ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ - ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ-ΜΕΡΟΣ 1ο

Η ζωή με τη δράση του δεν ξεχωρίζουν

Ο Νίκος Ζαχαριάδης σε μια συγκέντρωση. Δίπλα του διακρίνονται οι Παπαρήγας και Στρατής

Είναι δύσκολο να σκιαγραφήσεις τη ζωή και τη δράση του Νίκου Ζαχαριάδη. Του κομμουνιστή, που για 25 ολόκληρα χρόνια ως Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, συνέδεσε τη ζωή και τη δράση του, αδιάσπαστα και τα δύο, με την ανάπτυξη του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα και την επαναστατική λαϊκή πάλη με επικεφαλής την εργατική τάξη και το κόμμα της, το ΚΚΕ. Σε συνθήκες θυελλώδικης ανάπτυξης, αλλά και υποχωρήσεων και ήττας. Και είναι δύσκολο γιατί είναι αδύνατο να μιλήσεις για τον Νίκο Ζαχαριάδη έξω από την ίδια αυτή πορεία του εργατικού κινήματος, της λαϊκοδημοκρατικής πάλης, και της επανάστασης που έκανε την αστική τάξη της Ελλάδας δυο φορές να φοβηθεί, μπροστά στο ενδεχόμενο ανατροπής της εξουσίας της. Και η πρώτη με τη δεύτερη έχουν άμεση σχέση μεταξύ τους.
Ο ίδιος ο Νίκος Ζαχαριάδης μιλούσε για την πρώτη και τη δεύτερη επανάσταση, εννοώντας τη λαϊκοαπελευθερωτική πάλη στα 1940-1944 και τον αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στα 1946-1949. Λαμπρές σελίδες της ιστορίας του λαϊκοεπαναστατικού κινήματος στην Ελλάδα και οι κορυφαίες στιγμές του, για τις οποίες το ΚΚΕ δεν έβαλε απλά τη σφραγίδα του, αλλά ήταν ο καθοδηγητικός νους, ο πρωτοπόρος οργανωτής, η πολιτική δύναμη που ώθησε την εργατική τάξη και το λαό στη δράση για την κοινωνικοοικονομική εξέλιξη της Ελλάδας προς τα μπρος. Γιατί αυτό απαιτούσαν οι συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες. Και ήταν η μόνη δύναμη, το ΚΚΕ και η εργατική τάξη, που μπορούσε αντικειμενικά να οδηγήσει την κοινωνία προς τα μπρος, τραβώντας μαζί της και τ' άλλα λαϊκά στρώματα, όταν η αστική τάξη πάσχιζε, διαλέγοντας ιμπεριαλιστές συμμάχους ανάμεσα στους δυο συνασπισμούς που έστειλαν στη σφαγή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τους λαούς, να διατηρήσει το δικό της κοινωνικοοικονομικό σύστημα, έχοντας θεμελιακό στήριγμα τη δύναμη του διεθνούς ιμπεριαλισμού, ανεξαρτήτως επιλογής εθνικότητας.

Ατομική και συλλογική δουλιά

Εκτακτη έκδοση του «Ριζοσπάστη» το 1945 για την απελευθέρωση του Ν. Ζαχαριάδη από το στρατόπεδο Νταχάου της Γερμανίας

Ο Νίκος Ζαχαριάδης είχε τη δική του προσωπική συμβολή στα πλαίσια της συλλογικής δράσης της ΚΕ του ΚΚΕ, σ' όλη αυτή την πορεία του Κόμματος και του επαναστατικού κινήματος. Αλλωστε, ο ίδιος ο Νίκος Ζαχαριάδης ποτέ δεν ξέκοβε την προσωπική του δράση από τη συνολική και συλλογική δουλιά του Κόμματος. Και στα σωστά και στα λάθη. Οταν στην 7η Ολομέλεια του 1957, στην οποία και καθαιρέθηκε και διαγράφτηκε, πήρε το λόγο, αναφερόμενος σχετικά στο ιστορικό πρώτο ανοιχτό γράμμα του προς το λαό της Ελλάδας από τη Γενική Ασφάλεια, είπε ότι ναι μεν το γράμμα ήταν δικό του αλλά το πολιτικό περιεχόμενό του «ήταν αποτέλεσμα, συνισταμένη όλης της δουλιάς του Κόμματος που έκανε προηγούμενα».Αλλά και όταν γύρισε από το Νταχάου, μετά τη λαθεμένη για το Κόμμα και το κίνημα Συμφωνία της Βάρκιζας, αποτέλεσμα όχι μόνον της στρατιωτικής ήττας το Δεκέμβρη του 1944 αλλά και της πολιτικής γραμμής του κινήματος και του Κόμματος από την εποχή ακόμη του απελευθερωτικού αγώνα, στο ζήτημα της στρατηγικής και των συμβιβασμών (Συμφωνίες Γκαζέρτας, Λιβάνου κλπ.), αλλά ακόμη και μετά την ήττα του Δεκέμβρη, του τέθηκε το ζήτημα σε συνέντευξή του στο «Ριζοσπάστη» (31/5/45) ότι η φυλάκισή του στο στρατόπεδο του Νταχάου σε όλη τη διάρκεια του πολέμου, αποδεικνύει πως η άρχουσα τάξη αναγνωρίζει και φοβάται την αξία του, και του στερεί το δικαίωμα να συμμετέχει άμεσα στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ελληνικού λαού.
Ο ίδιος απαντά πάνω σ' αυτό: «Χωρίς αμφιβολία, αν εξαιρέσει κανείς τη Ρωσία και ίσως τη Γιουγκοσλαβία, πουθενά αλλού ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας δεν πήρε τέτοιο φούντωμα, τέτοιο επικό μεγαλείο, τέτοια έκταση σε ομαδικό ηρωισμό, αυτοθυσία, αυταπάρνηση. Και αυτό σημαίνει ότι καθοδηγήθηκε λαμπρά ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας. Οταν συναγωνιστές μού έλεγαν στο στρατόπεδο του Νταχάου ότι η συμβολή μου θα είχε περισσότερα αποτελέσματα, τους απαντούσα: Ο αγώνας αυτός απέδειξε ότι δε χρειάζομαι καθόλου. Η ηγεσία του Κόμματος, η ηγεσία του ΕΑΜ, είναι στο ύψος της. Δε θα είχα λοιπόν να δώσω, αλλά να πάρω. Και από αυτή την άποψη, μόνο εγώ ζημίωσα, που στερήθηκα τη μεγάλη τιμή να πάρω μέρος στο υπέροχο κίνημα της εθνικής αντίστασης».

Αλλά και στην κριτική εξέταση της κομματικής δράσης και ιδιαίτερα της Κεντρικής Επιτροπής μιλούσε τολμηρά για τα λάθη χωρίς ο ίδιος να βγάζει τον εαυτό του έξω απ' αυτά. Είναι χαρακτηριστικές οι εκφράσεις του «κάναμε λάθη, κάναμε στραπάτσα». Αλλά πάντα στην κατεύθυνση να διορθωθούν τα λάθη, να ατσαλώνεται το Κόμμα απ' αυτά, να βγάζει συμπεράσματα για να συνεχίζει πιο ώριμο την πολιτική του δράση.Αν αυτά τα μικρά παραδείγματα δείχνουν μια πτυχή της συγκρότησης του Ζαχαριάδη, αυτή ακριβώς αποκαλύπτει ότι είναι αρετή του κομμουνιστή, ιδιαίτερα του κομματικού στελέχους, η διαλεχτική αξεχώριστη σχέση της ατομικής δράσης με τη συλλογική, ακόμη και αν η προσωπική συμβολή σε κορυφαίες μάλιστα στιγμές του κινήματος, όπως το ιστορικό γράμμα τον Οκτώβρη του 1940, είναι αυτή που φαίνεται πως ξεχωρίζει. Αλλωστε, η συλλογική θεωρητική και ιδεολογικοπολιτική σκέψη και δράση του Κόμματος είναι αυτή που συμβάλλει στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του στελέχους. Που δεν μπορεί, όσο και αν ξεχωρίζει, να σταθεί πάνω από τη συλλογικότητα στην ενότητα θεωρίας και πράξης των κομμουνιστών. Οσο και αν πράγματι οι άνθρωποι γενικά, το ίδιο και οι κομμουνιστές, ξεχωρίζουν ως ιδιαίτερες προσωπικότητες στα πλαίσια της συνολικής, συλλογικής κομματικής δουλιάς. Γι' αυτό, άλλωστε, υπάρχουν και τα κριτήρια ανάδειξης στελεχών, αλλά και ο καταμερισμός δουλιάς των οργάνων ανάλογα με τις ιδιαίτερες ικανότητες των προσώπων. Αλλά αυτές δεν μπορούν να κατακτήσουν ποτέ το σύνολο της συλλογικής σκέψης και δράσης. Ακόμη και τα καταγεγραμμένα στην Ιστορία γενικά, αλλά και στο κομμουνιστικό κίνημα, από την εμφάνισή του, ως «φωτεινά μυαλά», δε θα υπήρχαν έξω από τη συλλογική κοινωνική εξέλιξη και δράση, σ' όλους τους τομείς.

