Στήνουν δόκανο για να μαντρώσουν το λαό

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς και τις συντάξεις, τα βάρβαρα δημοσιονομικά μέτρα δεν μπορεί παρά να πηγαίνουν «πακέτο» με τις αλλαγές στο αστικό πολιτικό σύστημα, που εντατικά προωθούν τα επιτελεία του κεφαλαίου και των κομμάτων του. Ο λόγος είναι διττός:

α. Σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, η κλιμακούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια για την κυρίαρχη πολιτική, προκαλεί ισχυρούς κραδασμούς στο αστικό σύστημα και τα κόμματά του, που πρέπει να απορροφηθούν πριν ριζοσπαστικοποιηθούν. Τα κυρίαρχα για δεκαετίες αστικά κόμματα και οι παραδοσιακές δομές της αστικής εξουσίας φθείρονται στις λαϊκές συνειδήσεις, δημιουργώντας προϋποθέσεις πολιτικής αστάθειας, που αν δεν ελεγχθεί με αποτελεσματικότητα, μπορεί σε μια πορεία να αποβεί μοιραία για την ίδια την πολιτική εξουσία των αστών. Ζητούμενο για τα επιτελεία τους είναι να δημιουργηθούν εκείνες οι συνθήκες που θα θωρακίζουν την αστική εξουσία και ταυτόχρονα θα λειτουργούν σαν ανάχωμα στις θετικές διεργασίες που εξελίσσονται στις λαϊκές συνειδήσεις.

β. Το ίδιο το αστικό σύστημα, σαν φορέας διαχείρισης της πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου, οφείλει να προσαρμοστεί στα δεδομένα που αντικειμενικά προκύπτουν από την ολοένα και μεγαλύτερη αντιδραστικοποίηση του καπιταλισμού. Δηλαδή, σε συνθήκες κρίσης, παγκοσμιοποιημένης δράσης των μονοπωλίων και πρωτόγνωρης σε μέγεθος σύμφυσης ανάμεσα στις καπιταλιστικές οικονομίες, να γίνει το αστικό σύστημα πιο αποτελεσματικό στο πέρασμα μέτρων τα οποία ρίχνουν πιο κάτω την τιμή της εργατικής δύναμης και ανοίγουν νέα επενδυτικά πεδία για τους μονοπωλιακούς ομίλους, που κρατούν συσσωρευμένα τεράστια κεφάλαια από την περίοδο της καπιταλιστικής μεγέθυνσης.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο σήμερα και στην Ελλάδα σπάνε παραδοσιακές συμμαχίες, πάνω στις οποίες είχε επενδύσει ο αστικός κόσμος για πολλές δεκαετίες, κύρια στη μεταπολίτευση. Αν μέχρι πρόσφατα η συντήρηση ισχυρών μικροαστικών στρωμάτων και η συμμαχία μαζί τους ήταν όρος επιβίωσης για το αστικό σύστημα και τη δικομματική εναλλαγή, σήμερα, μπροστά στην ανάγκη του μεγάλου κεφαλαίου να σαρώσει τα πάντα, ανατρέπονται οι ισορροπίες και κλονίζονται οι συμμαχίες.

Οι δυο αυτές συνθήκες είναι που πυροδοτούν και στην Ελλάδα αλλαγές στο αστικό πολιτικό σύστημα, σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση για το λαό. Μάλιστα, η γενική γραμμή πλεύσης αυτών των αλλαγών αποσπά τη συμφωνία όλων των κομμάτων, πλην του ΚΚΕ. Εξειδικεύοντας τις παρεμβάσεις που μελετάει, η κυβέρνηση κάνει λόγο για αλλαγές στον εκλογικό νόμο, στο πλαίσιο χρηματοδότησης και λειτουργίας των κομμάτων, στη Δικαιοσύνη και το Σύνταγμα. Σε ό,τι αφορά το τελευταίο, σαν ακρογωνιαίος λίθος των προωθούμενων αλλαγών προβάλλονται τα άρθρα σχετικά με την ευθύνη των υπουργών.

Ποια δημοκρατία;

Η κυβέρνηση προβάλλει την πρόθεσή της να προσφύγει σε δημοψήφισμα, για τη νομιμοποίηση αντιδραστικών για το λαό αλλαγών, ή ώριμων μεταρρυθμίσεων στο αστικό σύστημα, όπως αυτές που σχετίζονται με επιμέρους πλευρές της κοινοβουλευτικής λειτουργίας και οι οποίες θα μπορούσαν χωρίς τυμπανοκρουσίες και κινήσεις εντυπωσιασμού να επιτευχθούν μέσα από τη Βουλή.

Συστατικό στοιχείο της προπαγάνδας που συνοδεύει τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες και τις παρεμβάσεις των άλλων κομμάτων, είναι η «δημοκρατία», δοσμένη σκόπιμα αταξικά. Η 

Λαιμητόμος και στους δημόσιους υπαλλήλους

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εδώ και ενάμιση χρόνο έχει εξαπολύσει ένα πρωτόγνωρο πογκρόμ ανατροπής και ξεριζώματος δικαιωμάτων και κατακτήσεων και στο χώρο του Δημοσίου.

Μείωση εισοδημάτων

Ξεκινώντας από τα μέσα του Μάρτη του 2010, πριν ακόμα ενσκήψουν το μνημόνιο και οι συμφωνίες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με την τρόικα, η κυβέρνηση αποφάσισε:

1. Περικοπή κατά 30% στα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας.
2. Περικοπή 12% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων.
3. Γενική μείωση 7% των αποδοχών όσων εργάζονται σε ΝΠΙΔ, τα οποία εξαρτώνται από το Δημόσιο.
4. Πάγωμα όλων των συντάξεων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Το Μάη του 2010 ανακοινώθηκαν πρόσθετα μέτρα όπως:
1. Κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας των δημοσίων υπαλλήλων.
2. Νέα περικοπή 8% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων.
3. Μείωση 3% των αποδοχών των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ.
4. Κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας για τους συνταξιούχους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.
5. Μείωση των συντάξεων που είναι πάνω από 1.400 ευρώ, με πρόσχημα το ΛΑΦΚΑ.
6. Τριετές «πάγωμα» των μισθών για τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τουλάχιστον για τα τρία επόμενα χρόνια.
7. Τριετές «πάγωμα» των συντάξεων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα τουλάχιστον για τρία χρόνια.
8. Αναστολή της χορήγησης της δεύτερης δόσης του επιδόματος αλληλεγγύης.

Ανατροπή εργασιακών σχέσεων

Το αμέσως επόμενο διάστημα προωθήθηκαν αντεργατικές ρυθμίσεις, ανάμεσα στις οποίες προβλέπεται:

1. Κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και του κατώτερου μισθού.
2. Κατάργηση του οχτάωρου και μείωση της αμοιβής των υπερωριών.
3. Απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων.
4. Δραστική μείωση και ουσιαστική κατάργηση των αποζημιώσεων για τις απολύσεις.
5. Εξάπλωση όλων των ευέλικτων μορφών απασχόλησης.

Κατάργηση των συντάξεων

Λίγο αργότερα, με το νόμο για το Ασφαλιστικό, οι κυβερνώντες θεσμοθέτησαν:

1. Την άμεση ολική ανατροπή στο ασφαλιστικό καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων.
2. Αύξηση του εργάσιμου χρόνου στα 40 χρόνια.
3. Αύξηση και ορίου ηλικίας για συνταξιοδότηση στα 65 χρόνια.
4. Δραματική μείωση των συντάξεων πάνω από 35%.
5. Συρρίκνωση των αναπηρικών συντάξεων.
6. Περικοπές στη λίστα των ΒΑΕ.
7. Δραστική μείωση της κρατικής χρηματοδότησης προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
8. Εισαγωγή του «αυτόματου μηχανισμού προσαρμογής των συντάξεων στο προσδόκιμο ζωής», που ανοίγει τις πόρτες για εργασία μέχρι ηλικίες 70 χρόνων και παραπάνω.

Ο κράχτης και ο ρέκτης

Αυτό το καλοκαίρι βρωμάει. Μυρίζει τόση σαπίλα που οι περισσότεροι αναρωτιόμαστε αν αντέχεται. Είναι η οσμή που έχει ο αποσυντεθειμένος πολιτικός άνθρωπος, το αριστοτελικό πολιτικό ζώο, όταν τρομάζει αντικρίζοντας την ίδια του την όψη στη γλιστερή επιφάνεια του στάσιμου ποταμιού των λυμάτων της κυρίαρχης ιδεολογίας.

Δε φυσάει όσο χρειάζεται, αλλά τόσο ώστε η μπόχα να ανακυκλώνεται και να περιτυλίγει αποφάσεις κι επιλογές μιας ολιγαρχικής πλειοψηφίας που συσπειρώνεται στον ευκαιριακά μαγικό αριθμό 155 και ίσως κάτι ψιλά, που θα ξεφύγουν απ' τα φίλτρα της σκοπιμότητας.

Απ' τη μεταπολίτευση ως σήμερα χάθηκε τόσος πλούτος! Τόσες δυνατότητες αυτού του τόπου και του λαού εξανεμίστηκαν με αστρικές ταχύτητες και τίμημα ολόκληρες γενιές, ώσπου ζαλίστηκαν και εν μέρει παρέλυσαν μάζες, στρατιές ολόκληρες εργαζομένων, παραδομένες στην ευκαιριακή ευμάρεια της πιστωτικής κάρτας.

Ο πατριωτισμός έγινε αποδοχή της μειωμένης εθνικής κυριαρχίας. Ενας εσμός από συνταξιοδοτημένους γεροχίπηδες πάει στα Μάταλα να θυμηθεί, με τόσες παρωπίδες ώστε να μη βλέπει τις κολλημένες σάρκες των Λίβυων γυναικόπαιδων στις κοιλιές των αεροπλάνων που εκκινούν από τη Σούδα.

Μιλάω σε ξένους σταθμούς και ΜΜΕ αυτές τις μέρες, που ξενυχτάνε οι δανειστές κι οι νταβατζήδες των λαών μπας και τα τινάξει το δελτίο στοιχήματος «Ελλάς». Μόλις τους θυμίσεις λίγο τη Σούδα, λίγο τον κατακερματισμό της Γιουγκοσλαβίας, λίγο τα νομίσματα, τους βασιλικούς γάμους, τα ακριβά διαζύγια με την πολιτική και τις νομιμοποιημένες παρτούζες με τα χρηματιστήρια, τις εταιρείες ληστών αξιολόγησης, το υπερτροφικό κεφάλαιο απέναντι στην ευτελισμένη εργασία, σε ρωτάνε αν πρέπει να πληρώσεις αφού χρωστάς. Κι άμα τους δείξεις πού είναι τα λεφτά, τότε αλλάζουν λεξιλόγιο και οι καπιταλιστές γίνονται «οικονομική ελίτ»... Ξέμειναν από αποικίες και φτιάχνουν κράτη προτεκτοράτα ή οικονομικά προτεκτοράτα απ' το Κόσσοβο ως την Ελλάδα. Η λογική σαπίζει γρηγορότερα απ' την ψυχή. Τρανό παράδειγμα ο κ. Ράμφος.

