ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ-Σηκώνετε το βάρος ενός αγώνα που αφορά πάρα πολλούς κλάδους

Ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην προχτεσινή εκδήλωση των απεργών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας»

Η Αλ. Παπαρήγα απευθύνεται στους απεργούς της «Ελληνικής Χαλυβουργίας»

Στην εκδήλωση - συναυλία των εργατών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», που για περισσότερο από ένα μήνα συνεχίζουν την απεργία τους, μίλησε την Κυριακή το πρωί η Αλέκα Παπαρήγα, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Στη συναυλία παραβρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ καθώς και βουλευτές του Κόμματος. Η Αλ. Παπαρήγα συζήτησε με τους απεργούς, με τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, για τις δυσκολίες του αγώνα. Ανεβαίνοντας στην εξέδρα, το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και όχι τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη» δόνησε την ατμόσφαιρα. Αμέσως μετά η Αλ. Παπαρήγα πήρε το λόγο και τόνισε:

«Αν σκεφτούμε την ιστορία του εργατικού κινήματος, απ' τα τέλη του 19ου αιώνα και σ' όλο τον 20ό και τώρα, και στην Ελλάδα και σ' όλες τις χώρες, τότε θα δούμε ότι για διάφορους λόγους, που τους καταλαβαίνουμε, ποτέ δε σηκώθηκαν απότομα όλοι μαζί οι εργάτες. Πάντα υπήρχαν πρωτοπόροι, εστίες που σήκωσαν το βάρος μιας δράσης γεμάτης αυτοθυσία και που ποτέ αυτός ο αγώνας δεν πήγε χαμένος. Παραδείγματος χάριν, θυμάμαι τώρα αυτό που πριν χρόνια διάβασα, συγκεκριμένα, οχτώ μεταλλεργάτες έχασαν τη ζωή τους στις κινητοποιήσεις που έγιναν τις δεκαετίες του '20 και του '30 και που ζητούσαν σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης. Αυτό που αργότερα το είπαν ΙΚΑ. Αυτό που τώρα το παίρνουν πίσω και ξέρετε πώς το παίρνουν πίσω.

Θέλω να πω το εξής πράγμα: Πραγματικά έπεσε ο λαχνός σε σας - να το πω έτσι - να σηκώσετε το βάρος ενός αγώνα που αφορά κυριολεκτικά όχι μόνο όλα τα εργοστάσια μετάλλου, που βεβαίως τα αφορά, αλλά και πάρα πολλούς κλάδους. Και τα τρόφιμα - ποτά και τη χημική βιομηχανία και το φάρμακο, παντού. Γιατί δεν είναι μόνο τα εργοστάσια που χρεοκοπούν - που χρεοκοπούν, βεβαίως, γιατί κάποιο μεγαλύτερο ψάρι τρώει το σχετικά μικρότερο - και εργοστάσια που έχουν κέρδη, όμως, θέλουν να συμμαζέψουν τα πράγματα, θέλουν να προλάβουν να εξασφαλίσουν κερδοφορία και, κυρίως, όλοι αυτοί οι βιομήχανοι σκέφτονται: Η κρίση μπορεί να περάσει. Για το λαό δε θα περάσει. Και αν γίνει ανάκαμψη, δεν πρόκειται να μας τα γυρίσουν πίσω. Αυτοί σκέφτονται ότι κάποια στιγμή η κερδοφορία θα ξαναγυρίσει. Και σου λέει, έχει σημασία όχι μόνο τώρα "τι θα κερδίσω ή ενδεχομένως κάτι θα χάσω", σημασία έχει όταν θα ανακάμψει η κερδοφορία, τους εργάτες να τους έχω με 5ωρα, με 3ωρα».

Να αντέξουμε με εργατική αλληλεγγύη

«Δυστυχώς, οι νέες τεχνολογίες στα χέρια των καπιταλιστών τους δίνουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν με άλλον τρόπο το εργατικό δυναμικό απ' ό,τι πιο παλιά. Παλιά ήθελαν να μην αλλάζει το εργατικό δυναμικό, τους είχαν 8ωρο, παλιότερα και 10ωρο. Τώρα, σου λέει, κάνω τη δουλειά μου, όποτε έχω δουλειά τους φέρνω, όποτε δεν έχω τους διώχνω, έτσι κι αλλιώς οι εργάτες τώρα είναι περισσότερο εκπαιδευμένοι, μπορούν να προσαρμοστούν σε αυτές τις σχέσεις, επομένως κοιτάνε την ανάκαμψη των κερδών και κοιτάνε αύριο τι θα γίνει. Δεν είναι μόνο το σήμερα. Ας μην πιστέψουμε, λοιπόν, ότι πάνε να συγκρατηθούν απ' τη χρεοκοπία σήμερα. Πάνε να εξασφαλίσουν το αύριο και το μεθαύριό τους. Απ' αυτήν την άποψη κάθε αγώνας που γίνεται - βεβαίως η περίοδος που ζούμε, δεν κάνουν εύκολα υποχωρήσεις, γιατί εδώ, όπως βλέπετε, είναι μια συνασπισμένη Ευρώπη των καπιταλιστών, ο ένας δίνει χέρι στον άλλον, ο ένας κοιτάζει να φάει τον άλλον απ' τους καπιταλιστές, αλλά όλοι μαζί είναι εναντίον των εργατών και γενικότερα των εργαζομένων. Επομένως, πρέπει να αντέξουμε. Και όταν λέω πρέπει να αντέξουμε, έχει δυσκολίες ο αγώνας, και, βεβαίως, πρέπει να αντέξουμε όχι κατά μόνας. Η εργατική αλληλεγγύη σήμερα έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Και η καλύτερη αλληλεγγύη - και το ξέρουμε - είναι η αλληλεγγύη ανάμεσα σε αυτούς που υποφέρουν και έχουν τον ίδιο εχθρό. Και πραγματικά είναι πολύ ωραίο αυτό που γράφετε: "Η κοινωνία δε χτίζεται σε μια παλάμη που ζητιανεύει, αλλά σ' αυτήν που σφίγγεται σε μια γροθιά". Αυτό γράφει στο πανό απέναντι ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Κερατσινίου - Περάματος. Αυτό είναι πραγματικά. Δεν μπορούμε να δεχθούμε καμιά ελεημοσύνη. Κοιτάχτε το αίσχος που κάνουν για το χαράτσι. Θα το χαρίσουν, λέει, σε αυτούς που είναι πεινασμένοι, σε αυτούς που δεν έχουν να αγοράσουν ψωμί, δεν έχουν να πληρώσουν και το ρεύμα. Και αυτοί οι πεινασμένοι θα περνάνε από μια τριμελή επιτροπή που θα κάθεσαι να λες όλα τα βάσανά σου, πώς έμεινες μόνος, γιατί πείνασες, θα πεις τα οικογενειακά σου, γιατί θα σε ρωτάνε: Εχεις άντρα; Γιατί χώρισες και έμεινες μόνη; Εχεις μάνα να σε βοηθήσει; Θα βγάλεις, δηλαδή, τα πάντα από μέσα σου σε μια τριμελή επιτροπή για να πουν "εντάξει, εσύ δεν πληρώνεις το χαράτσι, αλλά πληρώνεις το ρεύμα", που από 1η Γενάρη 2012 θα είναι αυξημένο».

Δε θέλουμε καμιά ελεημοσύνη

«Εμείς, εσείς - και λέω "εμείς" γιατί κι εμείς είμαστε ένα κομμάτι τέτοιο δικό σας - θέλουμε το δίκιο μας. Δε θέλουμε καμιά ελεημοσύνη. Δεν είμαστε φτωχοί γιατί γεννηθήκαμε και μπορούμε να είμαστε φτωχοί. Είμαστε φτωχοί επειδή μας φτωχαίνουν. Και ακριβώς επειδή ο πλούτος μάς ανήκει δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω. Πρέπει να αντέξουμε, γι' αυτό χρειάζεται αλληλεγγύη. Πολύ μεγάλη αλληλεγγύη. Και εδώ και στη γειτονιά. Και η αλληλεγγύη όταν είναι λαϊκή, δε θα αφήσουμε κανέναν, δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν να πεθάνει της πείνας και να πηγαίνει να παρακαλεί τις τριμελείς επιτροπές, ή να πηγαίνει να κλαίει μπροστά στην κάμερα της τηλεόρασης και να λέει "δεν έχω να ταΐσω τα παιδιά μου" και λένε "στον τάδε λογαριασμό...", τα βλέπετε αυτά. Οχι έτσι. Πρέπει να αντέξουμε. Είναι δύσκολος ο αγώνας. Δε σας κοιτάμε αφ' υψηλού. Ξέρουμε τι σημαίνει, αλλά να ξέρετε ότι και αύριο, και μεθαύριο, θα υπάρχουν πολλά εργοστάσια και επομένως πρέπει να τους αποδείξουμε ότι δεν είμαστε του χεριού τους, ότι είμαστε σκληρά καρύδια και ότι δε θα σκύψουμε το κεφάλι. Αν τους σκύψουμε το κεφάλι, κυριολεκτικά θα μας το κόψουν.

Σε πολλά εργοστάσια τα πράγματα είναι ίδια. Και υπάρχουν εργάτες, το ξέρετε, που την ώρα της απεργίας μπαίνουν με το κεφάλι κάτω, αισθάνονται άσχημα. Αυτοί που σήμερα είναι με το κεφάλι κάτω θα το σηκώσουν, θα δουν ότι υπάρχει μια μάζα εργατών που πάει μπροστά. Αυτή είναι η μεγάλη αναντικατάστατη προσφορά σας. Καλή επιτυχία στον αγώνα, σε αυτόν το σκληρό, αλλά ωραίο αγώνα, που αυτά τα παιδάκια αύριο θα είναι περήφανα για τους γονείς τους. Να είσαστε σίγουροι».