Για το ρόλο της προσωπικότητας

Είναι γνωστό πως εγκαλούνταν στην 7η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, στα 1957, για «σεχταρισμό στην πολιτική γραμμή του Κόμματος», ιδιαίτερα μετά τη Βάρκιζα, αλλά και πριν το 1940, για άλλα λάθη πολιτικά στη γραμμή και αποδίδονταν προσωπικά στον ίδιο. Εγκαλούνταν επίσης και για καλλιέργεια «προσωπολατρίας». Είναι η περίοδος μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, στο οποίο ένα από τα βασικά ζητήματα στα οποία ασκήθηκε δριμύτατη κριτική στον Στάλιν, και πάνω σ' αυτό οικοδομήθηκαν όλα τα λάθη που του αποδόθηκαν, ήταν ακριβώς η «προσωπολατρία». Βεβαίως, για τον Νίκο Ζαχαριάδη έχει ειπωθεί και έχει γραφτεί ότι ήταν «λιτός, απλός, δεν του άρεσαν οι χοντράδες της υμνολογίας», και μάλιστα από καθοδηγητικά στελέχη του ΚΚΕ, της περιόδου εκείνης, τα οποία μίλησαν μετέπειτα για «προσωπολατρία».
Ηταν τα στελέχη αυτά που συγκρότησαν τη δεξιά οπορτουνιστική-αναθεωρητική ομάδα στο Κόμμα και οδήγησαν στη διάσπαση του 1968, οργανώνοντας το μετέπειτα αντισοβιετικό «ΚΚΕ Εσ.», έχοντας ως κύριο αντίπαλό τους το ΚΚΕ, το οποίο είχαν σκοπό να διαλύσουν (Παρτσαλίδης, Δημητρίου, Ζωγράφος, κ.ά.). Είναι τα ίδια στελέχη που επέμειναν και επέβαλαν απόφαση της ΚΕ του Κόμματος για τη διάλυση των Κομματικών Οργανώσεων στα 1958, διαχέοντας τις κομματικές δυνάμεις στην ΕΔΑ, την οποία μετέτρεψαν από συνασπισμό κομμάτων σε ενιαίο κόμμα με πρόγραμμα τη δημοκρατική αλλαγή, αποφαινόμενοι σε μια πορεία ότι δε χρειάζεται Κομμουνιστικό Κόμμα. Φαίνεται πως αυτά τα στελέχη είτε αγνοούσαν τη διαλεχτική σχέση του ρόλου της προσωπικότητας με το ρόλο των λαϊκών μαζών, είτε με το ζήτημα της «προσωπολατρίας» συγκάλυπταν τον οπορτουνισμό τους. Μάλλον το δεύτερο συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Στα χρόνια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και σε συνέχεια (στην ΕΣΣΔ οπωσδήποτε και προπολεμικά), σε στιγμές μαζικής έξαρσης και ηρωισμού, όταν εκατομμύρια άνθρωποι, έως χτες περιθωριοποιημένοι, μπήκαν στο πολιτικό προσκήνιο της Ιστορίας, ήταν φυσικό αυτές οι μεγαλειώδεις διαστάσεις των λαϊκών κινημάτων να αντανακλώνται στα ΚΚ γενικά (που ήταν οι ηγετικές δυνάμεις της λαϊκής πάλης) αλλά και ειδικότερα στους ηγέτες τους. Στα μάτια των λαών ούτε ο Στάλιν, ούτε ο Ζαχαριάδης είχαν το «μέγεθος» που απέκτησαν αργότερα, όσο οι εργαζόμενοι δε χειραφετούνταν μαζικά από την αστική ιδεολογία. Και βέβαια, δεν είναι καθόλου κακό, ούτε τυχαίο το γεγονός, ότι αυτοί οι ηγέτες - και πολλοί άλλοι ακόμα - αγαπήθηκαν από τους λαούς.
Τα ζήτημα είναι, πώς και αν η κάθε φορά ηγεσία εξασφαλίζει τους όρους εκείνους, που η ανάπτυξη της συλλογικότητας του καθοδηγητικού οργάνου, του Κόμματος, των λαϊκών μαζών, θα κάνει αδύνατη ή θα περιορίσει στο ελάχιστο την όποια αυθαιρεσία, τον ετσιθελισμό, τον υπερσυγκεντρωτισμό, την κατάχρηση εξουσίας. Αλλωστε, τα καθοδηγητικά όργανα και οι αποφάσεις τους, η δράση τους, κρίνονται. Και δεν μπορεί οι όποιες αρνητικές πλευρές της δουλιάς τους να αποδίδονται αποκλειστικά και μόνο στο Γραμματέα, αφού υπάρχουν το Πολιτικό Γραφείο (ΠΓ), η Κεντρική Επιτροπή (ΚΕ), καθώς και τα αποφασιστικά κομματικά Σώματα (Συνέδρια, Συνδιασκέψεις).
Τέτοιες αρνητικές πλευρές σε σχέση με τις αρχές λειτουργίας και τη συλλογικότητα ασφαλώς και υπήρξαν, όχι όμως μόνο στα χρόνια της λεγόμενης προσωπολατρίας. Για παράδειγμα, στην Κατοχή, όταν ο Ν. Ζαχαριάδης βρισκόταν δεσμώτης στο Νταχάου, η ανεπαρκέστατη συλλογικότητα στα καθοδηγητικά όργανα του ΚΚΕ ήταν ένα βασικό χαρακτηριστικό τους και οφείλεται βεβαίως σε μια σειρά άλλους παράγοντες.

Η Χούντα έρχεται με βήμα ταχύ!

Αυγούστου 2, 2011 από poexania

Ετοιμάζονται νέα μέτρα αστυνόμευσης και καταστολής από το υπουργείο προστασίας του πολίτη(προστασίας του πολίτη, εδώ γελάμε). Πλήρη λίστα σχετικά με το τι θα αφορούν τα μέτρα αυτά θα βρείτε εδώ.

Ας ρίξουμε μια ματιά όμως σε μερικά από τα εν λόγω μέτρα,  αυτά τα οποία μπορούν να θεωρηθούν και πιο επικίνδυνα:

-        «Στην εγκατάσταση, εξ άλλου, μέσων βιντεοσκόπησης πάνω στα περιπολικά οχήματα και τις μηχανές των δυνάμεων της Ελληνικής Αστυνομίας, προχωρεί το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.» Κατά τον κύριο Παπουτσή, το συγκεκριμένο μέτρο παίρνεται προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα αστυνομικής βίας, μη εξουσιοδοτημένης δηλαδή, διότι όταν τα ΜΑΤ βαράνε το κάνουν κατόπιν εντολής και όχι αυθαίρετα. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω, είναι το κατά πόσο πρακτικό για αυτόν τον αγαθό σκοπό είναι κάτι τέτοιο. Δηλαδή ο αστυνομικός που θα θέλει να χτυπήσει δεν μπορεί να το κάνει εκτός εμβέλειας της κάμερας; Μήπως η βιντεοσκόπηση παίζει άλλο ρόλο, αυτόν της παρακολούθησης, της καταγραφής και του φακελώματος για παράδειγμα; Και η πρόθεση τους αυτή φαίνεται ξεκάθαρα παρακάτω, στις δηλώσεις του υπουργού δικαιοσύνης Μιλτιάδη Παπαϊωάννου. «θα αξιοποιηθούν οι κάμερες για τον εντοπισμό εγκλημάτων, κυρίως εκεί που υπάρχουν αποδεικτικές δυσχέρειες. Ήδη λειτουργεί νομοπαρασκευαστική επιτροπή υπό τον επίτιμο πρόεδρο του ΣτΕ Χρήστο Γεραρή.»

-        «Κρίνεται επιτακτική η ανάγκη να εκσυγχρονιστεί το πλαίσιο του συνέρχεσθαι όχι με την έννοια του περιορισμού του συνταγματικώς κατοχυρωμένου δικαιώματος, αλλά με τρόπο ώστε η άσκηση του δικαιώματος αυτού να μην παραλύει κάθε φορά το κέντρο της Αθήνας.» Δηλαδή πως, θα διαδηλώνουμε με κορδέλα στο μπράτσο όπως κάνουν οι Ιάπωνες απεργοί; Ο κύριος Παπουτσής Γνωρίζει βέβαια πολύ καλά, πως ο λαός που διαδηλώνει, δεν μπορεί να περιοριστεί στα όρια που του υποδεικνύει το αστικό κράτος το οποίο κηρύττει τις περισσότερες απεργίες παράνομες και στέλνει στον εισαγγελέα ειρηνικούς διαδηλωτές. Επειδή λοιπόν ακριβώς το γνωρίζει, θέλει να ξεκαθαρίσει πως όποιος ξεπερνά τα όρια που θα τεθούν, θα κρίνεται αυτομάτως παράνομος, είτε πρόκειται για άτομο είτε για ομάδα ανθρώπων, είτε για λαϊκό κίνημα, και θα ακολουθεί καταστολή. Το συγκεκριμένο μέτρο αποτελεί πολυεργαλείο για το σύστημα, αφού από την μια τρομοκρατεί τον λαό που θέλει να κατέβει στους δρόμους και από την άλλη δημιουργεί ένα πλαίσιο που οι δυνάμεις καταστολής θα μπορούν να ενεργούν με την παραμικρή αφορμή.

-        «επανεξετάζεται ο Κανονισμός Αστυνόμευσης και αν το Αρχηγείο της Αστυνομίας αποφανθεί ότι χρήζει αναθεώρησης, αυτό θα προχωρήσει ενδοϋπηρεσιακά. Επανεξετάζονται επίσης οι τακτικές ανάπτυξης των αστυνομικών δυνάμεων και τα επιχειρησιακά σχέδια.» Το συγκεκριμένο μάλλον πάει χεράκι χεράκι με το από πάνω, καθορίζεται πρώτα το νομικό πλαίσιο και ακολουθεί το επιχειρησιακό.

-        «η διεθνής εμπειρία αλλά και ο προβληματισμός που διατυπώνεται από τους βουλευτές, υποχρεώνει το Αρχηγείο να εξετάσει το θέμα της χρήσης δακρυγόνων, νερού και πλαστικών σφαιριδίων.» Και αφού το νομικό και το επιχειρησιακό πλαίσιο έχουν δημιουργηθεί, ακολουθεί και η υλικοτεχνική υποδομή.