Θυμάμαι πίσω το 1989-'90, επί ενάρξεως «MEGA», να ψάχνω μήνες να βρω τον Στέλιο Ράμφο για μια συνέντευξη στο «Ψηλά τα χέρια». Νεορθόδοξος και αριστερός. Φιλόσοφος ακριβοθώρητος. Ασκητικός κι αποτραβηγμένος απ' τα εγκόσμια. Σπάνιον είδος... Ηταν τότε που από πεποίθηση δεν είχε ούτε τηλέφωνο, ούτε καν ηλεκτρικό... Τον βρήκα. Μου έκανε την τιμή να έρθει να κάτσει στην πολυθρόνα απέναντί μου. Στοχαστής και άνθρωπος που το πάλευε να σηκωθεί λίγο ψηλότερα. Τότε.

Πέρασε καιρός. Χάθηκε. Ηρθε και με βρήκε στη «Νέμεσι». Με έπεισε να γυρίσω το περιοδικό στο πολυτονικό. Για την αξία της ρήσης του ποιητή «πατρίδα μου είναι η γλώσσα μου». Ξαναχάθηκε.

Υστερα σ' ένα πάρτι φίλων, προ πενταετίας, έμαθα ότι παραδίδει μαθήματα νεοπλατωνισμού σε μεγαλοαστικά σαλόνια έναντι 50 ευρώ το κεφάλι. Κι ότι μάλιστα δε δεχόταν κι ερωτήσεις μετά από τις ιδιωτικές αυτές διαλέξεις. Ηταν πολλοί και πολλές οι αυτήκοοι μάρτυρες για να «διασταυρώσω» την πληροφορία...

Τώρα τον βλέπω στα κανάλια να αποκαλεί τον Γ.Α.Π. ρέκτη. Να ζητάει μονοκομματική πασοκική κυβέρνηση (!) για να σωθεί η χώρα (!)... Δεν το χωράει ο νους μου πως πρέπει να θεωρήσω τη μετάλλαξη του νοός, του ανδρός, του τεχνητού μικροαστικού μύθου ως μεταπολιτευτική «πρόοδο». Αν έτσι είναι που αλλάζει ο τόπος ο δανεικός, κάλλιο να μείνει ουτοπικός σ' εκείνο το δίλημμά του «ελευθερία ή θάνατος».

Περνάει κρόουλ (τα γράμματα στο κάτω μέρος της οθόνης των τηλεοράσεων) που γράφει «φιλόσοφος». Ρέκτης! Ακουσον άκουσον, ωρέ ριζοσπάστη μου. Μια μάσκα οξυγόνου επειγόντως. Η απεργία ίσως να πρέπει να περιλάβει και τις αναπνοές, όταν κυλάνε οι γραμμές σαν φίδι δολοφονικό της ίδιας μας της σκέψης. Κράχτης του ρέκτη...

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα

Απεργιακές συγκεντρώσεις, πρωί και απόγευμα, έχουν οριστεί σε ολόκληρη τη χώρα σε:

Τρίτη 28 Ιούνη

Αθήνα: 10 π.μ., Ομόνοια - 7 μ.μ., Στύλους του Ολυμπίου Διός
Θεσσαλονίκη: 10.30 π.μ., Αγαλμα Βενιζέλου - 7 μ.μ., στο ίδιο μέρος
Πειραιάς: 10 π.μ., πλατεία ΗΣΑΠ
Νάουσα: 10 π.μ., πλατεία Καρατάσου
Εδεσσα: 11 π.μ., μικροί καταρράκτες
Κιλκίς: 10.30 π.μ., πλατεία Ειρήνης
Βέροια: 10.30 π.μ., πλατεία Ωρολογίου
Πολύγυρος: 10.30 π.μ., μπροστά στο Δημαρχείο
Κατερίνη: 10.30 π.μ., κεντρική πλατεία
Σέρρες: 10 π.μ., πλατεία Ελευθερίας
Κοζάνη: 10.30 π.μ., πεζόδρομο - 8 μ.μ. κεντρική πλατεία
Πτολεμαΐδα: 10.30 π.μ., παλιό πάρκο - 8 μ.μ., κεντρική πλατεία
Φλώρινα: 11 π.μ., κεντρική πλατεία - 7.30 μ.μ., κεντρική πλατεία
Καστοριά: 10.30 π.μ., πρώην Νομαρχία
Γρεβενά: 10.30 π.μ., πλατεία Λαχαναγοράς
Αλεξανδρούπολη: 10 π.μ., στον ΟΤΕ - 8 μ.μ. Δημαρχείο
Κομοτηνή: 10 π.μ., στον ΟΤΕ - 7.30 μ.μ., κεντρική πλατεία
Ξάνθη: 10 π.μ., κεντρική πλατεία - 7.30 μ.μ., κεντρική πλατεία
Καβάλα: 11 π.μ., κεντρική πλατεία
Δράμα: 10 π.μ., ΔΕΥΑΔ - 8 μ.μ., κεντρική πλατεία
Γιάννενα: 10.30 π.μ., Δημαρχείο
Αρτα: 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο

Πρέβεζα: 10 π.μ., παλιά ΚΤΕΛ

Ηγουμενίτσα: 10 π.μ., πεζόδρομο
Αγρίνιο: 9.30 π.μ., κεντρική πλατεία
Μεσολόγγι: 9.30 π.μ., κεντρική πλατεία
Ναύπακτος: 9.30 π.μ., πλατεία Κεφαλόβρυσου
Αμφιλοχία: 9.30 π.μ., Κόμβος
Κέρκυρα: 10 π.μ., πλατεία Σαρόκο
Λευκάδα: 9.30 π.μ., Αγιος Μηνάς
Λάρισα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία
Βόλος: 10 π.μ., πλατεία Πανεπιστημίου
Τρίκαλα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία
Καρδίτσα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία
Φάρσαλα: 10 π.μ., πλατεία Δημαρχείου
Αλμυρός: 10 π.μ., κεντρική πλατεία
Σκόπελος: 10 π.μ., παραλία
Πάτρα: 10 π.μ., πλ. Γεωργίου - 7 μ.μ., πλ. Ομονοίας, 7 μ.μ., πλ. Αγ. Σοφίας
Αίγιο: 10 π.μ., πλατεία Λαύρας
Καλαμάτα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία, 8 μ.μ., κεντρική πλατεία
Πύργος: 10 π.μ., πλατεία ΟΤΕ
Τρίπολη: 10.30 π.μ., πλατεία Πετρινού
Σπάρτη: 10 π.μ., κεντρική πλατεία
Κόρινθος: 10 π.μ., πεζόδρομος Εθνικής Αντίστασης και Πυλαρηνού
Αργος: 10 π.μ., πλ. Αγίου Πέτρου
Κεφαλονιά: 10.30 π.μ., ΕΚ Κεφαλονιάς - Ιθάκης
Ζάκυνθος: 10.30 π.μ., παλιό ΕΚ Ζακύνθου
Χαλκίδα: 11 π.μ., πλατεία Αγοράς
Αλιβέρι: 10.30 π.μ., πλατεία Πολυτεχνείου (Εμπορική Τράπεζα)
Λιβαδειά: 10.30 π.μ., πλατεία Εθνικής Αντίστασης
Θήβα: 10.30 π.μ., πεζόδρομο
Ιστιαία: 11 π.μ., κεντρική πλατεία
Λαμία: 10 π.μ., πλατεία Πάρκου
Αμφισσα: 7 μ.μ., Μώλο Ιτέας
Ηράκλειο: 10 π.μ., πλ. Ελευθερίας
Χανιά: 10 π.μ., Νέα Καταστήματα
Ρέθυμνο: 10 π.μ., Δημαρχείο
Αγ. Νικόλαος: 11 π.μ., Μαρίνα
Σητεία: 11 π.μ., Πλατανάρια
Μυτιλήνη: 10 π.μ., πλατεία Σαπφούς
Κως: 10.30 π.μ., Εργατικό Κέντρο - 7.30 μ.μ., πλατεία Καζούλη
Ρόδος: 10.30 π.μ., ξενοδοχείο «Olympic Palace»
Χίος: 10 π.μ., είσοδο Απλωταριάς
Κάλυμνος: 10 π.μ., κεντρική πλατεία
Λήμνος: 11 π.μ., λιμάνι Μύρινας.

Τετάρτη 29 Ιούνη

Αθήνα: 10 π.μ., Ομόνοια
Θεσσαλονίκη: 10.30 π.μ., Αγαλμα Βενιζέλου
Πειραιάς: 10 π.μ., πλατεία ΗΣΑΠ
Γιαννιτσά: 11 π.μ., πλατεία ΕΠΟΝ
Κιλκίς: 10.30 π.μ., πλατεία Ειρήνης
Κοζάνη: 10.30 π.μ., πεζόδρομο
Πτολεμαΐδα: 10.30 π.μ., παλιό πάρκο
Φλώρινα: 11 π.μ., κεντρική πλατεία
Καστοριά: 10.30 π.μ., πρώην Νομαρχία
Γρεβενά: 10.30 π.μ., πλατεία Λαχαναγοράς
Αλεξανδρούπολη: 10 π.μ., στη ΔΕΗ - 8 μ.μ., Δημαρχείο
Κατερίνη: 8 μ.μ., Συντριβάνι (πλατάνι)
Κομοτηνή: 7.30 μ.μ., κεντρική πλατεία
Καβάλα: 7 μ.μ., κεντρική πλατεία
Δράμα: 8 μ.μ., κεντρική πλατεία
Ξάνθη: 7.30 μ.μ., κεντρική πλατεία
Θάσος: 7.30 μ.μ., στο λιμένα (Πλάτανο)
Γιάννενα: 10.30 π.μ., Δημαρχείο
Ηγουμενίτσα: 7 μ.μ., πλατεία Δημαρχείου
Αγρίνιο: 9.30 π.μ., Δημαρχείο
Κέρκυρα: συγκεντρώσεις σε ξενοδοχεία
Λάρισα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία
Βόλος: 10 π.μ., πλατεία Πανεπιστημίου
Τρίκαλα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία
Καρδίτσα: 8 μ.μ. πικετοφορία
Ελασσόνα: 10 π.μ., απέναντι από το ταχυδρομείο
Πάτρα: 10 π.μ., πλ. Γεωργίου
Αίγιο: 10 π.μ., πλ. Λαύρας
Καλαμάτα: 10 π.μ., κεντρική πλατεία
Πύργος: 10 π.μ., συνοικία Λάπατο και Δεξαμενή
Σπάρτη: 10 π.μ., κεντρική πλατεία
Κόρινθος: 10 π.μ., Φλοίσβος
Κεφαλονιά: 10.30 π.μ., ΕΚ Κεφαλονιάς - Ιθάκης
Ζάκυνθος: 10.30 π.μ., παλιό ΕΚ Ζακύνθου
Αμφισσα: 10 π.μ., πλατεία Λαού
Χαλκίδα: 9 μ.μ., παραλία Χαλκίδας (στρογγυλό)
Σάμος: 10 π.μ., Εργατικό Κέντρο
Ικαρία: 12 μ., Εύδηλος
Ρόδος: 10.30, ξενοδοχείο «Elysium»
Χίος: 10 π.μ., είσοδο Απλωταριάς
Λέρος: 8 π.μ., είσοδο Νοσοκομείου.