ΠΗΓΗ rizospastis

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ για την απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης

Το Δικαστήριο της Χάγης είναι ένα όργανο προώθησης των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων, δικαιολόγησης επεμβάσεων και πολέμων και βαρύνεται με φρικτά εγκλήματα σε βάρος των λαών, τα τελευταία 20 χρόνια, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και στις άλλες σοσιαλιστικές χώρες της Κεντρικής Ανατολικής Ευρώπης. Όπως το «διεθνές δίκαιο», έγινε χειρότερο τα τελευταία 20 χρόνια, αφού είναι πλέον αποτέλεσμα του συσχετισμού ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, έτσι κι η «τήρησή» του, είναι αποτέλεσμα των «λύκο-συμμαχιών», που διαμορφώνονται στο εσωτερικό της ιμπεριαλιστικής πραγματικότητας και δεν έχει καμία σχέση με την έννοια της απόδοσης δικαιοσύνης. Ωστόσο, η συγκεκριμένη απόφαση, που εξέδωσε το δικαστήριο της Χάγης, μετά την προσφυγή της ηγεσίας της ΠΓΔΜ, η οποία κρίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση παραβίασε το άρθρο 11 της ενδιάμεσης συμφωνίας, επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά το πόσο αδιέξοδη ήταν η τακτική της ονοματολογίας, που διαχρονικά υπερασπίστηκαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, με τη στήριξη των εθνικιστικών κύκλων. Επιπλέον, επαληθεύεται ότι η συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, δεν αποτελούν εγγύηση για την ασφάλεια, την ειρήνη, την ευημερία του ελληνικού και των άλλων λαών, όπως ισχυρίζονται οι υποστηρικτές του ευρωατλαντισμού. Αποτελούν εργαλείο για την υποταγή των λαών στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, κι όχι εγγύηση των λαϊκών συμφερόντων. Η ηγεσία της ΠΓΔΜ, πράττει ότι έπραξαν στο παρελθόν και μέχρι σήμερα τα αστικά κόμματα της Ελλάδας, περιγράφοντας στο λαό της χώρας της την ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ ως ένα δρόμο στρωμένο με «ροδοπέταλα». Η καπιταλιστική κρίση, οι κλυδωνισμοί της ΕΕ, οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι τους διαψεύδουν. Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ αποτελούν ιμπεριαλιστικές ενώσεις - θεματοφύλακες της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και τη ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Όπως τόνισαν και τα Κομμουνιστικά κι Εργατικά Κόμματα των Βαλκανίων στην τελευταία τους συνάντηση η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα όχι μόνον δεν έχουν κανένα συμφέρον από τη συμμετοχή των χωρών μας σ' αυτές τις ενώσεις, αλλά έχουν όφελος να παλέψουν για την αποδέσμευση, την μην ένταξη σ' αυτές και τη διεκδίκηση της λαϊκής εξουσίας. Το ΚΚΕ επαναλαμβάνει για άλλη μια φορά πως η λύση για την ειρήνη και την ασφάλεια των λαών δεν βρίσκεται σε ενδιάμεσες συμφωνίες, υπό την χειραγώγηση των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, ούτε στις διαβουλεύσεις μέσα στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και στα δικαστήρια. Η λύση βρίσκεται στην κοινή αντιιμπεριαλιστική πάλη των λαών, στην παραδοχή της πραγματικότητας: πως η Μακεδονία είναι ένας μεγάλος γεωγραφικός χώρος που διαμελίστηκε με τους βαλκανικούς πολέμους και κανένας δεν μπορεί να έχει την αποκλειστική χρήση του ονόματος και των παραγώγων του. Έτσι, αν περιλαμβάνεται στο όνομα της γειτονικής χώρας το όνομα Μακεδονία ή και κάποιο από τα παράγωγά του, αυτό θα πρέπει να έχει γεωγραφικό προσδιορισμό, γιατί σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να δοθεί «λαβή» για να ανακινηθούν διεκδικήσεις. Απαιτείται ακόμη αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές ενώσεις, για το αδυνάτισμά τους, για ανατροπή των σχεδιασμών τους, γιατί ακόμη κι αν υπάρξει μια ικανοποιητική συμφωνία για το όνομα, αυτή δεν είναι ικανή από μόνη της να αποτρέψει τους κινδύνους για τους λαούς που προκύπτουν από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή μας, από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

Μπλόκο του ΠΑΜΕ στα κεντρικά της ΔΕΗ

Από το Κόκκινο Άνεμο

Στα κεντρικά της ΔΕΗ στην οδό Αριστείδου συγκεντρώθηκαν το πρωί μέλη του ΠΑΜΕ με στόχο να μπλοκάρουν το διαγωνισμό για τις διακοπές ρεύματος στα Νοτιοανατολικά Προάστια.

Εξαιτίας της κινητοποίησης, αποφασίστηκε να μη γίνει σήμερα ο διαγωνισμός, για αυτό το λόγο και οι φάκελοι του διαγωνισμού έμειναν κλειστοί.(Πρώτο Θέμα)

 

 

Είναι θέμα τιμής(ΘΥΜΙΟΣ ΚΑΛΑΜΟΥΚΗΣ-ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ)

ΠΗΓΗ ellinofreneia

Είναι θέμα τιμής, είναι θέμα εγωισμού, είναι γινάτι. Δεν μπορεί οι Ισπανοί να είναι πάνω από τους έλληνες. Γιατί εμείς οι έλληνες, έχουμε γεννηθεί για να είμαστε πάνω από όλους και όλα. Να θυμίσω, με την ευκαιρία,  τα βελανίδια που έτρωγαν όλοι τους, όταν εμείς μεγαλουργούσαμε, και άλλα τέτοια επιχειρήματα, που δεν μου έρχονται τώρα… Έβλεπα τα στοιχεία για την ανεργία στην σύγχρονη, ανεπτυγμένη, κοινωνικά οργανωμένη κλπ… Ευρώπη. Πρώτη η Ισπανία με 23 % ανεργία και δεύτερη η Ελλάδα με 18,3%. Ένιωσα άσχημα, πληγώθηκε ο εγωισμός μου, ως καθαρός έλληνας, ένιωσα μειονεκτικά. Να μας περνάνε οι Ισπανοί, και μάλιστα με διαφορά 5 μονάδων; Δεν καταλαβαίνω τι λιγότερο έχουμε εμείς και είμαστε δεύτεροι. Δεν έχουμε επιχειρηματίες εμείς, που η ανεργία -η απειλή της ανεργίας για την ακρίβεια- χρησιμοποιείται, ως όπλο εκβιασμού για όσους ακόμη δουλεύουν; Δεν έχουμε επιχειρηματίες που πήραν τις επιχειρήσεις τους και πήγαν σε άλλη χώρα; Δεν έχουμε επιχειρηματίες, που αφού έφαγαν τα λεφτά των επιχορηγήσεων, έκλεισαν τα εργοστάσια, πετώντας στο δρόμο χιλιάδες; Δεν έχουμε επιχειρηματίες που απολύουν, κατά δεκάδες, ακόμη και αν δεν υπάρχει πραγματική ανάγκη; Έχει η Ισπανία, εφεδρεία; Έχει χρέος τριπλάσιο του ΑΕΠ, έχει έλλειμμα 15%; Τι μας λείπει; Τι πρέπει να κάνουμε ακόμα και δεν το κάνουμε, για να κατακτήσουμε και αυτή την πρωτιά; Ποιος δεν κάνει κάτι σωστά; Μέχρι και τριφασική κυβέρνηση φτιάξαμε, για να μειωθούν οι κραδασμοί. Μέχρι και το τραπεζορομπότ κάναμε πρωθυπουργό, για να επιταχύνει τις διαδικασίες. Η στήλη και οι άνθρωποι πίσω από αυτήν, εκφράζει την δυσαρέσκειά της για την δεύτερη θέση. Η έμφυτη ευγένειά μας και ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός, μας επιβάλει να συγχαρούμε την Ισπανία για την πρωτιά της, και είμαστε σίγουροι, ότι σε ελάχιστους μήνες θα καταφέρουμε αυτό που σήμερα, μοιάζει (;) ακατόρθωτο. Να κατακτήσουμε την πρωτιά στην Ανεργία. Ελπίζουμε και είμαστε σίγουροι, ότι μέχρι τον Ιούνιο, οι πέντε μονάδες (καταγεγραμμένης) ανεργίας, να έχουν εξαλειφθεί, και η λέξη ΕΛΛΑΔΑ να φιγουράρει πρώτη στον σχετικό κατάλογο. Γιατί ο έλληνας δεν γεννήθηκε για να είναι δεύτερος. Θύμιος Κ.

ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ-"δεν είναι κακό να παίζεις με ένα παπάκι αλλά σημασία έχει πού παίζεις με αυτό"

 Την δικής της απάντηση θέλησε να δώσει η Λ. Κανέλλη για τους χαρακτηρισμούς του Θ. Πάγκαλου προς τους αγανακτισμένους. Σχολίασε και τη φωτογραφία Παπανδρέου με το...παπάκι

 

Για άλλη μια φορά η Λιάνα Κανέλλη μίλησε έξω από τα δόντια δίνοντας την δική της απάντηση στα όσα είπε πρόσφατα ο Θ. Πάγκαλος, σε γαλλικό κανάλι, για "κομμουνιστές , φασίστες και μ…κες".

