεων της αστικής διαχείρισης, που, παρά τις επιμέρους διαφορές τους, μοιράζονται τη γραμμή ενσωμάτωσης στην ΕΕ και ενίσχυσης των καπιταλιστών, επιβεβαιώνει για μια ακόμα φορά ο Γ. Δραγασάκης με τη συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» (18-19-20 Απρίλη), επικρίνοντας την κυβέρνηση για το χρόνο και τον τρόπο που επιχείρησε την έξοδο στις αγορές. Αφού αναγορεύει την πρόσβαση στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων σε «σημαντική δυνατότητα», προσθέτει, δίνοντας και το στίγμα της αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση, «το πώς χρησιμοποιεί ένα κράτος τη δυνατότητα αυτή είναι πιο σημαντικό».
Λέει ο Δραγασάκης: «...Οι υπαρκτές δυνατότητες ρευστότητας που προσφέρει η παγκόσμια συγκυρία δεν αξιοποιούνται προς όφελος της κοινωνίας». Δεν εννοεί το λαό, άλλωστε γνωρίζει ότι το αστικό κράτος ποτέ δε δανείστηκε για να ικανοποιήσει λαϊκές ανάγκες και καμία αγορά δε θα το δάνειζε για το σκοπό αυτό. Τα δάνεια στήριζαν πάντα την καπιταλιστική ανάπτυξη και ως χρέη βάραιναν τις πλάτες του λαού.

***

Το τι εννοεί προκύπτει απ' την απάντησή του στην αμέσως επόμενη ερώτηση: «Στόχος της κυβέρνησης και ορισμένων εγχώριων και ξένων κερδοσκοπικών λόμπι που την περιβάλλουν είναι να δημιουργήσουν - αν μπορέσουν - μια, έστω και βραχύβια, χρηματοπιστωτική φούσκα και στη συνέχεια αυτό το γεγονός να το παρουσιάσουν παραπλανητικά - το κάνουν ήδη - ως "έξοδο από την κρίση" και αφετηρία ενός νέου αναπτυξιακού κύκλου επί κοινωνικών ερειπίων. Ολο αυτό το εγχείρημα δεν απαντάει ούτε στις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας...»
Ισχυρίζεται δηλαδή ότι η κυβέρνηση και ορισμένοι «κακοί» καπιταλιστές γύρω απ' αυτήν δημιουργούν μια εικονική πραγματικότητα εξόδου απ' την κρίση και εκκίνησης της ανάπτυξης αλλά

ΤΕΕ: Ασκήσεις «μεγάλου συνασπισμού» ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ;

902.gr

Μόλις λίγες μέρες νωρίτερα, η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ τόνιζε εμφατικά σε ανακοίνωσή της την απόλυτη δέσμευσή της ότι τάχα «δε θα διεκδικήσουμε καμία θέση στη διοίκηση του ΤΕΕ σε σύμπραξη είτε με τη ΔΗΣΥΜ είτε με τη ΔΚΜ», στην ίδια γραμμή με τους σημερινούς αφορισμούς του ΣΥΡΙΖΑ για το ενδεχόμενο μιας συγκυβέρνησης με την ΝΔ.

Ωστόσο, στις σχετικές διαδικασίες που έγιναν στις 15 και 16 Μάρτη η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ, η «Ριζοσπαστική» Πρωτοβουλία Μηχανικών μαζί με την Δημοκρατική Κίνηση Μηχανικών (ΔΚΜ) της Νέας Δημοκρατίας «κατέβασαν» κοινή υποψηφιότητα, την αντιπρύτανη του ΕΜΠ, Τόνια Μοροπούλου, προερχόμενη από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, για τη θέση του πρόεδρου της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ (κάτι σαν τη «βουλή» των μηχανικών), κόντρα στον έτερο υποψήφιο που υποστηριζόταν από την «ΕΛΙΑ» του ΤΕΕ και από διάφορες άλλες δυνάμεις, ο οποίος τελικά αναδείχθηκε πρόεδρος της Αντιπροσωπείας μετά από τρεις ψηφοφορίες.

