Αποπαίδια (στην κυριολεξία) της αστικής πολιτικής

από
faros

Έτσι μπράβο !
Ένας – ένας !
Με τη σειρά !
Να ξεμπροστιάζεστε μόνοι σας !

Διαβάστε:

«Και σε ευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο, ο Συνασπισμός έχει καταθέσει υπεύθυνες προτάσεις, που ΠΑΣΟΚ και ΝΔ λοιδορούσαν, όπως, π.χ., το ευρωομόλογο ή την αλλαγή του ρόλου της ΕΚΤ. (σ.σ.: !!!)
Η καραμέλα περί μιας Αριστεράς που μιλά διαρκώς για ανεφάρμοστα πράγματα, αποδεικνύεται από την πραγματικότητα ξεπερασμένη. (σ.σ.: σωστά ! Υπάρχει κι ο ΣΥΡΙΖΑ, βασικός στυλοβάτης του καπιταλισμού)
Αν είχαν ακολουθηθεί οι προτάσεις του ΚΕΑ και του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να μην είχαμε κατρακυλήσει τόσο πολύ». (σ.σ.: ναι ! Θα είχαμε κατρακυλήσει … λίγο !!!)
Αυτά λέει σε χτεσινή της συνέντευξη η Ρένα Δούρου, μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ, διεκδικώντας ρόλο ισότιμου συνομιλητή με τα άλλα αστικά κόμματα στην κατάθεση προτάσεων για τη σωτηρία του καπιταλισμού και την επιστροφή του σε ρυθμούς ανάπτυξης.
Γιατί αυτό λέει το στέλεχος του ΣΥΝ.
Οτι οι προτάσεις του κόμματός της και του ΚΕΑ είναι τόσο ρεαλιστικές για το κεφάλαιο, ώστε σήμερα να επιβεβαιώνεται η αναγκαιότητά τους και να υιοθετούνται από τις κυρίαρχες πολιτικά δυνάμεις σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Και δεν έχει άδικο !

Το ΚΚΕ, άλλωστε, από την πρώτη ώρα έλεγε πως ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι η αναγκαία «τσόντα» στα αστικά κόμματα και στην πολιτική τους, στην προσπάθειά τους να διαχειριστούν την κρίση προς όφελος του κεφαλαίου και να ρυμουλκήσουν το λαό σε αιτήματα που αντικειμενικά βοηθούν την πλουτοκρατία. Τέτοιες είναι οι προτάσεις για ευρωομόλογο και αναβάθμιση του ρόλου της καπιταλιστικής ΕΚΤ στη διαχείριση της κρίσης, για τις οποίες δικαίως παραπονιέται ο ΣΥΝ όταν εγκαλεί το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ ότι τον λοιδορούσαν σαν αποπαίδι της πολιτικής τους…

ό.έ.δ. !

Το λεξικό της κρίσης (αναδημοσίευση)

από globbing

(αναδημοσίευση από το περιοδικό NEMECIS http://goo.gl/U6KUe)
Αναδιάρθρωση ή επιμήκυνση του χρέους; «Κούρεμα» ή ανταλλαγή ομολόγων; Πόσο θα αυξηθούν ή θα μειωθούν τα spreads; Τον τελευταίο χρόνο μπήκαν στη ζωή μας νέες ορολογίες, που μπερδεύουν, δημιουργούν σύγχυση ή ακόμα και σκοπίμως οδηγούν σε λανθασμένα συμπεράσματα.

Όλα όμως ξεκινούν από ένα πραγματικό γεγονός: Η χώρα αλλά και όλες οι μεγάλες οικονομικές δυνάμεις του πλανήτη βρίσκονται σε κρίση. Πριν από τρία χρόνια, εάν κάποιος μιλούσε για την επερχόμενη οικονομική καταστροφή του υπερκαταναλωτικού μοντέλου που δημιουργήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες, οι υπόλοιποι θα τον χαρακτήριζαν τουλάχιστον τρελό και φαντασιόπληκτο…
Από τον Οκτώβριο του 2009, ωστόσο, όλοι μιλούσαν για χρηματοοικονομική κρίση, που ξεκινούσε από τον τραπεζικό τομέα των μεγάλων χωρών. Στη συνέχεια, απλώθηκε σε άλλους τομείς και έφτασε να γίνει κρίση του συστήματος.
Σε μία προσπάθεια να κατανοήσουμε τις ορολογίες, αλλά και τις εκφράσεις που χρησιμοποιούν οι ειδικοί για να περιγράψουν τις πτυχές της οικονομικής κρίσης, η NEMECIS επιχειρεί να φωτίσει πτυχές των εξελίξεων που ζούμε καθημερινά τους τελευταίους μήνες και να προβάλει όλες εκείνες τις παραμέτρους που επηρεάζουν την καθημερινή ζωή όλων μας. Η καταγραφή δεν γίνεται με αλφαβητική σειρά, αλλά ξεκινώντας από τις πιο σημαντικές και πιο ενδιαφέρουσες έννοιες.


Οικονομική κρίση: Σύμφωνα με τα ετυμολογικά λεξικά, ο όρος «κρίση» σημαίνει «περίοδος 

Η «Αυγή» και οι «καλοί» ιμπεριαλιστές...

από tasosnastos

Δυο μέρες τώρα, η «Αυγή» πασχίζει από το οπισθοσέλιδό της να πείσει τους αναγνώστες της ότι το ΚΚΕ, ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι με το πλευρό του Ασαντ στη Συρία. 

Για να στηρίξει μάλιστα το εφεύρημά της, επικαλείται τα ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη», για τον οποίο ισχυρίζεται ότι κρατάει ουδέτερη στάση, επειδή μεταξύ άλλων καταγγέλλει από τις σελίδες του τις «πιέσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που δήθεν νοιάζονται για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». 

Η «Αυγή» ενοχλήθηκε επίσης από το γεγονός ότι ο «Ριζοσπάστης» έγραψε προχτές για τη συνάντηση Ασαντ - Νταβούτογλου πως «ο Σύρος Πρόεδρος αντιστάθηκε στις πιέσεις, διαμηνύοντας ότι η Δαμασκός θα συνεχίσει την καταδίωξη τρομοκρατικών οργανώσεων, σημειώνοντας ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα κάμψει τον αγώνα της». 

Ο «Ριζοσπάστης» έγραφε βέβαια και πολλά άλλα, η «Αυγή» ωστόσο επιλέγει να απομονώσει τη συγκεκριμένη φράση από το ρεπορτάζ για να στήσει το μύθο της. Ισχυρίζεται μάλιστα ότι η «συμπάθεια» του ΚΚΕ στον Ασαντ οφείλεται στο γεγονός ότι «στην κυβέρνηση της Δαμασκού (...) συμμετέχουν παραδοσιακά τα δύο κομμουνιστικά κόμματα της χώρας, το ΚΚ Συρίας και το συριακό ΚΚ, σταλινικά απολιθώματα του Ψυχρού Πολέμου και υποτελή στο μπααθικό καθεστώς, με τα οποία το ΚΚΕ διατηρεί στενές "αδελφικές" σχέσεις».

****

Τα γραφόμενα της «Αυγής» δεν υποκρύπτουν μόνο μια ακόμα προσπάθεια της εφημερίδας να συκοφαντήσει το ΚΚΕ. Πρώτα και κύρια, στόχο έχουν να αμβλύνουν στις λαϊκές συνειδήσεις κάθε ταξικό κριτήριο στην προσέγγιση των εξελίξεων στην ευρύτερη γειτονιά μας και, σε τελική ανάλυση, να βάλουν το λαό να διαλέξει ιμπεριαλιστή. Το ίδιο έκαναν άλλωστε οι της «Αυγής» και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στην περίπτωση των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας, καταγγέλλοντας τον «χασάπη Μιλόσεβιτς» για να φαίνονται «λυτρωτικές» οι βόμβες με τις οποίες ΗΠΑ και ΕΕ διαμέλιζαν τη Γιουγκοσλαβία και φούντωναν τις εστίες έντασης και επεμβάσεων στην περιοχή, για να «περπατήσουν» τα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια. Το ίδιο έκαναν και μετά το χτύπημα στους δίδυμους πύργους, νομιμοποιώντας την προπαγάνδα περί τρομοκρατίας. Το ίδιο επανέλαβαν και μετά την τελευταία σύνοδο του ΝΑΤΟ, όπου σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΝ καλούσε το λαό να διαλέξει τον ευρωστρατό αντί του ΝΑΤΟ, θεωρώντας προφανώς ότι ο πρώτος σκοτώνει με μεγαλύτερο «σαβουάρ βιβρ» σε σχέση με τη ΝΑΤΟική λυκοσυμμαχία.