-        Και το πιο ύποπτο από όλα διότι κρύβει πρόθεση, «αποκλείονται οι μαζικές προληπτικές προσαγωγές, αλλά διατηρούνται οι προσαγωγές υπόπτων με ενδείξεις ή και ομαδικές προσαγωγές για συγκεκριμένες ομάδες πολιτών που προβαίνουν σε έκνομες ενέργειες.» Αποκλείονται μεν προς το παρόν οι «προληπτικές» μαζικές προσαγωγές, αλλά αφήνουμε το παραθυράκι ανοιχτό για το μέλλον. Όπως επίσης και το «ομάδες πολιτών που προβαίνουν σε έκνομες ενέργειες» είναι πολύ ύποπτο, αφού το τι μπορεί να θεωρηθεί «ομάδα πολιτών» και το τι «έκνομη ενέργεια» είναι στην ευχέρεια της αστυνομίας να το αποφασίσει και να αρχίσει τις προσαγωγές. Για παράδειγμα ένα «κλιμάκιο» του ΠΑΜΕ σε απεργιακή κινητοποίηση έξω από έναν εργασιακό χώρο, μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί από την κυβέρνηση και τους εισαγγελείς ομάδα που προβαίνει σε έκνομη ενέργεια και να αρχίσει το «μπουζούριασμα».

Μεταξύ άλλων όμως θα περιλαμβάνονται και «ρυθμίσεις» για τον έλεγχο(δηλαδή λογοκρισία αλλά και φακέλωμα) της πληροφορίας, στο Internet και την τηλεόραση, όπως μας γνωστοποίησε ο κύριος Παπαϊωάννου.

-        Η πολιτική βία τροφοδοτείται από ορισμένες εκπομπές στα ΜΜΕ και άμεσα ξεκινά διάλογος με όλους τους συντελεστές των ΜΜΕ για το θέμα αυτό και τον επαναπροσδιορισμό του ΕΣΡ.

-        Το διαδίκτυο πρέπει να πάψει να φιλοξενεί κουκουλοφόρους και για αυτό συγκροτείται άμεσα νομοπαρασκευαστική επιτροπή με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο του ΣτΕ Αθανάσιο Ράντο προκειμένου να αντιμετωπιστεί το έγκλημα στο διαδίκτυο, χωρίς να αμφισβητείται η ελευθερία του λόγου και της γνώμης. Πρέπει όμως να διευρυνθούν τα αδικήματα που θα επιτρέπουν την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών.

Και όλα τα παραπάνω, σε μια περίοδο, που ακόμα και η τελευταία πέτρα έχει δει ξεκάθαρα ότι οι όποιες «έκνομες ενέργειες» προωθούνται όχι από τους πολίτες διαδηλωτές, αλλά από κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς που συνεργάζονται προκειμένου να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε, στην λήψη δηλαδή αυτών των μέτρων.

Το κράτος φυσικά δεν τα κάνει όλα αυτά για να προστατεύσει τους πολίτες, κάτι τέτοιο μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να σταθεί, αλλά για να προστατεύσει τον εαυτό του και τους προστατευόμενους του, την πλουτοκρατία δηλαδή, από την δίκαιη οργή, αλλά κυρίως από τον δίκαιο αγώνα διεκδίκησης των αυτονόητων, που κάνει ο λαός. Τόσο η κυβέρνηση όσο και η πλουτοκρατία, γνωρίζουν πολύ καλά, ότι ο δρόμος για την χειραφέτηση του λαού απαιτεί την οριστική ανατροπή τους και όλα τα παραπάνω μέτρα εκεί στοχεύουν, στην προετοιμασία για την επερχόμενη σύγκρουση.

Επειδή λοιπόν πρόκειται να ζήσουμε ημέρες χούντας, και παρόλο που τίποτα δεν μπορεί να μας προετοιμάσει απέναντι στο είδος και στο μέγεθος της καταστολής που θα συναντήσουμε, καλό θα ήταν να γνωρίζαμε μερικά βασικά σε σχέση με τα δικαιώματα μας, για να μην πιαστούμε αδιάβαστοι. Ορίστε ένα σχετικό link, που μου το γνωστοποίησε ο ALEXD. http://www.dimsi.gr/images/stories/mathedikaiomata.pdf

.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

ΓΑΛΑΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ «ΔΩΔΩΝΗ»: Νέα κινητοποίηση

από
epeirinisarta

Να μην πέσουν στην παγίδα ξεπουλήματος με όχημα τους φυσικούς φορείς καλεί τη φτωχή και μεσαία αγροτιά, τους εργαζόμενους και το λαό η Πανηπειρωτική Επιτροπή Αγώνα

Πανηπειρωτική κινητοποίηση ενάντια στο ξεπούλημα της ΓΑΛΑΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ «ΔΩΔΩΝΗ» κόντρα στη φάκα ιδιωτικοποίησης με όχημα την παράδοσή της στους «φυσικούς φορείς», διοργανώνουν την Τετάρτη στις 9 το πρωί στη γαλακτοβιομηχανία ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ και ΜΑΣ. Η κινητοποίηση γίνεται τη μέρα της γενικής συνέλευσης των μετόχων με θέμα την τροποποίηση του καταστατικού και στο φόντο των πρόσφατων αναφορών του πρωθυπουργού σε επίσκεψή του στην Αρτα για το προδιαγεγραμμένο ξεπούλημα της «ΔΩΔΩΝΗΣ» για το οποίο κάλεσε προκλητικά σε αγορά του πακέτου των μετοχών της από τους κτηνοτρόφους. Αυτό που επιδιώκει είναι να καταλαγιάσουν οι λαϊκές αντιδράσεις και να παγιδευτεί σε «συνεταιριστικές» αυταπάτες η φτωχή και μεσαία αγροτιά.
Το οργανωμένο αυτό σχέδιο εξαπάτησης των μικρομεσαίων κτηνοτρόφων της Ηπείρου και δημιουργίας κλίματος αποδοχής για την ιδιωτικοποίηση της «ΔΩΔΩΝΗΣ» καταγγέλθηκε σε χτεσινή συνέντευξη από την Πανηπειρωτική Επιτροπή Αγώνα ενάντια στο ξεπούλημα της «ΔΩΔΩΝΗΣ». Αναδείχθηκε ο ρόλος του «Δούρειου Ιππου» που αναλαμβάνουν να διαδραματίσουν οι συμβιβασμένες με την κυρίαρχη αντιαγροτική πολιτική συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ενώσεις και συνεταιρισμούς, συνεπικουρούμενοι από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, στελέχη και παράγοντες του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και του ΝΑΡ, που συμφωνούν ή συνδράμουν στο αίτημα να δοθεί η «ΔΩΔΩΝΗ» στους «φυσικούς φορείς», δηλαδή στο πιο γλυκό ξεπούλημα.
«Η θέση αυτή - ξεκαθαρίστηκε από τους Τάσο Μαλάτο και Κώστα Κατσάνο εκ μέρους της Πανηπειρωτικής Επιτροπής Αγώνα - είναι συνειδητή παγίδα και οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση, κάνοντας συνυπεύθυνους κτηνοτρόφους και συνεταιρισμούς. Το επιχειρούμενο ξεπούλημα είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της ΕΕ, στην οποία συμφωνούν το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, τα κόμματα και οι δυνάμεις του ευρωμονόδρομου. Είναι αποτέλεσμα της αντιλαϊκής πολιτικής που σαρώνει τα όποια δικαιώματα απόμειναν και οδηγεί τη λαϊκή οικογένεια σε φτώχεια και εξαθλίωση».

Δώστε μαστούρα στον λαό, μπας και γλυτώσετε απο την οργή του

από globbing

Δεν μας φτάνει που μας ποτίζουν καθημερινά τον εγκέφαλο - μέσω των αστικών μέσων ενημέρωσης - με τόνους απύθμενης ηλιθιότητας και σωρεία αντεπιστημονικών και χαλκευμένων δεδομένων ... αλλά δρομολογούν την σταδιακή αποποινικοποίηση της μαστούρας και του σώματος (εαν δεχτούμε πως το πρώτο αποτελεί την μαστούρα του πνεύματος).

Όπως διαβάζουμε στην Ελευθεροτυπία και σύμφωνα με τον υπουργό Δικαιοσύνης, προωθείται νομοσχέδιο το οποίο θα προβλέπει την αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών ενώ η προμήθεια, η κατοχή και η καλλιέργεια ναρκωτικών για προσωπική χρήση θα μετατραπεί σε πταίσμα. Επίσης στο ίδιο νομοσχέδιο προβλέπεται η διαβάθμιση των ποινών για τους διακινητές.

Με λίγα λόγια, ελευθερώνεται το πεδίο για χιλιάδες νέους και εργαζόμενους, αντί να αντιστέκονται, να οργανώνονται και να αγωνίζονται για το μέλλον τους, να μαστουρώνουν όσο θέλουν, όποτε θέλουν και μάλιστα να τα καλλιεργούν στα μπαλκόνια και στις αυλές τους. Μάλλον η εξουσία ευελπιστεί πως με αυτόν τον τρόπο οι νέοι και οι εργαζόμενοι, θα αναπληρώσουν τα όνειρά που τους κλέβει το εκμεταλλευτικό μας σύστημα, με οράματα για ιπτάμενους ροζ ελέφαντες ...

Για το τι έχουν στο νου τους οι αστοί και οι εξουσιαστές μας, ως προς την εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας, αρκεί να δει κάποιος μια απο τις χιλιάδες χολλυγουντιανές νεανικές ταινίες αποβλάκωσης, όπως το American Pie, στο οποίο οι νέοι φοιτητές ανήκουν σε αδελφότητες όπου μαστουρώνουν όλη μέρα και το μόνο που τους απασχολεί είναι τα σιλικονάτα βυζιά της διπλανής φοιτήτριας.


Εμείς σε αυτό απαντάμε 

ΟΧΙ 

σε όλα τα ναρκωτικά.

στο διαχωρισμό «σκληρών» και «μαλακών».

στην αποποινικοποίηση του χασίς.

στα προγράμματα υποκατάστασης που συντηρούν και δε θεραπεύουν.

στην ιδιωτικοποίηση της απεξάρτησης.

ΖΗΤΑΜΕ 

Πολιτική «μείωσης της ζήτησης» και «μείωσης της διαθεσιμότητας» και όχι «πολιτική μείωσης της βλάβης».

Αύξηση των κονδυλίων για κοινωνική πολιτική και εφαρμογή πανελλαδικού αντιναρκωτικού σχεδίου δράσης, που να βασίζεται στο τρίπτυχο πρόληψη - θεραπεία - επανένταξη.