Το αβέβαιο μέλλον της Ευρωζώνης Τέταρτο μέρος

Σκληρή διαπάλη διεξάγεται επίσης στο εσωτερικό της γαλλικής αστικής τάξης σχετικά με τη στάση απέναντι στις γερμανικές προτάσεις. Εδώ υπάρχουν όμιλοι του χρηματιστικού κεφαλαίου που έχουν άμεσα πληγεί από τη γερμανική υπεροχή σε επίπεδο ανταγωνιστικότητας. Δεν πρόκειται φυσικά για καινούργιο φαινόμενο στη Γαλλία. Αρκεί να θυμηθούμε σε πολιτικό επίπεδο την αντιπαράθεση Πετέν - Ντε Γκολ την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ταυτόχρονα, όπως θα δούμε στη συνέχεια, στη διαμόρφωση της γερμανικής πρότασης επιδρούν και οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις σε διεθνές επίπεδο. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ πιέζει τη Γερμανία να αναλάβει μεγαλύτερο βάρος για τη στήριξη των υπερχρεωμένων κρατών της ευρωζώνης και να τονώσει την εσωτερική της κατανάλωση συγκριτικά με τις εξαγωγές της. Η Ρωσία τής προτείνει μια εναλλακτική διέξοδο με τη δημιουργία Ζώνης Ελεύθερου Εμπορίου από τη Λισσαβόνα ως το Βλαδιβοστόκ.
Συνυπολογίζοντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, διαμορφώθηκαν τα δύο βασικά σκέλη της πρότασης συμβιβασμού Γερμανίας - Γαλλίας, η οποία συμφωνήθηκε ουσιαστικά σε διμερή συνάντηση στη Ντοβίλ και στη συνέχεια εγκρίθηκε στη Σύνοδο Κορυφής. Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής¹⁰ περιλαμβάνει δύο βασικά σκέλη:
1. Τη συγκρότηση μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας που θα διασφαλίζει τη χρηματοοικονομική σταθερότητα του συνόλου της ευρωζώνης. Ο Μηχανισμός Σταθερότητας θα ενεργοποιηθεί μετά τον Ιούνη του 2013 και θα αντικαταστήσει το σημερινό Μηχανισμό (EFSM) και το σχετικό Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Το νομικό πλαίσιο θα εξειδικευτεί στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής το Μάρτη του 2011.
Σύμφωνα με την απόφαση, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας θα ενεργοποιείται μόνο με αμοιβαία συμφωνία όλων των κρατών - μελών και μόνο αν κριθεί απαραίτητο για τη διάσωση μιας χώρας. Τα νέα κρατικά ομόλογα θα συνοδεύονται από μια ρήτρα συλλογικής δράσης, με βάση την οποία, σε περίπτωση που μια χώρα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις δανειακές της υποχρεώσεις, οι ιδιώτες πιστωτές θα δέχονται υποχρεωτικές αλλαγές στους όρους αποπληρωμής του δημόσιου χρέους (επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, αναδιάρθρωση και περικοπή του ύψους του χρέους κ.λπ.). Οι προαναφερόμενοι όροι οδηγούν σε αύξηση των ασφαλίστρων κινδύνου για τις υπερχρεωμένες χώρες.
Αν μια χώρα αδυνατεί να αποπληρώσει συνολικά τα χρέη της, αποκτούν σειρά

Οικονομία και πολιτική (Β' Μέρος)

από sfyrodrepano

Το κύριο καθήκον που έχουμε σήμερα μπροστά μας είναι η πολιτικοποίηση των αγώνων. Αυτή είναι μια βασική πολιτική εκτίμηση στην οποία συμφωνούν σχεδόν όλοι. Στην παρούσα συγκυρία, οι οικονομικοί αγώνες των προηγούμενων χρόνων, δεν αρκούν για να φέρουν αποτέλεσμα, ή έστω επιμέρους νίκες και κατακτήσεις για το εργατικό κίνημα.

Κι αυτό δεν είναι ηττοπάθεια, αλλά ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης της τελευταίας εικοσαετίας με τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό και το ξήλωμα των μεταπολεμικών κατακτήσεων της εργατικής τάξης των ευρωπαϊκών χωρών.

Βασικό ζητούμενο της περιόδου λοιπόν είναι η πολιτικοποίηση των συνειδήσεων. Το οποίο γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό τώρα που βαθαίνει η κρίση κι εντείνεται η επίθεση των καπιταλιστών σε ό,τι είχε απομείνει από το εργατικό κράτος. Κατά συνέπεια, το κύριο ερώτημα που πρέπει να μας απασχολήσει είναι σε ποια βάση και με ποιον τρόπο προκύπτει η πολιτική συνείδηση.

Σε αυτό το ερώτημα διαμορφώνονται δύο βασικές κατευθύνσεις απαντήσεων από τις δυνάμεις του χώρου. Η μία τονίζει την ανάγκη για αλλαγή τάξης στην εξουσία ως μόνη εναλλακτική στα αδιέξοδα της καπιταλιστικής κρίσης. Κι η άλλη την αναγκαιότητα ενός μεταβατικού προγράμματος, με ενδιάμεσα αιτήματα και πολιτικούς στόχους κι αιχμές το χρέος και το ευρώ, που να απαντά στη σημερινή συγκυρία και να ανοίγει το δρόμο για περαιτέρω ριζοσπαστικές αλλαγές. Ο πιο τυπικός εκπρόσωπος αυτής της λογικής είν’ η κίνηση των αριστερών οικονομολόγων κι ειδικότερα ο καζάκης, που εγκαλεί μεταξύ άλλων το κόμμα για έλλειψη πολιτικών τακτικών στόχων κι ενός μεταβατικού προγράμματος.

Τον τελευταίο χρόνο ο καζάκης έκανε κάτι σαν περιοδεία σε διάφορες πόλεις της ελλάδας κι έγινε τρόπον τινά διάσημος –κι όχι μόνο για τα δεκαπέντε λεπτά που αναλογούν στον καθένα σ’ αυτή τη ζωή. Αυτό που αγνοούν όμως οι περισσότεροι είναι οι τελικές συνέπειες της προσέγγισης του καζάκη, ο οποίος θεωρεί ότι η πολιτική, επαναστατική συνείδηση μπορεί να προκύψει μόνο μέσα από δημοκρατικά αιτήματα. Καθώς επίσης κι ότι η οκτωβριανή επανάσταση είχε δημοκρατικό, κι όχι σοσιαλιστικό χαρακτήρα, κι ήταν απλώς μια συνέχεια της επανάστασης του φλεβάρη, ολοκληρώνοντας αυτό που είχε αφήσει στη μέση.

Και μένω σε αυτό, κάνοντας αφαίρεση από όλα τα υπόλοιπα. Από την οικονομική του ανάλυση –περί κρίσης χρέους-, απ’ το η πρόταση εξόδου από την κρίση μένει εντός των ορίων του καπιταλισμού, ακόμα κι απ’ το ότι βαφτίζει πολιτικά, αιτήματα αμιγώς οικονομικού χαρακτήρα, που ξεκινάν από μια λογιστική –κι όχι ταξική προσέγγιση για το χρέος –που πρέπει να το αρνηθούμε ως χώρα γιατί δε βγαίνει το πρόγραμμα αποπληρωμής του κι όχι ως τάξη, επειδή δεν το δημιουργήσαμε.

Κάλεσμα της Επιτροπής ΠΑΜΕ Πρέβεζας στην 48ωρη απεργία στις 28 και 29 Ιούνη 2011

                                   ΔΕΝ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΜΕ –ΔΕΝ ΣΚΥΒΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

ΌΛΟΙ ΣΤΙΣ 28 ΙΟΥΝΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΚΤΕΛ ΣΤΙΣ 10 πμ

ΣΤΙΣ 29 ΙΟΥΝΗ ΕΞΟΡΜΗΣΕΙΣ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

     ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

ΌΛΟΙ και ΌΛΕΣ στην 48ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 28-29 Ιούνη ημέρες συζήτησης στην βουλή του νέου αντιλαϊκού μνημονίου.

Να «νεκρώσουμε» εργοστάσια, εργοτάξια, γραφεία, μαγαζιά, λιμάνια, τα πάντα.

●        Για να είναι μαζική καθολική η καταδίκη των αντιλαϊκών μέτρων και ισχυρό το μήνυμα μας σε πλουτοκρατία, κυβέρνηση και τρόικα.

●        Για να είναι αυτή η απεργία αφετηρία ματαίωσης μέσα από τους αγώνες μας αυτών των βαρβάρων μέτρων ακόμα και αν η κυβερνητική πλειοψηφία μαζί πιθανόν με άλλους πρόθυμους τα ψηφήσουν.

●        Να μπούμε ορμητικά στον αγώνα για να φέρουμε πιο κοντά τη μέρα που θα απαλλαγούμε οριστικά από την ταξική εκμετάλλευση και την καταπίεση. Μόνο τότε θα σωθούμε και θα σωθεί ο τόπος οριστικά από χρεοκοπίες, κρίσεις, μνημόνια, δανειστές και την ανεργία.  

Σήμερα συνάδελφοι εργαζόμενοι δε φτάνει μόνο να αγανακτούμε με τη χειροτέρευση της ζωής μας και των παιδιών μας αλλά πρέπει αυτή η αγανάκτηση να οδηγεί σε δράση και ανατροπή των πολιτικών που οδηγούν το λαό στη δυστυχία και την εξαθλίωση.

Η αγανάκτηση πρέπει να έχει μορφή και πλαίσιο πάλης που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των καιρών ενάντια στη «σούπα της πλατείας» που είναι εύκολα καθοδήγισιμη και αποπροσανατολιστική. Που οδηγείται με ευκολία στις συγκεντρώσεις των ξεπουλημένων εργοδοτικών συνδικαλιστών. Όπως στην τελευταία απεργία όπου με τη συνδρομή των δήθεν  επαναστατών των Παρεμβάσεων οδηγήθηκαν σε κοινή πορεία με το Εργατικό Κέντρο Πρέβεζας. Δηλαδή με αυτούς που τόσα χρόνια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ξεπουλάνε τα δικαιώματα των εργαζομένων και σήμερα παρουσιάζονται  ως οι θεματοφύλακες τους.

Γι’ αυτό η συμμετοχή με το ΠΑΜΕ στην απεργία και η επιτυχία της θα είναι ένα δυνατό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: 

-πως είμαστε αποφασισμένοι δεν συμβιβαζόμαστε με το εφιαλτικό μέλλον που μας ετοιμάζουν.

-πως θα έχουν απέναντι τους όχι ένα κίνημα χυλό, κίνημα «πλατείας», παθητικό και άβουλο, γενικά και αφηρημένα κάποιων αγανακτισμένων. Αλλά το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα οργανωμένο και δυνατό σε κάθε τόπο δουλειάς.

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ –ΟΥΤΕ ΛΕΠΤΟ ΧΑΜΕΝΟ

Η κρίση είναι βαθειά και οξύνεται παραπέρα. Δεν είναι αποτέλεσμα κλεφτών και κακών διαχειριστών δεν είναι  κρίση χρέους. Αυτά είναι τα συμπτώματα δεν είναι η ασθένεια. Είναι κρίση υπέρ-συσσώρευσης κεφαλαίων και υπερπαραγωγής. Είναι κρίση του καπιταλισμού. Είναι κρίση που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αλλά όλες τις χώρες.  Για αυτό και η επίθεση στα εργατικά, λαϊκά δικαιώματα δεν θα έχει τέλος.