****

Αν η «Αυγή» νοιαζόταν πραγματικά για τη θέση του ΚΚΕ σε σχέση όχι μόνο με τη Συρία, αλλά με όλα τα κράτη της ευρύτερης περιοχής, δεν είχε παρά να ανατρέξει στην «Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για τις διεθνείς εξελίξεις στην περιοχή μας και στην ευρύτερη περιοχή και τις θέσεις του ΚΚΕ», που δημοσιοποιήθηκε τον περασμένο Μάρτη. Εκεί θα έβλεπε αναλυτικά τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ για τον τρόπο με τον οποίο οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προωθούν τις αναγκαίες για τα συμφέροντά τους ανακατατάξεις στην Αν. Μεσόγειο, τη Β. Αφρική και τη Μέση Ανατολή, με αιχμή τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων και πηγών. Αυτά τους τα σχέδια συγκρούονται με τη θέση και το ρόλο της Συρίας, όπως και άλλων χωρών, που υπερασπίζονται τα δικά τους καπιταλιστικά συμφέροντα στην περιοχή, με θύματα και τους δικούς τους λαούς, που υποφέρουν από την εκμετάλλευση, την περιστολή των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων. Αυτή τη δίκαιη λαϊκή δυσαρέσκεια προσπαθούν να εκμεταλλευτούν οι αντίπαλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για να προωθήσουν τα σχέδιά τους, για τα οποία βέβαια οι οπορτουνιστές δε λένε κουβέντα, βλέποντας προφανώς σαν μονόδρομο τη με κάθε τρόπο επέμβαση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, στο ρόλο του σωτήρα.

****

Το είπαν, άλλωστε, φόρα παρτίδα, σε πρόσφατη ανακοίνωση του ΣΥΝ, με την οποία έκραζαν ότι «τώρα η διεθνής κοινότητα, με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ, οφείλει να απομονώσει το αιμοσταγές καθεστώς, στηρίζοντας παράλληλα, πολιτικά και οικονομικά, τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης». Δηλαδή, ο «καλός» ΟΗΕ, που έχει στηρίξει κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση όπου Γης και η ακόμα «καλύτερη» - σύμφωνα με τον ΣΥΝ - ΕΕ, που έχει μακελέψει μαζί με το ΝΑΤΟ χώρες και λαούς, να αναλάβουν δράση στη Συρία! Αυτό ζητάει ο ΣΥΝ. Να τους τιμωρήσει ο λαός για τις επικίνδυνες θέσεις τους. Διέξοδο μπορεί να δώσει μόνο η αντιιμπεριαλιστική πάλη σε εθνικό επίπεδο και η ένταση της διεθνιστικής αλληλεγγύης, με στόχο την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας σε κάθε χώρα, και όχι βέβαια η επιλογή του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστή, για να διαιωνίζεται ο καπιταλισμός και τα εγκλήματά του.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ....ΣΤΗ ROCK

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ

1949: Μαρκ Νόπφλερ, βρετανός κιθαρίστας και τραγουδιστής των «Dire Straits».

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ»

Βάζουν εργαζόμενους να αναζητούν «πελατεία»

Από παλιότερη κινητοποίηση των εργαζομένων στο «Βοήθεια στο Σπίτι», στο υπουργείο Εσωτερικών

Σε τροχιά μετεξέλιξης έχει θέσει η κυβέρνηση το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», ώστε να αποτελέσει το πρότυπο πάνω στο οποίο θα προχωρήσει το επόμενο διάστημα την πολιτική των λεγόμενων «Κοινωνικών επιχειρήσεων». Με αυτόν τον τρόπο, το κράτος απαλλάσσεται από την ευθύνη του να παρέχει αναβαθμισμένη και δωρεάν κοινωνική και προνοιακή πολιτική και προωθείται ένα μοντέλο, όπου θα κυριαρχούν η επιχειρηματικότητα, η εμπορευματοποίηση, η υποβάθμιση και η κατηγοριοποίηση των υπηρεσιών αυτών.

Το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» από φέτος βρέθηκε στον αέρα μαζί με τους περίπου 4.000 εργαζόμενους σε αυτό και τους 100.000 ηλικιωμένους, ανήμπορους, ΑμΕΑ κ.ά. που το είχαν ανάγκη. Στις αρχές της χρονιάς ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση, ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί παραπέρα, καθώς ουσιαστικά δεν κρίθηκε επιλέξιμο από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ετσι, η κυβέρνηση το ενέταξε για φέτος στο υπουργείο Απασχόλησης, παρουσιάζοντάς το σαν πρόγραμμα ενίσχυσης της απασχόλησης και μπήκε η προϋπόθεση - για να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση - όσοι εντάσσονται στο πρόγραμμα να έχουν άνεργο συγγενή. Τη λογική αυτή υιοθέτησαν αμέσως και οι «πρόθυμες» δημοτικές αρχές που πρόσκεινται σε ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑ.Ο.Σ.
Σε έναν από τους μεγαλύτερους δήμους της χώρας, σύμφωνα με πληροφορίες, η δημοτική αρχή έχει βάλει τους περίπου 12 εργαζόμενους στο Πρόγραμμα να ψάχνουν να βρουν άνεργους συγγενείς των ήδη επωφελούμενων από το Πρόγραμμα ή άλλους άνεργους, που μπορεί να έχουν κάποιο ηλικιωμένο ή ΑμΕΑ, προκειμένου να ενταχθούν στο Πρόγραμμα και να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση και μεροκάματο. Εκμεταλλεύεται την ανάγκη τους για εργασία και τους μετατρέπει ουσιαστικά σε «κυνηγούς κεφαλών», ώστε να παρουσιάσει ικανοποιητικό αριθμό ανέργων και να δικαιολογήσει τη χρηματοδότηση.
Ταυτόχρονα, με αυτόν το τρόπο, βάζουν τους εργαζόμενους στη λογική ότι έχουν οι ίδιοι την ευθύνη να αναζητήσουν τρόπους για να μπορέσει να συνεχίσει η λειτουργία του Προγράμματος και να εξασφαλίσουν και τη δική τους εργασιακή θέση. Γιατί η μετεξέλιξη του Προγράμματος σε «κοινωνική επιχείρηση» που ανακοίνωσε η κυβέρνηση θα οδηγήσει σημερινούς εργαζόμενους και άνεργους ουσιαστικά να γίνουν οι έμποροι των κοινωνικών αναγκών. Στόχος των εργαζομένων, φυσικά, θα είναι η επιβίωσή τους που θα είναι όμως προσωρινή, γιατί στη συνέχεια θα υποχρεωθούν να πέσουν στα νύχια ιδιωτικών εταιρειών, Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων κ.ά.

Πώς θα μετεξελιχθεί

Το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» σχεδιάζεται να ενταχθεί ουσιαστικά στη λεγόμενη «κοινωνική οικονομία», που προωθεί η κυβέρνηση και η οποία ήδη εφαρμόζεται σε άλλες χώρες της Ευρώπης, με αποτέλεσμα οι «κοινωνικές επιχειρήσεις» να αποτελούν το 10% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, που απασχολούν 11 εκατομμύρια εργαζόμενους.
Ετσι, αυτό που προβλέπεται μετά τη λήξη και της φετινής χρηματοδότησης είναι το εξής: Οι δημοτικές αρχές να καλέσουν τους εργαζόμενους του προγράμματος και με το «μαστίγιο» της ανεργίας να τους αναγκάσουν, σε σύμπραξη με το δήμο, να συστήσουν μια «κοινωνική επιχείρηση» για την παροχή φροντίδας ηλικιωμένων, ΑμΕΑ, ανήμπορων κ.ά. Στην «επιχείρηση» θα εξασφαλιστεί για κάποιο διάστημα επιχορήγηση ακόμα και μέσω ΕΕ για να ξεκινήσει. Οταν, όμως, λήξουν οι επιδοτήσεις, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αναζητήσουν τρόπους χρηματοδότησης της «επιχείρησης». Και εδώ θα εμφανιστούν πολλοί καλοθελητές ιδιώτες, από επιχειρήσεις που θα παρουσιαστούν ως «ευαισθητοποιημένοι χορηγοί» στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, διάφορες ΜΚΟ που φιλοδοξούν να κινητοποιήσουν και εθελοντές. Ενδεχομένως να μπει και κάποιο αντίτιμο στις υπηρεσίες. Ολοι αυτοί θα προσφερθούν είτε να συμβάλουν - φυσικά με το αζημίωτο - οικονομικά ή με άλλον τρόπο, είτε και να συμπράξουν ακόμα ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί η «επιχείρηση» και να μην οδηγηθεί στο κλείσιμο.
Ανάμεσα στους πρώτους πρόθυμους θα βρίσκονται και ιδιωτικές εταιρείες που ήδη δραστηριοποιούνται στον ίδιο τομέα και σήμερα καιροφυλαχτούν. «Τρίβουν τα χέρια τους», αφού, όταν οι εργαζόμενοι δε θα μπορούν να συντηρήσουν άλλο την «επιχείρησή» τους, θα καταλήξουν υπάλληλοι των εταιρειών με αντάλλαγμα το «πελατολόγιο» που θα τους παραδώσουν. Μάλιστα, η «πελατεία» θα έχει ήδη προετοιμαστεί ότι οι υπηρεσίες που μέχρι σήμερα τους παρέχονται δωρεάν, πλέον θα κοστίζουν.
Τον ίδιο ακριβώς δρόμο στρώνει η κυβέρνηση για κάθε είδους κοινωνική υπηρεσία Πρόνοιας, με στόχο να απεμπλακεί το κράτος από το κόστος και να δίνει όλο και περισσότερα στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Την ίδια στιγμή, μέσω της σύστασης τέτοιων επιχειρήσεων, επιδιώκει να διαχειριστεί τη φτώχεια και την εξαθλίωση των χιλιάδων ανέργων και εργαζομένων.