Η βουλευτής του ΚΚΕ, δήλωσε σε πρωινή εκπομπή πως αισθάνεται κάτι από την τριπλέτα του Πάγκαλου, λέγοντας πως αισθάνεται "μ...κας".
"Φασίστρια", είπαν το αποκλείουμε. "Κομμουνίστρια και αυτοκτονική διάθεση δεν πάνε μαζί", ξεκαθάρισε η ίδια η βουλευτής. Έτσι έμεινε το τρίτο..."Αισθάνομαι μ…κας", είπε.
"Όταν μου λένε ότι θα πετύχει ο προϋπολογισμός της κυβέρνησης Παπαδήμου. H ψηφοφορία είναι αυτοκτονική διαδικασία", τόνισε.
"Όταν κάνεις πιπί σου στο σπίτι σου δεν είναι πολιτική πράξη, όταν κάνεις στον τάφο της μάνας μου είναι. Άρα εξαρτάται όλα μπορεί να είναι και να μην είναι πολιτικά", σημείωσε δε προσθέτοντας πως σημασία δεν έχει η λέξη, σημασία έχει ποιος το λέει, πού το λέει και πώς το λέει.
Η Λ. Κανέλλη αναφέρθηκε και στον Γ. Παπανδρέου λέγοντας πως "δεν είναι κακό να παίζεις με ένα παπάκι αλλά σημασία έχει πού παίζεις με αυτό", σχολιάζοντας τη φωτογραφία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ , στο συνέδριο των Πρασίνων στη Γερμανία.
ΠΗΓΗ news247.gr

Μεγάλη άνοδος των Κομμουνιστών.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ

Σε μια εκλογική αναμέτρηση που χαρακτηρίστηκε από αυξημένες καταγγελίες για νοθεία και κρατικές παρεμβάσεις, από την αύξηση του εκλογικού ορίου για είσοδο στη Βουλή (από το 5 στο 7%), από τον αυθαίρετο αποκλεισμό του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας – Επαναστατικό Κόμμα των Κομμουνιστών (ΚΕΚΡ – ΕΚΚ), τα αποτελέσματα είχαν ως κύριο χαρακτηριστικό την πτώση του κόμματος του Πούτιν “Ενιαία Ρωσία” (από 64,3% σε 49,54%) και την άνοδο του Κομμουνιστικού Κόμμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (από 11,5 σε 19,16%).Τρίτο κόμμα η «Δίκαιη Ρωσία», κεντροαριστερό κόμμα μάλλον φιλικά προσκείμενο προς το Κρεμλίνο, με 13,22% (από 7,7%) και το κατʼ ευφημισμόν καλούμενο Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα του εθνικιστή Βλαντίμιρ Ζιρινόφσκι με περίπου 11,66% (από 8,1%).

Πηγή:www.capital.gr

Εργατικό δελτίο ειδήσεων Π.Α.ΜΕ 4/12/2011

Πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού και όχι τον εξωραϊσμό του Επιστολή-απάντηση του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του ΚΚΕ στην επιστολή του ΚΚ Ισπανίας και της «Ενωμένης Αριστεράς»

Ο «Ρ» δημοσιεύει σήμερα την απάντηση του ΚΚΕ, σε επιστολή που έλαβε από το ΚΚ Ισπανίας και την «Ενωμένη Αριστερά»:«Προς το ΚΚ Ισπανίας
και την "Ενωμένη Αριστερά",
σύντροφοι,
Διαβάσαμε την επιστολή σας, που ήδη δημοσιοποιήσατε και στην οποία αναρωτιέστε από πού προκύπτει η εκτίμηση του δημοσιεύματος της εφημερίδας μας, του "Ριζοσπάστη", ο οποίος στο φύλλο του της 22^ης Νοέμβρη, σχετικά με τις πρόσφατες Εκλογές στην Ισπανία, ανέφερε ότι η ""Ενωμένη Αριστερά" εγκλώβισε ψηφοφόρους στις αυταπάτες για μια "καλύτερη διαχείριση" του καπιταλιστικού συστήματος".
Είναι γεγονός ότι η ίδια η συμμετοχή του ΚΚ Ισπανίας στο προεδρείο του λεγόμενου "Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς" που έχει αποδεχτεί στα ιδρυτικά ντοκουμέντα του τη διαφύλαξη των "αρχών της ΕΕ" και στηρίζεται σε θέσεις που υπερασπίζονται τη διαχείριση του καπιταλισμού, δίνει από μόνο του απάντηση.
Ωστόσο, μετά την επιστολή σας είναι αναγκαίο να ανοίξουμε ορισμένα βασικά θέματα παραθέτοντας μόνο μερικά από τα πολλά αποσπάσματα που μπορεί κάποιος να συναντήσει στο εκλογικό πρόγραμμα της "Ενωμένης Αριστεράς" (ΕΑ), που τεκμηριώνουν κι επιβεβαιώνουν τη συγκεκριμένη κριτική του άρθρου της εφημερίδας μας.
Πιο συγκεκριμένα το πρόγραμμα της ΕΑ:
-- Δεν αναφέρει πουθενά ως προϋπόθεση την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, την οικοδόμηση του σοσιαλισμού για να υπάρξει λαϊκή ευημερία. Αντίθετα καλλιεργεί σειρά αυταπατών ότι μέσα από τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση.
Ο στόχος "καλής διαχείρισης" του συστήματος διακηρύσσεται ξεκάθαρα στη σελ. 6 του προγράμματος: "...δεν αποκηρύσσουμε την διαχείριση στο άμεσο". Στρατηγικά αυτό τεκμηριώνεται και στη σελ. 17 με την "οικοδόμηση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου", πάντα όμως στηριγμένο στις παλιές, ξεπερασμένες εκμεταλλευτικές καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Στη σελίδα 6 μπαίνει ο στόχος όχι της ανατροπής του καπιταλισμού αλλά "της υπέρβασης του σημερινού κοινωνικού, πολιτικού και πολιτιστικού μοντέλου που κυριαρχείται από τον νεοφιλελευθερισμό". Με άλλα λόγια η όλη προσέγγισή σας εστιάζει το πρόβλημα σε μια μορφή του καπιταλισμού (τον νεοφιλελευθερισμό), και τάσσεται υπέρ μιας άλλης, δήθεν καλύτερης διαχείρισής του. Αυτός είναι χωρίς περιστροφές ο πυρήνας του προγράμματος της ΕΑ, που παραπέμπει στη σοσιαλδημοκρατική διαχείριση.

Το ΚΚΕ συνδέει τον αγώνα ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς με την πάλη για τη λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό

-- Προβάλλει ότι το καπιταλιστικό κράτος μπορεί να αποτελεί ασπίδα για τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα. Κόντρα στην ίδια την πραγματικότητα που αποδεικνύει ότι το καπιταλιστικό κράτος είναι ταξικό, υπηρετεί τα μονοπώλια και πολύ περισσότερο σε συνθήκες απελευθέρωσης του κεφαλαίου προωθεί αποφασιστικά την βαρβαρότητα στις εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς, χτυπά κάθε εργατικό δικαίωμα.

Ο καπιταλισμός δεν εξανθρωπίζεται

-- Στα πλαίσια εξωραϊσμού του καπιταλιστικού κράτους το πρόγραμμα αναφέρει σχετικά στη σελ. 22: "Πάλη για ένα συμμετοχικό κοινωνικό κράτος, όπου, διατηρώντας τον κεντρικό χαρακτήρα του δημοσίου τομέα, να προωθεί το δημόσιο συμφέρον, την ισότητα, την αλληλεγγύη...".
Στο ίδιο πνεύμα: "Το Κράτος πρέπει να επαναφέρει σε ισορροπία την αγορά, όχι μόνο να τη διορθώσει". Καλλιεργείται δηλαδή η ουτοπία ότι η καπιταλιστική οικονομία, το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα κι η αναρχία του μπορούν δήθεν να τιθασευτούν, να "ισορροπήσουν" και οι εργάτες να