Γι’ αυτό σήμερα κιόλας είναι η ώρα οι εργαζόμενοι να πετάξουν από τα χεριά τους τις ξένες σημαίες και να απορρίψουν τα πλαστά διλλήματα.

Το χρέος δεν δημιουργήθηκε από και για την ευημερία του λαού. Το έλλειμμα στα δημοσία ταμεία και στις τσέπες των λαϊκών νοικοκυριών είναι τα τεραστία κέρδη στα θησαυροφυλάκια των καπιταλιστών.

Ο ΛΑΟΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑ ΤΟΥ ΧΡΩΣΤΑΝΕ.

-Δεν παζαρεύουμε απλά την απόσυρση του μνημονίου. Παλεύουμε ενάντια στις πολιτικές που γενούν τα μνημόνια                                                                                                                                  

-Δεν θέλουμε μόνο να φύγει το ΠΑΣΟΚ, να αλλάξει και πάλι ο διαχειριστής. Θέλουμε να τελειώνουμε με το κεφάλαιο και τις πολυεθνικές τα συμφέροντα των οποίων διαχειρίζονται οι διάφοροι διαχειριστές.

 Όποιοι και να είναι οι διαχειριστές του καπιταλισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη ανθρωπινότερος δεν γίνεται ο καπιταλισμός. Θα γίνεται όλο και πιο βάρβαρος απέναντι στα λαϊκά στρώματα.

Μπορούμε! Γιατί χωρίς εμάς γρανάζι δεν γυρνά.

Δεν πρέπει να πέσουμε ούτε και στην παγίδα των Δημοψηφισμάτων. Πρόκειται για αποπροσανατολισμό, καρικατούρα δήθεν «άμεσης δημοκρατίας». Στην ουσία επιδιώκουν την αντιδραστικοποίηση του συστήματος και το πέρασμα της αντιλαϊκής πολιτικής με τη συμμετοχή του λαού. Είναι ώρες ευθύνης για όλους μας και κυρίως για όσους με την ψήφο τους και την στάση τους ενίσχυαν το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ, τα κόμματα του ευρομονόδρομου.

ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΣΤΕ σε όλους και όλες που πίστεψαν και έδωσαν δύναμη στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και στους μηχανισμούς τους στο συνδικαλιστικό κίνημα να κάνουν σήμερα το βήμα.

Να συνταχθούμε στον κοινό αγώνα να ματαιώσουμε το γονάτισμα του λαού. Να χαράξουμε τη δική μας προοπτική. Γιατί η επίθεση στα δικαιώματα μας εντείνεται με πάρα πολλά παραδείγματα σε όλους τους εργασιακούς χώρους.

Στην ΕΑΣ Πρέβεζας οι εργαζόμενοι (κάτω και από την πίεση της ανεργίας και της τρομοκρατίας) με απόφαση της διεύθυνσης και της διοίκησης αναγκάζονται να αποδεχτούν να αμείβονται με το 40% του μισθού τους σε είδος, το 30% θα το πάρουν όταν η ΕΑΣ ανακάμψει, και μόνο το τελευταίο 30% σε χρήμα για τις ανάγκες τους (νερό, ΔΕΗ κτλ).  

Στο εργοστάσιο της FOPPEN κυριαρχεί η τρομοκρατία αφού η εργοδοσία δεν αφήνει μέλη του σωματείου Ιδιωτικών  υπαλλήλων αλλά και της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου να έρθουν σε επαφή με τους εργαζόμενους. 

Η επιχείρηση ΝΑΣΤΑΣ ανακοίνωσε απολύσεις. Στα σούπερ μάρκετ του νομού οι εργαζόμενοι δουλεύουν περισσότερες ώρες και αμείβονται για λιγότερες.

Τι στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά δηλαδή η ασυδοσία της εργοδοσίας να αυξάνεται και συνθλίβει τα δικαιώματα των εργαζομένων η εργατική αριστοκρατία του νομού μας βλ. συμβιβασμένη πλειοψηφία του Εργατικού Κέντρου σφυρίζει αδιάφορη. 

Πρέπει να μαζικοποιήσουμε, να συσπειρωθούμε στα συνδικάτα μας να τα μετατρέψουμε σε μετερίζια αγώνα. Να σπάσουμε την εργοδοτική τρομοκρατία. Οργάνωση μαζικά όλων των εργαζομένων στα σωματεία.

Ζωντανή καθημερινή δράση των εργατών μέσα από το σωματείο με λόγο και δράση μέσα από την συλλογική διαδικασία της γενικής συνέλευσης. Σωματεία που θα αντιπαρατίθενται με την εργοδοσία και θα σπάνε την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς.

Να πετάξουμε έξω από αυτά τους εργοδοτικούς, τους συμβιβασμένους, την εργατική αριστοκρατία που είναι σύμμαχος και δεξί χέρι του κεφαλαίου. Σύμμαχοι που οδηγούν τους εργαζόμενους στο συμβιβασμό με την εργοδοσία και την αποδοχή όλων των αντιδραστικών μέτρων. Όπως εργασία από νύχτα σε νύχτα, αποδοχή της απλήρωτης εργασίας, εκ περιτροπής και ανασφάλιστη εργασία.

Να αναδείξουμε στα συνδικάτα αγωνιστές τίμιους και αφοσιωμένους στα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Να αποδυναμώσουμε το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ και όλα τα κόμματα διαχειριστές των συμφερόντων του κεφαλαίου. Να βελτιώσουμε τους συσχετισμούς υπέρ μας και σε βάρος τους.

Στην δική τους προσπάθεια να ενωθούν όλοι μαζί για να περάσουν τα μέτρα, για να μας τα πάρουν όλα και για να μας γονατίσουν για 10ετιες, να χτίσουμε το δικό μας λαϊκό μέτωπο.

Να δυναμώσουμε το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ, την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας δυναμώνοντας έτσι την κοινή δράση όλων των λαϊκών στρωμάτων. Να δημιουργήσουμε παντού γερές βάσεις της συμμαχίας στον κλάδο στην γειτονιά, με λαϊκές επιτροπές.

Αυτή η ενότητα και αυτή η συμμαχία είναι ωφέλιμη για την εργατική τάξη και τον λαό μας και όχι αυτή που προσπαθεί το κεφάλαιο και τα κόμματα του να χτίσουν δήθεν για να σώσει την Ελλάδα. Ένα τέτοιο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και μια τέτοια λαϊκή συμμαχία μπορεί να παρεμποδίσει τα αντιλαϊκά μέτρα και να ανατρέψει όλους τους αντεργατικούς, αντιλαϊκούς νόμους και μέτρα. Να τσακίσει το καταπιεστικό και αντιλαϊκό αστικό κράτος και να φτιάξει το κράτος των εργατών .

ΌΛΟΙ ΣΤΙΣ 28 ΙΟΥΝΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΚΤΕΛ ΣΤΙΣ 10 πμ

ΣΤΙΣ 29 ΙΟΥΝΗ ΕΞΟΡΜΗΣΕΙΣ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΜΕ ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!

Πολυφωνικά τραγούδια στο Κηποθέατρο «Δόρα Στράτου»

1ο Αντάμωμα Πολυφωνικών Σχημάτων και Φωνών,
αφιερωμένο στο Θανάση Γεωργίου,
επιμέλεια Βαγγέλη Κώτσου
Κηποθέατρο «Δόρα Στράτου» Λόφος Φιλοπάππου
04 Ιουλίου 2011ώρα: 21:00
Διοργάνωση: Θέατρο «Δόρα Στράτου»
και Πολυφωνικό Σχήμα Ηπείρου (Β. Κώτσου)

Θα εκτελεστούν τραγούδια σε πεντάτονες ανημίτονες κλίμακες (η πιο αρχέγονη γραμμή αρμονίας)
από 13 σχήματα της Βαλκανικής Χερσονήσου

Συμμετέχουν:
1. Πολυφωνικό Σχήμα Ηπείρου (Β. Κώτσου), κ. Β. Κώτσου, Ιδρυτής και Υπεύθυνος
2. Πολυφωνικό Σχήμα Πεντάτονο, κ. Β. Κώτσου, Ιδρυτής και Υπεύθυνος
3. Εργαστήρι Τέχνης και Πολιτισμού (Ε.ΤΕ.ΠΟ.), κ. Χρήστος Θεολόγος, Πρόεδρος
4. Κέντρο Ερεύνης και Προβολής της Εθνικής Μουσικής (Κ.Ε.Π.Ε.Μ.) Μουσικό, Λαογραφικό και Φιλολογικό Αρχείο Σίμωνος και Αγγελικής Καρρά, κ. Μιχαήλ Μαντζούρης, Πρόεδρος
5. Πολυφωνικό Δρυμάδων Χειμάρας, κα. Φωτεινή Νέτσου, Υπεύθυνη
6. Πολυφωνικό, «Μορφές Εκφρασης», κ. Θωμάς Κινδύνης, Πρόεδρος
7. Χορωδία Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος (Π.Σ.Ε.), κ. Γιώργος Οικονόμου, Πρόεδρος
8. Πολυφωνικό Πανηπειρωτικού Συλλόγου Πατρών, κ. Μανώλης Μαγκλάρας, Πρόεδρος
9. Πολυφωνικό Συλλόγου Αθλητικού Χορού Καλαμάτας «Ξενία», κ. Γιώργος Σεμπαζιώτης, Πρόεδρος
10. Πολυφωνικό Χαλκιδόνιου Ωδείου, κ. Θανάσης Ζήλης, Ιδρυτής και Διευθυντής
11. Bulgarian Votses Rodina, Bulgaria, κ. Aleksandar Kostadinov, Maestro
12. Πολυφωνικό “Romanasul” της Ρουμανικής Κοινότητας «Ο Αγιος Στέφανος ο Μέγας», κα. Nina Ghita, Πρόεδρος
13. Πολυφωνικό Αλβανίας, «Bllazerim» (τ’ αδέλφια), Λευτέρης Γκιόκας, Υπεύθυνος

«Δόρα Στράτου»
Σχολείου 8, Πλάκα, 10558 Αθήνα
Τηλ. 210 324 4395, 210 324 6188, 210 921 2866, φαξ 210 324 6921

Πλαισίου Μεσοπροθέσμου... τα καμώματα

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 2010

Ανατροπές σε ασφάλιση και εργασιακές σχέσεις

Τα αντιλαϊκά μέτρα και οι ρυθμίσεις του 2010

]

Τα νέα μέτρα του «Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου», μέτρα κατά των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, έρχονται να προστεθούν στις επώδυνες και καταστροφικές για το λαό ανατροπές που επιβλήθηκαν στα εισοδήματα, τις εργασιακές σχέσεις, στην κοινωνική πρόνοια, στις συντάξεις. Η κυβέρνηση, με τους αντιασφαλιστικούς νόμους 3863 και 3865 που ψηφίστηκαν το 2010 για τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και με μια σειρά άλλες ρυθμίσεις, έχει ήδη διαμορφώσει την αρχιτεκτονική του νέου συστήματος εργασιακών σχέσεων για τις επόμενες δεκαετίες.Πυρήνας των διατάξεων αυτών ήταν:

• Η αύξηση στα 40 χρόνια εργασίας για δικαίωμα στην πλήρη σύνταξη.
• Αύξηση του γενικού ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης τα 65 χρόνια.
• Ριζική μείωση των μελλοντικών συντάξεων μέσα από το νέο τρόπο υπολογισμού τους και τους νέους συντελεστές.
• Το νέο σύστημα «σπάει» τη μια ενιαία σύνταξη στη «βασική» και στην «αναλογική».