Η θέση του ΠΑΜΕ

Ξεκάθαρα, το ΠΑΜΕ από την ανακοίνωση της μετατροπής του Προγράμματος είχε καλέσει τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα, να παλέψουν για ενιαίο, αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν Σύστημα Υγείας - Πρόνοιας με αναβαθμισμένες υπηρεσίες σε όλες τις βαθμίδες. Απαίτησε να μονιμοποιηθούν όλοι οι εργαζόμενοι, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με πλήρη δικαιώματα και οι υπηρεσίες που προσφέρονται να είναι δημόσιες και δωρεάν.
Σαφέστατα έχει δηλώσει ότι υποστηρίζει μια κοινωνική πολιτική με υπηρεσίες κοινωνικής και ιατρικής φροντίδας στο σπίτι, που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες όλων των ηλικιωμένων, των αναπήρων, των χρονίως πασχόντων, με ευθύνη του κράτους.
Και οι υπηρεσίες αυτές:

• Να είναι πλήρως στελεχωμένες από ειδικευμένους στις αντίστοιχες ειδικότητες επιστήμονες, νοσηλευτικό, βοηθητικό και διοικητικό προσωπικό, που να έχει αποκλειστική εργασία την κάλυψη αυτών των αναγκών, με ενιαία, μόνιμη, σταθερή σχέση εργασίας και αξιοπρεπή μισθό.
• Να έχουν επαρκή και πλήρη κρατική χρηματοδότηση.
• Να είναι ενταγμένες, μαζί με το προσωπικό τους, στο αρμόδιο υπουργείο και όχι στους ΟΤΑ.

Αναγκαίοι καθημερινοί σύντροφοι «Ριζοσπάστης» και «902»

Οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα να γυρίσουν στην πλάτη στη σαπίλα που προβάλλουν τα αστικά ΜΜΕ

Από το «Big Brother» και τo «Bar», στα ριάλιτι μαγειρικής, ελληνικά και διεθνή. Από τα τηλεπαιχνίδια στις μεσημεριανές κουτσομπολίστικες εκπομπές και από τα «Fame Story» στους χορούς των επωνύμων. Από την ενημέρωση, στο κουτσομπολιό. Και όπου γίνεται, όπου «χωράνε», τα πλάνα γίνονται αισθησιακά, ακόμα και στα δελτία καιρού, ακόμα και σε θέματα που αφορούν τη φοροδιαφυγή, όπως αυτό που πρόβαλε χτες σε κεντρικό δελτίο το ΑΛΤΕΡ και ήταν «ντυμένο» με καυτά πλάνα από παραλίες...

Την ίδια στιγμή που τα λαϊκά νοικοκυριά δεν ξέρουν αν μπορούν να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαΐ την επομένη, τα αστικά ΜΜΕ δελεάζουν με χρηματικά έπαθλα, με «νύχτες δόξας» σε μία πίστα ή με την ευκαιρία που προσφέρουν σε νέα κορίτσια να «πατήσουν» επί πτωμάτων για μια θέση στην πασαρέλα. Μόνη υποχρέωση, η 24ωρη παρακολούθηση και καταγραφή, ο αυτοεξευτελισμός ή η προσβολή της προσωπικότητας από τους συντελεστές και τους κριτές... Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η προσπάθεια υπέρβαρων ανθρώπων που προσπαθούσαν να αδυνατίσουν και τις κάμερες να κάνουν ...κοντινά στον ιδρώτα των παικτών. Η σαπίλα σε όλο της το μεγαλείο. Αλλωστε, τα αστικά ΜΜΕ και το περιεχόμενο των προγραμμάτων τους είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες της άρχουσας τάξης να χειραγωγούν συνειδήσεις και να αποπροσανατολίζουν.
Από την άλλη, οι μεσημεριανές εκπομπές φέρνουν στους δέκτες των τηλεθεατών ό,τι πιο σάπιο υπάρχει σαν αξία, χωρίς ίχνος ντροπής. Οπως η αποκλειστική συνέντευξη της Τζούλιας μετά την ταινία πορνό που γύρισε και με μαθητές να την παρακολουθούν και να την χειροκροτούν. Η συγκεκριμένη αναδείχτηκε μέσα από τα περίφημα καλλιστεία που διοργανώνει ο ΑΝΤ1...
Το κεφάλαιο, οι επιχειρηματίες με όλη αυτή την τηλεοπτική σαβούρα θέλουν να κρατάνε τους τηλεθεατές αποχαυνωμένους. Και χρόνο με το χρόνο ρίχνονται ακόμα πιο βαθιά με στόχο να «ψαρέψουν» όσο περισσότερο νεανικό κοινό. Να μην ασχολούνται με τα δικά τους προβλήματα, αλλά να στέκονται στα προβλήματα των άλλων. Κρύβουν συνειδητά την αλήθεια για τα αίτια της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης με στόχο τη διατήρηση της πολιτικής που θέλει το καπιταλιστικό σύστημα.
Οι τηλεθεατές πρέπει να καταλάβουν το ρόλο που παίζουν τα αστικά ΜΜΕ. Πρέπει να αντιληφθούν πως τα προβλήματά τους δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που τους σερβίρουν. Στόχος τους είναι η αποχαύνωση, η παραπληροφόρηση και η αποστασιοποίηση του «κοινού» τους από τα προβλήματά τους. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως γι' αυτόν ακριβώς το λόγο είναι αναγκαίοι καθημερινοί σύντροφοι ο «Ριζοσπάστης» και ο «902». «Εργαλεία» που είναι απαραίτητα για τον απεγκλωβισμό από την αστική πολιτική, τη συσπείρωση δυνάμεων στην πολιτική πάλη με γραμμή ανατροπής του καπιταλισμού για τη σοσιαλιστική, την εργατική εξουσία.

USA-Πείνα και προσευχή

Η είδηση είναι σοκαριστική: Πάνω από 45 εκατ. Αμερικανοί, το 15% στις ΗΠΑ, ζουν χάρη σε κουπόνια που λαμβάνουν από την αγορά τροφίμων. Ο αριθμός αυτός ξεπερνάει κάθε προηγούμενο και κάθε φαντασία, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι μιλάμε για την «ισχυρότερη οικονομία του κόσμου». Αυτό όμως δε σημαίνει τίποτα για το λαό των ΗΠΑ, που, παρά την τεράστια ανάπτυξη της χώρας, τις αστείρευτες πλουτοπαραγωγικές πηγές της, τον διαρκώς αυξανόμενο πλούτο, δεν έχει ούτε καν ένα πιάτο φαγητό.
Ακόμα πιο σοκαριστική είναι αυτή η είδηση - και η φωτογραφία που τη συνοδεύει σε σχετικό δημοσίευμα: Χιλιάδες άνθρωποι με τα χέρια ψηλά, άλλοι κρατώντας το κεφάλι τους απελπισμένοι, άλλοι φέρνοντας τα χέρια τους στο στήθος, εκλιπαρώντας το θεό, ζητούν τη σωτηρία. Στο Τέξας

συγκεντρώθηκαν χιλιάδες κάτοικοι στο στάδιο του «Χιούστον» μετά από πρόσκληση του κυβερνήτη. Εδωσαν το «παρών» στην «Απάντηση», ένα κάλεσμα σε προσευχή για την έξοδο των ΗΠΑ από την κρίση! Στο μεταξύ, το Τέξας είναι πρώτο ανάμεσα στις Πολιτείες με τα περισσότερα επιδόματα, με 3,9 εκατ. ανθρώπους να ζουν με κουπόνια φαγητού. Ακολουθεί η Καλιφόρνια με 3,7 εκατ., η Φλόριντα και η Νέα Υόρκη με 3 εκατ. και η Αλαμπάμα με 1,7 εκατ.

Ενα σύστημα μάστιγα

Η ανεργία δεν είναι μάστιγα. Είναι παράγωγο του καπιταλισμού, αναγκαία για να συμπιέζεται προς τα κάτω η τιμή πώλησης της εργατικής δύναμης.
Ο «κοινωνικός αποκλεισμός» δεν είναι μάστιγα. Είναι αποτέλεσμα ενός συστήματος που μετράει τον άνθρωπο σα μηχανή που παράγει κέρδος και τον πετάει στον Καιάδα όταν δεν μπορεί να εκπληρώσει αυτήν την αποστολή.
Τα ναρκωτικά δεν είναι μάστιγα. Είναι εργαλείο του συστήματος της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, είναι μέσο για τον αφοπλισμό μεγάλου μέρους της κοινωνίας, είναι καταστολή που ενισχύει την κρατική καταστολή.
Ολα αυτά είναι νύχι-κρέας με το καπιταλιστικό σύστημα.
Το κλάμα των αστών για τις «πληγές» που χαλάνε τη μόστρα του συστήματος, ξεπερνά κι αυτό του κροκόδειλου. Μόλις χτες ο αρμόδιος υπουργός Υγείας ανακοίνωσε ότι επισήμως πια θα μοιράζεται κρατική πρέζα από τα κρατικά νοσοκομεία. Και οι ανακοινώσεις για την εκτίναξη της ανεργίας συνοδεύτηκαν από διαβεβαιώσεις ότι θα αυξηθούν τα προγράμματα παροχής τζάμπα εργατών στους καπιταλιστές. Το δήθεν κυνήγι της σπατάλης στα ασφαλιστικά ταμεία κρύβει τον Καιάδα στον οποίο έχουν ριχτεί οι συνταξιούχοι με συντάξεις πολύ κάτω κι απ' αυτά τα όρια της πείνας.