έχουν όφελος από αυτό. Αυτό το κάλεσμα προκαλεί αναμφισβήτητα συγχύσεις στους εργαζόμενους, εμποδίζει την προσπάθεια ριζοσπαστικοποίησης και κινείται στην κατεύθυνση ενσωμάτωσης λαϊκών δυνάμεων στις στοχεύσεις των δυνάμεων του κεφαλαίου.
Στη σελ. 8 μπαίνει στόχος η: "Δημιουργία απασχόλησης από το δημόσιο γιατί σήμερα οι επιχειρήσεις έχουν πολλές δυσκολίες για να το δημιουργήσουν δίχως βοήθεια". Την ώρα που η εργατική τάξη οδηγείται στη φτώχεια και την εξαθλίωση το πρόγραμμα της ΕΑ εκφράζει την... αγωνία του για τις "πολλές δυσκολίες" που έχουν οι καπιταλιστές και στην ουσία νομιμοποιεί τις απαιτήσεις τους για νέο ζεστό κρατικό χρήμα ως στήριξη που αποτελεί άρμα για την περικοπή ή και την κατάργηση των επιδομάτων ανεργίας στο όνομα της επιδότησης της εργασίας που έχει ως αρχή της ΕΕ, της οποίας βεβαίως η ΕΑ αποτελεί σταθερό υποστηρικτή της. Δεν πρέπει να υπάρχει επίσης αμφιβολία για τις εργασιακές σχέσεις που θα ισχύσουν σε αυτήν την απασχόληση αφού εξαγγέλλεται στη σελ. 8 με ορολογία που χρησιμοποιεί η ΕΕ κι οι Σύνδεσμοι Βιομηχάνων: "η αναδιανομή κι ο εξορθολογισμός της υπάρχουσας απασχόλησης". Αυτά για την εργατική τάξη σημαίνουν πως η ΕΑ δίνει το πράσινο φως για ελαστικά ωράρια, για την κατάργηση ΣΣΕ και τη γενίκευση της μερικής απασχόλησης.
-- Αναπαράγεται η αστική κι οπορτουνιστική αντίληψη για την καπιταλιστική κρίση, περί κρίσης χρέους αλλά η αιτία της καπιταλιστικής κρίσης είναι η υπερσυσσώρευση κεφαλαίων. Προβάλλεται το χρέος ως πρόβλημα που πρέπει να απασχολεί την εργατική τάξη και το λαό για το οποίο ευθύνεται και πρέπει να πληρώσει η πλουτοκρατία.
-- Ετσι αποπροσανατολιστικά υποστηρίζεται ότι οι λαοί έχουν να κερδίσουν κάτι από την αναδιαπραγμάτευση του χρέους και την έκδοση ομολόγων από την ΕΕ (σελ. 18). Δεν είναι αυτό ένα διαχειριστικό "γιατροσόφι" για τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος; Εχει όμως πικρή πείρα ο ελληνικός λαός από τα νέα δάνεια που καλείται να πληρώσει όπως έγινε με το γνωστό κούρεμα 50%, αλλά και από την πρόταση μερίδων της πλουτοκρατίας για έκδοση ομολόγων από την ΕΕ.
-- Το πρόγραμμά σας είναι σταθερά προσανατολισμένο στη στήριξη της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, που αποτελεί εχθρό των λαών, κι αποπνέει φροντίδα για τη διάσωση και τη "διόρθωσή" της, κι όχι για τη διάλυσή της.
-- Μιλά για την "αλλαγή δομής της ΕΕ" (σελ. 18) για: "Δέσμευση για αλλαγή της σημερινής Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ" χωρίς ούτε μια στιγμή να αμφισβητεί αυτή τη διακρατική ιμπεριαλιστική ένωση και πολύ περισσότερο να αναφέρεται η ανάγκη αποδέσμευσης της κάθε χώρας από αυτή.
Μάλιστα νομιμοποιούνται πλήρως τα κριτήρια του Μάαστριχτ και των Συμφώνων Σταθερότητας που αποτελούν μοχλό προώθησης της αντεργατικής πολιτικής με την πρόταση για "αύξηση του χρονικού περιθωρίου μείωσης του ελλείμματος στο 3% μέχρι το 2016" (σελ.18). Διακηρύσσεται η νομιμοφροσύνη στα κριτήρια που θέτει το μεγάλο κεφάλαιο για να φτηνύνει κι άλλο η τιμή της εργατικής δύναμης.
-- Αναφέρεται πως: "Η ΕΕ πρέπει να προβεί στην αγορά του δημόσιου χρέους των κρατών μελών και να εκδώσει ομόλογα στο βαθμό που θα είναι αναγκαίο για να εμποδίσει την κερδοσκοπία» (σελ. 18). Καλλιεργείται δηλαδή η λογική ότι η ΕΕ μπορεί να αποκτήσει φιλολαϊκό χαρακτήρα κι ότι μέσα από αυτή υπάρχει διέξοδος από την κρίση που μπορεί να ωφελήσει την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Αυτά την ώρα που είναι πασίγνωστο ότι η ΕΕ φτιάχτηκε από τις αστικές κυβερνήσεις από τη μια για να υπερασπιστεί τα ευρωπαϊκά μονοπώλια, στο διεθνή ανταγωνισμό τους με τα αμερικάνικα, ρώσικα, γιαπωνέζικα, κινέζικα κλπ., κι από την άλλη για να εκμεταλλευθεί πιο εντατικά και συντονισμένα τους εργαζόμενους, θωρακίζοντας την αστική εξουσία με νέους πολιτικούς και κατασταλτικούς μηχανισμούς. Αυτή είναι η ΕΕ, μια ένωση που υπηρετεί τα μονοπώλια! Δεν διορθώνεται από τα μέσα, γιατί το "κύτταρό» της είναι τα μονοπώλια, και "σπονδυλική στήλη" η αστική εξουσία! Η μόνη φιλολαϊκή προοπτική για τους εργαζόμενους είναι η αποδέσμευση των χωρών απ' αυτήν την Ενωση, με εγκαθίδρυση της Λαϊκής εξουσίας, που θα οδηγήσει στην κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής, στον κεντρικό σχεδιασμό και στον εργατικό έλεγχο. Μόνο μια τέτοια εξουσία μπορεί να γλιτώσει το λαό από το υπέρογκο δημόσιο χρέος για το οποίο δεν έχει καμία ευθύνη.
-- Το πρόγραμμά σας καλεί την ίδια την ΕΕ να θέσει εξαίρεση στην ελευθερία κίνησης κεφαλαίου μεταξύ των κρατών μελών και των φορολογικών παραδείσων (σελ. 12). Δεν αντιπαλεύει δηλαδή συνολικά την ελευθερία κίνησης κεφαλαίων (σημ. βασική αρχή της Συνθήκης του Μάαστριχτ που το ΚΕΑ και το προεδρείο του, μέλος του οποίου είναι και το ΚΚ Ισπανίας, στηρίζουν) αλλά ζητά εξαιρέσεις από το γενικό κανόνα που ασφαλώς θα συνεχίζει να ισχύει και θα αποτελεί εργαλείο στα χέρια του κεφαλαίου για τη συντριβή των εργατικών λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων. Κι εδώ δηλαδή οι προτάσεις είναι για άλλη μια φορά προτάσεις διαχείρισης κι όχι ανατροπής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
-- Μάλιστα στο πρόγραμμά σας εξωραΐζεται ο καπιταλισμός, και προβάλλεται η αντίληψη ότι το κεφάλαιο και η εξουσία του που στηρίζονται στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, μπορούν να γίνουν δήθεν "ηθικά" και "δίκαια".
Τι άλλο από περιγραφή μιας δήθεν "καλής διαχείρισης" του καπιταλισμού μπορεί να είναι η θέση (στη σελ. 51): "Στην περίπτωση που ξεκινούν διαδικασίες ιδιωτικοποίησης η ΕΑ δεσμεύεται να αγωνιστεί ενάντια σε αυτές σε συνεργασία με συνδικάτα και κοινωνικά κινήματα, απαιτώντας αυτή η απόφαση να υιοθετείται τουλάχιστον με διαφάνεια και με δημοκρατικό τρόπο με την ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών που θίγονται» καθώς και στη σελ. 81 ο στόχος περί: "Τήρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις εμπορικές συμφωνίες". Δηλαδή ιδιωτικοποιήσεις, εμπορικές καπιταλιστικές συμφωνίες με ....ηθική και διαφάνεια, ένας ...ηθικός καπιταλισμός, που είναι εφικτός με βάση το πρόγραμμα της ΕΑ και τις θέσεις του ΚΕΑ.

Για την ανάπτυξη της ταξικής πάλης, της πάλης για την λαϊκή εξουσία

Σύντροφοι,
Τα παραπάνω είναι μόλις ένα δείγμα των θέσεων που τεκμηριώνουν την κριτική της εφημερίδας του ΚΚΕ. Θέσεις που δεν έχουν καμιά σχέση με την πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας αλλά αντίθετα προσφέρουν άλλοθι στον καπιταλισμό, καλλιεργούν αυταπάτες και προσφέρουν υπηρεσίες στη διαιώνισή του, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που ολοένα και περισσότεροι εργάτες, άνθρωποι του μόχθου, αντιλαμβανόμενοι τα αδιέξοδά του, αναζητούν διέξοδο από την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Αυτή η διέξοδος δεν μπορεί να είναι ο λεγόμενος "Σοσιαλισμός του 21^ου αιώνα", που αποτελεί άρνηση του επιστημονικού σοσιαλισμού, της εργατικής εξουσίας, της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και του κεντρικού σχεδιασμού, κι επί της ουσίας είναι ένας εξανθρωπισμένος καπιταλισμός που είναι αδύνατο να υπάρξει.
Τέλος, στην επιστολή σας προς το Κόμμα μας, αναφέρετε πως "είναι καιρός για ενότητα της συνεπούς αριστεράς και τη σύγκλιση...". Η διαχειριστική, σοσιαλδημοκρατική γραμμή ενός εξανθρωπισμένου καπιταλισμού, η άρνηση του σοσιαλισμού που οικοδομήθηκε τον 20ό αιώνα, με αντιεπιστημονικές, ανιστόρητες θέσεις, είναι η ιδεολογικοπολιτική βάση της λεγόμενης "ενότητας της αριστεράς". Αυτές οι επιλογές βάζουν εμπόδια στην ταξική πάλη, στη συγκέντρωση κοινωνικών, λαϊκών δυνάμεων ενάντια στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Κι αυτό στις συνθήκες που αποκτά επείγοντα χαρακτήρα η κοινή συντονισμένη δράση της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρομεσαίων αγροτών, των γυναικών, της νεολαίας ώστε να δυναμώσει η λαϊκή συμμαχία και η πάλη για τα συμφέροντα των εργαζομένων, την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων .
Αυτή η γραμμή επιβεβαιώνεται και από την πείρα μας, από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης στην Ελλάδα όπου όπως είναι γνωστό με πρωταγωνιστή το ΠΑΜΕ οργανώθηκαν περισσότερες από 22 πανεργατικές απεργίες, αμέτρητες ταξικές πολύμορφες αναμετρήσεις με σύνθημα "χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά", συγκεντρώνοντας την προσοχή στην οργάνωση της πάλης στα εργοστάσια , στους χώρους δουλειάς.
Σύντροφοι,
Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμά σας δημοσιεύουμε στην εφημερίδα μας, το "Ριζοσπάστη", την επιστολή σας και την απάντησή μας, ώστε να πληροφορηθούν οι εργαζόμενοι για τις θέσεις του κάθε κόμματος και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.
Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ».

Η επιστολή του ΚΚ Ισπανίας

«Ενωμένη Αριστερά - ΚΚ Ισπανίας

Προς την Αλέκα Παπαρήγα

Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ

Μαδρίτη, 25η Νοέμβρη

Αγαπητή συντρόφισσα,

Διαβάσαμε με ανησυχία στην εφημερίδα σας, τον "Ριζοσπάστη", στις 22 Νοεμβρίου, την ανάλυσή σας για το εκλογικό αποτέλεσμά μας στην Ισπανία. Σε αυτό το άρθρο λέτε ότι εγκλωβίσαμε τους ψηφοφόρους σε αυταπάτες περί μιας καλύτερης διαχείρισης του καπιταλιστικού συστήματος.

Κατά την άποψή μας αυτός ο χαρακτηρισμός είναι λανθασμένος και δεν ανταποκρίνεται στο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, που οι υποψήφιοι και οι αγωνιστές μας στην Ενωμένη Αριστερά υπερασπίστηκαν.

Επισυνάπτουμε σε αυτό το e-mail το εκλογικό μας πρόγραμμα, ώστε να μας υποδείξετε σε ποιο σημείο υπερασπιζόμαστε μια καλύτερη διαχείριση του καπιταλισμού.

Σε κάθε περίπτωση, για την Ενωμένη Αριστερά και για το ΚΚ Ισπανίας στα πλαίσια της τρέχουσας κρίσης, την οποία προκάλεσε η καπιταλιστική καταλήστευση, που επιτίθεται στα δικαιώματα που κατέκτησε η εργατική τάξη σε όλο τον κόσμο, είναι καιρός για ενότητα της συνεπούς αριστεράς και σύγκλισή της προς την εναλλακτική λύση, το Σοσιαλισμό του 21ου αιώνα.

Γι' αυτό, παρά το γεγονός πως στην εφημερίδα σας έγινε αρνητική κριτική στην Ενωμένη Αριστερά, θα συνεχίσουμε να έχουμε αδελφικές διμερείς σχέσεις με το κόμμα σας, καθώς θεωρούμε το κόμμα σας αδιαμφισβήτητο μέρος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Είμαστε στη διάθεσή σας, αν επιθυμήσετε να πραγματοποιήσουμε διμερή επαφή στην Αθήνα ή τη Μαδρίτη.

Θα θέλαμε να δηλώσουμε ξανά την αλληλεγγύη μας με τον ελληνικό λαό, που έχει υποστεί πραξικόπημα από τις αγορές, σε συνεργασία με τους σοσιαλδημοκράτες, τη δεξιά και την άκρα δεξιά της Ελλάδας. Η εκλογική μας επιτυχία είναι στη διάθεση του διεθνούς συντονισμού, που απαιτείται για την κινητοποίησή μας ενάντια στον καπιταλισμό την τρέχουσα περίοδο.

Καθώς δημοσιοποιήσατε την αρνητική εκτίμησή σας για το εκλογικό μας πρόγραμμα, θα αναπαράγουμε το άρθρο σας, μεταφρασμένο στα ισπανικά, μαζί με την απάντηση αυτή προς εσάς.

Ταυτόχρονα, αν το θεωρείτε σκόπιμο, θα θέλαμε να δημοσιεύσετε αυτό το γράμμα στην εφημερίδα σας, τον "Ριζοσπάστη".

Περιμένοντας την απάντησή σας, σας στέλνουμε τους χαιρετισμούς της Ενωμένης Αριστεράς και του ΚΚ Ισπανίας και σας ζητάμε να τους μεταφέρετε στους συντρόφους σας.

Βίλι Μάιερ, υπεύθυνος της Διεθνούς Πολιτικής της ΕΑ

Μάιτε Μόλα, γραμματέας των Διεθνών Σχέσεων του ΚΚΙ».

   

Μ.Α.Σ. - Εμπρός στο δρόμο των εργατών της Χαλυβουργίας

«Είναι τιμή μας να σπουδάζουμε τη ζωή

πλάι σε αυτούς που την παράγουν»

Πάνω από ένα μήνα οι 400 εργάτες της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» βρίσκονται έξω απ' τις πύλες του εργοστασίου και δίνουν μια μεγαλειώδη μάχη για την ίδια τους τη ζωή, τη ζωή των παιδιών τους. Την ώρα που η εργοδοσία επιβάλλει το 5ωρο, την εκ περιτροπής εργασία, τη μείωση μισθών και τις απολύσεις οι εργάτες απαντούν ενωμένοι, σαν μια γροθιά, δεν υποχωρούν.

Οι χαλυβουργοί έκαναν το πρώτο και μεγαλύτερο βήμα. Νίκησαν το φόβο, την απογοήτευση, τις απειλές της εργοδοσίας ακόμα και τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι οικογένειές τους γιατί μέσα απ' αυτόν τον αγώνα κρίνεται η ίδια τους η ύπαρξη.

Ο αγώνας αυτός είναι και δικός μας αγώνας, είναι αγώνας όλων των εργαζομένων.

Αυτά που σήμερα προσπαθούν να εφαρμόσουν στη Χαλυβουργία αύριο θα εφαρμοστούν σε κάθε χώρο δουλειάς, εκεί που σήμερα δουλεύουν οι γονείς μας και αύριο θα δουλεύουμε εμείς.

Άλλωστε ο δρόμος είναι ανοιχτός με τους νόμους που έχουν συναποφασίσει ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΕΕ-πλουτοκρατία και κατεδαφίζουν κάθε εργατικό δικαίωμα. Γι’ αυτό και έχει τεράστια σημασία η μάχη των εργατών της Χαλυβουργείας να είναι νικηφόρα!

Αυτός ο αγώνας είναι μάθημα ζωής και αξιοπρέπειας, μας διδάσκει:

Την αξία της οργανωμένης και ανυποχώρητης πάλης μέσα από τα ταξικά σωματεία, τις επιτροπές αγώνα.

Τη δύναμη της αλληλεγγύης, όπως εκφράζεται καθημερινά από εκατοντάδες ταξικά σωματεία και αγωνιστικές συσπειρώσεις των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών, των γυναικών και των μαθητών.

Την ανάγκη ενίσχυσης της κοινωνικής συμμαχίας, οι εργάτες με το ΠΑΜΕ, οι αγρότες με την ΠΑΣΥ, οι φοιτητές με το ΜΑΣ, οι μαθητές με τα Συντονιστικά τους για να δημιουργηθούν παντού κάστρα αντίστασης και αγώνα, για να γεννηθούν παντού «Χαλυβουργίες».

Το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών από τη πρώτη στιγμή βρέθηκε στο πλευρό των απεργών:

πρωτοστάτησε στο να εκφραστεί πλατιά αλληλεγγύη από τους φοιτητικούς συλλόγους σε όλη την Ελλάδα

εκφράζει την αλληλεγγύη του με την παρουσία εκατοντάδων φοιτητών στην πύλη του εργοστασίου, συμμετέχει στις συναυλίες αλληλεγγύης,

συγκεντρώνει χρήματα και υλική βοήθεια (τρόφιμα κλπ) που έδιναν φοιτητές από το χαρτζιλίκι τους για την στήριξη των απεργών.

Σήμερα η αλληλεγγύη είναι πιο σημαντική από ποτέ. Χρειάζεται όμως και κοινός βηματισμός, οργάνωση της πάλης απέναντι στον κοινό εχθρό: τα μονοπώλια και την πολιτική τους.

Σε κάθε αμφιθέατρο, σε κάθε έτος και σχολή, οργανώνουμε την πάλη μας για επιστήμη στην υπηρεσία του λαού και της εξουσίας του.

Σε κάθε χώρο δουλειάς και σε κάθε λαϊκή γειτονιά, σπίτι το σπίτι, να στείλουμε μήνυμα: Ολοι για έναν και ένας για όλους!

Ανάμεσα στις θυσίες για την κερδοφορία και τις θυσίες του αγώνα για τη δική μας ζωή, επιλέγουμε: Εμπρός στο δρόμο των εργατών της Χαλυβουργίας. Δούλοι του 21^ου αιώνα δε θα γίνουμε!

Εμπρός στο δρόμο των εργατών της Χαλυβουργίας

16 νέες απολύσεις ο Μάνεσης αλλά οι Χαλυβουργοί δεν τρομοκρατούνται.

πηγη globbing

Ο βιομήχανος Μάνεσης απάντησε στην απεργία των Χαλυβουργών, με 16 νέες απολύσεις, που ανεβάζουν συνολικά τον αριθμό των απολυμένων στους 50. Η απεργία των Χαλυβουργών συμπλήρωσε τις 5 εβδομάδες, υπενθυμίζοντάς μας γιατί οι εργάτες της βιομηχανίας, είναι οι μπροστάρηδες και πρωτοπόροι μια ταξικής αναμέτρησης, που αφορά όλο τον εργαζόμενο λαό. Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, το ΠΑΜΕ διοργανώνει αύριο Κυριακή μια νέα συναυλία αλληλεγγύης, στην οποία πρέπει όλοι όσοι αντιλαμβανόμαστε την σημασία αυτής της μάχης, να δώσουμε βροντερό παρόν. Παράλληλα η ενίσχυση του αγώνα των Χαλυβουργών συνεχίζεται μέσω του λογαριασμού της Εθνικής Τράπεζας, τα στοιχεία του οποίου παραθέτουμε στο τέλος του άρθρου.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ :

Η τρομοκρατία στους χαλυβουργούς, δε θα περάσει!

Το ΠΑΜΕ καταγγέλλει τη συνέχεια στην επίθεση ενάντια στους εργάτες της Χαλυβουργίας Ελλάδας. Με τις σημερινές 16 απολύσεις, ο αριθμός των απολυμένων έφτασε τους 50.

Τώρα πρέπει να μεγαλώσει η ταξική αλληλεγγύη. Να δυναμώσει σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, σχολή και σχολείο η φωνή των χαλυβουργών. Να μη μείνει εργάτης ανενημέρωτος. Η μάχη που δίνουν οι χαλυβουργοί στην Ελευσίνα αφορά όλη την εργατική τάξη, από την Κρήτη ως τον Έβρο. Είναι αγώνας για να μην περάσει η ολομέτωπη επίθεση που μας έχει εξαπολύσει η πλουτοκρατία και το πολιτικό προσωπικό της.

Το ΠΑΜΕ καλεί στο νέο αγωνιστικό ραντεβού την Κυριακή 4 Δεκέμβρη,  στη συναυλία αλληλεγγύης που οργανώνει το Σωματείο Εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία στις 11 το πρωί στο χώρο μπροστά από το εργοστάσιο. Να γεμίσει το εργοστάσιο από ταξική και λαϊκή οργή. Να αντλήσουν νέα δύναμη οι απεργοί χαλυβουργοί, να ηχήσει ακόμα πιο βροντερά η δύναμη της ταξικής ενότητας και η ανάγκη της ταξικής οργάνωσης.

Η τρομοκρατία των βιομηχάνων και του κάθε Μάνεση δε θα περάσει.
Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά.