Για τον υπολογισμό της αναλογικής σύνταξης οι συντελεστές αναπλήρωσης καθορίζονται από το 0,8% ετησίως έως το 1,5% αντί του 2% που ισχύει.
Συνολικά το ποσοστό αναπλήρωσης στην 35ετία αντί του 70% μειώνεται - για τα ίδια χρόνια ασφάλισης - στο 34,19%. Δηλαδή το ποσοστό αναπλήρωσης μειώνεται κατά 50%. Ακόμα και για τα 40 χρόνια εργασίας και ασφάλισης το ποσοστό αναπλήρωσης μειώνεται στο 41,2% και όχι στο 48% που ισχυρίζεται η κυβέρνηση.
Η μείωση στο ποσοστό αναπλήρωσης θα συνδυαστεί με συρρίκνωση και του συντάξιμου μισθού στον οποίο υπολογίζεται αυτό το ποσοστό. Ετσι ο συντάξιμος μισθός αντί για το μέσο όρο των αποδοχών της τελευταίας πενταετίας θα είναι ο μέσος όρος των αποδοχών ολόκληρου του εργάσιμου βίου. Και μόνο αυτή η ανατροπή οδηγεί σε συντάξιμο μισθό μειωμένο από 30% έως και 50%.
Το συνολικό αποτέλεσμα του νέου τρόπου υπολογισμού ιδιαίτερα για τη νέα γενιά, η οποία θα συνταξιοδοτηθεί μετά από 15 και 20 χρόνια, θα είναι συντάξεις - προνοιακά επιδόματα. Την εξέλιξη αυτή δεν αποτρέπει ούτε η λεγόμενη «βασική» σύνταξη των 360 ευρώ.
Πέρα από την κατάργηση των συντάξεων, όπως τις γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, έχει ήδη θεσμοθετηθεί:

• Η κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης για πάντα.
• Η επιβολή χαράτσι (ΛΑΦΚΑ) από τον Αύγουστο στις συντάξεις άνω των 1.400 ευρώ από 3% έως 10%.
• Το πάγωμα όλων των συντάξεων στην ονομαστική αξία του 2008.
• Αναθεώρηση της λίστας των ΒΑΕ και αποχαρακτηρισμός εκατοντάδων ειδικοτήτων από την 1/1/2011. Αύξηση του ορίου ηλικίας στο 60ό έτος και στα επαγγέλματα που παραμείνουν στα ΒΑΕ.
• Αύξηση του γενικού ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης για τις γυναίκες του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα στο 65ο έτος. Η αύξηση των χρόνων εργασίας στις εργαζόμενες μητέρες με ανήλικο παιδί φτάνει και τα 15 χρόνια.
• Εισαγωγή του «αυτόματου μηχανισμού προσαρμογής των συντάξεων στο προσδόκιμο ζωής», που ανοίγει τις πόρτες για εργασία μέχρι ηλικίες 70 χρόνων και παραπάνω.

Οι εργασιακές σχέσεις

Το ίδιο καταιγιστικές είναι και οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις. Με τα νομοσχέδια που ψηφίστηκαν μεταξύ άλλων επιβάλλονται:

• Υπερδιπλασιασμός των απολύσεων.
• Μείωση στο 50% των αποζημιώσεων σε περίπτωση απόλυσης.
• Μείωση της αμοιβής στο 80% του κατώτερου μισθού και μεροκάματου για τους νέους κάτω των 25 ετών. Κατάργηση έτσι και της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
• Με το πρόσχημα της μαθητείας 15χρονα και 16χρονα παιδιά θα αμείβονται με το 70% των κατώτερων μισθών και δε θα καλύπτονται από την εργατική νομοθεσία.
• Κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, αντικατάσταση με τις Ειδικές Επιχειρησιακές Συμβάσεις με μείωση μισθών και συρρίκνωση εργασιακών δικαιωμάτων.
• Παραπέρα μείωση των υπερωριακών αποδοχών πλέον αυτής που επιβλήθηκε με το νόμο 3863/2010.
• Ενίσχυση της διευθέτησης του χρόνου εργασίας και άρα την υπονόμευση του 8ωρου και 7ωρου.
• Επέκταση της δοκιμαστικής περιόδου για τους νεοπροσλαμβανόμενους από τους 2 στους 12 μήνες.
• Κατάργηση της διάταξης που προβλέπει την επέκταση μιας συλλογικής σύμβασης και στους εργαζόμενους επιχειρήσεων που οι ιδιοκτήτες τους δεν εκπροσωπούνται στη διαπραγμάτευση.

Για τους δημόσιους υπαλλήλους

Ξεκινώντας από τα μέσα το Μάρτη του 2010, πριν ακόμα ενσκήψει το μνημόνιο και οι συμφωνίες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με την τρόικα, η κυβέρνηση αποφάσισε:
1. Περικοπή κατά 30% στα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας.
2. Περικοπή 12% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων.
3. Γενική μείωση 7% των αποδοχών όσων εργάζονται σε ΝΠΙΔ, τα οποία εξαρτώνται από το Δημόσιο.
4. Πάγωμα όλων των συντάξεων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Αυτό, βέβαια, ήταν μόνο η αρχή, ενώ η συνέχεια ήταν ακόμα πιο δραματική για τα λαϊκά στρώματα, αφού μαζί με τη συμφωνία που έκανε η κυβέρνηση με ΕΕ - ΔΝΤ, το Μάη του 2010 ανακοινώθηκαν πρόσθετα μέτρα όπως:
1. Κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας των δημοσίων υπαλλήλων.
2. Νέα περικοπή 8% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων.
3. Μείωση 3% των αποδοχών των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ.
4. Κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας για τους συνταξιούχους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.
5. Μείωση των συντάξεων που είναι πάνω από 1.400 ευρώ, με πρόσχημα το ΛΑΦΚΑ.
6. Τριετές «πάγωμα» των μισθών για το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τουλάχιστον για τα τρία επόμενα χρόνια.
7. Τριετές «πάγωμα» των συντάξεων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα τουλάχιστον για τρία χρόνια.
8. Αναστολή της χορήγησης της δεύτερης δόσης του επιδόματος αλληλεγγύης.

    

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Φορολεηλασία χωρίς τέλος

Σε χιλιάδες ευρώ για την κάθε εργατική οικογένεια υπολογίζονται οι απώλειες που είχαν κατά το 2010 και φέτος, εξαιτίας των συνεχών αυξήσεων που επέβαλε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στους έμμεσα, κύρια, φόρους. Αυτούς τους φόρους που είναι οι πλέον επαχθείς, αφού αντιμετωπίζουν ισοπεδωτικά και τον άνεργο και τον χαμηλοαμειβόμενο, αλλά και την φάρα των μεγαλοεπιχειρηματιών.
Το πρώτο φορολογικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ παρουσιάστηκε τον Μάρτη του 2010 και προέβλεπε:
1. Aύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ, από 19% σε 21%, από 9% σε 10% κι από 4,5% σε 5%, από την 1η Απρίλη του 2010.
2. Αύξηση 8 λεπτά στην τιμή της βενζίνης, 3 λεπτά στο πετρέλαιο κίνησης.
3. Αύξηση κατά 20% των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε τσιγάρα.
4. Αύξηση κατά 20% των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε ποτά.
5. Μείωση του αφορολόγητου ορίου των 12.000 ευρώ, μέσω της υποχρεωτικής κατάθεσης αποδείξεων.
6. Μείωση της φορολογίας κερδών από το 25% στο 20%.
7. Φορολογική ασυλία πέντε χρόνων για κάθε νέα επιχείρηση.
8. Αύξηση τεκμηρίων διαβίωσης που αυτόματα οδηγεί σε φορολογική επιβάρυνση δεκάδων χιλιάδων λαϊκών νοικοκυριών.
9. Αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ, μέσω της επιβολής ειδικού φόρου κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας.
10. Μείωση 10% της κρατικής χρηματοδότησης στα Ταμεία ΟΑΠ - ΔΕΗ και ΤΑΠ - ΟΤΕ.
11. Περικοπές 200 εκατομμυρίων ευρώ στα προγράμματα του υπουργείου Παιδείας.
12. Αναστολή των προσλήψεων στο δημόσιο τομέα το 2010.
13. Μία πρόσληψη για κάθε πέντε συνταξιοδοτήσεις στο Δημόσιο από το 2011.
14. Περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, για ολόκληρη την περίοδο μέχρι 2015.
Η οργή και η αγανάχτηση, που είχαν προκαλέσει τα φορομπηχτικά μέτρα του Μάρτη, δεν εμπόδισαν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να συνεχίσει το βρώμικο έργο της. Το έργο της παραπέρα φορολογικής επιβάρυνσης των λαϊκών στρωμάτων, προκειμένου να διαιωνιστούν οι φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου και να εξασφαλιστούν οι αναγκαίοι πόροι για την πληρωμή των πιστών. Ετσι, το «πακέτο» των φορολογικών και άλλων μέτρων που ανακοινώθηκε τον Μάρτη του 2010, προέβλεπε:
1. Νέα αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ, οι οποίοι τώρα διαμορφώνονται σε 5,5%, 11% και 23%.
2. Νέα αύξηση, κατά 10%, του ειδικού φόρου για καύσιμα.
3. Νέες αυξήσεις του ειδικού φόρου για ποτά και τσιγάρα.
4. Επιβολή έκτακτης εισφοράς στους ελεύθερους επαγγελματίες, με βάση τα εισοδήματα του 2009.
5. Απλοποίηση των διαδικασιών για την έναρξη επιχειρήσεων.
6. Εφαρμογή της οδηγίας - τερατούργημα Μπολκεστάιν για την απελευθέρωση του κλάδου των υπηρεσιών.
7. Απελευθέρωση των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων, με στόχο τη δημιουργία ευνοϊκών προϋποθέσεων για την εγκατάσταση μεγάλων επιχειρήσεων (μεταφορές, ταχυδρομεία, ταξί κ.λπ.).
Τέλος, στα πλαίσια της αναθεώρησης του μνημονίου, το Δεκέμβρη του 2010 οι κυβερνώντες προχώρησαν σε νέα αύξηση του μεσαίου συντελεστή ΦΠΑ, ο οποίος πλέον είναι 13%.

ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ 2012-2015

Νέες αβάσταχτες για τη λαϊκή οικογένεια ανατροπές φέρνει το νομοσχέδιο για τα «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015», που κατατέθηκε χτες στη Βουλή και του οποίου η ψήφιση θα ολοκληρωθεί την Πέμπτη. Ο «Ρ» παρουσιάζει σήμερα τα βασικά του σημεία, υπενθυμίζοντας όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν δρομολογηθεί από πέρυσι το Μάη. Ολα μαζί επιβεβαιώνουν ότι η πλουτοκρατία και οι υπηρέτες της θέλουν να μετατρέψουν τη ζωή του λαού σε κόλαση και επιβεβαιώνουν την ανάγκη παλλαϊκού ξεσηκωμού και καθολικής συμμετοχής στην 48ωρη απεργία με το ΠΑΜΕ.