***

Ο αστικός κόσμος στο σύνολό του εξαρχής γνώριζε πως οι πολιτικές του οδηγούν τεράστιες μάζες του πληθυσμού στο περιθώριο. Εξαρχής γνώριζε ότι αυτό θα είχε αντίδραση. Και εξαρχής έπαιρνε τα μέτρα του. Ετσι που τη στιγμή της βύθισης μεγάλων μαζών στην εξαθλίωση, να είναι παράλληλα ήδη καλλιεργημένη και μια συνείδηση σε μέρος του πληθυσμού που να ζητά στρατό στο δρόμο για να αντιμετωπιστούν οι «ταραξίες».

***

Η αστική τάξη επιχειρεί να επαναστρατολογήσει στο πλάι της τους μικρομεσαίους. Που ενώ χάνουν από μια πολιτική που ενισχύει τα μονοπώλια, τρομοκρατούνται - παράλληλα - ότι θα πάθουν χειρότερα αν αφήσουν το «δρόμο» να πάρει το πάνω χέρι.
Η απάντηση πρέπει να δοθεί με όρους κοινωνικής συμμαχίας όλων όσοι πλήττονται από μια πολιτική που υπάρχει από και για τα μονοπώλια.
Οι αστοί πρέπει να νιώσουν μόνοι μέσα στα κάστρα τους.
Το σύστημα δεν είναι τόσο ισχυρό όσο εμφανίζεται.
Αχίλλειος πτέρνα του ο ίδιος ο ανταγωνισμός. Αυτό που είναι πηγή του κακού για την εργατική τάξη, είναι ταυτόχρονα και αδυναμία του συστήματος καθώς οι καπιταλιστές είναι υποχρεωμένοι να παλεύουν άγρια και μεταξύ τους.
Αυτοί που δεν έχουν κανένα λόγο να μάχονται μεταξύ τους είναι οι εργάτες και τ' άλλα λαϊκά στρώματα. Η ταξική και κατ' επέκταση η λαϊκή ενότητα αναδεικνύεται σε όπλο ισχυρότατο ξανά.

***

Η υποκρισία πάει σύννεφο. Μετά τους πανηγυρισμούς για τη συμφωνία για το Μεσοπρόθεσμο, τώρα τα χώνουν ο ένας στον άλλο γιατί δε βγαίνει η συμφωνία. Παραμένουν, όμως, ενωμένοι σ' ένα: Στην επίθεση στην εργατική τάξη της κάθε χώρας. Ο,τι αποφάσισαν για την Ελλάδα σαν ξεχωριστή περίπτωση, νομοθετείται ήδη σήμερα στην Ιταλία, είναι πράξη καιρό πριν στην Αγγλία.
Η τακτική των αστών, που υπακούει σ' ενιαία στρατηγική, διδάσκει: Οτι είναι απαραίτητη η ενότητα των από κάτω σε μια ενιαία στρατηγική που θα έχει στόχο να φύγουν από τη μέση τα παράσιτα, οι καπιταλιστές και το σύστημά τους.

***

Οι πανηγυρισμοί για το «σαβουάρ βιβρ» που πρέπει να τηρούν οι εισπρακτικές εταιρείες είναι εκτός τόπου. Το πρόβλημα όσων χρωστάνε στις τράπεζες δεν είναι οι εισπρακτικές αλλά το ίδιο το χρέος. Το γεγονός ότι τα εισοδήματά τους μειώνονται και οι τόκοι αυξάνονται. Οι πανηγυρισμοί καλλιεργούν συνείδηση ευνομίας σε ένα άτιμο σύστημα.

***

`Η ζούμε σε άλλη χώρα, ή μας δουλεύουν χοντρά: Γράφουν υπό τον τίτλο «χωρίς μέλλον» ότι οι Ελληνες καταφεύγουν στα λεφτά των καταθέσεών τους για να μην αλλάξουν ζωή και εγκαλούν την κυβέρνηση γιατί δε λέει στον κόσμο ότι τα πράγματα δε θα ξαναγίνουν καλά, άρα πρέπει να κάνει οικονομίες αντί να καταναλώνει.
Ποιος έχει καταθέσεις; Κανένας γύρω μας. Ποιος δεν έχει αλλάξει εδώ και καιρό τη ζωή του; Κανένας γύρω μας, όλοι έχουν σφίξει άγρια το ζωνάρι. Ποιος μπορεί να κάνει οικονομίες όταν του λείπουν διαρκώς περισσότερα; Κανένας γύρω μας. Ποιος τελικά καταναλώνει; Κανένας γύρω μας. Προς τι το άρθρο; Για να υποβάλει την ιδέα: Μην ελπίζετε, ό,τι ζείτε είναι μονόδρομος.
Στον αντίλογο: Να ελπίζεις στον αγώνα σου. Να ελπίζεις στον αγώνα για την ανατροπή. Δε χρειάζεται να σφίξεις το ζωνάρι, αρκεί να ανατρέψεις όσους αρπάζουν το ψωμί απ' το τραπέζι. Κι έτσι, ναι, υπάρχει μέλλον.

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ-Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

15 άμεσα μέτρα για την προστασία των ανέργων

Με ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ, για τη νέα δραματική αύξηση της ανεργίας, επισημαίνει:
«Τα ίδια τα στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ αποδεικνύουν ποιος πληρώνει την καπιταλιστική κρίση, την πολιτική της κυβέρνησης. To μεγάλο μακελειό γίνεται ιδιαίτερα στη νεολαία, στις γυναίκες και από την άλλη μεγαλώνουν τα κέρδη των μονοπωλίων.
Οι άνεργοι αυξήθηκαν το Μάη του 2011 σε σχέση με το Μάη του 2010 κατά 220.534 και κατά 36.260 σε σχέση με τον Απρίλη του 2011.
Τα στοιχεία βέβαια αυτά δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα. Κρύβουν σκόπιμα τη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τις άθλιες μορφές απασχόλησης κ.λπ.
Η ανεργία είναι αγιάτρευτη πληγή της καπιταλιστικής ανάπτυξης και όσο η οικονομία θα σχεδιάζεται με βάση το καπιταλιστικό κέρδος, η ανεργία θα υπάρχει και θα αυξάνεται.
Οι άνεργοι, να μην αποδεχτούν τη θυσία των δικαιωμάτων τους για την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου. Ούτε είναι λύση τα δίκτυα "φιλανθρωπίας" που ενισχύουν η κυβέρνηση και οι πολυεθνικές για να ωραιοποιήσουν το προφίλ τους. Ούτε τα διάφορα προγράμματα που δίνουν ζεστό χρήμα στις τσέπες της εργοδοσίας.
Οι άνεργοι δεν είναι επαίτες. Διεκδικούν το δικαίωμα να έχουν δουλειά σταθερή και μόνιμη με πλήρη δικαιώματα. Διεκδικούν μέτρα προστασίας τους. Ο δρόμος για τους ανέργους είναι η οργάνωση της πάλης για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για την προστασία τους με τη διεκδίκηση αιτημάτων που να καλύπτουν της ανάγκες τους. Για να αποτινάξουν από πάνω τους τα δεσμά του καπιταλιστικού συστήματος που τους κάνουν τη ζωή μαρτύριο.
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργάτες και τις εργάτριες, το κάθε σωματείο των εργαζομένων και την κάθε οργάνωση των φτωχών λαϊκών στρωμάτων σε συνεχή αγωνιστικό πόλεμο μέχρι να συντρίψουν την αντεργατική πολιτική. Να δυναμώσουν πιο πολύ τους δεσμούς τους με τους ανέργους, τις γυναίκες, τη νεολαία, δίνοντας βάρος στην οργάνωσή τους στους τόπους δουλειάς, στις εργατικές λαϊκές συνοικίες. Να παλέψουν για άμεσα μέτρα προστασίας και ανακούφισης των ανέργων.

15 άμεσα μέτρα

Επείγοντα αιτήματα για την προστασία ανέργων, προσωρινά απασχολούμενων, χαμηλόμισθων, συνταξιούχων, μεταναστών, φτωχών αγροτών - κτηνοτρόφων και αυτοαπασχολούμενων που δεν έχουν δουλειά, καθώς και των οικογενειών τους.
1. Απλοποίηση των προϋποθέσεων για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας, επέκτασή του σε όσους έκλεισαν τα μαγαζιά τους, ή εργάζονται περιστασιακά. Δε θα επιτρέψουμε τη μείωση και αυτών ακόμη των πενιχρών επιδομάτων.
2. Πλήρη, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, με ανανέωση των βιβλιαρίων του ΙΚΑ και των άλλων Ταμείων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Η κάλυψη να είναι από το κράτος με χρηματοδότηση 100%, συμπεριλαμβανομένων και των οικογενειών τους.
3. Μείωση 30% των τιμολογίων ΔΕΚΟ, με παράλληλη απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου.
4. Χορήγηση δωρεάν κάρτας απεριορίστων διαδρομών στις αστικές συγκοινωνίες.
5. Να δοθεί επίδομα 1.100 ευρώ σε όλους τους ανέργους, με μοναδική προϋπόθεση την απόλυσή τους, καθώς και στους νέους που ψάχνουν για δουλειά και στους αυτοαπασχολούμενους που αναγκάστηκαν να κλείσουν τα μαγαζιά τους.
6. Ο χρόνος ανεργίας να υπολογίζεται ως συντάξιμος χρόνος ασφάλισης.
7. Το επίδομα ανεργίας να δίνεται για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία.
8. Διαγραφή χρεών από τόκους και πάγωμα αποπληρωμής δανείων για όσον καιρό κάποιος είναι άνεργος, για φτωχούς αγρότες, με παράλληλη κατάργηση κατασχέσεων κάθε μορφής ιδιοκτησίας (σπίτι, αγροτική εκμετάλλευση, κ.λπ.).
9. Επιδότηση ενοικίου στο 100% της αξίας του.
10. Κρατική αγορά, συγκέντρωση και διάθεση τροφίμων σε ανέργους και χαμηλοσυνταξιούχους.
11. Δημιουργία κρατικών πρατηρίων για ανάγκες ένδυσης, υπόδησης, ατομικής υγιεινής σε τιμές κόστους.
12. Δωρεάν παροχή πακέτου απαραίτητων σχολικών ειδών για τα παιδιά των ανέργων.
13. Πλήρη κάλυψη του κόστους των σπουδών για φοιτητές που οι γονείς τους είναι άνεργοι, φτωχοί αγρότες.
14. Καμία απόλυση συμβασιούχων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
15. Προσλήψεις στους τομείς Υγείας, Πρόνοιας, Εκπαίδευσης και σε άλλα έργα κοινωνικών υποδομών για μείωση της ανεργίας και κάλυψη των μεγάλων κενών που υπάρχουν.