Σημ.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ: 200/623301-52 | IBAN: GR 40 0110 2000 0000 2006 2330 152 | BIC or Swift Code : ETHNGRAA | Δικαιούχος λογαριασμού: Δημήτρης Λιάκος, ταμίας του Σωματείου

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΔΑΣ (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ) ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ 4 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2011

 

Η καπιταλιστική οικονομική κρίση στην Ελλάδα και διεθνώς θα βαθύνει περισσότερο. Η αστική τάξη και τα κόμματά της έχουν μεγάλες δυσκολίες διαχείρισής της, δεν θα αποφύγουν την χρεοκοπία, επομένως η στάση πληρωμών από την κυβέρνηση είναι πολύ πιθανή. Οι υπεύθυνοι για την κρίση την αξιοποιούν για να τσακίσουν το λαό, προκειμένου να διασφαλίσουν την κερδοφορία τους και την αδίστακτη εκμετάλλευση των εργαζομένων.  Μια μειοψηφία εκμεταλλευτών, τα μονοπώλια, επιβάλλουν με τη δύναμη που έχουν συγκεντρώσει, συνθήκες σκλαβιάς για την πλειοψηφία του λαού. Είναι αυτό που αποκαλούμε δικτατορία των μονοπωλίων.

Κανένα μείγμα πολιτικής που έχει στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου δεν μπορεί να δώσει λύση στα τεράστια προβλήματα της εργατικής και λαϊκής οικογένειας.

Οι συνέπειες για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα θα είναι καταστροφικές και πρέπει να προκαλέσουν μεγάλες και οργανωμένες ταξικές αντιδράσεις απέναντι στο μαύρο μέτωπο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Καρατζαφέρη που διαχειρίζεται την κρίση προς όφελος του κεφαλαίου, απέναντι συνολικά στα καπιταλιστικό σύστημα. Πρέπει να προκαλέσουν διεργασίες που θα αλλάξουν τον πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων προς όφελος της εργατικής τάξης.

Για του εργαζόμενους ένας μόνο δρόμος υπάρχει.

·        Αγώνας για να προστατεύσουν τη ζωή των οικογενειών τους από τη φτώχεια, την εξαθλίωση, τη λεηλασία των δικαιωμάτων και της ζωής τους.  

·        Αγώνας για την απαλλαγή τους από το ζυγό των μονοπωλίων, την Ε.Ε και το κράτος τους.

·        Αγώνας για την κοινωνική τους απελευθέρωση από τη σύγχρονη σκλαβιά.

·        Αγώνας για να απαλλαγούν από τον παρασιτισμό και τη σαπίλα του καπιταλισμού. Από το σύστημα εκμετάλλευσης, βίας, καταπίεσης, που υπερασπίζουν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, το ΛΑΟΣ, η Μπακογιάννη και όλοι, όσοι έχουν κορώνα στο κεφάλι τους την ΕΕ.

Απέναντι σε αυτή την αντιλαϊκή συμμαχία η εργατική τάξη πρέπει να χτίσει τη δική της συμμαχία με τους φτωχούς αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία και τις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων, με στόχο:

·        Να υπερασπιστούμε την εργατική και λαϊκή οικογένεια από τη βάρβαρη εκμετάλλευση, τη φτώχεια και την εξαθλίωση.

·        Να δώσουμε ελπίδα και προοπτική στους εργαζόμενους, στο λαό. Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά, μπορούμε χωρίς αφεντικά. Η συμμαχία μας να πάρει στα χέρια της όλο τον πλούτο και την εξουσία.  

Το μοντέλο ανάπτυξης που ευαγγελίζεται η «μαύρη κυβέρνηση» είναι το όραμα και οι αξιώσεις των μονοπωλίων. Το δικό μας όραμα είναι ζωή με δουλειά για όλους, δικαιώματα, λαϊκή ευημερία, χωρίς αφεντικά κι εκμετάλλευση.

Ετοιμάζουν νέες περικοπές μισθών, δικαιωμάτων και κοινωνικών δαπανών για το λαό, νέα χαράτσια, στο όνομα του να μειωθούν τα κρατικά ελλείμματα και χρέη, για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων, να αυξηθεί η κερδοφορία τους.

Στόχος τους είναι να εξασφαλίσουν φθηνότερους εργάτες και νέα πεδία δράσης για τα ευρωπαϊκά μονοπώλια. Αυτό επιβεβαιώνουν τα μέτρα που παίρνονται σε όλες τις χώρες της ΕΕ, ανεξάρτητα από το αν έχουν μνημόνια ή όχι. Αυτό επαληθεύει το «Σύμφωνο για το ευρώ», που προβλέπει νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, επιπλέον αυξήσεις στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, βάθεμα της ιδιωτικοποίησης σε Υγεία και Παιδεία, πλήρη κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και άλλα. Αυτή είναι η «οικονομική διακυβέρνηση», από την οποία ο λαός μόνο νέα δεινά έχει να περιμένει.  

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΙΛΟΛΑΪΚΗ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ-ΟΥΤΕ ΦΙΛΟΛΑΪΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ.

ΟΥΤΕ ΩΡΑ ΧΑΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΩΝ 

Όλοι όσοι στηρίζουν διέξοδο χωρίς ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος ανάμεσα τους και διάφορες πολιτικές δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΣΥΝ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καθώς και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, κοροϊδεύουν τον κόσμο. H ΑΝΤΑΡΣΥΑ βάζει ζήτημα εξόδου από την ΕΕ, χωρίς να το συνδέει με την ανατροπή της αστικής εξουσίας. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ υιοθετεί το ευρωομόλογο, κρύβοντας ότι αυτό δεν είναι παρά μια άλλη μορφή δανεισμού, με την οποία το κεφάλαιο επιδιώκει να αντλήσει φθηνότερο χρήμα από τις καπιταλιστικές αγορές.   

Συγκαλύπτουν ότι η βάρβαρη πολιτική που ακολουθείται είναι στρατηγικού χαρακτήρα επιλογή από τις σοσιαλδημοκρατικές και φιλελεύθερες κυβερνήσεις στην ΕΕ που υπηρετούν την αστική τάξη. Κρύβουν ότι όσο θα διατηρείται η «βάση» οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, η καπιταλιστική ιδιοκτησία οι μορφές διαχείρισης, τα εργαλεία διαχείρισης, θα λειτουργούν σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.  

Ο λαός δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από το δυσκόλεμα της αστικής διαχείρισης στην Ελλάδα και την Ε.Ε, στο βαθμό που ο ίδιος είναι αποφασισμένος να πάρει την υπόθεση στα χέρια του, να αξιοποιήσει τις εξελίξεις προς όφελός του. Αυτό σημαίνει απεγκλωβισμός από ιδεολογήματα για μια «άλλη» δήθεν Ε.Ε, μια «άλλη» διαχείριση της κρίσης, μια «άλλη» κυβέρνηση στην Ελλάδα, που θα διαπραγματευτεί καλύτερους δήθεν όρους δανεισμού για το κεφάλαιο, με το λαό στο καναβάτσο.

Η γενικευμένη επίθεση που δέχεται η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, δεν οφείλεται στο δημόσιο χρέος. Σ’ όλα τα κράτη της Ε.Ε εφαρμόζεται σήμερα πολιτική που οδηγεί το λαό σε εξαθλίωση και διασφαλίζει φθηνότερη εργατική δύναμη, επιταχύνει τη συγκέντρωση, και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Ο στόχος που η αντιλαϊκή επίθεση μεγαλώνει είναι η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα δεν ευθύνονται και δεν πρέπει να πληρώσουν για το δημόσιο χρέος. Το χρέος είναι το αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κρίσης όχι η αιτία.

Η οικονομική κρίση που ζούμε σήμερα και οι συνέπειές της, που πέφτουν στα κεφάλια μας, δεν είναι κάτι τυχαίο και προσωρινό. Είναι το αποτέλεσμα, αλλά και η απόδειξη του ξεπερασμένου, σάπιου, παρασιτικού καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση στα πλαίσια αυτού του συστήματος δε μπορεί να υπάρξει, αφού γίνεται όλο και πιο βάρβαρο, αντιδραστικό.

Με μέτωπο απέναντι στα μονοπώλια, την καρδιά του καπιταλιστικού συστήματος, τα κόμματα που τα υπηρετούν και την Ε.Ε καλούμε σε αγώνα για την ανατροπή των αντιλαϊκών πολιτικών, σε αγώνα επιβίωσης, σε αγώνα για ριζικές αλλαγές σε επίπεδο οικονομίας και εξουσίας.

Μόνο αυτός ο αγώνας για άλλο δρόμο ανάπτυξης, για λαϊκή εξουσία μπορεί να ικανοποιήσει συνδυασμένα τις λαϊκές ανάγκες που αφορούν στη σταθερή και μόνιμη δουλειά, στη διατροφή, στη στέγη, στην ολοκληρωμένη μόρφωση, στην προστασία της Υγείας, στη διασφάλιση του σταθερού χρόνου εργασίας, στην ξεκούραση, στη δημιουργική ψυχαγωγία, στη χειραφέτηση και ισοτιμία της γυναίκας, στα δικαιώματα της νεολαίας.

Η ΓΣΕΕ, το Ε.Κ. Πρέβεζας είναι συνυπεύθυνες για τα βάσανα των εργαζομένων. Είναι στην υπηρεσία της κάθε κυβέρνησης και των μεγαλοεργοδοτών και οδηγούν το συνδικαλιστικό κίνημα από υποχώρηση σε υποχώρηση και από συμβιβασμό σε συμβιβασμό.  Η πλειοψηφία του Ε. Κ. Πρέβεζας αθωώνει τους καπιταλιστές όταν μιλώντας για «δόγμα νεοφιλελευθερισμού που υιοθέτησε η κυβέρνηση», επιχειρεί να πείσει το λαό ότι δε φταίει η καπιταλιστική ανάπτυξη, ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής για τα βάσανα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, αλλά η συνταγή που ακολουθούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις.   Παραπλανεί σκόπιμα το λαό, προβάλλοντας σαν φάρμακο για τη λύση των προβλημάτων τα «αναπτυξιακά εργαλεία» που γέννησαν την κρίση, που οδήγησαν το λαό στη σχετική και απόλυτη εξαθλίωση. Π.χ.(επιχορηγήσεις και φοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο, στήριξη επενδύσεων με κριτήριο την καπιταλιστική ανάπτυξη).