Αυτή η τακτική συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ δεν είναι καινούργια, κάτι που αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται για συγκυριακούς χειρισμούς του ενός ή του άλλου συνδικαλιστή του στο χώρο, αλλά αντίθετα συνιστά χαρακτηριστικό γνώρισμα του οπορτουνιστικού χώρου. Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ διοίκησαν το ΤΕΕ από το 2003 μέχρι το 2009, τοποθετώντας τον Γ. Αλαβάνο στη θέση του προέδρου του ΤΕΕ.

Την πρώτη περίοδο, ο ΣΥΡΙΖΑ «συγκυβερνούσε» το Τεχνικό Επιμελητήριο σε συμμαχία με τις δυνάμεις της ΝΔ. Ο Γ. Αλαβάνος ήταν πρόεδρος του ΤΕΕ, ενώ αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας του κεντρικού οργάνου διοίκησης ήταν από το χώρο της ΝΔ, ενώ υποψήφια πρόεδρος από το χώρο

ΚΚΕ Τ.Ο. Πρέβεζας-Λευκάδας -«Τρομο»-αποπροσανατολισμός

Συστηματικά αστικές πολιτικές δυνάμεις, αστοί αναλυτές και συγκροτήματα αστικών μέσων ενημέρωσης, βάζουν το λιθαράκι τους για να χτίσουν ένα τείχος αποπροσανατολισμού και ταυτόχρονα να τρομοκρατήσουν το λαό.

Σε επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης τι είναι αυτό που κυριαρχεί; Η αποπροσανατολιστική κόντρα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει: Το ποιος «υιοθετεί» τρομοκράτες και το ποιος «τούς άφησε ελεύθερους», αντιπαραθέσεις για το ποιος πιστεύει στο Θεό, οι αλληλοκατηγορίες για «ακραίους», «τρομοκράτες» και «χουντικούς» κ.λπ. Σαν κάποιοι να θέλουν να σπρώξουν κάτω απ' το χαλί όλες τις πτυχές που αναδεικνύουν το κοινό στρατηγικό πλαίσιο ανάμεσα στα δύο κόμματα που διεκδικούν την αστική διακυβέρνηση...

Αν δει κάποιος το περιεχόμενο της αντιπαράθεσης μέσα στους κόλπους του κεφαλαίου, όπως αυτή εκφράζεται από τις αντιπαραθέσεις στο ίδιο το εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και ανάμεσα στην ΕΕ και άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, θα

Δεσμεύσεις...

Το Συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου και οι ομιλίες που εκφώνησαν εκεί οι εκπρόσωποι των κομμάτων της αστικής διαχείρισης δίνουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στο λαό να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα. Οι συγκυβερνώντες αρχηγοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ προσήλθαν διαβασμένοι στις εξετάσεις των επιχειρηματικών ομίλων, διαγωνιζόμενοι ενώπιόν τους για το ποιος διαθέτει το καταλληλότερο μείγμα διαχείρισης της εξόδου απ' την κρίση, ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της καπιταλιστικής οικονομίας.
Κάθε δεύτερη λέξη τους και μια δέσμευση για την προσήλωσή τους στο στόχο της καπιταλιστικής ανάπτυξης με δοσμένες τις σαρωτικές ανατροπές στη ζωή της εργατικής - λαϊκής οικογένειας και συναποδοχή όσων ακόμα απαιτηθούν για την επίτευξη του στόχου. Η ταύτισή τους σε στρατηγικά ζητήματα δεν είναι παρά αναμενόμενη από δυνάμεις που μοιράζονται το ίδιο στρατηγικό πλαίσιο, το οποίο ορίζεται από τα όρια της στρατηγικής του κεφαλαίου, της εξουσίας των μονοπωλίων, του μονόδρομου της ΕΕ και της συμμετοχής σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.
Μοιραία όσοι ασκούν ή διεκδικούν να ασκήσουν τη διαχείριση ενός συστήματος που σαπίζει και παραδέρνει στην κρίση του, σκουντουφλάνε ο ένας πάνω στον άλλο. Ετσι, για νέο οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο, με αθρόες ενισχύσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους, με έμφαση στον «αγροτο-διατροφικό τομέα», στον «ελληνικό τουρισμό», στην «ενέργεια και τους φυσικούς πόρους», στην «ελληνική εξωστρέφεια» μίλησαν άπαντες όσοι στο βήμα του Συνεδρίου εκπροσώπησαν την κυβέρνηση ή την αξιωματική αντιπολίτευση.
Για το «στοίχημα των επενδύσεων και της ανάπτυξης», που θα εξασφαλιστεί από ένα «φυσιολογικό