ΑΝΕΡΓΙΑ-ΜΑΙΟΣ 2011

Πάνω από 820.000 οι άνεργοι το Μάη

Δραματική η κατάσταση ακόμη και με βάση τα στοιχεία της Στατιστικής Αρχής. Στο 20% η ανεργία στις γυναίκες, στο 40% στους νέους! Ζωτική ανάγκη η λήψη άμεσων μέτρων για την προστασία των ανέργων

Δυσθεώρητα ύψη έχει αγγίξει η ανεργία, η οποία κυριολεκτικά θερίζει την εργατική τάξη και τα πλατιά λαϊκά στρώματα, με συνέπεια κυριολεκτικά σε κάθε σπίτι να υπάρχει τουλάχιστον ένας άνεργος. Ιδιαίτερα σήμερα, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, η ανεργία παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις με μαζικά «λουκέτα» στις επιχειρήσεις, με χιλιάδες απολύσεις, προκειμένου οι επιχειρηματίες να σωθούν και να σώσουν τα κέρδη τους.

Σύμφωνα με τη χτεσινή ανακοίνωση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για το Μάη του 2011, οι άνεργοι αγγίζουν τους 822.198 και σε ποσοστό το 16,6%, από 15,8% που ήταν τον Απρίλη του 2011. Τεράστια είναι η αύξηση της ανεργίας σε σχέση με το Μάη του 2010, οπότε η ανεργία ήταν στο 12% και οι άνεργοι 602.185. Δηλαδή, από τον περασμένο Μάη οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 220.534 (αύξηση 36,6%) και από τον Απρίλη του 2011 κατά 36.260 άτομα (αύξηση 4,6%). Να σημειωθεί, μάλιστα, πως τα παραπάνω στοιχεία δεν απεικονίζουν παρά μόνον ένα μέρος της τραγικής πραγματικότητας, καθώς, με βάση τα κριτήρια μέτρησης της ΕΛΣΤΑΤ, δε θεωρείται άνεργος κάποιος που έχει δουλέψει έστω και μια ώρα τη βδομάδα πριν την καταγραφή!
Η νέα δραματική αύξηση της ανεργίας δείχνει την αναγκαιότητα λήψης άμεσων μέτρων για την προστασία της ανεργίας. Για το λόγο αυτό το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο απαιτεί τη λήψη 15 μέτρων για την προστασία και την ανακούφιση των ανέργων. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται πως τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση σε τίποτα δε μπορούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της ανεργίας και το μόνο που κάνουν είναι να την ανακυκλώνουν προωθώντας την κατάρτιση και επανακατάρτιση των ανέργων. Είναι, με μια κουβέντα, «ασπιρίνη στον καρκίνο», αφού είναι ο τρόπος της καπιταλιστικής ανάπτυξης που διαρκώς αναπαράγει την ανεργία.
Η ανεργία, σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Αρχής, θερίζει σε γυναίκες και νέους. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ανεργία στις γυναίκες φτάνει στο 20%, από 14,8% το Μάη του 2010. Αντίστοιχα, όμως, σημαντική είναι και η αύξηση στους άντρες, με την ανεργία να αγγίζει το 14,1% από 9,9% που ήταν το Μάη του '10. Στους νέους από 15 - 24 ετών η ανεργία έχει εκτοξευθεί στο ...40,1%, από 32,5% το Μάη του 2010, ενώ στις ηλικίες από 25 - 34 ετών η ανεργία φτάνει στο 22%, από 15,8% ένα χρόνο πριν.

Αύξηση 150% σε τρία χρόνια

Ταυτόχρονα, για μια ακόμη φορά, καταγράφεται πως ο αριθμός των απασχολούμενων κατά το Μάη (4.131.528) είναι μικρότερος από τον αριθμό του οικονομικά μη ενεργού πληθυσμού (4.383.374). Δηλαδή, αυτοί που εργάζονται είναι λιγότεροι από αυτούς που δεν εργάζονται. Την ίδια στιγμή, να σημειωθεί πως οι άνεργοι σε σχέση με τρία χρόνια πριν έχουν υπερδιπλαστιαστεί, αφού από 324.777 που ήταν το Μάη του 2008, σήμερα φτάνουν τους 822.719. Μιλάμε, δηλαδή, για μια αύξηση που φτάνει το 153,3% μέσα σε τρία χρόνια.
Οσον αφορά τη «γεωγραφική» της κατανομή, η ανεργία «σπάει κόκαλα», στην κυριολεξία, στη Μακεδονία. Στη Δυτική Μακεδονία φτάνει το 24,9%, στην Ανατολική Μακεδονία - Θράκη το 20,2% και Κεντρική Μακεδονία το 19,8%. Υψηλά ποσοστά, επίσης, υπάρχουν σε Ιόνια Νησιά (19,3%), Δυτική Ελλάδα (18,7%), Κρήτη (16,1%) και Αττική (15,6%).

Π.Α.ΜΕ επιτροπή Πρέβεζας-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

Τα ίδια τα στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΣΥΕ  αποδεικνύουν ποιος πληρώνει την καπιταλιστική κρίση, την πολιτική της κυβέρνησης. To μεγάλο μακελειό γίνεται ιδιαίτερα στη νεολαία, στις γυναίκες και από την άλλη μεγαλώνουν τα κέρδη των μονοπωλίων.

     

Οι άνεργοι αυξήθηκαν το Μάη του 2011  σε σχέση με τον Μάη του 2010 κατά 220.534 και κατά 36.260 σε σχέση με τον Απρίλη του 2011.

Τα στοιχεία βέβαια αυτά δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα. Κρύβουν σκόπιμα την μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, της ελαστικές εργασιακές σχέσεις,  τις άθλιες μορφές απασχόλησης κλπ.

Η ανεργία είναι αγιάτρευτη πληγή της καπιταλιστικής ανάπτυξης και όσο η οικονομία θα σχεδιάζεται με βάση το καπιταλιστικό κέρδος, η ανεργία θα υπάρχει και θα αυξάνει.

Οι άνεργοι, να μην αποδεχτούν την θυσία των δικαιωμάτων της για την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου. Ούτε είναι λύση τα δίκτυα «φιλανθρωπίας» που ενισχύουν η κυβέρνηση και οι πολυεθνικές για να ωραιοποιήσουν το προφίλ της. Ούτε τα διάφορα προγράμματα που δίνουν ζεστό χρήμα της τσέπες της εργοδοσίας.

Οι άνεργοι δεν είναι επαίτες. Διεκδικούν το δικαίωμα να έχουν δουλειά σταθερή και μόνιμη με πλήρη δικαιώματα. Διεκδικούν μέτρα προστασία της. Ο δρόμος για της ανέργους είναι η οργάνωση της πάλης για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για την προστασία της με την διεκδίκηση αιτημάτων που να καλύπτουν της ανάγκες της. Για να αποτινάξουν από πάνω της τα δεσμά του καπιταλιστικού συστήματος που της κάνει τη ζωή μαρτύριο.

Το ΠΑΜΕ καλεί της εργάτες και της εργάτριες, το κάθε σωματείο των εργαζομένων και την κάθε οργάνωση των φτωχών λαϊκών στρωμάτων σε συνεχή αγωνιστικό πόλεμο μέχρι να συντρίψουν την αντεργατική πολιτική. Να δυναμώσουν πιο πολύ της δεσμούς της με της ανέργους, της γυναίκες, τη νεολαία δίνοντας βάρος στην οργάνωσή της στους τόπους δουλειάς, της εργατικές λαϊκές συνοικίες. Να παλέψουν για άμεσα μέτρα προστασίας και ανακούφισης των ανέργων.

Επείγοντα αιτήματα για την προστασία ανέργων, προσωρινά απασχολούμενων, χαμηλόμισθων, συνταξιούχων, μεταναστών, φτωχών αγροτών – κτηνοτρόφων και αυτοαπασχολούμενων που δεν έχουν δουλειά, καθώς και των οικογενειών της.