«Γην και ύδωρ» στο μεγάλο κεφάλαιο

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ: Κύριο στοιχείο ο μαζικός αποχαρακτηρισμός των χρήσεων γης χάριν της επιχειρηματικής και κερδοφόρας ...«αξιοποίησης»

Βουνά, παραλίες, θάλασσες, μαρίνες, λιμάνια, περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, εκατομμύρια στρέμματα γης, που ανήκουν σήμερα στο Δημόσιο, παραδίδονται βορά στην αρπακτική, ιερόσυλη μανία του κεφαλαίου, το οποίο απειλεί να μολύνει τα πάντα και να ασελγήσει παντού. Σε γη, αέρα και θάλασσα.

Στον εφαρμοστικό νόμο που δημοσιοποίησε χτες η κυβέρνηση παρουσιάζεται αναλυτικά το επαίσχυντο πρόγραμμα της παραχώρησης γης και υποδομών στους ιδιώτες, ενώ για την ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων και οργανισμών θα ακολουθηθεί η διαδικασία της κατάρτισης ειδικών κάθε φορά νομοθετημάτων.

Στόχος του νέου τερατουργήματος της κυβέρνησης για την εκποίηση της δημόσιας γης, αλλά και για τις ιδιωτικοποιήσεις συνολικά, είναι να κάνει ελκυστική και «καθαρή» από περιορισμούς στη δημόσια περιουσία για κερδοφόρες επιχειρηματικές δραστηριότητες, προσβλέποντας στην είσπραξη χρημάτων, προκειμένου να συγκεντρώσει τα 50 δισ. ευρώ, από ιδιωτικοποιήσεις και εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Ενδεικτικά του τρόπου που η κυβέρνηση σκοπεύει να αντιμετωπίσει τη δημόσια περιουσία είναι και η παραδοχή ότι: «Οι κατευθύνσεις της εθνικής χωροταξικής πολιτικής, λαμβάνονται υπόψη και συνεκτιμώνται κατά τον καθορισμό του χωρικού προορισμού των δημοσίων ακινήτων, σε συνδυασμό με τις ανάγκες της δημοσιονομικής βιωσιμότητας, της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας της επένδυσης, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η βέλτιστη δυνατή σχέση μεταξύ των χωροταξικών επιλογών και των οικονομικών και δημοσιονομικών στόχων για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας».

Μπορεί, βέβαια, να καταλάβει κανείς τι σημαίνει συνδυασμός της χωροταξικής πολιτικής με τους οικονομικούς και δημοσιονομικούς στόχους. Απλώς στο βωμό του κέρδους ανατρέπεται κάθε χωροταξικός σχεδιασμός.

'Εξοδο από τη στρούγκα της ΕΕ

Απάντηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σε ερώτηση δημοσιογράφου

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου στο Ηράκλειο, από την Αλέκα Παπαρήγα ζητήθηκε ένα σχόλιο σχετικά με τις προχτεσινές δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών, Ευ. Βενιζέλου. Η Αλέκα Παπαρήγα απάντησε:

«

Οσοι ήλπιζαν ότι ο ανασχηματισμός σημαίνει έστω μία μικρή βελτίωση της κυρίαρχης πολιτικής, πέφτουν έξω. Βεβαίως, οι υπουργοί αλλάζουν, όταν θέλουν να φανεί ότι δεν είναι το πρόβλημα της πολιτικής τους, αλλά είναι η δήθεν έλλειψη ικανότητας ενός υπουργού. Εμείς ούτε ασχοληθήκαμε με τον ανασχηματισμό. Και τώρα να κάνει ριζικό ανασχηματισμό η ίδια πολιτική θα είναι, τι θα αλλάξει; Από τη στιγμή που δέχεσαι ότι το χρέος πρέπει να το πληρώσει ο λαός, ε, τι μαγικός είναι ο άλλος; Βγάζει το ένα, βάζει το άλλο.

Το 6.000 αφορολόγητο έγινε 12.000, μετά το πήγαν στο 8.000... Είδατε τι λένε; Θα βάζεις ένα μέτρο, άμα το αφαιρείς γιατί δεν το θέλει ο λαός, θα βρίσκεις ένα που θα είναι ισοδύναμο. Εκανε χτες εκεί κάτι ο Βενιζέλος, το ΠΑΣΟΚ, πήγαν έξω, γυρνάει ο Βενιζέλος και λέει: Κοιτάχτε να δείτε, αυτά που αλλάξαμε αριθμητικά δεν συμπληρώνουν αυτά που βελτιώσαμε. Βελτιώνεις κάτι, δηλαδή μέσα στη βαρβαρότητα κι αυτά που βελτίωσαν τα αφαίρεσαν από αλλού, έβαλαν τα ποσά και λέει πάλι λείπουν τα 6,5 δισ.
Αυτές τις "εναλλακτικές" λύσεις προτείνει κι ο Σαμαράς. Προτείνει ας πούμε μείωση της φορολογίας του μεγάλου κεφαλαίου. Αρνούνται οι Ευρωπαίοι. Γιατί αρνούνται; Οχι γιατί είναι αντιμονοπωλιακός, αλλά γιατί αυτή τη στιγμή θέλουν να μην υπάρχουν διαφορές από χώρα σε χώρα στη φορολογία σε αυτή τη φάση, για να μην υπάρχουν διαφορές κερδοφορίας του κεφαλαίου από χώρα σε χώρα. Είναι οι μεταξύ τους ανταγωνισμοί. Η Γερμανία ζήτησε από την Ιρλανδία το 11,5-12% που έχει να το ανεβάσει στο 15%. Γιατί τα γερμανικά κεφάλαια φορολογούνται με 15% και δεν θέλει τα αμερικανικά κεφάλαια που πάνε στην Ιρλανδία να φορολογούνται με 12%. Είναι οι ανταγωνισμοί. Κοιτάνε στην Ελλάδα ποια κεφάλαια είναι; Αμα όμως μειώσεις τη φορολογία σημαίνει ότι χάνω εγώ. Αυτές οι συζητήσεις γίνονται στην ΕΕ.
Και να πω κι ένα τελευταίο. Πόση ώρα χρειάζεται μια Σύνοδος της ΕΕ - βάζω και το δείπνο μέσα γιατί συζητάνε και στο δείπνο - για να αποφασίσουν τα αντεργατικά, τα βάρβαρα, τα αντιαγροτικά, αντιλαϊκά μέτρα; Μία ώρα, δύο; Και συνεδριάζουν έκτακτα, παραέκτατα, κείνο, τ' άλλο, διαβουλεύσεις για το πώς θα κατανείμουν τα κέρδη και τις ζημιές ανάμεσα στα μονοπωλιακά συγκροτήματα, τα τραπεζικά συγκροτήματα, ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη. Συζητάνε με τις μέρες. Εκεί διαφωνούν.
Εχετε ακούσει καμιά φασαρία για τα αντεργατικά μέτρα; Να γίνονται διαβουλεύσεις για τα μεροκάματα, τις συντάξεις, το όριο συνταξιοδότησης, να τσακώνονται; Εχετε ακούσει κανέναν τέτοιο τσακωμό; Οχι. Από αυτή τη στρούγκα πρέπει να βγούμε αργά ή γρήγορα. Δεν μπορεί να καθορίσει το ΚΚΕ βεβαίως το χρόνο, ο λαός θα αποφασίσει. Αλλά τουλάχιστον να το έχει καθαρό στο κεφάλι του».

Ανατροπή και «Κόκκινη» κάρτα!

    

Γενική Απεργία!

Είναι η πιο κρίσιμη ώρα. Πίνουν το αίμα του λαού. Τον λεηλατούν. Τον πτωχεύουν. Τον χρεοκοπούν. Τον συνθλίβουν. Τώρα έφτασαν να εκδίδουν και το φιρμάνι της εκτέλεσής του!
Οι λέξεις ωχριούν μπροστά στη στυγνότητά τους. Είναι αδίστακτοι! Είναι οι επίδοξοι «νεκροθάφτες» των δικαιωμάτων και της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.

*

Πανελλαδική πανεργατική απεργία!
Η απάντηση του εργάτη προς τους «νεκροθάφτες» του, προς όσους σχεδιάζουν να τον αφανίσουν, η απάντηση του λαού προς όσους «αποφάσισαν» να τον πεθάνουν, δεν μπορεί παρά να είναι μία και έμπρακτη:
Να «νεκρώσουν» τα πάντα!

*

Τα μνημόνιά τους, τα «μεσοπρόθεσμά» τους, η φοροεπιδρομή τους, η λιτότητά τους, τίποτα μα τίποτα δεν μπορεί να περάσει αν ο λαός σταθεί απέναντί τους.
Αν αρνηθεί τα χαράτσια. Αν αρνηθεί να πληρώνει τα δικά τους χρέη. Αν αρνηθεί να του κλέβουν την απλήρωτη εργασία του. Αν αρνηθεί την τυραννία, τις απειλές, τη δημαγωγία, την εξαπάτηση.
Αν, τελικά, αρνηθεί να είναι η ζωντανή «μηχανή» που παράγει τα κέρδη τους.

*

Ολοι αυτοί οι κηφήνες και οι πολιτικές τους μαριονέτες «κουνιούνται» γιατί τους το επιτρέπει ο λαός. Γιατί ο λαός τους υπομένει να τον έχουν «ζωσμένο» και να δουλεύει γι' αυτούς.
Αλλά, όταν ο λαός σηκώσει το ανάστημά του, όταν κάνει το βήμα μπροστά, όλα αυτά τα θρασίμια θα εξαφανιστούν, θα σαρωθούν.

*

Καμία πλουτοκρατία, καμία κυβέρνηση, καμία τρόικα, δεν μπορεί να τα βάλει με τον οργανωμένο, μαζικό, ταξικό αγώνα των ανθρώπων που «γυρίζουν τον τροχό».
Ηρθε η ώρα αυτός ο τροχός, που τον γυρίζουν οι εργάτες, να σταματήσει να γυρίζει. Ηρθε η ώρα οι εργάτες να σταματήσουν να γυρίζουν τα γρανάζια που τους αλέθουν, για να πλουτίζουν οι πλουτοκράτες. Ηρθε η ώρα οι εργάτες να κατεβάσουν τους μοχλούς και να υψώσουν τις γροθιές.

*

Οι εργάτες μπορούν να ζήσουν ανθρώπινα, αρκεί να απαλλαγούν από τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες, τους εργολάβους. Είναι οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες και οι εργολάβοι που δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς τους εργάτες.
Οι εργάτες μπορούν να υπάρξουν και χωρίς αυτούς.

*

Απεργία! Στα εργοστάσια, στα εργοτάξια, στα γραφεία, στα μαγαζιά, στα λιμάνια, στα καράβια, παντού!
Να μην κουνηθεί φύλλο!