Ανάπτυξη των προγραμμάτων πρόληψης και θεραπευτικών προγραμμάτων στο επίπεδο των αναγκών της χώρας.

Περισσότερες προσλήψεις προσωπικού στις ήδη υπάρχουσες μονάδες απεξάρτησης.

Οικονομικά, επιστημονικά κίνητρα στους εργαζόμενους στην απεξάρτηση.

Πολιτική για την κοινωνική επανένταξη με ιδιαίτερη μέριμνα και μέτρα για εργασιακή προοπτική.

Η ευθύνη της πολιτικής να βρίσκεται αποκλειστικά στο κράτος που πρέπει να έχει και την ευθύνη επιχορήγησης και στήριξης των προγραμμάτων

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΕΣ Δεν σκύβουν το κεφάλι

• Φάμπρικα δικαστικών διώξεων, παρακολουθήσεων απεργών και αφαίρεσης αδειών «στήνει» η κυβέρνηση
• «Μάχη» για να περάσει ο συντονισμός του αγώνα στα «χέρια» της βάσης, μέσα από τη σύσταση Απεργιακής Επιτροπής για την απόκρουση της καταστολής και τη νικηφόρα προοπτική του, δίνουν οι τοπικές Επιτροπές Αγώνα

Διά «πυρός και σιδήρου» είναι αποφασισμένη να εφαρμόσει την «απελευθέρωση» των οδικών επιβατικών μεταφορών η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επιστρατεύοντας όλα τα μέσα που της παρέχει η κρατική μηχανή καταστολής, αποδεικνύοντας ότι η άμεση εφαρμογή των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων σε όλους τους κλάδους της οικονομίας είναι ζήτημα δίχως αναβολή για τους ντόπιους και ξένους μονοπωλιακούς ομίλους.
Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Γ. Ραγκούσης σε εγκύκλιο, με την ένδειξη του «κατεπείγοντος», που απέστειλε προς τους περιφερειάρχες όλης της χώρας, την οποία κοινοποιεί και προς τον υπουργό «Προστασίας του Πολίτη» Χρ. Παπουτσή, ζητά την επιβολή κυρώσεων κατά των απεργών αυτοκινητιστών βάσει των όσων προβλέπει ο «Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας», κυρώσεις που συμπεριλαμβάνουν και την αφαίρεση της άδειας του εμπλεκόμενου στα «αδικήματα», για ένα έτος κατ' αρχήν και σε περίπτωση «υποτροπής» οριστική αφαίρεση της άδειας. Οπως αναφέρουν πηγές του υπουργείου, η εγκύκλιος είναι άμεσα εκτελεστή και γι' αυτό καλούνται οι αρμόδιες υπηρεσίες των Περιφερειών σε διαρκή ενημέρωση αναφορικά με τα μέτρα που λαμβάνουν για την υλοποίησή της.
Στο ζήτημα τοποθετήθηκε και ο Χρ. Παπουτσής, τονίζοντας σε χτεσινές του δηλώσεις, ότι «τα επαγγέλματα που ήταν κλειστά πρέπει να ανοίξουν» και πως στο πλαίσιο εφαρμογής του νόμου και των εισαγγελικών εντολών, η ελληνική αστυνομία μέχρι στιγμής έχει σχηματίσει 82 δικογραφίες που αφορούν περίπου τα 6.500 άτομα πανελλαδικά και στα οποία σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 292 του ΠΚ περί «παρακώλυσης συγκοινωνιών» προβλέπεται ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών. Πάντως, εκτός από το σχηματισμό δικογραφιών, η ελληνική αστυνομία έχει προχωρήσει σε δεκάδες κλήσεις απεργών στα αστυνομικά τμήματα ανά την Ελλάδα, ενώ όπως καταγγέλλεται στον «Ρ» το Συνδικαλιστικό της Κρατικής Ασφάλειας έχει θέση σε μόνιμη βάση υπό παρακολούθηση συνδικαλιστές του χώρου με οχήματα έξω από τα σπίτια τους.
Στο πλευρό της κυβέρνησης η «Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων» συνέταξε κείμενο μηνυτήριας αναφοράς, το οποίο απέστειλε σε όλες τις ενώσεις - μέλη της ανά την Ελλάδα, προκειμένου να κατατίθεται στους κατά τόπους εισαγγελείς.
Κι ενώ η κυβέρνηση και κάθε εμπλεκόμενος υπουργός της ξεχωριστά, απ' το δικό του «μετερίζι», υλοποιεί τον ν.3919/11, η ΝΔ επιμένει στο «ξοφλημένο» επικοινωνιακό τρικ περί δήθεν βεντέτας Ρέππα - Ραγκούση, καλώντας τον Γ. Παπανδρέου να σταματήσει να «παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο», όταν ο πρωθυπουργός με κάθε ευκαιρία επίσημα και ανεπίσημα έχει δηλώσει τη στοχοπροσήλωση της κυβέρνησής του στην άμεση και απαρέγκλιτη υλοποίηση του νόμου. Παράλληλα, επανέλαβε την «έκκληση» του προέδρου της Αντ. Σαμαρά προς τους απεργούς «να σταματήσουν, άμεσα - σήμερα κιόλας - την απεργία τους».
Πάντως, από την Κρήτη μέχρι τη Θεσσαλονίκη και από την Κέρκυρα μέχρι τη Σάμο οι αυτοκινητιστές απεργούν σύσσωμοι και κατέρχονται μαζικά στις κινητοποιήσεις, αψηφώντας την κρατική καταστολή και την κατάπτυστη συκοφαντία των ΜΜΕ. Συγκεντρώσεις έγιναν και στο λιμάνι της Πάτρας, στη γέφυρα του Ρίου - Αντιρρίου, στο αεροδρόμιο της Καλαμάτας, ενώ την Κυριακή ταξιτζήδες από Κόρινθο και Αργος συγκεντρώθηκαν έξω από το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και μοίρασαν προκηρύξεις στα ελληνικά και στα αγγλικά. Χτες, στην Αθήνα χιλιάδες απεργοί συγκεντρώθηκαν έξω από το υπουργείο Υποδομών, ενώ οι δυνάμεις των ΜΑΤ επιτέθηκαν στους απεργούς που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το αεροδρόμιο Ηρακλείου.
Με μαζική συμμετοχή πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη που διοργάνωσαν το περασμένο Σάββατο οι Επιτροπές Αγώνα της Αθήνας και του Πειραιά κατά τη διάρκεια της οποίας τέθηκαν τα βήματα που θα ακολουθήσουν οι συνεπείς δυνάμεις του χώρου το επόμενο διάστημα, ενώ κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης του ΣΑΤΑ, που έγινε την Κυριακή στο θέατρο «Περοκέ», τέθηκε επιτακτικά η ανάγκη σχηματισμού «Απεργιακής Επιτροπής», εξέλιξη που με «νύχια και με δόντια» προσπαθεί να αποτρέψει η συνδικαλιστική πλειοψηφία.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ετοιμάζει νέο σφυροκόπημα στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα

Στο αυριανό υπουργικό συμβούλιο επί τάπητος όλη η αντιλαϊκή φαρέτρα

Τα αντιλαϊκά μέτρα πρέπει να βρουν εμπόδια στη λαϊκή πάλη

ΚΟΥΚΟΣ

Νέα χτυπήματα στο πλαίσιο του διαρκούς σφυροκοπήματος του λαού ετοιμάζει η κυβέρνηση μέσα στον Αύγουστο προετοιμάζοντας το έδαφος για την κλιμάκωση της αντιδραστικής της επέλασης το φθινόπωρο. Οι προτεραιότητες της κυβέρνησης μέχρι το τέλος Αυγούστου, έτσι όπως καθορίζονται από το «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα» και τους εφαρμοστικούς νόμους θα μετατρέψουν σε κόλαση τη ζωή των λαϊκών νοικοκυριών.Οι προτεραιότητες της κυβέρνησης μέχρι το τέλος Αυγούστου, όπως τις οριοθέτησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, θέτοντας 47 συγκεκριμένους στόχους για το σύνολο των υπουργείων, αποτελούν την ταχεία υλοποίηση των βαθιά αντιλαϊκών «μεταρρυθμίσεων» που διαλύουν εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Εκποιούν τη δημόσια περιουσία στους μονοπωλιακούς ομίλους. Δρομολογούν απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων μέσω της συγχώνευσης και κατάργησης δημόσιων οργανισμών. Φέρνουν νέα φορολογικά βάρη στις πλάτες του λαού και στον αντίποδα νέα φορολογικά προνόμια στο κεφάλαιο. Οδηγούν στην παραπέρα εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης με την ψήφιση του νέου αντιδραστικού νόμου - πλαισίου για τα ΑΕΙ.