1. Απλοποίηση των προϋποθέσεων για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας, επέκτασή του σε όσους έκλεισαν τα μαγαζιά τους, ή εργάζονται περιστασιακά. Δε θα επιτρέψουμε τη μείωση και αυτών ακόμη των πενιχρών επιδομάτων.
2. Πλήρη, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, με ανανέωση των βιβλιαρίων του ΙΚΑ και των άλλων Ταμείων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Η κάλυψη να είναι από το κράτος με χρηματοδότηση 100%, συμπεριλαμβανομένων και των οικογενειών της.
3. Μείωση 30% των τιμολογίων ΔΕΚΟ με παράλληλη απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου.
4. Χορήγηση δωρεάν κάρτας απεριόριστων διαδρομών στις αστικές συγκοινωνίες.
5. Να δοθεί επίδομα 1.100 ευρώ σε όλους τους ανέργους με μοναδική προϋπόθεση την απόλυσή τους, καθώς και στους νέους που ψάχνουν για δουλειά και στους αυτοαπασχολούμενους που αναγκάστηκαν να κλείσουν τα μαγαζιά τους.
6. Ο χρόνος ανεργίας να υπολογίζεται ως συντάξιμος χρόνος ασφάλισης.
7. Το επίδομα ανεργίας να δίνεται για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία.
8. Διαγραφή χρεών από τόκους και πάγωμα αποπληρωμής δανείων για όσο καιρό κάποιος είναι άνεργος, για φτωχούς αγρότες, με παράλληλη κατάργηση κατασχέσεων κάθε μορφής ιδιοκτησίας (σπίτι, αγροτική εκμετάλλευση, κλπ.).
9. Επιδότηση ενοικίου στο 100% της αξίας του.
10. Κρατική αγορά, συγκέντρωση και διάθεση τροφίμων σε ανέργους και χαμηλοσυνταξιούχους.
11. Δημιουργία κρατικών πρατηρίων για ανάγκες ένδυσης, υπόδησης, ατομικής υγιεινής σε τιμές κόστους.
12. Δωρεάν παροχή πακέτου απαραίτητων σχολικών ειδών για τα παιδιά των ανέργων.
13. Πλήρη κάλυψη του κόστους των σπουδών για φοιτητές που οι γονείς τους είναι άνεργοι, φτωχοί αγρότες.
14. Καμία απόλυση συμβασιούχων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
15. Προσλήψεις της τομείς Υγείας, Πρόνοιας, Εκπαίδευσης και σε άλλα έργα κοινωνικών υποδομών για μείωση της ανεργίας και κάλυψη των μεγάλων κενών που υπάρχουν.

Αύγουστος 2011

"Φάε το φαΐ σου, σαν παιδί της Αιθιοπίας θα γίνεις..."

από
oikodomos

Όταν ήμουν μικρό παιδί, τη δεκαετία του 80, άμα δεν έτρωγα όλο τα φαγητό μου με απειλούσαν ως εξής: “σαν παιδί της Αιθιοπίας θα γίνεις”. Με τα παιδιά που παίζαμε στις αλάνες, αν κάποιο παιδί ήταν πολύ αδύνατο, το κοροϊδεύαμε “σαν παιδί της Αιθιοπίας είσαι” (τόσο μας έκοβε και μας).

 Η λαϊκή αντίληψη για την πείνα στην Αφρική κρύβει πολύ φόβο, πολλά κόμπλεξ. Στα χωριά παλιότερα, αν κάποιος ήταν τετράπαχος εθεωρείτο “υγιέστατος”, λογικό βεβαίως όταν ο λαός την περίοδο της κατοχής κι όχι μόνο, πέρασε μεγάλες πείνες.

Η εικόνα των σκελετωμένων παιδιών στην Αφρική με ορούς, γάζες, μέσα σ' ένα σύννεφο από μύγες ήταν τα πρώτα ερεθίσματα που μου μπήκαν ψύλλοι στ' αυτιά: γιατί δεν έχουν να φαν;

Στην αρχή νόμιζα ότι έφταιγε ο τόπος που ζούσαν, νόμιζα ότι όλη η Αφρική ήταν έρημος Σαχάρα, δεν φύτρωνε τίποτα, νερό γιοκ. Αλλά μετά αναρωτήθηκα, αφού δεν έχουν να φαν γιατί πήγαν κι εγκαταστάθηκαν εκεί;

Τα χρόνια πέρασαν, βάλαμε λίγο μυαλό, και καταλάβαμε ότι στον κόσμο υπάρχουν πλούσιες και φτωχές χώρες. Άλλη πλάνη κι αυτή! Κάπου έβλεπα για αστέγους στις μεγαλουπόλεις των ΗΠΑ, για πάμφτωχους και κυνηγημένους μαύρους στο νότο... Ε, πώς, αφού είναι πλούσια η Αμερική;

Περάσαν κι άλλα χρόνια, βάλαμε περισσότερο μυαλό και καταλάβαμε ότι, όταν λέμε πλούσια χώρα, εννοούμε χώρα που οι πλούσιοι είναι πάμπλουτοι και οι φτωχοί πάμφτωχοι.

Η Αιθιοπία ήταν ίσως το πρώτο μεγάλο παράδειγμα που σφηνώθηκε στο μυαλό μας σχετικά με το πόσο άδικος είναι ο κόσμος μας. Όποιος ψάχνει όμως να βρει τις αιτίες των πραγμάτων, προσπαθώντας να καταλάβει το “γιατί”, στο τέλος θα καταλήξει σε ένα και μόνο συμπέρασμα: ότι στον κόσμο κυριαρχεί ένα κοινωνικοπολιτικό σύστημα που λειτουργεί μ' αυτόν τον τρόπο, να αναγκάζει δηλαδή ολόκληρους λαούς στην πείνα και το θάνατο, για να' χουν να φαν οι πλούσιοι των άλλων χωρών.

“[Η Αιθιοπία]αντιμετωπίζει ένα τεράστιο (από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως) διατροφικό πρόβλημα. Πάνω από 13 εκατομμύρια κάτοικοί της υποσιτίζονται. Παρ' όλ' αυτά η κυβέρνηση [της Αιθιοπίας] προσφέρει τουλάχιστον 7,5 εκατ. στρέμματα της πιο γόνιμης γης σε πολυεθνικές και πάμπλουτους επιχειρηματίες, ωστέ να εξάγουν τροφή για δικούς τους πληθυσμούς/πελάτες.

Λίγα χιλιόμετρα έξω απ' την πόλη Awassa της Αιθιοπίας βρίσκονται τα μεγαλύτερα θερμοκήπια στη χώρα. Εκατομμύρια ντομάτες, πιπεριές και άλλα λαχανικά μεγαλώνουν σε συνθήκες ελεγχόμενες από υπολογιστές. Ισπανοί μηχανικοί κατασκεύασαν το μεταλλικό πλέγμα, ολλανδική τεχνολογία ελαχιστοποιεί το νερό που χρειάζεται από τις δυο γεωτρήσεις και 1000 γυναίκες μαζεύουν και συσκευάζουν 50 τόνους τροφής κάθε μέρα.

 Η συγκομιδή μέσα σε 24 ώρες έχει μεταφερθεί 300 χιλιόμετρα μακρυά, στην Αντίς Αμπέμπα, και κατόπιν αεροπορικώς 1600 χιλιόμετρα πιο μακριά, στα μαγαζιά και στα εστιατόρια του Ντουμπάι, της Σαουδικής Αραβίας και αλλού στη Μέση Ανατολή.

Το αποτέλεσμα είναι τα 2500 στρέμματα γης όπου βρίσκονται τα θερμοκήπια της Awassa και που είναι εκμισθωμένα για 99 χρόνια στο σαουδάραβα δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία Sheikh Mohammed al-Amoudi να το έχουν καταστήσει έναν από τους 50 πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο”. (Ν. Μπογιόπουλου, “Είναι ο Καπιταλισμός ηλίθιε, σελ. 149).

Ο σείχης Mohammed al-Amoudi, δισεκατομυριούχος
 που πλουτίζει στις πλάτες του αιθιοπικού λαού.

“[...]Όταν τα εκατομμύρια των κατοίκων της Αιθιοπίας βρέθηκαν αντιμέτωπα με το μεγάλο λιμό στα μέσα της δεκαετίας του '80, η χώρα εξακολουθούσε να τροφοδοτεί με 180.000 τόνους καφέ τις πολυεθνικές του κλάδου. Τα εύφορα εδάφη της χώρας, που θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν με σιτάρι ή καλαμπόκι για να τραφεί ο λαός, συνέχιζαν να παράγουν καφέ, που σε ποσοστό σχεδόν 100% πηγαίνει στις πολυεθνικές που καβουρντίζουν τον καφέ και τον πωλούν στα σούπερ μάρκετ του “πολιτισμένου” κόσμου.

 Τα κέρδη των πολυεθνικών είναι τόσο μεγάλα, που δεν θα δέχονταν ποτέ να μειωθεί η παραγωγή του καφέ και να αντικατασταθεί με σιτάρι για να σωθούν μερικά παιδιά. Όπως εξηγούσε το δημοσίευμα [τουΑφρικάνου δημοσιογράφου Κάμερον Ντουόντο στον independent] για ένα φλιτζάνι καφέ που στοιχίζει στη Δύση 3 ευρώ, χρειάζονται 5 γραμμάρια καβουρδισμένου καφέ. Από 1 κιλό καφέ δηλαδή, παράγονται 200 φλιτζάνια, που αποφέρουν στους πωλητές της Δύσης 600 ευρώ. [...]