*

Εκεί που παίρνει σάρκα και οστά η εκμετάλλευση. Εκεί που τα μνημόνιά τους μετατρέπονται σε καταδίκη. Εκεί που τα «μεσοπρόθεσμα» γίνονται θηλιά. Εκεί που γεννιέται η φτώχεια και ο πλούτος, η ανέχεια και η ξιπασιά, η δυστυχία και η καλοπέραση. Εκεί, στους χώρους δουλειάς, εκεί που «δένεται τ' ατσάλι», εκεί που τους πονάει!
Εκεί πρέπει να φουντώσει το καμίνι της λαϊκής αντίστασης!

*

Οι «τρομοκράτες», οι εκβιαστές, οι φορο-δήμιοι πρέπει να τρομοκρατηθούν. Να αισθανθούν ότι χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.
Οταν τα πολιτικά ανδρείκελα του κεφαλαίου θα επιχειρούν στη Βουλή να αλυσοδέσουν έναν ολόκληρο λαό με τη σιδερένια μπάλα για να τη σέρνει μια ζωή στα κάτεργα της εκμετάλλευσης, εκείνη τη στιγμή, όλη η χώρα πρέπει να είναι στο πόδι, στέλνοντας το δικό της μήνυμα: «Θα πάρουν πόδι»!

*

Απεργία! Γενική απεργία! Γενικός ξεσηκωμός!

V.I. Lenin-Κράτος και επανάσταση, κεφάλαιο 1

Β.Ι. Λένιν:

Κράτος κι Επανάσταση

Κεφάλαιο 1: Ταξική κοινωνία και κράτος

1. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ: ΠΡΟΙΟΝ ΤΩΝ ΑΣΥΜΦΙΛΙΩΤΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΑΝΤΙΘΕΣΕΩΝ

Με τη διδασκαλία του Μαρξ συμβαίνει σήμερα ότι συνέβηκε επανειλημμένα στην ιστορία με τις διδασκαλίες των επαναστατών στοχαστών και αρχηγών των καταπιεζόμενων τάξεων στην πάλη τους για την απελευθέρωση. Όσο ζούσαν οι μεγάλοι επαναστάτες, οι τάξεις των καταπιεστών τους καταδίωκαν συνεχώς και αντιμετώπιζαν τη διδασκαλία τους με την πιο άγρια μανία, με το πιο λυσσασμένο μίσος, με την πιο αχαλίνωτη εκστρατεία ψευτιάς και συκοφαντίας. Ύστερα από το θάνατο τους γίνονται προσπάθειες να τους μετατρέψουν σε άβλαβα εικονίσματα, σα να λέμε, να τους αγιοποιήσουν, να δώσουν κάποια δόξα στο όνομα τους για "παρηγοριά" των καταπιεζόμενων τάξεων και για την αποβλάκωση τους, ευνουχίζοντας το περιεχόμενο της επαναστατικής διδασκαλίας, στομώνοντας την επαναστατική της αιχμή, εκχυδαΐζοντας την. Με τέτοια "επεξεργασία" του μαρξισμού συμφωνάνε σήμερα η αστική τάξη και οι οπορτουνιστές μέσα στο εργατικό κίνημα. Λησμονούν, σβήνουν, διαστρεβλώνουν την επαναστατική πλευρά της διδασκαλίας, την επαναστατική ψυχή της. Προωθούν στην πρώτη γραμμή, εξυμνούν εκείνο πού είναι αποδεχτό ή που φαίνεται πώς είναι αποδεχτό για την αστική τάξη. Όλοι οι σοσιαλσωβινιστές είναι σήμερα "μαρξιστές" - χωρίς αστεία! Και όλο και πιο συχνά οι Γερμανοί αστοί επιστήμονες, χθεσινοί ειδικοί στην εξόντωση του μαρξισμού, μιλάνε για τον "εθνικό-Γερμανό" Μαρξ, που διαπαιδαγώγησε τάχα τα τόσο περίφημα οργανωμένα για τη διεξαγωγή του ληστρικού πολέμου συνδικάτα των εργατών!

Μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση, μπροστά στην ανήκουστη διάδοση των διαστρεβλώσεων του μαρξισμού, χρέος μας είναι πριν απ' όλα ν' αποκαταστήσουμε την αληθινή διδασκαλία του Μαρξ για το κράτος. Χρειάζεται γι' αυτό να παραθέσουμε πάρα πολλές μεγάλες περικοπές από τα ίδια τα έργα του Μαρξ και του Ένγκελς. Φυσικά, οι μεγάλες περικοπές θα κάνουν βαριά την έκθεση και δε θα συμβάλουν διόλου στον εκλαϊκευτικό χαρακτήρα της. Μα είναι εντελώς αδύνατο να τα βγάλουμε πέρα χωρίς αυτές. Πρέπει οπωσδήποτε να παρατεθούν όσο το δυνατόν πληρέστερα όλα ή τουλάχιστο όλα τ' αποφασιστικά μέρη από τα έργα του Μαρξ και του Ένγκελς που αφορούν το ζήτημα του κράτους, για να μπορέσει ο αναγνώστης να σχηματίσει δική του αυτοτελή αντίληψη για το σύνολο των απόψεων των θεμελιωτών του επιστημονικού σοσιαλισμού και για την εξέλιξη αυτών των απόψεων, καθώς και για ν' αποδειχτεί με ντοκουμέντα και να δειχτεί παραστατικά η διαστρέβλωση τους από τον "καουτσκισμό" που κυριαρχεί σήμερα.

Ας αρχίσουμε από το πιο διαδομένο έργο του Φρ. Ένγχελς: "Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους", που το 1894 βγήκε στη Στουτγάρδη η 6η κιόλας έκδοσή του. Θα χρειαστεί να μεταφράσουμε τις περικοπές από τα γερμανικά πρωτότυπα, γιατί οι ρωσικές μεταφράσεις, μ' όλο που είναι πολυάριθμες, οι περισσότερες είτε δεν είναι πλήρεις, είτε έχουν γίνει με τρόπο που δεν είναι διόλου ικανοποιητικός.

"Το κράτος - λέει ο Ένγκελς, βγάζοντας τα συμπεράσμα τα από την ιστορική του ανάλυση - δεν είναι καθόλου μια δύναμη που επιβλήθηκε στην κοινωνία απ' έξω. Το κράτος δεν είναι επίσης «η πραγματικότητα της ηθικής ιδέας», «η εικόνα και η πραγματικότητα του λογικού», όπως ισχυρίζεται ο Χέγκελ. Το κράτος είναι προϊόν της κοινωνίας σε ορισμένη βαθμίδα εξέλιξης. Το κράτος είναι η ομολογία ότι η κοινωνία αυτή μπερδεύτηκε σε μιαν άλυτη αντίφαση με τον εαυτό της, διασπάστηκε σε ασυμφιλίωτες αντιθέσεις, που δεν έχει τή δύναμη να τις εξορκίσει. Και για να μη φθείρουν τον εαυτό τους και την κοινωνία σ' έναν 

 

Καταδικάζουν απεργίες και επικροτούν την αγανάκτηση

από e-globbing

Κι όμως, κάνατε τα στραβά μάτια στο ξεπούλημα μέχρι σήμερα

Ενώ τα καθημερινά ρεπορταζ, οι live συνδέσεις και το promotion για τους αγανακτισμένους της πλατείας συνεχίζονται απο όλα τα αστικά μέσα, με το ίδιο χιλιοπαιγμένο σενάριο αντιμετωπίζεται μια ακόμα απεργία, αυτή των εργαζομένων της ΔΕΗ ! Απο την μια η κυβέρνηση προσπαθεί να σύρει τους απεργούς στα δικαστήρια και να βγάλει την απεργία παράνομη και καταχρηστική (πράγμα που θα συμβεί σίγουρα την Δευτέρα), απο την άλλη τα ΜΜΕ και τα φιλοσυστημικά blogs ή portals, τα ίδια που χειροκροτούν την ακίνδυνη (ακόμα ... μετά απο 1 μήνα) αγανάκτηση της πλατείας, κατακεραυνώνουν τους "βολεμένους" απεργούς της ΔΕΗ (όπως πάντα οι απεργοί είναι βολεμένοι), παρουσιάζοντας όλα τα αρνητικά κοινωνικά υποπροϊόντα της κινητοποίησης τους, υπαρκτά ή κατασκευασμένα.

Τα μέσα ενημέρωσης, εκμεταλλευόμενα τα ατομικίστικα και μικροαστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας, και σε συνδυασμό με τις 2ωρες διακοπές της ηλεκτροδότησης σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, περνάνε την επαίσχυντη αντικινηματική και αντισυνδικαλιστική γραμμή τους, ενισχύοντας τις συντηρητικές τάσεις (που οι ίδιοι καλλιεργούν τόσα χρόνια στα μυαλά των εργαζομένων) και καταπολεμώντας την εργατική αλληλεγγύη. Μάλιστα παρουσιάζουν τις διακοπές στην ηλεκτροδότηση, ως αποτέλεσμα καθαρά μιας "καταχρηστικής απεργίας", αποκρύπτωντας πως η επιλογή για τις διακοπές επιβαρύνει εξόλοκλήρου την Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας και την πολιτεία. Αυτοί επιλέγουν ότι κατοικίες και καταστήματα θα μείνουν χωρίς ηλεκτρικό το μεσημέρι, ενω οι βιομηχανίες δεν θα έχουν ρεύμα το βράδυ, όταν έτσι και αλλιώς οι περισσότερες δεν λειτουργούν !

Αλλά η ουσία δεν βρίσκεται εδώ, οι διακοπές στην ηλεκτροδότηση είναι απλά αφορμές. Είχαν φροντίσει τον χρόνο που μας πέρασε οι διάφορες "δημοκρατικές" εκπομπές τύπου Zougla και η σχετική αρθρογραφία στις αστικές εφημερίδες, να οδηγήσουν την σκέψη μας, στα ψευτοσκάνδαλα των συνδικαλιστών της ΔΕΗ ... σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, ώστε να αδιαφορούμε σήμερα, όχι για τους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ, αλλά για τους εργαζόμενους της ΔΕΗ συνολικά και για τα αποτελέσματα της προ Μνημονίου ιδιωτικοποίησης του κρατικού ενεργειακού γίγαντα, όπως είναι οι φουσκωμένοι λογαριασμοί που αδυνατούμε πλέον να πληρώσουμε. Σχεδόν απο μόνα τους μιλούν τα στοιχεία της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, σύμφωνα με τα οποία για το έτος 2010, δόθηκαν 1.156.373 εντολές διακοπής. Από αυτές, εκτελέστηκαν οι 245.808. Εγινε επανασύνδεση των 161.419 και οριστική ήταν η διακοπή για 84.389 συνδέσεις. Οι υπόλοιπες λόγω φόρτου δεν εκτελέστηκαν.

Ο Τριανταφυλλόπουλος βλέπετε και τα υπόλοιπα αστικά τσιράκια, σε εποχές συστημικής κρίσης, έχουν ξεκωλιαστεί να "ανακαλύπτουν" σκάνδαλα συνδικαλιστών που πρόσκεινται στην ΠΑΣΚΕ και την ΔΑΚΕ (στοιχείο που συνήθως δεν αναφέρεται ώστε να τσουβαλιάζονται όλοι μαζι) , υπαρκτά μεν κάποια απο αυτά, αδιάφορα όμως σε σχέση με την μεγαλύτερη κλοπή της ελληνικής ιστορίας που συντελείται κάτω απο την σκέπη του Μνημονίου και το επικείμενο ξεπούλημα (ότι έχει απομείνει δηλαδή) της ΔΕΗ ! Και βεβαίως μιλάμε για σκάνδαλα-δωράκια ουσιαστικά της πολιτικής εξουσίας, για τα οποία είχαν γνώση όλα τα ΜΜΕ, ώστε οι συνδικαλιστές να συνεργάζονται στην σταδιακή ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Φυσικά και δεν θα καλύψουμε τους εργατοπατέρες της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, αλλά αν είναι δυνατόν να μπαίνουν στην ίδια ζυγαριά, μια απεργία με ΔΙΚΑΙΑ αιτήματα, η οποία αφορά όχι μόνο τους εργαζόμενους στην ΔΕΗ αλλά και όλους τους εργαζόμενους και μη Έλληνες, με τον κάθε βολεμένο κυβερνητικό συνδικαλιστή, που θυμήθηκε την αγωνιστική του διάθεση, αφού είχε ξεπουληθεί το μεγαλύτερο ποσοστό της ΔΕΗ ... αφού είχε ξεπουληθεί και ο ίδιος, απο την πολιτική του μήτρα.

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ 28 - 29 ΙΟΥΝΗ. ΔΕ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΜΕ - ΔΕ ΣΚΥΒΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

Εργαζόμενες –Εργαζόμενοι –Νέοι και Νέες

ΔΕ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΜΕ –ΔΕ ΣΚΥΒΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

Όλοι και όλες στην 48ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία τις ημέρες συζήτησης στη βουλή του νέου αντιλαϊκού μνημονίου.

Να «νεκρώσουμε» εργοστάσια, εργοτάξια, γραφεία, μαγαζιά, λιμάνια, καράβια ,τα πάντα.

-Για να είναι μαζική καθολική η καταδίκη των αντιλαϊκών μέτρων και ισχυρό το μήνυμα μας σε πλουτοκρατία, κυβέρνηση και τρόικα.

-Για να είναι αυτή η απεργία αφετηρία ματαίωσης μέσα από τους αγώνες μας αυτών των βαρβάρων μέτρων ακόμα και αν η κυβερνητική πλειοψηφία μαζί πιθανόν με άλλους πρόθυμους τα ψηφίσουν.

-Να μπούμε ορμητικά στον αγώνα για να φέρουμε πιο κοντά τη μέρα που θα απαλλαγούμε οριστικά από την ταξική εκμετάλλευση και την καταπίεση. Μόνο τότε θα σωθούμε και θα σωθεί ο τόπος οριστικά από χρεοκοπίες, κρίσεις, μνημόνια, δανειστές και την ανεργία.

Συναδέλφισσες –Συνάδελφοι

Οι εξελίξεις και ο χρόνος που γίνεται αυτή η 48ωρη απεργία –η μορφή και τα αιτήματα της - την καθιστούν μια από τις σημαντικότερες κινητοποιήσεις στη χώρα μας τις τελευταίες 10ετίες.

Η επιτυχία της θα είναι ένα δυνατό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση:

-πως είμαστε αποφασισμένοι να μη συμβιβαστούμε με το εφιαλτικό μέλλον που φτιάχνουν για εμάς.

-πως θα έχουν απέναντι τους όχι ένα κίνημα χυλό, κίνημα «πλατείας», παθητικό και άβουλο, γενικά και αφηρημένα κάποιων αγανακτισμένων, αλλά το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα οργανωμένο και δυνατό σε κάθε τόπο δουλειάς, στις γειτονιές και τα χωριά, ικανό να καθορίζει τις εξελίξεις υπέρ των λαϊκών συμφερόντων.

Εργαζόμενες –Εργαζόμενοι

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ –ΟΥΤΕ ΛΕΠΤΟ ΧΑΜΕΝΟ

Η κρίση είναι βαθιά και οξύνεται παραπέρα. Δεν είναι αποτέλεσμα κλεφτών και κακών διαχειριστών, δεν είναι κρίση χρέους. Αυτά είναι τα συμπτώματα δεν είναι η ασθένεια.

Είναι κρίση υπέρ-συσσώρευσης κεφαλαίων και υπερπαραγωγής. Είναι κρίση του καπιταλισμού. Είναι κρίση που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά όλες τις χώρες. Για αυτό και η επίθεση στα εργατικά, λαϊκά δικαιώματα δεν έχει τέλος.

Η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής έρχεται όλο και πιο πολύ σε σύγκρουση με τις λαϊκές ανάγκες. Συσσωρεύει τεράστια κεφάλαια που δυσκολεύονται να επενδυθούν και να αποδώσουν, παράγει τεράστιες ποσότητες εμπορευμάτων που δεν μπορούν να πουληθούν παρά το ότι οι λαϊκές ανάγκες δεν καλύπτονται.

Η διέξοδος από αυτήν προς όφελος του κεφαλαίου προϋποθέτει καταστροφή των περισσευμάτων, τσάκισμα των εργατικών καταχτήσεων και δικαιωμάτων, φτήνεμα της εργατικής δύναμης στο κατώτερο δυνατό σημείο, άγρια εκμετάλλευση και μαζική ανεργία.

Άλλη όμως είναι η διέξοδος υπέρ της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Προϋποθέτει αλλαγή συσχετισμών, εργατική εξουσία, λαϊκή οικονομία.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ

Είναι η ώρα οι εργαζόμενοι να πετάξουν από τα χεριά τους τις ξένες σημαίες και να απορρίψουν τα πλαστά διλήμματα. Το χρέος δε δημιουργήθηκε από και για την ευημερία του λαού. Το έλλειμμα στα δημοσία ταμεία και στις τσέπες των λαϊκών νοικοκυριών είναι τα τεραστία κέρδη στα θησαυροφυλάκια των καπιταλιστών. Επιδιώκουν να ανακόψουν, να παρεμποδίσουν θετικές διεργασίες που γίνονται στο λαό

Ο ΛΑΟΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕ ΧΡΩΣΤΑ - ΤΟΥ ΧΡΩΣΤΑΝΕ.

-Δεν παζαρεύουμε απλά την απόσυρση του μνημονίου. Παλεύουμε ενάντια στις πολιτικές που γεννούν τα μνημόνια

-Δεν θέλουμε μόνο να φύγει το ΠΑΣΟΚ, να αλλάξει και πάλι ο διαχειριστής. Θέλουμε να τελειώνουμε με το κεφάλαιο και τις πολυεθνικές τα συμφέροντα των οποίων διαχειρίζονται οι διάφοροι διαχειριστές

Όποιοι και να είναι οι διαχειριστές του καπιταλισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη ανθρωπινότερος δε γίνεται ο καπιταλισμός. Θα γίνεται όλο και πιο βάρβαρος απέναντι στα λαϊκά στρώματα.

Να μην πέσουμε στη παγίδα των Δημοψηφισμάτων. Πρόκειται για αποπροσανατολισμό, καρικατούρα δήθεν «άμεσης δημοκρατίας». Στην ουσία επιδιώκουν την αντιδραστικοποίηση του συστήματος και το πέρασμα της αντιλαϊκής πολιτικής με τη συμμετοχή του λαού.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΑΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Είναι ώρες ευθύνης για όλους μας και κυρίως για όσους με την ψήφο τους και τη στάση τους ενίσχυαν το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, τα κόμματα του ευρομονόδρομου.

ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΣΤΕ σε όλους και όλες που πίστεψαν και έδωσαν δύναμη στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και στους μηχανισμούς τους στο συνδικαλιστικό κίνημα να κάνουν σήμερα το βήμα. Να συνταχθούμε στον κοινό αγώνα να ματαιώσουμε το γονάτισμα του λαού. Να χαράξουμε τη δική μας προοπτική.

-Πρέπει να μαζικοποιήσουμε, να συσπειρωθούμε στα συνδικάτα μας να τα μετατρέψουμε σε μετερίζια αγώνα, σε κάστρα αντίστασης απέναντι σε κάθε εργοδότη και συνολικά στους καπιταλιστές και το αστικό κράτος. Οργάνωση μαζικά όλων των εργαζομένων στα σωματεία. Βασικό μετερίζι οργάνωσης η συνέλευση των εργατοϋπαλλήλων στο εργοστάσιο, στην επιχείρηση, στο σωματείο.

-Ζωντανή καθημερινή δράση των εργατών μέσα από το σωματείο με λόγο και δράση μέσα από την συλλογική διαδικασία της γενικής συνέλευσης.

-Να πετάξουμε έξω από αυτά τους εργοδοτικούς, τους συμβιβασμένους, την εργατική αριστοκρατία που είναι σύμμαχος και δεξί χέρι του κεφαλαίου. Να αναδείξουμε στα συνδικάτα αγωνιστές τίμιους και αφοσιωμένους στα συμφέροντα της εργατικής τάξης.

-Να αποδυναμώσουμε το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και όλα τα κόμματα διαχειριστές των συμφερόντων του κεφαλαίου και υπερασπιστές των ιμπεριαλιστικών ενώσεων και μηχανισμών, όπως της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Να βελτιώσουμε τους συσχετισμούς υπέρ μας και σε βάρος τους.

-Στη δική τους προσπάθεια να ενωθούν όλοι μαζί για να περάσουν τα μέτρα, για να μας τα πάρουν όλα και για να μας γονατίσουν για 10ετιες, να χτίσουμε το δικό μας λαϊκό μέτωπο.

Το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας δε μπορεί να καθορίζεται από τη θέληση των εκμεταλλευτών μας. Να αποκτήσουμε δύναμη, να επιβάλλουμε τα δίκια μας.

ΜΕ ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

Να δυναμώσουμε το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ), την Πανελλαδική Αντιμονοπωλιακή Συσπείρωση ΕΒΕ (ΠΑΣΕΒΕ), την Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΣΥ), το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) δυναμώνοντας έτσι την κοινή δράση όλων των λαϊκών στρωμάτων. Να δημιουργήσουμε παντού γερές βάσεις της συμμαχίας στον κλάδο, στη γειτονιά, με λαϊκές επιτροπές σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο.

Αυτή η ενότητα και αυτή η συμμαχία είναι ωφέλιμη για την εργατική τάξη και το λαό μας και όχι αυτή που προσπαθεί το κεφάλαιο και τα κόμματα του να χτίσουν δήθεν για να σώσει την Ελλάδα

Ένα τέτοιο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και μια τέτοια λαϊκή συμμαχία

-μπορεί να παρεμποδίσει τα αντιλαϊκά μέτρα και να ανατρέψει όλους τους αντεργατικούς, αντιλαϊκούς νόμους και μέτρα .

-Να μην ξεπουληθεί ο δημόσιος πλούτος και να μετατρέψει σε λαϊκή περιουσία όλο τον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο που έχει γίνει με τη δουλειά μας και τον λυμαίνονται μια χούφτα παραγωγικά παράσιτα, μια χούφτα μονοπώλια και κεφαλαιοκράτες.

-Να τσακίσει το καταπιεστικό και αντιλαϊκό αστικό κράτος και να φτιάξει το κράτος των εργατών .

Μπορούμε! Γιατί χωρίς εμάς γρανάζι δεν γυρνά.