Με αμείωτους ρυθμούς η αντιλαϊκή επέλαση

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση και σε μια προσπάθεια να καλλιεργήσει ψευδαισθήσεις στα λαϊκά στρώματα, που τα φορτώνει με νέα βάρη, επιχειρεί να «χρυσώσει» το χάπι λανσάροντας ψευδεπίγραφα προγράμματα δήθεν για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Αύριο, Τετάρτη, συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο για να συζητήσει το θέμα της «ανεργίας», αλλά, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, πρώτο θέμα στην ατζέντα είναι η θέσπιση «εισοδηματικών κριτηρίων» για τη χορήγηση των επιδομάτων ανεργίας, που θα σηματοδοτήσει το «τσεκούρωμά» τους για χιλιάδες δικαιούχους!
Στο αυριανό υπουργικό συμβούλιο θα τεθούν επί τάπητος οι αντιλαϊκές ανατροπές και μέτρα (ήδη

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Ερχονται καινούρια μνημόνια σε βάρος του λαού

Συνάντηση χτες με τον υπουργό Οικονομικών, Ε. Βενιζέλο

Οι εργαζόμενοι έχουν μια απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική: Δυνάμωμα του ταξικού κινήματος

Η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, είχε χτες ενημερωτική συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών, Ε. Βενιζέλο, για τα τελευταία μέτρα που συμφώνησε η κυβέρνηση στην ΕΕ, καθώς και για το θέμα των αποκρατικοποιήσεων. Η Αλ. Παπαρήγα αμέσως μετά τη συνάντηση τόνισε πως έρχονται και νέα μνημόνια σε βάρος του λαού και εξέφρασε τη ριζική αντίθεση του ΚΚΕ στις αποκρατικοποιήσεις. Συγκεκριμένα, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ δήλωσε τα εξής:«Ζητήσαμε συνάντηση με τον κ. Βενιζέλο, από τη στιγμή που δεν έγινε συζήτηση στη Βουλή. Εμείς θέλαμε πάνω απ' όλα να γίνει συζήτηση στη Βουλή για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε, να κάνουμε εκεί τις ερωτήσεις μας και τις τοποθετήσεις. Αφού δεν έγινε, ζητήσαμε αυτή τη συνάντηση. Είχαμε μερικά ερωτήματα για διευκρίνιση σχετικά με τις εξελίξεις και το ρόλο του ΔΝΤ. Επίσης, μεσολάβησε και η συνάντησή μας με τον κ. Κουκιάδη της Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων και θέλαμε με την ευκαιρία αυτή να ενημερωθούμε και για το ζήτημα των αποκρατικοποιήσεων και να εκφράσουμε τη θέση μας. Στα ερωτήματα που βάλαμε ο κ. υπουργός απάντησε.
Το ΚΚΕ είναι σε θέση να παρακολουθήσει τις εξελίξεις και να βγάλει συγκεκριμένα συμπεράσματα. Θεωρούμε ότι επιβεβαιώνονται οι θέσεις μας, όχι μόνο από τη σκοπιά ότι τα μέτρα παίρνονται εις βάρος των εργαζομένων, ότι ο εργαζόμενος λαός έχει πληρώσει όλα τα βάρη της κρίσης, αλλά εμείς έχουμε και ορισμένα ερωτηματικά αν αυτή η συμφωνία θα λειτουργήσει και από τη σκοπιά των στόχων που έβαλε η ίδια η κυβέρνηση. Μας απασχολεί και αυτό γιατί όταν η κυβέρνηση ή η Κομισιόν εκτιμά ότι οι στόχοι δεν πιάνονται, σημαίνει ότι πάλι θα έρχονται καινούρια μνημόνια σε βάρος του λαού.
Η θέση η δικιά μας είναι ότι υπάρχει μια ελεγχόμενη χρεοκοπία ή ας το πούμε με τους δικούς μας όρους μερική υποτίμηση, μερική απαξίωση, η οποία κατά τη γνώμη μας δε θα μπορέσει να λειτουργήσει και τα επόμενα χρόνια. Το 2014 - 2015 ή και πιο νωρίς θα έχουμε καινούρια υποτίμηση. Αυτό που μας απασχολεί είναι ότι θα πληρώσει και πάλι ο ελληνικός λαός.
Επίσης, διατυπώσαμε στον υπουργό τη ριζική αντίθεσή μας με τη λογική και το σκοπό της αποκρατικοποίησης και μάλιστα στο επίκεντρο της προσοχής μας είναι οι επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, ανεξάρτητα από το ότι ήδη είναι ιδιωτικοποιημένες. Οπως επίσης περιοχές, γη, παραλίες,

Απάντηση του ΠΑΜΕ σε δημοσίευμα στο Έθνος της Κυριακής

Η εφημερίδα του μεγαλοεπιχειρηματία Μπόμπολα «ΕΘΝΟΣ», την Κυριακή 31/07/11 ανέλαβε δια μέσω των γραφίδων της να αναπαράγει γνωστές αντεργατικές θεωρίες, με αφορμή τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην εταιρία «Internet Q», στις οποίες πρωτοστάτησε το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής Νομού Αττικής.

Το δημοσίευμα πολεμικής εναντίον του ΠΑΜΕ είχε σαν πυρήνα, ότι οι κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ και συνολικότερα των εργαζομένων ευθύνονται για τη φυγή των επιχειρήσεων στο εξωτερικό και για το ότι δε γίνονται ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα.

Καταρχήν, είναι μεγάλος μύθος, ότι στην Ελλάδα δε γίνονται και δεν έγιναν ξένες επενδύσεις. Θυμίζουμε ορισμένες περιπτώσεις επιχειρηματικών κολοσσών που ήρθαν κι έμειναν στην Ελλάδα, η γερμανική Hochtief στο Αεροδρόμιο των Σπάτων, η αμερικανική κατασκευαστική Bechtel που ανέλαβε τα έργα του Metro, η ThyssenKrupp στα Ναυπηγεία, η Deutsche Telekom που εξαγόρασε μέρος του ΟΤΕ, η γαλλικών συμφερόντων Vinci στη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, η κινεζική Cosco που αγόρασε το λιμάνι του Πειραιά. Οι ξένες αλυσίδες Super Market, όπως Dia, Lidl, Carrefour, και άλλα εμπορικά μεγαθήρια. Να θυμίσουμε, επίσης, ότι στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια περίπου ο ρυθμός ανάπτυξης ήταν πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο κι ότι η αύξηση του ΑΕΠ ήταν κατακόρυφη.

Αυτή είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη. Αυτή η ανάπτυξη είναι που γέννησε την καπιταλιστική κρίση. Αυτή η ανάπτυξη συντελέστηκε με τη βαθιά εκμετάλλευση των εργαζομένων, με τη συρρίκνωση των δικαιωμάτων τους, με χιλιάδες νεκρούς και σακατεμένους από εργατικά ατυχήματα, με μειώσεις μισθών, με σάρωμα ασφαλιστικών κατακτήσεων, κ.ά.

Αυτή η ανάπτυξη γέννησε την ανεργία και οδήγησε στην αύξησή της με γεωμετρική

Το "καλλικρατικό" μνημόνιο

από cogito ergo sum

Δεν μας παραξενεύει που τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης δεν έχουν δώσει σημασία στο "πρόγραμμα εξυγίανσης", το οποίο προωθεί η κυβέρνηση για τους καλλικρατικούς δήμους. Και δεν μας παραξενεύει, επειδή ξέρουμε ήδη πού οδηγεί ένα τέτοιο πρόγραμμα εν μέσω δραστικών περικοπών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Τι να βγουν να πουν τα κανάλια, δηλαδή; Ότι ετοιμάζεται δημοτική φοροκαταιγίδα; Ας μην είμαστε και πλεονέκτες. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

Πρώτα-πρώτα, ας δούμε μερικά βασικά στοιχεία. Κατ' αρχάς, η συμμετοχή των υπερχρεωμένων δήμων στο συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν είναι υποχρεωτική. Να γιατί είχε λυσσάξει πέρυσι ο Παπανδρέου σχετικά με την υπερψήφιση των υποψηφίων τους οποίους είχε στηρίξει το ΠΑΣΟΚ. Το όλο σκηνικό μού θυμίζει την κατά συνείδηση ψήφο των βουλευτών σε κρίσιμα νομοσχέδια, όπου -κατά περίεργο τρόπο- η συνείδηση όλων των κυβερνητικών βουλευτών είναι θετική κι όλων των άλλων αρνητική. Μου θυμίζει και την τρόικα, η οποία μας αφήνει ελεύθερους να επιλέξουμε αν θα υπογράψουμε ή όχι τα διάφορα μνημόνια, ενώ αυτή περιορίζεται στην επίβλεψη της τήρησης των υποχρεώσεων που αναλαμβάνουμε με την -ελεύθερα βαλμένη πάντα!- υπογραφή μας.

Τί θα γίνει, όμως, με όσους δήμους υπαχθούν στην "εξυγίανση"; Κατά κύριο λόγο, υποχρεούνται να διαθέσουν μέρος ή το σύνολο των πάσης φύσεως εσόδων τους (εισπράξεις Συλλογικής Απόφασης Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δημοτικά τέλη και φόρους, ανταποδοτικές εισοφρές κλπ) για την εκπλήρωση των στόχων που θα θέτει το πρόγραμμα (π.χ. αποπληρωμή πάσης φύσεως δανείων, εξυπηρέτηση υποχρεώσεων προς προμηθευτές κλπ.), ενώ θα διαχειρίζονται μόνο τα αναγκαία ποσά για την υποτυπώδη λειτουργία τους. Φυσικά, θα παγώσουν ή θα περιορίσουν δραστικά τις προσλήψεις προσωπικού και θα προβούν σε δραστικό περιορισμό του προσωπικού που εργάζεται με ελαστικές σχέσεις εργασίας.

Επίσης, το πρόγραμμα προβλέπει την σύνταξη ειδικής δέσμης μέτρων ανά δήμο, ανάλογα με τις υποχρεώσεις του, με στόχο την αύξηση των εσόδων. Αυτά τα μέτρα δεν εξειδικεύονται αλλά μπορούμε να φανταστούμε πώς σχεδιάζεται η αύξηση των εσόδων αφού είναι δεδομένο ότι περικόπτεται δραστικά η κρατική συνεισφορά. Μέχρις εκεί μας κόβει, γαμώτο!

Σύμφωνα με νόμους και σύνταγμα, το κράτος πρέπει να καταβάλλει κάθε χρόνο στους δήμους ένα συγκεκριμένο ποσοστό από τον κρατικό προϋπολογισμό. Όμως, αυτό δεν γινόταν, δεν γίνεται και δεν θα γίνεται ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Όλες οι κυβερνήσεις παρακρατούσαν και συνεχίζουν να παρακρατούν αυθαίρετα αυτούς τους πόρους, με αποτέλεσμα το σύνολο αυτής της παρακράτησης να έχει ξεπεράσει τα 10,5 δισ. ευρώ. Αυτά τα χρήματα είναι χρήματα από την φορολόγηση του λαού και υποτίθεται ότι μέρος τους πρέπει να επιστρέφεται στους φορολογουμένους με την παροχή έργων και υπηρεσιών μέσω των δήμων. Αυτή η τακτική της παρακράτησης έχει ως αποτέλεσμα την προσφυγή των δήμων σε τραπεζικό δανεισμό, ακόμα και για πάγιες υποχρεώσεις.