Γι αυτό το φλιτζάνι καταδικάζεται στην πείνα
ένας ολόκληρος λαός.

Οι Αιθίοπες παραγωγοί πουλάνε το προϊόν τους στην πολυεθνική για 1 ευρώ το κιλό, που σημαίνει ότι εισπράττουν μόλις το 0,2% της αξίας του επεξεργασμένου καφέ. Εν ολίγοις, απ' τα 600 ευρώ, τους αναλογούν 1,2 ευρώ...” (στο ίδιο, σελ 153).

Δεν φταιν λοιπόν ούτε τα “άγονα” εδάφη, ούτε οι κακές διαπραγματεύσεις στην αγοραπωλησία, ούτε το ότι είναι “απολίτιστοι” κι “αμόρφωτοι”.

Φταίει ο αυτή η ξύλινη λέξη που δεν αρέσει σε πολλούς: ο ιμπεριαλισμός, το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού. Το σύστημα δηλαδή, που οι βαθύπλουτοι μιας χώρας, προκειμένου να εξακολουθήσουν να έχουν κέρδη, να μη μένει στάσιμη η περιουσία τους και καταστρέφεται, την βγάζουν έξω απ' τη χώρα τους (εξαγωγή κεφαλαίου), αγοράζουν “γην και ύδωρ”, αγοράζουν δηλαδή τις παραγωγικές δυνάμεις άλλων χωρών και κερδίζουν απ' αυτές διπλά.

Κάπως έτσι πάει να γίνει τώρα και στη χώρα μας, που βλέπουμε τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας μας να πουλιούνται κοψοχρονιά στο ξένο κεφάλαιο, σαν εγγύηση για τα δάνεια που θα μας δώσουν οι τράπεζές τους.

Οι λαοί δεν πρέπει λοιπόν να επιτρέψουν εικόνες σαν κι αυτή παρακάτω στις χώρες τους. Πρέπει να τσακίσουν την εξουσία των μονοπωλίων.

Πηγή:  http://e-globbing.blogspot.com/

Κοινωφελής εργασία - σύγχρονη δουλεία

Κοινωφελής εργασία - σύγχρονη δουλεία

Οι δήμοι ηταν οι πρώτοι που υλοποίησαν προγράμματα μερικής απασχόλησης από το 1983 με κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα  πάνω από το 30% του προσωπικού των δήμων

 εργάζεται με ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Πρόκειτε για εφαρμογή της  πολιτικής που μετατρέπει την εργασία σε απασχόληση , δηλαδή σε κάτι μη μόνιμο, σε κάτι προσωρινό, επομένως  και τους εργαζόμενους σε προσωρινά απασχολίσιμους, δηλ σε εργαζόμενους χωρίς σταθερή – μονιμη δουλειά.

Είναι η ιδια η πολιτική που στερεί απ’ τους ανθρώπους της δουλειάς την  ασφάλεια, την  συνταξη, που στο όνομα της κερδοφορίας του κεφαλαίου καταργεί τα βαρέα και ανθυγειινά, που επιμηκείνει τα ορια ηλικίας συνταξιοδότησης μέχρι τα βαθειά γεράματα.

Στα πλάισια αυτά κινείται και το νέο πρόγραμμα «κοινωφελούς εργασίας» που παραπλανιτικά ισχυρίζονται ότι πρόκειται « για την αντιμετώπιση της ανεργίας».

Πρόκειτε για ψέμα μεγάλο, γιατί θέσεις μόνιμης και σταθερής δουλειάς, τις ελασικοποιούν.Εξάλλου ομολογούν  ότι θέλουν γενίκευση των ελαστικών θέσεων εργασίας.

Εξαπατούν   γιατί η ανεργία αντιμετωπίζεται με θέσεις μόμιμης και σταθερής δουλειάς και όχι με 5 μήνες το χρόνο και 625 ευρώ το μήνα, που σημαίνει 260 το μήνα. Στοχεύουν στην υφαρπαγή της ψήφου, στην πολιτική ομηρία , μέσω της ανακύκλωσης της ανεργίας μοιράζοντας την ιδια δουλειά σε δυο και τρία ατομα .

Επιδειώκουν  να περάσουν στην  συνείδηση των εργαζομένων, ότι το μεροκάματο θα είναι πενιχρό (κάτω των 600 ευρώ και χωρίς ασφαλιστικές εισφορές). Υπονομεύουν ταυτόχρονα τα    κατώτερα ορια αμοιβών, κατω από τις ΕΓΣΣΕ .

Πρόκειτε για επικίνδυνη πρακτική για την δημόσια υγεία. Γνωρίζουν  ότι οι τομείς που αναφέρεται το πρόγραμμα όπως της υγείας - πρόνοιας, βοήθειας στο σπίτι , ΑΜΕΑ, πάρκα καθαριότητα,  δεν μπορούν να προσφέρουν ούτε τις ελάχιστες υπηρεσίες αν δεν στελεχώνονται από  μόνιμο προσωπικό. Στην ουσία με τις πολιτικές τους επιλογές υποβαθμίζουν τις υπηρεσίες αυτές , στρώνουν το έδαφος για την επιβολή της ανταποδοτικότητας.

 Ανοίγει  ο δρόμος για την εισοδο των ιδιωτών. Βάζει από την πίσω πόρτα ενδιάμεσους φορείς, Σωματεία, ιδρύματα, εταιρείες αστικού δικαίου, συνδικαλιστικές οργανώσεις, επαγγελματικές ενώσεις. διάφορες ΜΚΟ. Πρόκειται για όλους αυτούς που με το αζημίωτο, τρέχουν να καλύψουν το κενό που τους παραχωρεί το κράτος για να πλατσικολογίσουν πάνω στις ανάγκες μας, αφού καρπώνονται μια «αξιοπρεπέστατη» προμήθεια 5%.

 Για τη Λαϊκή Συσπείρωση,

Τα προγράμματα της ψευδεπίγραφης «κοινωφελούς εργασίας», στην ουσία της απλήρωτης – ανασφάλιστης εργασίας προς  το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό, θα πλήξουν ιδιαίτερα  τις γυναίκες της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Είναι πασιφανές  ότι είναι οι πρώτες, μαζί με τους νέους, που πλήττονται, τόσο από τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, όσο και από την περικοπή και την κατάργηση κοινωνικών υπηρεσιών.

  

 Στο έδαφος αυτό, πιέζουν για την αποδοχή της «κοινωφελούς εργασίας» ως μιας «λύσης» προκειμένου να συνεχίσουν να λειτουργούν παιδικοί σταθμοί, γηροκομεία, υπηρεσίες κατ' οίκον νοσηλείας, κέντρα φροντίδας αρρώστων και ΑμΕΑ, ειδικά τώρα που με την πολιτική τους οδήγησαν τις υπηρεσίες αυτές να αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα έλλειψης προσωπικού, που τους στερούν τους αναγκαίους πόρους για να τη λειτουργία τους, που τις οδηγούν στην υπολειτουργία και το κλείσιμο.

 Πρόκειτε για κυνικό εκβιασμό: Καλούν τους εργαζόμενους  να «επιλέξουν !!» ανάμεσα στην «κοινωφελή εργασία» με αμοιβές - ψίχουλα και ημερομηνία λήξης και στην παρατεταμένη ανεργία με όλο και μεγαλύτερους περιορισμούς να επιβάλλονται στους δικαιούχους του επιδόματος. Το μεγαλείο του καπιταλισμού.

 Απειλούν με το κλείσιμο βρεφονηπιακών σταθμών, κέντρων φροντίδας ΑμΕΑ, με την

 παύση παροχής υπηρεσιών, όπως αυτές του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» σε ηλικιωμένους, προκειμένου να πιέσουν τις γυναίκες να συμβιβαστούν με υποτυπώδεις υπηρεσίες, στη λογική του «μικρότερου κακού».

 Όμως, ο δρόμος αυτός οδηγεί σε ένα και μόνο αποτέλεσμα: Κάνει τη γυναικεία εργασία και μαζί με αυτήν τους εργαζόμενους συνολικά,ακόμα πιο φθηνούς για το κεφάλαιο. Συρρικνώνει τα δικαιώματα της λαϊκής οικογένειας στην Παιδεία, στην Υγεία, στην Πρόνοια, στον Αθλητισμό και τον Πολιτισμό.

Θέλουν να εξοικονομίσουν χρήματα για να μπορούν να τα δώσουν χάρισμα στις επιχειρήσεις των κεφαλαιοκρατών.

Καταψηφίσαμε  την υλοποίηση από τον δήμο προγραμμάτων «Κοινωφελούς  Εργασίας» προτείνοντας στο Δ.Σ. να υπαχθούν οι κοινωνικές δομές στον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας του Δήμου.

Για δε τους εργαζόμενους σε αυτές τις δομές ,που χρόνια κάνουν αυτήν την δουλειά και απλήρωτοι, να ενταχθούν στο προσωπικό του Δήμου με μόνιμη και σταθερή εργασία.

Καταγγέλλουμε  τόσο την πλειοψηφία (κ. Γιολδάση )  όσο και τις άλλες παρατάξεις (κ. Ζυγούρη και κ. Βογιατζή)  που  αποφάσισαν  την εφαρμογή του αντεργατικού  προγράμματος της κυβέρνησης.