Διεργασιών το ανάγνωσμα

ΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Με αμείωτους ρυθμούς συνεχίζονται οι διεργασίες μεταξύ των κομμάτων της αστικής διαχείρισης, με στόχο τη δημιουργία κυβερνητικών σχημάτων με ικανότητα εγκλωβισμού λαϊκών μαζών.
Η χτεσινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιβεβαίωσε - για την ώρα τουλάχιστον - τα σενάρια περί αποχώρησης του Π. Τατσόπουλου, λόγω της κριτικής της «Αυγής» για τις κατά καιρούς διαφοροποιήσεις απ' την επίσημη γραμμή του κόμματος. Η παρέμβαση του Αλ. Τσίπρα ήταν «πυροσβεστική», καθώς ναι μεν συνέστησε στον βουλευτή να προσέχει τι λέει, ωστόσο διαχώρισε τη θέση του απ' όσα του καταλόγισε με άρθρα του ο επίσης βουλευτής και διευθυντής της «Αυγής», Β. Μουλόπουλος.

Στο μεταξύ, αναζωπυρώνονται οι φήμες περί βημάτων προσέγγισης του ΣΥΡΙΖΑ με τη βουλευτή των ΑΝΕΛ Ρ. Μακρή, ενώ άλλες πληροφορίες φέρουν τον Αλ. Τσίπρα να έχει συναντηθεί τουλάχιστον δύο φορές τον τελευταίο μήνα (και τον διευθυντή του πολιτικού του γραφείου, Ν. Παππά, άλλη μία) με τον Π. Καμμένο, ενόψει και των εκλογών για την τοπική διοίκηση.

Αντεγκλήσεων συνέχεια μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, επανήλθε χτες στην προσπάθειά του να εξωραΐσει το ρόλο των κυβερνητικών βουλευτών. Σε «non paper» ισχυρίζεται πως δρουν υπό το καθεστώς πιέσεων, σε ένα σκηνικό στημένο «με τη στήριξη ποικίλων εξωθεσμικών κέντρων από τον χώρο του Τύπου, της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας και της διαπλοκής, προκειμένου ακόμα και σε σύγκρουση με τη συνείδησή 

Όταν στις πλατείες ζεσταινόταν το «αυγό του φιδιού»

Πάνε δύο περίπου χρόνια απ' το ξέσπασμα των «αγανακτισμένων» και τις καθημερινές απογευματινές τους συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος, που άρχισαν να ξεθωριάζουν στις αρχές του καλοκαιριού του 2011, αφού αποδείχθηκε στην πράξη ότι δεν «φτάνει να γεμίσουμε τις πλατείες» για να ανατραπεί η αντιλαϊκή επίθεση. Επρόκειτο για μαζικά συλλαλητήρια που τα συγκροτούσαν ετερόκλητες πολιτικά και κοινωνικά δυνάμεις με σήμα κατατεθέν τους τον «αυθόρμητο» και «απολίτικο» χαρακτήρα τους. Κινητοποιήσεις που σύσσωμες αστικές και οπορτουνιστικές πολιτικές δυνάμεις περιέβαλαν με στοργή, ευθέως ανάλογη του ταξικού τους μίσους για το εργατικό λαϊκό κίνημα. Η προβολή που επιφύλαξαν στους «αγανακτισμένους» τα αστικά ΜΜΕ υπήρξε κραυγαλέα, σε σχέση με την αποσιώπηση ή τη συκοφάντηση των κινητοποιήσεων του ταξικού εργατικού λαϊκού κινήματος.