Είναι γεγονός ότι σε ένα αστικό κράτος ο κρατικός προϋπολογισμός είναι μέσο πρόσθετης απομύζησης των εργαζομένων και πρόσθετο μέσο στήριξης των επιχειρηματιών. Ωστόσο, η τοπική διοίκηση πρέπει να έχει σημαντικό μερίδιο χρηματοδότησης από τον προϋπολογισμό, μιας και τα διατιθέμενα απ' αυτόν κονδύλια είναι μέρος του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου. Κάθε άλλη επιλογή δεν αποτελεί παρά στρέβλωση. Κι αυτή η στρέβλωση, βέβαια, δεν αποτελεί ελληνικό "προνόμιο". Σε μια καπιταλιστικά δομημένη Ευρωπαϊκή Ένωση παρατηρούμε, για παράδειγμα:

- Στο Ρεκανάτι της Ιταλίας, μια πόλη 22.000 κατοίκων, για να αντιμετωπιστούν τα χρέη ιδιωτικοποιήθηκε το πάρκο της πόλης, έκλεισαν οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί, μειώθηκαν τα βοηθήματα προς τους ηλικιωμένους και ανεστάλησαν έργα επιδιόρθωσης των γραφικών πλακόστρωτων δρόμων της πόλης.
- Στο Σαιντ Ετιέν της Γαλλίας διπλασιάστηκαν οι δημοτικοί φόροι, μειώθηκε στο 1/3 το σχέδιο ανακαίνισης του ιστορικού τοπικού μουσείου και ματαιώθηκε η κατασκευή γραμμής τραμ.
- Στο Βερολίνο, την πρωτεύουσα της Μέρκελ, η δημοτική αρχή προχώρησε σε μείωση προσωπικού, μείωση μισθών, κλείσιμο αρκετών εγκαταστάσεων (δημοτικές πισίνες, βιβλιοθήκες, θέατρα κλπ) και αύξηση συνδρομών και εισιτηρίων.

Αν θέλουμε, λοιπόν, να συνοψίσουμε το εν λόγω πρόγραμμα "εξυγίανσης", το οποίο προωθεί η κυβέρνηση, μπορούμε να πούμε σχηματικά ότι θυμίζει έντονα το μνημόνιο με την τρόικα: αφού η κεντρική πολιτική οδήγησε τους δήμους σε υπερχρέωση, τώρα περικόπτονται κοινωνικές παροχές και καλούνται οι πολίτες να καταβάλουν αυξημένους φόρους και τέλη ώστε να εξυπηρετηθεί ένα χρέος για το οποίο δεν φέρουν καμμία ευθύνη. Τόσο απλά.


Υστερόγραφο: Ανυπομονώ να δω ποια θέση θα πάρουν οι περίφημοι "ανεξάρτητοι" δήμαρχοι, οι οποίοι ψηφίστηκαν κόντρα -τάχατες- στις κυβερνητικές επιλογές. Ιδού η Ρόδος, κύριοι, ιδού και το πήδημα!

Crisis, what crisis? (Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι...)

από globbing

(Μτφ απο Αrbetaren)

Περικοπες και δύσκολες στιγμές; 

Όχι βεβαια για τους πλουσιότερους του κόσμου, που εγιναν περισσότεροι και πιο πλούσιοι τη χρονια που περασε, και τώρα έχουν ηδη εισπραξει και με το παραπανω τη ζημιά από την οικονομική κρίση.

Η επενδυτική τράπεζα Merrill Lynch και η εταιρεια Οικονομικών συμβούλων Capgemini έχουν χαρτογραφησει την ανάπτυξη των πλουσιοτερων στον κόσμο. 
Απο την έκθεση "Παγκόσμια Έκθεση Πλούτου 2011", που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο, διαφαινεται ότι οι πλουσιότεροι εγιναν 8,3% περισσοτεροι και 9,7% πιο πλούσιοι τη χρονια που περασε.

Για να υπολογισθει κανεις στο πλαίσιο αυτης της μελέτης, πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα εκατομμύριο δολάρια σε "επενδυσιμα περιουσιακα στοιχεια", τα οποία δεν περιλαμβάνουν τη κατοικια του (αλλά κάθε πρόσθετη ιδιοκτησια), ιδιωτικές εταιρείες, ή συνταξιοδοτικα κεφαλαια. Ήταν περίπου 11 εκατομμύρια παγκοσμίως το 2010 και τους ανήκε από κοινού 41,7 τρισεκατομμυρια δολάρια, ποσον που ξεπερνα το προηγούμενο ανώτατο σημείο το 2007 που ηταν 40.7 τρισεκατομμυρια. 
Στη συνέχεια, αυξήθηκαν κι αλλο τα περιουσιακά τους στοιχεία με πιο αργούς ρυθμούς από ό, τι το 2009, ετσι έγιναν 17% πλουσιότεροι. Η εκθεση της συμβουλευτικη εταιρειας Boston Consulting Group, που κυκλοφόρησε το Μάιο, υπολογιζει τα στοιχεια καπως διαφορετικα και καταλήγει σε ενα συνολικο ποσο περιουσιων που φτανει τα 47,4 τρισεκατομμυρια δολαρια. 

Οι εκατομμυριούχοι δεν γινονται μόνο πιο πλούσιοι, αλλα απαιτουν ενα ολο και μεγαλυτερο κομματι της παγκοσμιας οικονομιας. Οι εκατομμυριούχοι αντιπροσωπεύουν μόλις το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού - αλλά ελέγχουν το 39% των περιουσιακών στοιχείων του κόσμου, σε ποσοστο 37% που ηταν πέρυσι. 

Η ομάδα που έχει τουλάχιστον 5 εκατομμύρια δολάρια, με τη σειρά τους, αντιπροσωπεύουν το 0,1% του παγκόσμιου πληθυσμου και υπολογιζονται σε 22% του παγκόσμιου πλούτου, σε ποσοστο 20%  που ηταν περισυ.

Στις ΗΠΑ, λιγότερο από το 5% αυτων που υπολογίζονται ως εκατομμυριούχοι, κατέχουν το 53%του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων, στη Λατινική Αμερική ανηκει μόνο 0,25% του πληθυσμού στην ίδια κατηγορία, αλλά εχουν μονοι τον έλεγχο του 36% του συνόλου των ακινήτων στην ήπειρο (τα υπολοιπα 2% ελέγχουν ένα επιπλέον 19%, αφήνοντας λιγότερο από το μισό για το υπόλοιπο 98% του πληθυσμού). Η Ιαπωνία ξεχωρίζει ως η σχετικά λιγότερο άνιση περιοχή του κόσμου, αλλά παρ 'όλα αυτά, 3,2% των εκατομμυριούχων κατεχουν το 24% των περιουσιακων στοιχειων.

"Τα νουμερα υποστηρίζουν την τάση που έχουμε δει εδώ και πολλά χρόνια: Την άνοδο μιας παγκόσμιας τασης του τυπου "o νικητής-τα παίρνει-όλα" (ή σχεδόν όλα) οικονομίας," λέει ο Robert Frank, της Wall Street Journal. Ενώ οι πλούσιοι και οι σούπερ πλούσιοι απλωθηκαν σε όλα τα μέρη του κόσμου, υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των περιφερειών. Στην Ευρώπη, ανεβηκαν οι περιουσίες τους κατά 8,3%, και η τάση ήταν θετική σε όλες τις χώρες – συμπεριλαμβανομένων και αυτων που πτώχευσαν. Στο σύνολο του ενεργητικού τους, 10,2 τρισεκατομμύρια δολαρια, είναι σχεδόν 20 φορές το μέγεθος του συνδυασμένου πακέτου διάσωσης για την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία μαζι.… 

Η αύξηση ήταν ταχύτερη στην Ασία, που απεκτησε σχεδόν 10% περισσότερους εκατομμυριούχους πέρυσι και περασε την Ευρώπη σε αριθμούς, με 3,3 εκατομμυρια. Στην Κίνα η αύξηση ήταν 12% και στην Ινδία, 21%. "Η Ινδία μπορεί να έχει ακομα πολύ δρόμο για την εξάλειψη της φτώχειας, αλλά η υψηλή οικονομική ανάπτυξη δημιουργει εκατομμυριούχους από τις χιλιάδες ...η χώρα, που υπολογιζεται στην 138η θέση στον κόσμο για το κατά κεφαλήν εισόδημα του ΔΝΤ και 119η στο  Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ με βάση τους δείκτες προσδόκιμου ζωής και την εκπαίδευση, ενω τον αριθμό 12 στον κόσμο σε αριθμό των εκατομμυριούχων ... », οπως γραφουν οι Hindustan Times. 

Ακόμα πιο γρήγορη ήταν η αύξηση στο Μπαχρέιν και το Κουβέιτ με περίπου 25%. Η εφημεριδα Arabian Business παρατηρει ότι ο λαός του Μπαχρέιν κατα "μέσο όρο" εξοικονομεί 54% των εσόδων του και στη Σαουδική Αραβία 40%, ενώ ενας κανονικο ποσοστο είναι μεταξύ 0 και 10%. Στη πραγματικότητα είναι, φυσικά, μια σχετικά μικρή ομάδα προνομιούχων, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν αυτη τη πυραμιδα ταχείας συσσώρευσης πλούτου. Οι 400.000 εκατομμυριούχοι της Μέσης Ανατολής εχουν μαζί 1,7 τρισεκατομ. δολαρια.

Η αγορά ποδοσφαιρικων ομαδων και άλλων αθλητικων συλλόγων, τα διαμάντια και η κινεζική τέχνη είναι τάσεις που συνηθιζονται, μεταξύ της ελιτ των παγκόσμιων πλουσιων, σύμφωνα με τις Merrill Lynch / Capgemini. 