Εμείς σε καμία περίπτωση δεν στρεφόμαστε κατά των ανέργων που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα αυτό. Καταδικάζουμε όμως τις πολιτικές που τους αναγκάζουν να ζουν μισή ζωή.

Η Λαϊκή Συσπείρωση   καλεί τους νέους και τις νέες ,τους ανέργους, τις γυναίκες   σε αγωνιστική επαγρύπνηση για να μην περάσουν τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα κυβέρνησης. Τους καλούμε να παλαίψουν για μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη ασφαλιστικά, εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

Η πάλη αυτή θα πρέπει να είναι δεμένη με  την πάλη του ταξικού εργατικού κινήματος για μια άλλη πολιτική ,  κόντρα στην Ε.Ε, μονοπώλια  και τους πολιτικούς τους εκφραστές,   για μια άλλη εξουσία προς όφελος του λαού ,για την  λαϊκή εξουσία.

Για τη Λαϊκή Συσπείρωση

Τσεκούρας Πέτρος

Σύλλογος Εργαζομένων στους Ο.Τ.Α Α΄ βαθμού των Δήμων Ν. Πρέβεζας

Σύλλογος Εργαζομένων                                     

στους Ο.Τ.Α  Α΄ βαθμού                                                Πρέβεζα:  10  / 08/ 2011

των Δήμων Ν. Πρέβεζας                               

                                                                        Αρ. Πρωτ. :33

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το Δ.Σ. των εργαζομένων στους ΟΤΑ του Ν. Πρέβεζας εκφράζει έντονη ανησυχία για όσα  συμβαίνουν στην καθαριότητα. Η κατάσταση στους εργαζόμενους είτε ως δημότες, είτε σαν εργαζόμενοι θα επιδεινωθεί και με το κυβερνητικό σχέδιο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» που στοχεύει να υπερασπιστεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα, μέσω συμπράξεων ΔΗΜΟΣΙΟΥ και ΙΔΙΩΤΩΝ (ΣΔΙΤ).Η αλλαγή τόσο στο θεσμικό πλαίσιο που διαμορφώνεται με την ψήφιση από την Κυβέρνηση διάταξης που δίνει την δυνατότητα σε ιδιώτες να βάλουν χέρι στην καθαριότητα, όσο και με την κατάσταση στο Δήμο Πρέβεζας που εκδηλώνεται με τις αντιδράσεις κατοίκων να δεχθούν στον τόπο τους τα απορρίμματα και τον σταθμό μεταφόρτωσης, αλλά και με την κατάσταση που επικρατεί στην πόλη με την καθαριότητα που σίγουρα δεν είναι η καλύτερη.

Το «έργο» δυστυχώς το έχουμε ξαναδεί. Πρώτα η υποβάθμιση, η απαξίωση έτσι ώστε να φανεί η ανικανότητα του Δημοσίου να ανταπεξέλθει αποτελεσματικά και οικονομικά σε μια δραστηριότητα και μετά την παραχωρούμε στους ιδιώτες «που τα καταφέρουν καλύτερα»! Το ενδιαφέρον των ιδιωτών για την καθαριότητα είναι μεγάλο, γιατί τα κέρδη είναι μεγάλα. Φάνηκε άλλωστε με την δραστηριοποίηση στον κλάδο αυτό πολύ μεγάλων εταιρειών. Βεβαίως στην αρχική φάση παραχώρησης της δραστηριότητας αυτής, θα φαίνεται πόσο ωφέλιμη και οικονομικότερη θα είναι για τους δημότες η παραχώρηση. Ο πραγματικός λογαριασμός όμως θα έρθει αργότερα, όταν θα έχει συντελεσθεί η απόλυτη παραχώρηση και θα αφορά την τσέπη των δημοτών με τα τέλη καθαριότητας αλλά και το περιβάλλον, γιατί το κέρδος δεν έχει συναισθήματα και περιβαλλοντικές ευαισθησίες.

    

Ως εργαζόμενοι στην Τ.Α. δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί αυτό στην περιοχή μας και καλούμε δίπλα μας όλους τους δημότες από κοινού να αποκρούσουμε μια τέτοια προοπτική. Καλούμε επίσης την Δημοτική Αρχή να πάρει μια ξεκάθαρη θέση ότι η καθαριότητα σε όλα της τα στάδια θα είναι δημόσια και θα εκτελείται από τις υπηρεσίες της ή και από συμπράξεις με άλλους φορείς της Τ.Α (μεταφορά και διαχείριση).

Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα πασχίζουν πραγματικά, κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες, για να δώσουν καθημερινά στους δημότες μας μια καθαρή πόλη.

Τα προβλήματα όμως που αντιμετωπίζουν είναι μεγάλα και δυστυχώς χρονίζουν. Αναφέρουμε μερικά από αυτά:

1.      Ελλείψεις προσωπικού γιατί αρκετοί εργαζόμενοι προσλαμβάνονται στην καθαριότητα και απασχολούνται στην συνέχεια σε άλλες υπηρεσίες ή έχουν μεταταγεί σε άλλους Δήμους και ο μη σωστός προγραμματισμός του εναπομείναντος προσωπικού έχει το αποτέλεσμα να οφείλονται άδειες πολλών ημερών και να υπάρχει δυσκολία εκτέλεσης του προγράμματος

2.      Δεν ενημερώνονται οι εργαζόμενοι για το πρόγραμμα λειτουργίας της καθαριότητας (ζητήσαμε να καταρτίζεται πρόγραμμα σε 15ήμερη ή μηνιαία βάση) και δεν υπάρχει κυκλική τοποθέτηση όλων των εργαζομένων στις διάφορες δραστηριότητες ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας, με αποτέλεσμα διακρίσεις και άσχημο κλίμα μεταξύ των εργαζομένων

3.      Στο χώρο εργασίας επικρατούν άθλιες συνθήκες , δεν υπάρχει έστω ένας υποτυπώδης χώρος παραμονής των εργαζομένων .

4.      Σε εργασία ιδιαίτερα ανθυγιεινή και επικίνδυνη δεν έχει δοθεί ότι προβλέπεται από τον νόμο, όπως τα περισσότερα είδη ατομικής προστασίας ( απαραίτητα για την προστασία και την ασφάλεια των εργαζομένων κατά την εργασία ), δεν υπάρχει γιατρός εργασίας και τεχνικός ασφάλειας

5.      Τα οχήματα αποκομιδής είναι παλαιά και τα περισσότερα από αυτά παρουσιάζουν προβλήματα, αλλά και κινδύνους για την ασφάλεια των εργαζομένων, αλλά και των δημοτών.

Τα παραπάνω προβλήματα και άλλα μικρότερα δεν είναι σημερινά. Η προηγούμενη δημοτική αρχή προσπάθησε να τα αγνοήσει με ανακοινώσεις κατασυκοφάντησης των εργαζομένων. Η σημερινή δημοτική αρχή παρά το γεγονός ότι της δόθηκε ικανός χρόνος να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τα ζητήματα λειτουργίας της καθαριότητας, προσπαθεί να μετατοπίσει το πρόβλημα είτε ως συσσωρευμένα προβλήματα από το παρελθόν, είτε ως έλλειψη χρημάτων, είτε ως αδυναμίες των εργαζομένων.

Οι λογικές αυτές σκεπάζουν το πρόβλημα, αλλά  δεν δίνουν καμιά λύση. Η παθητική αντιμετώπιση των παραπάνω ζητημάτων θα ανακυκλώνουν το πρόβλημα και δεν γίνονται αποδεκτές από τους εργαζόμενους.

Απαιτούμε από την δημοτική αρχή:

1.      την άμεση εκπόνηση σχεδίου σε ότι αφορά στην λειτουργία της καθαριότητας και στον ρόλο των εργαζομένων σ’ αυτήν,

2.      ένα σχέδιο αποκλειστικά δημόσιας διαχείρισης των απορριμμάτων από την πηγή μέχρι τον τελικό αποδέκτη με στόχευση την ουσιαστική μείωση του όγκου τους (μελέτες αναφέρουν ότι μετά από συνετή διαχείριση διαλογής και αξιοποίησης, μόνο το 10% θα απομείνουν για τον τελικό αποδέκτη), με αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, τη μείωση του κόστους για το δημότη.

3.      την άμεση επίλυση των προβλημάτων που απασχολούν τους εργαζόμενους.

Καλούμε την Δημοτική αρχή να μην αποδεχθεί την Κυβερνητική λογική που μοναδική της επιδίωξη είναι να περιορίζει συνεχώς την χρηματοδότηση στην Τ.Α., περιορίζοντας έτσι τον κοινωνικό και δημόσιο χαρακτήρα της, προκειμένου να μετακυλήσει  το κόστος στους δημότες και βαθμιαία σημαντικούς τομείς να τους ιδιωτικοποιήσει. Θα είμαστε δίπλα στην Δημοτική Αρχή σε κάθε αγωνιστική διεκδίκηση, για να κατακτήσει η Τ.Α ότι της ανήκει. Δηλώνουμε ακόμη ότι θα διεκδικήσουμε με κάθε τρόπο τα δίκαια αιτήματά μας. 

  

     Η Πρόεδρος                                                                  Ο Γραμματέας

Σαρόγλου Μαρίνα                                                           Θωμάς Κονάκης