Στην πλατεία Συντάγματος στήθηκε ένα γερό παιχνίδι με έπαθλο συνειδήσεις που αναζητούσαν στα τυφλά διέξοδο, που άγονταν από μικροαστική ανυπομονησία, ανθρώπων πραγματικά οργισμένων, όχι όμως αποφασισμένων για την ανάγκη να μετουσιώσουν την οργή τους σε ταξική πάλη. Οι συνειδήσεις αυτές χειραγωγήθηκαν και τελικά ενσωματώθηκαν από δυνάμεις που παρενέβαιναν σχεδιασμένα για να καναλιζάρουν την αγανάκτηση και να εκτονωθεί ανώδυνα για το σύστημα. Κερδισμένη μεταξύ άλλων βγήκε η Χρυσή Αυγή.

Μέρος της πλατείας αποτέλεσε σωστό εκκολαπτήριο των φασιστικών της απόψεων με αλαλαγμούς όπως «Να καεί, να καεί το μπ... η Βουλή», οι «300 στο Γουδή», «Κλέφτες, κλέφτες» κλπ., που αναπαράγονταν στο πανελλήνιο απ' τα ΜΜΕ. Εκεί συναντούσε κανείς, να ξεσηκώνουν με τέτοια συνθήματα το πλήθος, ανθρώπους σκοτεινών μηχανισμών και θυλάκων, γνωστούς εθνικιστές, μέλη ειδικών ομάδων φιλάθλων, που τα Σαββατοκύριακα απαντώνται στα γήπεδα και τις άλλες μέρες μπράβοι σε νυκτερινά κέντρα.

Δεν ήταν όμως μόνο αυτοί. Έλεγε τότε ο Δ. Παπαδημούλης (ρ/σ ΑΝΤ1): «Τα μεγάλα προβλήματα των πολιτών είναι: Γιατί δεν πληρώνουν οι πλούσιοι; Γιατί δεν πιάνεται η φοροδιαφυγή; Γιατί δεν πάει κανένας φυλακή; (...) Όλα αυτά που θέτουν επί τάπητος οι αγανακτισμένοι πολίτες».

Το «πάνω μέρος» της πλατείας, που τσουβάλιαζε αυθαίρετα, οξύνοντας τα πιο αντιδραστικά, εθνικιστικά αντανακλαστικά ανώριμων πολιτικά συνειδήσεων, δε θα υπήρχε χωρίς το «κάτω μέρος» της πλατείας στο οποίο κυριαρχούσαν οι δυνάμεις του οπορτουνισμού. Κάτω από ένα «αντιμνημονιακό περίβλημα» χωρούσε κάθε καρυδιάς καρύδι. Όχι μόνο συσκότιζαν τα ταξικά

ΚΚΕ: Σχόλιο του Γραφείου Τύπου για τις πολιτικές εξελίξεις και την αντιπαράθεση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ

Σχόλιο για τις πολιτικές εξελίξεις και την αντιπαράθεση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ. Αναλυτικά αναφέρει:
«Ο καυγάς μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιπαράθεση μεταξύ υποστηρικτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ίδιου καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης που οδήγησε το λαό στη χρεοκοπία. Η διέξοδος για το λαό, το μέλλον για τη νεολαία δεν βρίσκονται, ούτε φτιάχνονται με τα υλικά της καταστροφής τους, την ΕΕ, τα μονοπώλια και την εξουσία τους και τις συνταγές διαχείρισης της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.
Χρειάζεται απεγκλωβισμός του λαού από τη μέγγενη του νέου δίπολου ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ και των δορυφόρων του που προωθείται. Η συμπόρευση με το ΚΚΕ, η ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας αποτελεί το μόνο ελπιδοφόρο για το λαό δρόμο. Για να αποκρουστούν τα νέα μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση με την τρόικα και να ανοίξει ο δρόμος για φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση. Με αποδέσμευση από την ΕΕ και ανατροπή του σάπιου συστήματος και της εξουσίας των μονοπωλίων».

Η Goodyear, η Pirelli και τα ψέματα της ΝΔ

Στην προσπάθεια να προσδώσει αληθοφάνεια στις συκοφαντίες ενάντια στους εργατικούς αγώνες και το ΚΚΕ, η ΝΔ γράφει, μεταξύ άλλων, στο σημείωμα που διένειμε στα στελέχη του κόμματος η γραμματεία Πολιτικού Σχεδιασμού, με τον τίτλο «Οι ευθύνες της αριστεράς»:

«(Η "αριστερά") εξανάγκασε με στοχευμένες κινητοποιήσεις και μαξιμαλιστικές θέσεις μεγάλες και μικρότερες επιχειρήσεις να βάλουν "λουκέτο", καταδικάζοντας στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους. Αναφέρουμε για παράδειγμα ότι στις αρχές της 10ετίας του 1990, Pirelli και Goodyear αποχώρησαν από την Ελλάδα, επειδή τα συνδικάτα δεν δέχθηκαν τη μείωση του προσωπικού κατά 10%. Μέχρι τότε, το 80% των ελαστικών αυτοκινήτων κατασκευαζόταν στην Ελλάδα και γίνονταν και εξαγωγές, ενώ σήμερα εισάγονται όλα».

Ποια είναι η πραγματικότητα; Το παράδειγμα της Goodyear είναι αποκαλυπτικό και ξεσκεπάζει τους εμπνευστές της σπέκουλας σε βάρος των εργατικών αγώνων. Το εργοστάσιο της Goodyear στη Σίνδο της Θεσσαλονίκης έκλεισε οριστικά το καλοκαίρι του 1996. Έως τότε, διατηρούσε το 50% της ελληνικής αγοράς και ταυτόχρονα έκανε εξαγωγές ύψους 5 δισ. δραχμές (περίπου 15 εκ. ευρώ), ποσό μεγάλο για την εποχή.

Η λειτουργία του εργοστασίου ξεκίνησε το 1978. Τα οικονομικά αποτελέσματα που κατέγραφε ήταν αξιοζήλευτα για τις επιχειρήσεις της εταιρείας σε άλλες χώρες. Ενδεικτικά, οι πωλήσεις της Goodyear Hellas, από 15,2 δισ. δρχ. το 1992, έφτασαν στα 18 δισ. δρχ. το 1993 και στα 23,3 δισ. δρχ. το 1995. Αντίστοιχα, τα κέρδη της επιχείρησης στην Ελλάδα, από το 1 δισ. δρχ. το 1992 διαμορφώθηκαν στα 1,8 δισ. το 1994 και στα 1,7 δισ. το 1995. Σύμφωνα με δημοσιεύματα στα οικονομικά φύλλα της εποχής, η μέση απόδοση των ιδίων κεφαλαίων ξεπερνούσε ακόμα και το 35%!

Τη χρονιά που έκλεισε, το εργοστάσιο της Σίνδου κάλυπτε το 0,9% της παγκόσμιας παραγωγής της Goodyear και συνεισέφερε κατά 3,5% στα παγκόσμια κέρδη της πολυεθνικής. Με άλλα λόγια, η Goodyear είχε κέρδος από τη δραστηριοποίησή της στην