Ο Brett Arendt απο τη Market Watch μελετα το πώς οι πλούσιοι επενδύουν τα χρήματά τους, αλλά ανακαλύπτει ότι δεν φαίνεται να υπάρχουν πια μυστικά για να μάθουμε, αντιθέτως και αυτοι επαναλαμβανουν ορισμένα λάθη που κάνουν όλοι οι επενδυτές, κατά μέσο όρο. "Οι πλούσιοι δεν φαίνεται να διαχειρίζονται τα χρήματά τους πιο έξυπνα από ο τι εμεις οι αλλοι, απλα εχουν περισσότερα» λεει.

37ο φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΠΡΕΒΕΖΑ

37 ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

37 ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ ΜΑΘΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ-ΒΙΝΤΕΟ ΣΩΤΗΡΗΣ ΓΑΚΗΣ

Το θέατρο που παίζεται και στις δυο ακτές του Ατλαντικού

από redflyplanet

Μα φυσικά και θα τα έβρισκαν Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί, ώστε να "σωθεί η χώρα και να μπορουν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις" (όχι που νομίζατε πως κατέχει την πρωτοτυπία ο Γιώργος Παπανδρέου) . Μόνο που οι Αμερικάνοι, επηρρεασμένοι εμφανώς απο το Χόλλυγουντ που βρίσκεται στην γειτονιά τους, είπαν να του δώσουν λίγο σασπένς παραπάνω και η συμφωνία ανακοινώθηκε μόλις μια ημέρα πριν τον "ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑ" που θα έπληττε τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Και τι συμφώνησαν άραγε οι πολιτικοί εκπρόσωποι των αμερικάνικων πολυεθνικών ? Μα φυσικά να φορτώσουν τις νέες αποτυχίες του συστήματος στις πλάτες των αμερικάνων εργαζομένων και να προχωρήσουν σε περικοπές περίπου 1 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στα επόμενα 10 χρόνια, εφόσον δεν υπάρξει ξανά τέτοια κρίση !!!! Κι όμως - λέμε εμείς - θα υπάρξει .... και αυτό δεν οφείλεται στις μεταφυσικές μας ιδιότητες.

"Θέλω να ανακοινώσω ότι οι ηγέτες και των δύο πλευρών επέλεξαν να συμφωνήσουν στην στρατηγική που θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του ελλείμματος και την αποφυγή της στάσης πληρωμών, επιλογή που εάν δεν γινόταν θα έφερνε καταστροφικά αποτελέσματα για τη οικονομία μας" δήλωσε ο κατα τα άλλα συμπαθής Πρόεδρος από τον Λευκό Οίκο συμπληρώνοντας παρακάτω, "Οι συμβιβασμοί στους οποίους θα προβούμε, εξασφαλίζουν ότι οι ΗΠΑ δεν θα αντιμετωπίσουν ανάλογη κρίση και πάλι σε έξι, οκτώ, ή , δώδεκα μήνες . Οι ηγέτες και των δύο πλευρών έχουν αποφασίσει πως θα προχωρήσουν στον απαραίτητο συμβιβασμό.".

"Μνημόνιο" λοιπόν και για τις ΗΠΑ, το οποίο θα περιλαμβάνει μειώσεις μισθών, συντάξεων, αύξηση φορολογίας και τα σχετικά. Είμαι βέβαιος ότι οι Πρετεντέρηδες των ΗΠΑ (Glenn Beck και σια) θα προσπαθούν να πείσουν τους Αμερικάνους, πως φταίνε οι ίδιοι που είναι τεμπέληδες, φταίνε οι Δημόσιοι Υπάλληλοι που είναι πολλοί και ακριβοπληρωμένοι, φταίνε οι πολλές παροχές προς την εργατική τάξη, φταίει το ΠΑΜΕ Αμερικής ... Βέβαια ασχέτως εάν προσπαθούν να διατηρήσουν το δημοκρατικό πέπλο το οποίο καλύπτει ένα βαθιά αντιδημοκρατικό σύστημα, το όλο εγχείρημα στηρίζετε ουσιαστικά πάνω σε έναν εκβιασμό : Δέξου την μείωση ήρεμα και "δημοκρατικά", αλλιώς σου κόβω τον μισθό ολόκληρο ! Ούτε οι μαφιόζοι και οι γκάνγκστερς του Ντιτρόητ, δεν υπήρξαν ποτέ τόσο στυγνοί ...

Το μέγεθος της γελοιότητας όμως, της θεατρικής παράστασης που δίνουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, ο πρόεδρος Ομπάμα και το υπόλοιπο πολιτικό προσωπικό των πολυεθνικών, αποτυπώνεται ξεκάθαρα απο τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε η όλη ιστορία απο τα αστικά μεσα ενημέρωσης της Ευρώπης. Εαν πραγματικά κινδύνευαν οι ΗΠΑ με στάση πληρωμών, τότε θα ήταν πρώτη είδηση στα δελτία ειδήσεων και όχι τελευταία ... !

Η κατοχή

από faros

Καλημέρα σας και Καλό Μήνα !

Αγαπητοί Φίλοι Αναγνώστες,
Μπήκε ο Αύγουστος και έχουμε το … ξαναζέσταμα της γνωστής προπαγανδιστικής … σούπας για την επιβολή των αντιλαϊκών μέτρων σε βάρος του εργαζόμενου λαού από τους “έξω”, από την Τρόϊκα, από τους … Γερμανούς !
Ξαναζεσταίνεται το ιδεολόγημα περί νέας “κατοχής” της χώρας μας !
Με … “καγκελάριους”, με τεχνοκράτες στους οποίους θα υπακούουν οι υπουργοί και η κυβέρνηση, με αρμοδιόητες που εκχωρούνται στους ξένους !
Σχετικό δημοσίευμα για όποιον θέλει να διαβάσει περισσότερα:
http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=356718&cid=6

Που αποβλέπουν, άραγε, τέτοιες αναφορές ;
Μα :
1. Στην αθώωση της αστικής τάξης της χώρας μας
2. Στην αθώωση του καπιταλιστικού συστήματος
3. Στην παραδοχή “τι να κάνουμε, οι ξένοι φταίνε”
4. Να μείνουν στο απυρόβλητο τα μονοπώλια και η εξουσία τους
5. Να πιστέψει ο κόσμος ότι χωρίς Τρόϊκες και ΔΝΤ, ο ελληνικός καπιταλισμός θα είναι … καλύτερος

Ο εργαζόμενος ελληνικός λαός, πρέπει όσο το δυνατό πιο γρήγορα, να αντιληφθεί ποια είναι η πραγματικότητα, ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός, ότι αυτός είναι το καπιταλιστικό σύστημα, η αστική τάξη της χώρας μας και γι’ αυτό, ο αγώνας να μην εφαρμοστούν τα μέτρα που εξυπηρετούν τα μονοπώλια, το σύνθημα «την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία» αποτελούν σήμερα τη μόνη απάντηση που μπορούν να δώσουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα της χώρας μας. Αποτελούν, ταυτόχρονα, και την καλύτερη συνεισφορά στον κοινό αγώνα των εργαζομένων της Ευρώπης ενάντια στον κοινό ταξικό αντίπαλο.

Αγωνιστική υποδοχή στον πρωθυπουργό

από
epeirinisarta

Η αγωνιστική αντίθεση των εργαζομένων και του λαού της Αρτας, ενάντια στη βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης που «εκτελεί» λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις, εκφράστηκε στη χτεσινή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού και της κουστωδίας του στην πόλη.

Το αγωνιστικό ραντεβού δόθηκε στην πλατεία Κιλκίς με την συμμετοχή όλων αυτών που βιώνουν από πρώτο χέρι τις συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής, την αύξηση της ανεργίας, τη διεύρυνση της απλήρωτης εργασίας, με πλέον χαρακτηριστικό και όχι μοναδικό παράδειγμα τους εργαζόμενους στον Πτηνοτροφικό Συνεταιρισμό, την αδιάθετη σοδειά των εσπεριδοειδών. Μέσα από την κινητοποίηση του ΠΑΜΕ δηλώθηκε η θέληση για καμία θυσία σε αυτήν την πολιτική ανάπτυξης με γνώμονα την κερδοφορία του κεφαλαίου, που δημιουργεί την κρίση και φορτώνει τα βάρη στο λαό.

ΡΩΣΙΑ - ΣΤΟΥΝΤΙΟ «ΣΟΓΙΟΥΖΜΟΥΛΤΦΙΛΜ»

Αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης

Στην κραυγή αγωνίας των δημιουργών για τη διάσωση του θρυλικού στούντιο κινουμένων σχεδίων που δημιούργησε ο σοσιαλισμός, το ρωσικό κράτος απαντά με προεκλογικά «πυροτεχνήματα»