Η πλειοψηφία του Ε. Κ. παραμορφώνει την πραγματικότητα, όταν στηλιτεύει δήθεν θέσεις της οικονομίας που ενοχοποιούν τις αυξήσεις των μισθών για τη μείωση της ανταγωνιστικότητας και την αύξηση του πληθωρισμού. Ο λόγος που παραπλανεί είναι γιατί καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να πιστέψουν οι εργαζόμενοι τα λαϊκά στρώματα, ότι η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων μπορεί να συμβαδίσει με την προώθηση της λαϊκής ευημερίας.

Οι συμβιβασμένες πλειοψηφίες αθωώνουν την κυβέρνηση του «μαύρου μετώπου» για τις βάρβαρες πολιτικές που εφαρμόζει, εμφανίζοντας την σαν θύμα που ενεργεί κατ’ εντολή της τρόικα. Στόχος τους  είναι η απόκρυψη του στρατηγικού χαρακτήρα των κυβερνητικών πολιτικών προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου. Να συγκρατήσουν εργατόκοσμο στο ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ στο ΛΑΟΣ. 

Τους κεφαλαιοκράτες που  κινούνται εντός των τειχών της ΕΕ την προασπίζεται η πλειοψηφία του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας. Ανεξάρτητα με ποιο μείγμα διαχειριστικής πολιτικής συντάσσεται, ο στόχος της είναι η προώθηση της ταξικής συνεργασίας, η προστασία των κερδών των μονοπωλίων. 

H πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας ως αποτέλεσμα της γραμμής υπεράσπισης της τάξης των σφετεριστών του πλούτου που παράγουμε, της κοινωνικής μειοψηφίας παρασίτων, ούτε θέλει, ούτε μπορεί να κουνήσει το δαχτυλάκι έστω για την ανάσχεση αυτής της βαρβαρότητας.

Αυτούς υπερασπίζονται και οι «συνεταίροι» τους στη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας «Παρεμβάσεις» αριστερές και δεξιές. Που σηκώνουν «κουρνιαχτό» στα λόγια αλλά την επόμενη στιγμή γίνονται «ουρά» των συμβιβασμένων εργοδοτικών πλειοψηφιών. Φτιάχνουν μορφώματα-αναχώματα (τύπου συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων) για να οδηγήσουν τη λαϊκή εργατική αγανάκτηση σε ανέξοδα μονοπάτια και σε φιέστες στο Εργατικό Κέντρο!

Οι εργαζόμενοι πρέπει άμεσα με την οργάνωση τους στα Σωματεία να ενισχύσουν το ΠΑΜΕ, να τους απομονώσουν οργανωτικά και πολιτικά. Είναι καιρός να τους γυρίσουν την πλάτη και να αναδείξουν τους δικούς τους εκπροσώπους ως ηγέτες.

Οι εργατοϋπάλληλοι, πρέπει να στηριχθούν στις δυνάμεις τους, στο ΠΑΜΕ και την κοινωνική συμμαχία που οικοδομείται με τις αντιμονοπωλιακές συσπειρώσεις της φτωχής αγροτιάς την ΠΑΣΥ, των αυτοαπασχολούμενων την ΠΑΣΕΒΕ, των φοιτητών το ΜΑΣ, των γυναικών τον Σύλλογο Γυναικών Πρέβεζας. Εδώ βρίσκεται η δύναμή τους και η προοπτική.

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ

Καλούμε τους εργαζόμενους να κάνουν τώρα το βήμα. Η ΔΑΣ και τα ταξικά συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, εγγυώνται ότι οι αγώνες μας μπορεί να είναι σκληροί και μακρόχρονοι, όμως θα δικαιωθούν. Εμείς δεν πατάμε σε δυο βάρκες. Είμαστε συνεπείς στην οργάνωση της ταξικής πάλης. Σ’ αυτήν την προοπτική καλεί η ΔΑΣ, θεωρεί ότι αποκτά επείγοντα χαρακτήρα η διεκδίκηση άμεσων μέτρων για την προστασία της ζωής των ανέργων, των εργατικών και λαϊκών οικογενειών, συνδυασμένα με την πάλη για βαθιές κοινωνικοπολιτικές αλλαγές στο επίπεδο της εξουσίας και οικονομίας.

·         Να δυναμώσει παντού η αλληλεγγύη ανάμεσα στην εργατική τάξη.

·         Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Όχι στις μειώσεις μισθών. Να καταργηθούν τώρα οι αντεργατικοί νόμοι για τις Συλλογικές Συμβάσεις και τις εργασιακές σχέσεις.

·         Να γενικευτεί το κύμα ανυπακοής στα χαράτσια. Να μην πατήσει πόδι στις γειτονιές, συνεργείο της ΔΕΗ για να κόψει το ρεύμα. Να καταργηθούν τώρα τα χαράτσια.

·         Να μην αφήσουμε να διαλύσουν τα Ασφαλιστικά Ταμεία και να ισοπεδώσουν τις συντάξεις. Να μην πληρωθούν οι δανειστές, να πληρωθούν οι μισθοί κι οι συντάξεις.

·         Κανένας άνεργος χωρίς υγεία, περίθαλψη, χωρίς τα αναγκαία.

·         Κανένας μόνος του στην επίθεση των εργοδοτών, στις απολύσεις, στην εφεδρεία.

·         Να φορολογηθούν τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου με 45%. Αφορολόγητο όριο 40.000€ για κάθε εργατική – λαϊκή οικογένεια και επιπλέον 5.000€ για κάθε παιδί.

·         Όχι στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου στα μονοπώλια. 

Όλοι τη Δευτέρα 5 Δεκέμβρη στις 7μμ στην «ΌΑΣΗ» για τη συγκρότηση

«ΛΑΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ»

ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

ΣΤΙΣ 4 ΔΕΚΕΜΒΡΗ  ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΔΑΣ

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Να μην πληρώσει κανείς το χαράτσι της ΔΕΗ, να καταργηθεί για όλους

Η παρουσίαση της Ερώτησης από την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και η τοποθέτησή της μετά την απάντηση του πρωθυπουργού

Η Αλέκα Παπαρήγα, στη χτεσινή συζήτηση της Επίκαιρης Ερώτησης στον πρωθυπουργό

Eurokinissi

Συζητήθηκε χτες στη Βουλή η Επίκαιρη Ερώτηση της Αλέκας Παπαρήγα στον πρωθυπουργό, με την οποία το ΚΚΕ ζητούσε την άμεση κατάργηση του νέου φορολογικού χαρατσιού που η κυβέρνηση συνέδεσε με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, να μην κοπεί το ρεύμα από κανένα λαϊκό σπίτι που δεν πληρώνει το χαράτσι και που αδυνατεί να πληρώσει ακόμη και το ηλεκτρικό ρεύμα. Παρουσιάζοντας την Επίκαιρη Ερώτηση, η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε:

«

Κύριε πρωθυπουργέ, περιμέναμε ότι ήδη θα είχε προχωρήσει η διαδικασία κατάργησης αυτού του τέλους - χαράτσι το λέει ο λαός - γιατί η κατακραυγή είναι πανελλήνια. Η κυβέρνηση θα έπρεπε, τουλάχιστον σε αυτό το ζήτημα, να κάνει ένα βήμα πίσω. Εχω ακούσει ότι σήμερα θα υπάρξει μία εγκύκλιος που θα τοποθετείται στο θέμα. Δεν έχουμε υπόψη μας τι λέει η εγκύκλιος και δε θέλω να σταθώ στενά στις όποιες δημοσιογραφικές πληροφορίες υπάρχουν. Ξεκαθαρίζουμε, όμως, το εξής πράγμα: Εμείς, όταν εννοούμε κατάργηση, εννοούμε κατάργηση για όλους.

Είναι πολύ πιθανόν αυτή η εγκύκλιος να καταργεί το χαράτσι στους ετοιμοθάνατους, στους άστεγους,

Υπόθεση όλης της εργατικής τάξης

Οι νέες απολύσεις που ανακοινώθηκαν χτες στην «Ελληνική Χαλυβουργία» δεν καταγράφουν απλά ότι η εργοδοσία είναι αδίστακτη και επιτίθεται με κάθε μέσο για να λυγίσει τους χαλυβουργούς της Ελευσίνας. Μαρτυρούν την κρίσιμη σημασία που έχει αποκτήσει αυτός ο αγώνας για ολόκληρη την εργατική τάξη. Είναι παραπάνω από σίγουρο πως τα βλέμματα όλων των μεγαλοεργοδοτών της χώρας είναι στραμμένα στην αντοχή και τα επόμενα βήματα των χαλυβουργών. Κι αυτό γιατί ο αγώνας τους ήδη μεγαλώνει την ανησυχία και τους εφιάλτες της πλουτοκρατίας, καταγράφοντας τη δύναμη και τα εφόδια με τα οποία οι εργάτες μπορούν να βάλουν εμπόδια στην αντεργατική λαίλαπα.

Τι ανησυχεί τον Μάνεση και την τάξη του; Οτι οι χαλυβουργοί απέρριψαν τους εργοδοτικούς εκβιασμούς για απολύσεις και εκ περιτροπής απασχόληση με μείωση μισθών και διεκδικούν σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα. Οτι συνειδητοποιούν πως αυτό που αυξάνει τους νεκρούς και σακατεμένους συναδέλφους τους δεν είναι ένας κακός εργοδότης, αλλά η αδηφαγία του κέρδους που υπηρετεί η πολιτική της ανταγωνιστικότητας, που αντιμετωπίζει τις εργατικές ανάγκες ως «κόστος». Οτι αντιστέκονται σαν μια γροθιά στις απειλές της εταιρείας, κουρελιάζοντας τις προσπάθειες που κάνει για να διασπαστούν, κλείνοντας τ' αυτιά στις Σειρήνες του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Οτι ο δίκαιος αγώνας τους έχει ξεσηκώσει ένα πρωτόγνωρο κύμα έμπρακτης αλληλεγγύης εργατών και λαϊκών στρωμάτων από κάθε μεριά της χώρας. Οτι έχουν αναλάβει δράση για να προχωρήσει ο συντονισμός της πάλης σε επίπεδο ομίλου και κλάδου, αλλά και στο Θριάσιο Πεδίο, γιατί απάντηση στην ενιαία και ταξική επίθεση των εργοδοτών μπορεί να δώσει μόνο η ενιαία και ταξική αντεπίθεση των εργατών. Οτι στο πλευρό τους έχουν μπει στη μάχη και οι οικογένειές τους, οι γυναίκες και τα παιδιά τους, δείχνοντας πως σύσσωμη η εργατική οικογένεια πρέπει να συμμετέχει στην οργάνωση της πάλης ενάντια στην εξαθλίωσή της. Οτι η ηρωική στάση των χαλυβουργών συζητιέται ήδη σε σχολές και σχολεία από τα παιδιά των λαϊκών - εργατικών οικογενειών, κόντρα στα πρότυπα της υποταγής και της κοινωνικής συνοχής που θέλουν να διδάξουν την αυριανή βάρδια της εργατικής τάξης.

Για όλους αυτούς τους λόγους, για την εργοδοσία της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», αλλά και κάθε βιομήχανο, κάθε μεγαλοεργοδότη, αυτός ο αγώνας έχει γίνει επικίνδυνος και πρέπει να τσακιστεί. Γιατί αναδεικνύει την ανεξάντλητη δύναμη της ταξικής ενότητας και αλληλεγγύης των εργατών, χάρη στην οποία οι χαλυβουργοί και οι οικογένειές τους αντέχουν εδώ και πάνω από ένα μήνα. Ο αγώνας των χαλυβουργών είναι αγώνας κάθε εργάτη, όλης της τάξης μας. Οσο μεγαλώνει η δική τους αντοχή, η δική τους δύναμη, η δική τους πάλη, δυναμώνει η αντοχή, η δύναμη, η πάλη συνολικά της τάξης μας. Αυτά που θέλει να εφαρμόσει ο Μάνεσης είναι αυτά που θέλει να επιβάλει το κεφάλαιο σε κάθε κλάδο, κάθε τόπο δουλειάς: Δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί, δουλειά με όρους σκλαβιάς για να προστατεύονται τα κέρδη της εργοδοσίας.

Τώρα η αλληλεγγύη στους απεργούς χαλυβουργούς πρέπει να αποκτήσει νέα δυναμική, να εκφραστεί ακόμα πιο ορμητικά. Με κάθε αγωνιστική μορφή σε όλους τους τόπους δουλειάς στους κλάδους. Να «βουλιάξει» αύριο από κόσμο ο χώρος έξω από τις πύλες του εργοστασίου, στη συναυλία αλληλεγγύης που οργανώνει το σωματείο. Να τρομάξουμε ακόμα περισσότερο τους κεφαλαιοκράτες.

Η «ΕΟΚ των λαών»... επανιδρύεται!

Συγκυβέρνηση
Δ-ε-ήμιων!

«Αλληλεγγύη», «δημοκρατία», «αλλαγή κατεύθυνσης» και κυρίως «επανίδρυση» της ΕΕ! Ιδού ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει ο λαός σύμφωνα με την «Αυγή» της περασμένης Κυριακής...

Το 1981 όταν η ελληνική πλουτοκρατία υλοποιούσε τη στρατηγική της επιλογή για είσοδο της Ελλάδας στην «Αγία Οικογένεια» των Βρυξελλών, εκείνοι μιλούσαν για την «ΕΟΚ των λαών» και την «Ευρώπη των εργαζομένων»...Το ΚΚΕ και οι κομμουνιστές τότε - όπως πάντα... άλλωστε - δεν ήταν παρά «δογματικοί» και «κολλημένοι», που μιλούσαν για την «ΕΟΚ των μονοπωλίων».

*

Δεν μπορούσαν - το ΚΚΕ και οι κομμουνιστές - να αντιληφθούν αυτά που αντιλαμβανόταν η... «ανανεωτική Αριστερά»: Οτι, δηλαδή, η ΕΟΚ των πολυεθνικών, η οικοδομημένη πάνω στο καθεστώς της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της ανισομετρίας, αυτός ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός, το υπερεθνικό όργανο του κεφαλαίου και των συμφερόντων του, θα γινόταν - όπως έλεγε η... «ανανέωση» - ένα «κοινό σπίτι για τους εργαζόμενους»!
Σαν να λέμε, δηλαδή, ότι το ΝΑΤΟ, από παγκόσμιος καουμπόης και γκάγκστερ, με λίγη... καλή διάθεση, θα γίνει «περιστέρι ειρήνης» και φυσιολατρικός όμιλος...

***

Δέκα χρόνια αργότερα, «έσκασε» η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Εκεί να δείτε τι έγινε!
Το κεφάλαιο της Ευρώπης οικοδομούσε, στο πλαίσιο του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, το χάρτη των «ελευθεριών» του, δηλαδή το χάρτη της ισοπεδωτικής για τους λαούς ασυδοσίας του, αλλά εκείνοι, οι... «ανανεωτές», το είχαν κάνει σημαία τους!

*

Οσο για το ΚΚΕ, παρέμενε πάλι «δογματικό» και «κολλημένο»... Σε βαθμό, μάλιστα, που η «ανανέωση» είχε εκνευριστεί!
Ψηφίζοντας υπέρ της Συνθήκης του Μάαστριχτ, το 1992, ο τότε εκπρόσωπος του Συνασπισμού, Λεωνίδας Κύρκος, επεξηγούσε στη Βουλή τη θετική ψήφο του κόμματός του επιτιθέμενος στο ΚΚΕ με τα παρακάτω λόγια:
«Επειδή όμως ακούστηκε και από την παλαιοημερολογίτικη πλευρά του αριστερού κινήματος, που είναι αμετακίνητα προσδεδεμένη στο χτες, μία πρόκληση προς τις ζωντανές δυνάμεις του Κοινοβουλίου και τις ζωντανές δυνάμεις της Αριστεράς, να τροποποιήσουν τη στάση τους και να συνταχθούν "κατά", θα ήθελα να πω ότι εγώ σαν αριστερός πολίτης θα ψηφίσω το Μάαστριχτ»...

*

Επί του ιδίου ζητήματος, τοποθετήθηκε χρόνια αργότερα ο κ. Τσίπρας - και συγκεκριμένα λίγο πριν αρχίσουν οι επίτροποι των Βρυξελλών τα «κουράγιο Ελληνες»...
Και ως «αριστερός πολίτης», που θα 'λεγε και ο Κύρκος, όταν ρωτήθηκε γιατί ψηφίσατε το Μάαστριχτ και τι λέτε σήμερα, ο κ. Τσίπρας απάντησε (7/1/2008):
«Το ζήτημα για εμάς τότε ήταν αν θα ήμασταν αρνητικοί ή αν θα ήμασταν "ανεκτικοί" στην ολοκλήρωση της Ευρώπης (...). Επιλέξαμε το δεύτερο δρόμο».

*

Βλέπετε; Το κεφάλαιο δημιουργούσε τους όρους για την ολοκληρωτική του εφόρμηση εναντίον λαϊκών εισοδημάτων, δικαιωμάτων και κατακτήσεων, αλλά η ...«ανανέωση» συνιστούσε «ανεκτικότητα» απέναντι στο θείο δώρο της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης»!
Σαν να λέμε, δηλαδή, ότι το ΔΝΤ από παγκόσμιος τοκογλύφος, όταν ...«ολοκληρωθεί», θα μετατραπεί σε ...φιλόπτωχο ταμείο.

***

Κάπως έτσι κύλησαν τα χρόνια, περάσαμε από τα πανηγύρια της δεκαετίας του '90 για την «κεντροαριστερή στροφή της ΕΕ» και μετά από τα «φιλολαϊκά» (υπέρ μονοπωλίων) ανδραγαθήματα των Ντ' Αλέμα, Σρέντερ, Ζοσπέν κ.ο.κ., φτάσαμε στο σήμερα.

*

Τι γίνεται, λοιπόν, σήμερα, που
η Ελλάδα της ΕΟΚ,
η Ελλάδα του Μάαστριχτ,
η Ελλάδα του ευρώ,
η Ελλάδα της (κατά τα 2/3 βρυξελλιώτικης) τρόικας,
η Ελλάδα, τελικά, της ΕΕ,
είναι η Ελλάδα της βαρβαρότητας, της φτώχειας, της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης;
Α, απαντά η «ανανέωση»: Τώρα, λέει, χρειάζεται η... «επανίδρυση» της ΕΕ!!!

*

Για ποιας ΕΕ την «επανίδρυση» μιλούν; Μα αυτής της ΕΕ που περιγράψαμε!
Και ποιοι ζητούν από το λαό να βάλει ακόμα βαθύτερα το κεφάλι του μέσα στο στόμα του λύκου, του ίδιου λύκου που τον κατατρώει πάνω από τριάντα χρόνια, και να ζήσει με τις νέες αυταπάτες ότι ο λύκος θα... «επανιδρυθεί»;
Μα, φυσικά, η «Αριστερά της ανανέωσης», η οποία στα διαλείμματα των θεωριών της περί «αλλαγής κατεύθυνσης» της ΕΕ, απευθύνει μύδρους κατά του ΚΚΕ
- που δίνει τη μάχη της αποδέσμευσης από την ΕΕ, της λαϊκής εξουσίας, και της μονομερούς διαγραφής του χρέους -
και απευθύνει μύδρους επειδή «το ΚΚΕ αρνείται την ενότητα»,
δηλαδή αρνείται να υπηρετήσει τους δυνάστες του λαού, αρνείται να προδώσει τη στρατηγική της ανατροπής της καπιταλιστικής κόλασης και δεν εννοεί να παίξει το παιχνίδι της πλουτοκρατίας, παραδίδοντας το λαό βορά στον «αριστερό» δρόμο της «επανίδρυσης» των κρεματορίων της ΕΕ!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πανεργατική Απεργία 1η Δεκέμβρη 2011