«Μεγάλοι άνθρωποι... Σας κλέβουν και δεν λέτε τίποτα».Με αυτόν τον κυνικό τρόπο αντιμετώπισε ο πρωθυπουργός της Ρωσίας (και εκ νέου υποψήφιος για την προεδρία) Βλ. Πούτιν τους δημιουργούς κινουμένου σχεδίου σε πρόσφατη συνάντησή τους.
Είναι κυνικός αυτός ο τρόπος για δύο λόγους: 1) Ο Πούτιν είναι ο πολιτικός εκπρόσωπος ενός συστήματος, του καπιταλιστικού, το οποίο απαξίωσε και ουσιαστικά κατέστρεψε και την τεράστια σχολή και υποδομή κινουμένου σχεδίου της πρώην ΕΣΣΔ, από τις μεγαλύτερες και καλύτερες του κόσμου και σαφώς η πλέον προοδευτική σε περιεχόμενο. 2) Οι δημιουργοί ήταν αυτοί που μιλούν εδώ και χρόνια και μίλησαν και πρόσφατα, στέλνοντας ανοιχτό γράμμα στον πρόεδρο και τον πρωθυπουργό της χώρας τους, με τα προβλήματα του κινουμένου σχεδίου και του παιδικού κινηματογράφου γενικότερα. Αυτό το γράμμα ήταν η αφορμή για τη συνάντηση. Η αφορμή, αλλά όχι η αιτία. Διότι σαφώς και δεν «συγκινήθηκε» η ηγεσία της Ρωσίας για το κινούμενο σχέδιο. Απλώς, το 2012 γίνονται οι προεδρικές εκλογές και οι υποψήφιοι έχουν ήδη ξεκινήσει το «χτίσιμο» του προεκλογικού «προφίλ» τους.
Ειδικά ο Βλ. Πούτιν δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στο χώρο του πολιτισμού για το «χτίσιμο» αυτού του «προφίλ». Ενώ συνεχίζεται η πολιτιστική αποδόμηση της χώρας σε όλους τους τομείς (για παράδειγμα, το τελευταίο διάστημα έχει ενταθεί η διαδικασία κατεδάφισης κτιρίων της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς στη Μόσχα) και ό,τι απομένει εμπορευματοποιείται, ο Ρώσος πρωθυπουργός προσπαθεί να «μαντρώσει» τους πολιτιστικούς φορείς στην προεκλογική του εκστρατεία. Σε αυτό το πλαίσιο διάλεξε τις παραμονές των εορτασμών για την Αντιφασιστική Νίκη τον περασμένο Μάη για να προτείνει τη συγκρότηση μιας νέας οργάνωσης υπό την ονομασία «Πανρωσικό Λαϊκό Μέτωπο», το οποίο «θα ενώσει τους οπαδούς της ανάπτυξης της χώρας στα πρόθυρα των προσεχών βουλευτικών και προεδρικών εκλογών». Σε αυτό το «Μέτωπο» άρχισαν να «συρρέουν» ξαφνικά διάφοροι πολιτιστικοί φορείς όπως η Ενωση Συνθετών Ρωσίας, η Ενωση Αρχιτεκτόνων, ανάλογοι φορείς λογοτεχνών, εικαστικών κ.ά., όπως ο Πανρωσικός Σύλλογος Προστασίας των Μνημείων της Ιστορίας και της Κουλτούρας. Αλλά, όπως προκύπτει από δημοσιεύματα του ρωσικού Τύπου, η πλειοψηφία αυτών των φορέων εντάχθηκε στο πρωθυπουργικό «Μέτωπο»... χωρίς να ενημερώσουν γι' αυτήν την ένταξη τα μέλη τους! Ετσι, πολλά από αυτά τα μέλη άρχισαν να εκφράζουν δημόσια τη δυσφορία τους για την ένταξη αυτή και δευτερευόντως για το διαδικαστικό μέρος της υπόθεσης.

«Για τη διαπαιδαγώγηση των νέων»...

Σε αυτό το «φόντο» έγινε και η συνάντηση του Ρώσου πρωθυπουργού με τους δημιουργούς του κινουμένου σχεδίου. Οι οποίοι στο γράμμα τους έβγαζαν κραυγή αγωνίας για την κατάντια του μεγάλου, σε μέγεθος, ιστορία και προσφορά στούντιο «Σογιούζμουλτφιλμ» (φέτος συμπληρώνει 75 χρόνια από την ίδρυσή του) ζητώντας την εκταμίευση 300 εκατομμυρίων ρουβλιών μέσα στην επόμενη οκταετία για τη διάσωσή του. «Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο λόγος γίνεται για τη διαπαιδαγώγηση των μελλοντικών πολιτών της Ρωσίας», έγραφαν οι δημιουργοί. Ανάμεσά τους ο Γιούρι Νορστέιν, δημιουργός, μεταξύ άλλων, της ταινίας «Το παραμύθι των παραμυθιών», ο Εντουάρντ Ναζάροφ («Η περιπλάνηση του μυρμηγκιού»), Λεονίντ Σβάρτσμαν («Η χρυσή αντιλόπη» και Γκάρι Μπαρντίν («Το ιπτάμενο πλοίο»). Ο τελευταίος δήλωσε στην ειδησεογραφική ιστοσελίδα «gazeta.ru» ότι «διηγηθήκαμε όλα μας τα βάσανα, μιλήσαμε για την υποχρηματοδότηση αυτού του τομέα, για το πώς διακόπηκε η επικοινωνία των γενεών, για το ότι μας χρειάζεται απαραίτητα μια σοβαρή εκπαιδευτική υποδομή, για να επανέλθουμε σε εκείνο το επίπεδο κινουμένου σχεδίου, που είχαμε κατά την σοβιετική εποχή».Τι υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός: Επιπλέον, χρηματοδότηση 500 εκατομμυρίων ρουβλιών (περίπου 12,5 εκ. ευρώ) μέσα στο 2011, διαγραφή των χρεών του στούντιο και διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων του στούντιο από το ρωσικό Κέντρο Κινηματογράφου και όχι από την (επίσης κρατικός φορέας) «Ενωμένη Κρατική Κινηματογραφική Συλλογή», η οποία θα διαλυθεί διότι, κατά τον Πούτιν, το μόνο που κάνει είναι να παίρνει λεφτά χωρίς να παράγει. Σε αυτό το σημείο απευθύνθηκε και στους δημιουργούς με τη φράση «σας κλέβουν και δεν μιλάτε».

Εδώ θα πρέπει να διευκρινιστεί το εξής: Η «Συλλογή» δημιουργήθηκε μόλις ένα χρόνο πριν, στη βάση των συλλογών ταινιών της «Σογιούζμουλτφιλμ» και ανέλαβε τη διαχείριση των δικαιωμάτων ακόμη έξι κρατικών κινηματογραφικών στούντιο. Αυτά τα δικαιώματα είναι και οι μοναδικοί σημερινοί πόροι του ιστορικού στούντιο. Να σημειωθεί ότι το «χρυσωρυχείο» εξακολουθούν να είναι οι σοβιετικές ταινίες που απολαμβάνουν τεράστιας δημοφιλίας και όχι μόνο στη Ρωσία.Επιπλέον, όλα τα μεγάλα στούντιο της Ρωσίας, τα οποία δημιουργήθηκαν επί σοσιαλισμού, είναι σήμερα μόνο κατ' όνομα «κρατικά», αφού λειτουργούν όπως κάθε άλλη ιδιωτική καπιταλιστική επιχείρηση με το κράτος απλώς να συμμετέχει με όρους στήριξης της καπιταλιστική αγοράς φυσικά και όχι των δημιουργών. Ετσι, μικρή σημασία έχει η μεταφορά της διαχείρισης των δικαιωμάτων από τον ένα φορέα στον άλλο.
Οσο για τη χρηματοδότηση, από πουθενά δεν προκύπτει ότι θα είναι σταθερή από το κράτος. Μάλιστα, σύμφωνα με τον Τύπο, ο πρωθυπουργός «υπογράμμισε», ότι αυτά τα κονδύλια θα προέλθουν από τα αποθεματικά του κρατικού προϋπολογισμού, κάτι όχι και τόσο ελπιδοφόρο για το μέλλον δηλαδή. Επιπλέον, από το 2009, το στούντιο έχει ενταχθεί τον κατάλογο ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας (σ.σ. «πλάνο αποκρατικοποιήσεων», επισήμως) του κράτους.

Από τη σοσιαλιστική ακμή, στην καπιταλιστική λεηλασία

Με βάση όλα τα παραπάνω, αλλά και την πικρή πείρα από τη διάλυση της σοβιετικής πολιτιστικής υποδομής, δικαιούμαστε να υποθέσουμε, ότι οι πρωθυπουργικές υποσχέσεις δεν αποτελούν ουσιαστικά παρά «πυροτεχνήματα». Στην καλύτερη περίπτωση, η άμεση χρηματοδότηση θα παρατείνει για λίγο ακόμη τη «μισή» ζωή του θρυλικού στούντιο.
Το «Σογιούζμουλτφίλμ» δημιουργήθηκε το 1936 και έκτοτε διαπαιδαγώγησε γενιές και γενιές παιδιών στην ΕΣΣΔ, αλλά και στο εξωτερικό. Ο «Βίνι Πουχ», ο «Λύκος και ο Λαγός», οι ήρωες του φανταστικού χωριού «Πραστακβάσινα» και η παρέα τους εξέπεμπαν στις τρυφερές ηλικίες μόνο θετική ενέργεια, απορρίπτοντας το διδακτισμό και χρησιμοποιώντας σπαρταριστό - ενίοτε και σατιρικό - χιούμορ που παραμένει ζωντανό στη συνείδηση των Ρώσων μέχρι τις μέρες μας.
Το στούντιο πέρασε «διά πυρός και σιδήρου» τη δεκαετία του '90, με αποτέλεσμα, ιδίως από το '95 μέχρι και το '99, πρακτικά να μη λειτουργεί. Φτάνοντας στα όρια της εξαφάνισης, το καλοκαίρι του '99, το στούντιο επέστρεψε, έστω και τυπικά, στο προηγούμενο νομικό καθεστώς του, ως Ομοσπονδιακή Κρατική Επιχείρηση «κινηματογραφικό στούντιο Σογιούζμουλτφιλμ». «Κομμένο» από την κρατική στήριξη, το 1991, το στούντιο έπεσε στα χέρια κερδοσκόπων «μεσαζόντων», οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία να αρπάξουν την περιουσία και την παραγωγή του και να πλουτίσουν ξεπουλώντας την. Η παραγωγή άρχισε την «ελεύθερη πτώση», ενώ οι εργαζόμενοι που ξεσηκώθηκαν αντιδρώντας στην εργασιακή τυραννία των «μάνατζερ», αλλά και γιατί δεν άντεχαν να βλέπουν την περιουσία του ρώσικου λαού να ξεπουλιέται... απολύθηκαν. Ακολούθησε ένα πραγματικό δικαστικό «θρίλερ» αναγκάζοντας τελικά το κράτος να παρέμβει για να διασφαλίσει έστω και τυπικά την ίδια την περιουσία του. Αν και η κατρακύλα κάπως σταμάτησε, ωστόσο, το στούντιο βρίσκεται ακόμη πολύ μακριά από την παραγωγή των περίπου 40 ταινιών ετησίως, της σοβιετικής περιόδου του.

Γρηγόρης ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑΣ