Για όσους ονειρεύονται μια νέα ΕΔΑ, τους ενημέρωνουμε πως αυτή μας τελείωσε το 1967.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ  : γλόμπινγκ
Τις τελευταίες μέρες διαβάζουμε διάφορα σενάρια στις αστικές εφημερίδες περι συνεργασιών στον χώρο της Αριστεράς, για συζητήσεις και συννενοήσεις προς μια ευρύτερη αριστερή συμμαχία, για πρωτοβουλίες αντιμνημονιακών μετωπικών σχημάτων και άλλα τέτοια κουραφέξαλα. 
Άρθρο μάλιστα της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας στις 3/7/2011 , αναφέρει πως"βρίσκονται σε εξέλιξη έντονες διεργασίες στον χώρο της Αριστεράς - πλήν του ΚΚΕ - οι οποίες αναμένεται να επιταχυνθούν μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου". Μέλη της εν λόγω μελλοντικής (υπο διεργασιών) συμμαχίας σύμφωνα με το άρθρο της Ελευθεροτυπίας ... αποτελούν οι Ν. Κοτζιάς ( πρωην, σύμβουλος των Γιώργου και πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ), μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ (που παρουσιάζονται με νέα εύηχα ονόματα όπως Αριστερή Πρωτοβουλία, Νέοι Σοσιαλιστές), συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ όπως ο Σπ. Παπασπύρου, η Σπίθα του Θεοδωράκη, ο Συνασπισμός και οι Αγανακτισμένοι στις πλατείες (??? ποιός τους εκπροσωπεί ?). 


Δεν χρειάζεται να βάλει κάποιος ιδιαίτερα τα εγκεφαλικά του κύτταρα σε "εγρήγορση", ώστε να κατανοήσει πως πίσω απο αυτές τις κινήσεις, δεν βρίσκεται το άγχος για το μέλον της χώρας ή των εργαζόμενων, αλλά το άγχος για ένα σύστημα το οποίο γίνεται μέρα με την μέρα ολοένα και πιο αδύνατο. Πρόκειται για ανθρώπους και οργανώσεις που χρόνια τώρα κωφεύουν για την κατάσταση, συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να μην βλέπουν τα ριζικά προβλήματα και τις αντιφάσεις του οικονομικού συστήματος και εντοπίζουν (τοποθετούν) τα αίτια του προβλήματος στις ορέξεις μερικών "άγριων" κερδοσκόπων καπιταλιστών ή κάποιων λανθασμένων πολιτικών που εφαρμόστηκαν στην χώρα τα τελευταία χρόνια. Κοινή συνισταμένη όλων των παραπάνω, είναι η προστασία του συστήματος και η δημιουργία ενός νέου πιο ισχυρού ρεφορμιστικού αναχώματος, μεταξύ του εργαζόμενου λαού και των επαναστατικών ιδεών, κυρίως του ΚΚΕ και των ταξικών συνδικάτων και εργατικών οργανώσεων.

Φυσικά όμως για να πετύχει μια τέτοια προσπάθεια, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια κάποια, αριστερή γλώσσα ώστε να εξαπατηθεί ο λαός. Από την μια πρέπει να σηκώσουν το επαναστατικό τους λάβαρο ενάντια στους "κερδοσκόπους" καπιταλιστές (καθώς ως γνωστό, υπάρχουν και μη κερδοσκόποι καπιταλιστές) και απο την άλλη να κατηγορήσουν το ΚΚΕ πως δεν συμμετέχει στο ρεφορμιστικό τους πανηγυράκι.

Θα καταδικαστεί λιγάκι και το Κεφάλαιο, αλλά μονάχα το επιθετικό τμήμα του, όπως παρουσιάζονται οι Τράπεζες,  αδιαφορώντας στην ουσία για τους νόμους που διέπουν την λειτουργία ολόκληρου του συστήματος, όπως είναι η πτωτική τάση του ποσοστού κέρδους, η ατομική ιδιοποίηση του πλούτου που παράγεται απο την κοινωνική εργασία, και άλλων ...

Θα χρησιμοποιηθεί όποιος λαϊκισμός κυκλοφορεί στην αγορά της αστικής προπαγάνδας, και ο οποίος απομακρύνει τον λαό απο την ουσία της καπιταλιστικής κρίσης, όπως είναι το δημόσιο χρέος, το καθεστώς των ομολόγων, η νομισματική πολιτική, η ξένη κατοχή κλπ

Θα πυρποληθούν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές (οι οποίες ουσιαστικά έδωσαν ξανά πνοή στον Καπιταλισμό απο το 1980 και μετά) και θα στοχοποιηθεί κάποιος Καζινοκαπιταλισμός, ώστε ύστερα να προταθεί ένας ξαναζεσταμένος Κεϋνσιανισμός, ένας Καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο, ένας Καπιταλισμός που δεν έχει χαρακτηριστικά καζίνο ή επιθετικής κεροδσκοπίας. Μιλάμε για το σύστημα το οποίο δουλεύει μονάχα βάση της κερδοσκοπίας !!!

Τα οργανωτικά προβλήματα και λάθη του ΚΚΕ την περίοδο μεταξύ το 1950 και 1967, τα οποία οδήγησαν στην δημιουργία της ρεφορμιστικής ΕΔΑ, την διάλυση των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ και στην ισχυροποίηση του αναθεωρητικού και σοσιαλδημοκρατικού ρεύματος της Αριστεράς,ανήκουν στην ιστορία του ΚΚΕ και εκεί θα παραμείνουν. Αυτές οι συνεργασίες προέκυψαν για λόγους που εντοπίζονται στις αντικειμενικές συνθήκες της εποχής, στην ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, στο σκόρπισμα των κομμουνιστών και την παρανομία των οργανώσεων του ΚΚΕ, στο κράτος του μοναρχοφασισμού, των χωροφυλάκων και των εξοριών.

Όποιος προσπαθεί να γυρίσει το ρολόι 60 χρόνια πίσω, και να ζητήσει σήμερα από το ΚΚΕ να επαναλάβει πρακτικές του τότε, και συνεργασίες οι οποίες οδήγησαν στις διασπάσεις του ΚΚΕ το 1956, το 1964, το 1968, είτε είναι αδιάβαστος, είτε είναι πονηρός ...

Και για τους παραπάνω ζαχαροπλάστες της Αριστεράς, σίγουρα ισχύει το δεύτερο ...

Η ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΣΤΟ ALTER

Επιστολή της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα προς τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου

04/07/11

Κύριε πρωθυπουργέ, Σας είναι γνωστές οι πάγιες θέσεις αλληλεγγύης που εκφράζει το ΚΚΕ προς τον Παλαιστινιακό λαό, όπως κι η αντίθεσή μας με την ισραηλινή κατοχή και την ανάπτυξη της στρατιωτικής συνεργασίας του Ισραήλ με τη χώρα μας, που κατά την εκτίμησή μας στρέφεται κατά του Παλαιστινιακού κι άλλων λαών. Όπως θα γνωρίζετε 110 και πλέον χώρες έχουν ως σήμερα προχωρήσει στην αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης. Το ζήτημα αναμένεται να τεθεί και στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον προσεχή Σεπτέμβρη. Θεωρούμε πως σημαντικό βήμα για τη δικαίωση των αγώνων του λαού της Παλαιστίνης θα ήταν η απελευθέρωσή του από τη βαρβαρότητα των κατοχικών δυνάμεων του στρατού του Ισραήλ κι η δημιουργία ενός ανεξάρτητου, βιώσιμου και κυρίαρχου Παλαιστινιακού κράτους, στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, δίπλα στο Ισραήλ. Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να πάρει θέση απέναντι σ' αυτή τη διεθνή πρωτοβουλία και να προχωρήσει άμεσα στην αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, ως κράτους-μέλους του ΟΗΕ.   04 Ιούλη 2011   Ευχαριστώ   Αλέκα Παπαρήγα   Γενική Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ

Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες απεργούς, τους εργάτες και τις εργάτριες που έδωσαν τη μάχη στις πύλες των εργοστασίων, στους καταπέλτες των πλοίων, στα γραφεία και τις τράπεζες.
Ήταν μια μάχη του ΠΑΜΕ με τον εργοδοτικό μηχανισμό, με τα κόμματα του κεφαλαίου. Μάχη που κερδήθηκε.

Το μήνυμα που στέλνει αυτή μάχη είναι ότι ο αγώνας κρίνεται στον τόπο της δουλειάς εκεί που ο εργάτης συγκρούεται με τον εκμεταλλευτή του.
Για μια ακόμα φορά ενεργοποιήθηκαν όλοι οι μηχανισμοί για να προβοκάρουν και να σαμποτάρουν το ΠΑΜΕ.

Από τους εφοπλιστές και τα τσιράκια που κατηγορούν το ΠΑΜΕ ότι καταστρέφει τον τουρισμό, καταλαμβάνοντας τα καράβια, βάζοντας πανό στην Ακρόπολη.

PAME, the working class of Greece, Greek and immigrant workers, women, young workers, students, self-employed, small farmers gave one of the most important struggles of the last decades with great success.

The 48-hour strike, the massive demonstrations of PAME in 65 cities all over Greece were a big step forward to the organization of the working class, for our counterattack against the anti-labor policies of the Greek Government(social democrats), IMF and EU. Against the propaganda of the capitalist-owned media, the provocateurs that tried to prevent workers from demonstrating peacefully, the working class of Greece showed that it does not and will not surrender.

El Secretariado Ejecutivo de PAME saluda a los cientos de miles de huelgistas que lucharon decididamente en la huelga de hoy en las fabricas, en los muelles de los barcos, en cada lugar de trabajo, las decenas de miles de manifestantes que participaron en las manifestaciones del PAME en todas las ciudades de Grecia. Llama a luchar tambien para el exito de la huelga de mañana de una forma mas masiva y aun mas decidido.

Απο το κανάλι του ΠΑΜΕ στο Youtube

Ποιος ήταν ο Διαμαντής

Ο Διοικητής της 2ης Μεραρχίας του ΔΣΕ καπετάν Διαμαντής (Γιάννης Αλεξάνδρου) – Οι τελευταίες μέρες – Αποσπάσματα από το ημερολόγιο του

απο λευκαδίτικα νέα

Επαναστατικό όνομα, αγωνιστικό ψευδώνυμο. Που το πήρε από ένα τυχαίο περιστατικό και το ‘κανε απέθαντο (Πήγε σε μια παράνομη σύσκεψη στη Λαμία, προπολεμικά. Έπεσαν σε παρακολούθηση. Ξέφυγε. Στο κοντινό χωριό Κόμα καταφθάνουν οι χωροφύλακες. Στο καφενείο που κάθισε, έριξαν μια ματιά. Εσύ πώς λέγεσαι; ρώτησαν. Διαμαντής, απάντησε. Οι Διαμανταίοι είχανε καλό όνομα στο χωριό. Δεν τον γνώριζαν. Και γλίτωσε. Οταν βγήκε αντάρτης, το ανέσυρε από το παρελθόν και έγινε ο Καπετάν Διαμαντής).

Κατά κόσμον Γιάννης Αλεξάνδρου. Ο πατέρας του Κομνάς. Από αγροτική οικογένεια. Γεννήθηκε στην Κάτω Αγόριανη το 1914. Ο προπάππος του, Λουκάς Αλεξάνδρου, συμπολεμιστής του Δυσσέα Αντρούτσου, στο Χάνι της Γραβιάς (Οταν θα ‘ρθει «το πλήρωμα του χρόνου» – στο νέο ’21 – θ’ ακολουθήσει τα χνάρια του). Τέλειωσε το Γυμνάσιο στην Αμφίκλεια (Δαδί). Οργανώνεται στην ΟΚΝΕ (Ένωση Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας). Φοιτητής της Νομικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, γίνεται μέλος του ΚΚΕ. Συμμετέχει δραστήρια σε όλους τους φοιτητικούς και λαϊκούς αγώνες. Στον Πόλεμο του 1940, πολεμιστής στο αλβανικό μέτωπο (Πρέπει να ‘ταν χειριστής οπλοπολυβόλου. Γιατί σ’ αυτό το όπλο μέχρι το θάνατό του θα έχει ιδιαίτερη αδυναμία).
Στην Κατοχή βρίσκεται στο χωριό του. Και όλη του η σκέψη είναι στην Αντίσταση. Το 1941 συγκροτείται το Κομματικό Γραφείο στο οποίο μετέχει. Συμβάλλει αποφασιστικά στην οργάνωση του κόσμου στο ΕΑΜ. Στις αρχές του 1942 έρχεται ο Άρης και βολιδοσκοπεί τα πράγματα για ένοπλο αγώνα. Γίνεται στο σπίτι του Κοφίνη η σύσκεψη με αυτό το θέμα. Τον Ιούλη του 1942 βγαίνει στον Παρνασσό η περίφημη «8η Ομάδα» ανταρτών.
Σ’ αυτή την Ομάδα των πρωτοπόρων, ο Διαμαντής είναι ο ουσιαστικός αρχηγός. Με το οπλοπολυβόλο στον ώμο (που τους το παρέδωσε αξιωματικός χωροφυλακής) και με το «φύλλο πορείας» – εντολής της Αχτιδικής Επιτροπής του ΚΚΕ, παίρνει τον ανήφορο για τον Παρνασσό. Κι ούτε καν περνάει υποψία από το μυαλό του πως αυτή η «ανάβαση» θα κάνει θρυλικό το όνομά του. Και θα τον οδηγήσει στην αθανασία! Στον ΕΛΑΣ ο Διαμαντής θα φανερώσει τις μεγάλες πολιτικές, οργανωτικές και στρατιωτικές του ικανότητες. Στο Γοργοπόταμο θα του ανατεθεί μια από τις πιο υπεύθυνες αποστολές. Θα αναδειχτεί σε πολιτικό καθοδηγητή του Αρχηγείου Παρνασσίδας. Οταν ο ΕΛΑΣ θα γίνει ταχτικός στρατός, θα είναι καπετάνιος στο 34 Σύνταγμα της 2ης Μεραρχίας με χώρο ευθύνης κυρίως την Αττικοβοιωτία. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες. Το Δεκέμβρη του 1944, με την ένοπλη επέμβαση των Άγγλων, πήρε μέρος με το Σύνταγμά του στη Μάχη της Αθήνας. Υπερασπίστηκε ηρωικά τον Τομέα του Σανατορίου «Σωτηρία». Ονομάστηκε ταγματάρχης.
Μετά τη Βάρκιζα αναγκάστηκε να βγει στον Παρνασσό καταδιωκόμενος. Το 1946 σχημάτισε την πρώτη ομάδα ένοπλων καταδιωκομένων. Συνέβαλε στη συγκρότηση του ΔΣΕ στην Παρνασσίδα και στη Ρούμελη. Επικεφαλής του Αρχηγείου Παρνασσίδας, το 1947 έδωσε μεγάλες μάχες στην Αράχοβα, στη Λοκρίδα, στην Αμφισσα. Κατατρόπωσε τον αντίπαλο και τον ανάγκασε να κλειστεί στα κέντρα του. Αχρήστευσε τις εκκαθαριστικές του επιχειρήσεις. Λευτέρωσε όλο τον ορεινό όγκο της Ρούμελης. Τμήματα επίλεκτα του ΔΣΕ πάτησαν την Εύβοια, τον Ελικώνα και Κιθαιρώνα. Εφτασαν και στην Πάρνηθα.
Το 1948 ο Διαμαντής αναλαμβάνει διοικητής της 2ης Μεραρχίας του ΔΣΕ (Πρώην Αρχηγείο Ρούμελης). Ονομάζεται συνταγματάρχης και στη συνέχεια υποστράτηγος.
Από τη θέση αυτή αναδεικνύονται οι στρατηγικές του ικανότητες και τα ηγετικά του προσόντα. Μαζί με τον Γιώτη (Χαρίλαο Φλωράκη), υποστράτηγο, διοικητή της 1ης Μεραρχίας, τέλος του 1948 χτυπούν την Καρδίτσα. Και αρχές του 1949 καταλαμβάνουν το Καρπενήσι, που το κρατούν επί ένα 20ήμερο. Επιτυχία μεγάλης σημασίας, που συνοδεύεται με παρασημοφορία τους από την Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση.
Μέσα από αυτούς τους αγώνες, ο Διαμαντής απόχτησε μεγάλο κύρος. Είναι ένας από τους πιο ικανούς και αγαπητούς λαογέννητους ηγέτες. Τον λατρεύουν οι μαχητές και οι μαχήτριες του ΔΣΕ και ο λαός. Τον υπολογίζουν σοβαρά, τον θαυμάζουν αλλά και τον τρέμουν οι πολιτικοί και στρατιωτικοί του αντίπαλοι. Η δράση του, η ταχτική του, οι ελιγμοί του γίνονται θέμα μελέτης στα επιτελεία του τακτικού στρατού. Και μάθημα στη Σχολή Ευελπίδων.
Άτρωτος έμεινε ο Διαμαντής, από το 1940 μέχρι το 1949. Πάντα μπροστάρης, σε μάχες, σε ενέδρες, σε κλοιούς, σε ελιγμούς. Νηστικός, διψασμένος, ταλαιπωρημένος (Ακόμα κι ατσίγαρος, η μεγάλη αδυναμία του). Πάντα στις δύσκολες στιγμές με το οπλοπολυβόλο στο χέρι, ας ήτανε στρατηγός (Χαρακτηριστικές μάχες: Πυργούλι και Γέφυρα Κοράκου). Ακούραστος όμως, με ατσάλινα νεύρα και ανθεκτικός. Χιλιάδες οι ριπές να τον σημαδεύουν, να τον χτυπάνε, μα να μην τον πετυχαίνουν. Αλεξίσφαιρος! Δεν τον κόλλησε σφαίρα. Κι έρχεται στις 21 Ιούνη του 1949, στον Αϊ – Γιάννη, ψηλά απ’ τα Μάρμαρα, το άτιμο το φαρμακερό βόλι και τον αφήνει στον τόπο!..
Ήταν μια δόξα του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ ο Διαμαντής. Αντιστράτηγος πια, τιμημένος νεκρός. Απώλεια για το κίνημά μας. Τον κλαίει ακόμα ο λαός μας και οι αντάρτες που επέζησαν. Οι μοναρχοφασίστες που τον έπιασαν σκοτωμένον, ήθελαν να του κόψουνε το κεφάλι. Ο στρατηγός τους δεν το επέτρεψε. «Αφήστε τον, είπε. Μας ξεφτίλισε ζωντανός. Να μη μας ξεφτιλίσει και νεκρός».

Οι τελευταίες μέρες – Αποσπάσματα από το ημερολόγιο του Διαμαντή

Α Π Ρ Ι Λ Ι Ο Σ

Ο Διαμαντής, ο Ορέστης και ο Γιώτης στο βουνό

16 Σαββάτον: 16 χιλ. Λαμίας ανατινάχθηκε αυτοκίνητο από νάρκη κατεστράφη. Από άλλη νάρκη υψ. Νταουκλή. Σκοτώθηκε Μάυς και τραυματίστηκαν άλλοι. Άλλο αυτοκίνητο ανατινάχτηκε ανάμεσα Μακρακώμη – Αϊ-Γιώργη.

19 Μ. Τρίτη: Ανατινάχθηκε και καταστράφηκε αυτοκίνητο από νάρκη ανάμεσα Ομβριακή – Καΐτσα.
20 Μ. Τετάρτη: 55 Μονάδα με ιππικό κατέλαβαν Τσούκα.
55 πήρε λάφυρα ένα Πολυβόλο, πολλά τρόφιμα.
24 Κυριακή: Ώρα 4 περνάμε ποτάμι Μόρνου – ομάδες μας καταλαμβάνουν διαδοχικά υψώματα – Ψηλής Ράχης – Καλοσύρτη – Άνω Ύψωμα Μουσονίτσας – εχθρός από Συκιά βάζει με όλμους και Πολ/λα μεμακρυσμένα – από Νταού περισσότερο μεμακρυσμένα.
Ώρα 11 λόχος νεολαίας εγκαθίσταται Αν. Υψ. Μουσονίτσας και δέχεται επίθεση 613 Τάγματος από Νταού. Αρχικώς ανατρέπει εχθρό, αργότερα δέχεται σοβαρότερη πίεση και εγκαταλείπει ύψωμα. Άλλο εχθρικό τάγμα 530 κινιέται πλευρά μας – φάλαγγά μας – περνάει Αϊ-Λια – δρομολόγιό της βάλλεται. Έχουμε δύο τραυματίες – από μάχη λιποτάχτησαν ή αγνοούνται 8 κοπέλες.
Άλλη εχθρική διλοχία επιτίθεται Καλοσύρτη όπου Βραχωρίτης με δύναμή του. Βράδυ μηχανισμούς μας κινούμε για Σνάνι – με μάχιμα τμήματα ώρα 24 αποσυρόμαστε.
Γκούρας χτυπάει διμοιρία 571. Σαρμανίτσα απώλειαι εχθρ. 6 νεκροί, παίρνουν λάφυρα. Μεταφέρουμε τραυματία Κουτσικάκη – παιδί γέροντα που πνίγηκε.

Ο ανδριάντας του Διαμαντή, στη Λιλαία (Κάτω Αγόριανη)

25 Δευτέρα: Ώρα 6 συναντούμε μηχανισμούς Σνάνι – Σταυρό αφήνουμε διμοιρία παραμείνει μέχρι 10 ώρα – φωνάζω θυμωμένα για επιτελάρχη. Ξεκινούμε με μηχανισμούς – ακολουθούμε δρομολόγιο ρεματιάς – είναι πολύ κουραστικό και έχουμε πολλά ανεβοκατεβάσματα – Μαρκόπουλος² σε κακά χάλια – Αεροπορία μυδραλιοβολεί Βαρδούσια και διμοιρία μας Σταυρό – τραυματίαι μας, ανακαλύπτει ρεματιά – Ντακότα μας βομβαρδίζει – δύο τραυματίες – ώρα 10 φτάνουμε Αρτοτίνα.

Εχθρός δεν εκδηλώνει κίνηση εναντίον μας – Καλύβια συναντώ Ζώη – Μπαμπάνη – Λώλο – δεν υπάρχουν τρόφιμα – σφάζουμε ένα μουλάρι – παίρνουμε από λούφα λίγο αλεύρι

Ανοιχτό θέμα η ένταξη. (Άρθρο από τον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη της 1ης Ιούλη 1979)

από redwildwind.blogspot.com

Το παρακάτω άρθρο που θα διαβάσετε δημοσιεύτηκε στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη  της 1ης Ιούλη του 1979 και είναι του Νίκου Καλούδη μέλους του Π.Γ. της Κ.Ε του ΚΚΕ. Αναφέρετε στις επιπτώσεις της ένταξης της Ελλάδας στην Ε.Ο.Κ.  Υπάρχει ήδη μια ανάρτηση με το θέμα της επικύρωσης της ένταξης στην ΕΟΚ. Με αφορμή την ανακοίνωση της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε  για τα 32 χρόνια από την κύρωση της Συνθήκης Ενταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ - Ευρωπαϊκή Ενωση ανεβάζω αυτό το άρθρο  από το Ριζοσπάστη εκείνης εποχής.  Το συμπέρασμα ένα. Οι οπορτουνιστές  μια ζωή στην υπηρεσία του κεφαλαίου , το ΚΚΕ μια ζωή στην πάλη για την λαϊκή εξουσία.

Νετανιάχου: «Ευχαριστώ ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, καθώς και τον φίλο μας Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου»

Απαγορεύτηκε ο απόπλους για τα πλοία του «Στόλου της Ελευθερίας 2»

Με σημερινή απόφαση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστο Παπουτσή, απαγορεύθηκε ο απόπλους των πλοίων με ελληνική και ξένη σημαία από τα ελληνικά λιμάνια που συμμετέχουν στον «Στόλο της Ελευθερίας 2», με προορισμό τη θαλάσσια περιοχή της Γάζας.

Όπως είναι γνωστό, έχουν ήδη δοθεί εντολές στις...
Λιμενικές Αρχές της χώρας για την επίδοση στους πλοιάρχους των πλοίων ανεξαρτήτως σημαίας της σχετικής απόφασης, στην οποία προσδιορίζεται ο θαλάσσιος χώρος ναυτικού αποκλεισμού από το Ισραήλ.

Επίσης, θα υπάρχει συνεχής ηλεκτρονική επιτήρηση του ευρύτερου χώρου της Ανατολικής Μεσογείου για την καταγραφή, των κινήσεων πλοίων που τυχόν θα συμμετάσχουν σε ανάλογη κίνηση.

Τέλος, διενεργούνται αστυνομικής φύσεως έλεγχοι σε επιβάτες και πληρώματα, ενώ υπάρχει συνεργασία με τοπικές αστυνομικές και τελωνειακές αρχές για εντατικούς ελέγχους.

"Ευχαριστώ όσους τάχθηκαν κατά του στολίσκου"

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου ευχαρίστησε χθες τους ηγέτες που τάχθηκαν κατά της οργάνωσης του διεθνούς στολίσκου ανθρωπιστικής βοήθειας προς την Γάζα.
«Ευχαριστώ τους πολλούς ηγέτες του κόσμου που τάχθηκαν κατά του στολίσκου χαρακτηρίζοντάς τον ως 'πρόκληση' και εργάστηκαν κατά της διοργάνωσής του», δήλωσε ο κ. Νετανιάχου, κατά την διάρκεια μιας τελετής για την απονομή των νέων βαθμών των πιλότων.
«Ευχαριστώ ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, καθώς και τον φίλο μας Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου», πρόσθεσε.

"real"

Από τη "Σίβυλλα"

Και ξαφνικά ... μας τελείωσαν τα επεισόδια.

Από e-globbing.blogspot.com/

Είναι αξιοθαύμαστο το πόσο καλά παίζουν το παιχνίδι τους οι αστοί

48ωρη απεργία, 48 ώρες επεισόδια ...

35 μέρες αγανακτισμένοι, 0 ώρες επεισόδια ...

Γιατί τα επεισόδια και οι κουκουλοφόροι εμφανίζονται μονάχα όταν έχουμε απεργιακές κινητοποιήσεις ? Άραγε, τα επεισόδια ενορχηστρώνονται απο τους οργανωμένους απεργούς όπως έχουν αφήσει να εννοηθεί στο παρελθόν πολύ απο τους δημοσιογράφους των αστικών MME,  ή μήπως τα επεισόδια ενορχηστρώνονται απο τα κυρίαρχα κοινωνικά τμήματα, τα οποία φοβούνται και ενοχλούνται, απο τους οργανωμένους απεργούς !!!

Η κατάσταση είναι απλή και αρκεί κάποιος με ψυχραιμία να αξιολογήσει καταστάσεις και γεγονότα. Οι αστοί και το πολιτικό τους προσωπικό, γνωρίζουν πολύ καλά, πως σε ένα οργανωμένο ταξικό εργατικό μέτωπο, τα διάφορα είδη προβοκατόρων και ασφαλιτών, δεν μπορούν να παρεισφρύσουν εύκολα ώστε να προβοκάρουν ή να σπείρουν την αστική προπαγάνδα τους. Και αυτό συμβαίνει, και επειδή ο οργανωμένος εργαζόμενος είναι ταξικά συνειδητοποιημένος και δεν τρώει εύκολα κουτόχορτο ώστε να επηρρεαστεί απο διασπαστικές ή αντικινηματικές ρητορείες, αλλά και επειδή οι προκλήσεις και οι προβοκάτσιες απομονώνονται γρήγορα από την περιφρούρηση, με τους συντελεστές τους να παραδίδονται είτε στο κοινό, είτε στον εργοδότη τους στην ΓΑΔΑ, όπως έχει συμβεί αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια στις πορείες του ΠΑΜΕ.

Επειδή όμως το σύστημα λειτουργεί απέναντι στους κομμουνιστές και στο εργατικό κίνημα, μόνο με σπέκουλες, προβοκάτσιες και ψέμματα, καθώς διαφορετικά, με ειλικρίνεια και επιχειρήματα δηλαδή, δεν μπορεί καν να σταθεί,  πρέπει με κάποιον απο τους παραπάνω τρόπους να ανακοπεί η αυξανόμενη επιρροή του κινήματος στον εργαζόμενο λαό, που έχει διάθεση να απεργήσει και να βγει στους δρόμους. Και αφού δεν γίνεται στο εσωτερικό του, η προβοκάτσια πρέπει να στηθεί εκτός των οργανωμένων μπλοκ, είτε μέσω μασκοφόρων ασφαλιτών που δημιουργούν επεισόδια με τα ΜΑΤ και ξεσηκώνουν με αυτόν τον τρόπο και απλό κόσμο, είτε μέσω ταχα μου αγανακτισμένων που βρίζουν και διώχνουν όποιον δεν τους αρέσει ... ξεσηκώνοντας ξανά πολιτικά ανώριμους ή αρνητικά προκατειλημμένους απέναντι στο ΠΑΜΕ, να κάνουν το ίδιο.

Δυστυχώς από την άλλη, η πλατεία Συντάγματος και οι "Αγανακτισμένοι" (όπως εξάλλου και οι απεργιακές συγκεντρώσεις της ΓΣΕΕ) είναι στην ουσία ένα ξέφραγο αμπέλι. Ένα ξέφραγο αμπέλι όλων των αποχρώσεων, ανοιχτό σε κάθε είδους αστικής, ενδοσυστημικής και ρεφορμιστικής προπαγάνδας. Όποιος θέλει μπαίνει, όποιος θέλει βγαίνει, όποιος θέλει το παίζει ακομμάτιστος και αγανακτισμένος, όποιος θέλει κατεβάζει ψηφίσματα και περνάει αποφάσεις ... Λογικό λοιπόν να μην υπάρχουν επεισόδια (ακόμα) στις συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων, σε όσες δηλαδή δεν τοποθετούνται χρονικά εντός των πλαισίων της Γενικής Απεργίας, αφού η προπαγάνδα εισέρχεται προς το παρόν, χωρίς κανένα εμπόδιο ! Μόνο εαν χάσουν τον έλεγχο της προπαγάνδας, θα προπαθήσουν να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις με την βία.

Και δεν μιλάμε μόνο για τις πορείες, όπου υπάρχουν και κάμερες, ή φωτογραφικές μηχανές. Αλλά και για τους χώρους όπου χτυπά η καρδιά του συστήματος, εκεί που οι εργαζόμενοι παράγουν την υπεραξία την οποία κλέβουν οι αστοί. Εκεί όπου τα σωματεία είτε είναι ανύπαρκτα, είτε ξεπουλημένα, ο εργοδοτικός τραμπουκισμός περνάει άνετα, χωρίς καμία φασαρία, καθώς δεν υπάρχει καμία αντίσταση. Εκεί που όμως τα ταξικά συνδικάτα και το ΠΑΜΕ, πατάνε πόδι, η εργοδοσία δεν μπορεί να επιβληθεί με τον ίδιον τρόπο και καταφεύγει σε πλάγιες, ασφαλίτικες μεθόδους, ώστε να σπάσει τις απεργίες ή να εισάγει τους εργαζόμενους στην επιχείρηση μέσω άλλων οδών !

Παλιότερα έστελναν τραμπούκους και μαφιόζους να ξυλοφορτώνουν και να δολοφονούν τους συνδικαλιστές ... σήμερα είναι πιο δημοκράτες .... απλά στέλνουν δικούς τους "συνδικαλιστές" να προκαλούν φασαρίες, στέλνουν δημοσιογράφους και σπιλώνουν τις απεργίες τηλεοπτικώς και ενίοτε συλλαμβάνουν συνδικαλιστές. Το οπλοστάσιό τους είναι μεγάλο, απλά δεν έχουν αναγκαστεί ακόμα να το χρησιμοποιήσουν ολόκληρο ! Η εποχή των τραμπούκων όπως φαίνεται, επιστρέφει και στα εργοστάσια ...

ΕΥΡΩ..ΚΟΛΑΣΗ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ Προεπισκόπηση των ανατροπών από το 2008

Στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής του Οκτώβρη και του ΕΚΟΦΙΝ, που ακολούθησε, περιγράφονται τα μέτρα που παίρνονται σήμερα

Στα 30 χρόνια παραμονής της χώρας στην ΕΕ, ο λαός έχει γνωρίσει μια πρωτοφανέρωτη επίθεση στα δικαιώματά του

MotionTeam

Από το 2000, η ΕΕ έχει υιοθετήσει τη στρατηγική της Λισαβόνας σαν το εργαλείο των ανατροπών που θα έφερναν την ευρωπαϊκή οικονομία στην πρώτη θέση του παγκόσμιου ανταγωνισμού. Η στρατηγική της Λισαβόνας αποτέλεσε το ορόσημο για την ένταση της αντεργατικής αντιλαϊκής επίθεσης, τα βήματα της οποίας εξειδικεύονταν έκτοτε στις Συνόδους των αρχηγών κρατών και των υπουργών, ανεξάρτητα με το ποιο κόμμα βρισκόταν στην κυβέρνηση.Ο στόχος για την καπιταλιστική ΕΕ δεν επιτεύχθηκε στο 100%, παρά την πρωτόγνωρη σε μέγεθος επίθεση στους εργαζόμενους και στους λαούς των κρατών - μελών. Με το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, το κεφάλαιο βρήκε τη μεγάλη ευκαιρία. Η Σύνοδος Κορυφής στις 16 και 17 Οκτώβρη 2008 έγινε σε μια περίοδο που τα πρώτα δείγματα της οικονομικής κρίσης ήδη εμφανίζονται στην ευρωπαϊκή καπιταλιστική οικονομία.
Στο Κείμενο των Συμπερασμάτων εκείνης της Συνόδου σημειωνόταν: «Η επιτάχυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων είναι πιο σημαντική από ποτέ, προκειμένου να συμβάλει στην επιστροφή (σ.σ. των οικονομιών) στην ανάκαμψη». Σ' αυτό το πνεύμα, οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών, ανάμεσά τους και η ελληνική της ΝΔ, αποφάσισαν:
-- «Ενίσχυση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας».
-- «Μεταρρύθμιση των συνταξιοδοτικών συστημάτων».
-- «Εναρμόνιση των μισθών ώστε να είναι ευνοϊκοί για την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα».
-- «Μεγαλύτερη απελευθέρωση των αγορών υπηρεσιών και προϊόντων».
-- «Οι πολιτικές στους προϋπολογισμούς (σ.σ. των κρατών - μελών) να συνεχίσουν να είναι σύμφωνες με το Σύμφωνο Σταθερότητας».
Η Σύνοδος έδωσε τις κατευθυντήριες γραμμές. Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, το Δεκέμβρη του 2009 στις Βρυξέλλες, το Συμβούλιο του ΕΚΟΦΙΝ εξειδικεύει τις αποφάσεις και βάζει τις βάσεις για την αντιδραστική επέλαση που θα ακολουθήσει σε ολόκληρη την ΕΕ. Στο Κείμενο των Συμπερασμάτων, που συνυπέγραψε ο τότε Ελληνας υπουργός Οικονομικών, αποφασίστηκε:

1) Αλλαγή του συστήματος των συλλογικών συμβάσεων. Η συγκεκριμένη απόφαση έγινε νόμος από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τις «ευλογίες» και της ΝΔ και άνοιξε το δρόμο για την επιβολή των «επιχειρησιακών συμβάσεων» και την καθιέρωση κατώτατου μισθού 500 ευρώ για τους «νεοεισερχόμενους» στην αγορά εργασίας.

2) Να συνδεθεί η παραγωγικότητα με τους μισθούς. Η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο τομέα και το ενιαίο μισθολόγιο για τους δημοσίους υπαλλήλους που θα ακολουθήσει τους επόμενους μήνες συνδέεται άμεσα με τη συγκεκριμένη απόφαση της ΕΕ, που στηρίζει απόλυτα και η ΝΔ.

3) Ενδυνάμωση των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας. Τα προγράμματα «διά βίου κατάρτισης», «επιδότησης των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων» και απόκτησης «εργασιακών δεξιοτήτων», που προσφέρουν φτηνό εργατικό δυναμικό στους επιχειρηματίες, υπονομεύοντας ακόμα περισσότερο κάθε έννοια σταθερής δουλειάς με πλήρη δικαιώματα, εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται με συνέπεια από τις γαλαζοπράσινες κυβερνήσεις, ενώ την ίδια ώρα το επίσημο ποσοστό ανεργίας έχει φτάσει στο 16%!

4) Απελευθέρωση του ορίου των απολύσεων στις επιχειρήσεις. Και η συγκεκριμένη απόφαση έγινε νόμος του κράτους από το ΠΑΣΟΚ με την ταυτόχρονη μείωση των αποζημιώσεων απόλυσης των εργαζομένων.

5) Να ενισχυθεί ο συνδυασμός της ευελιξίας με την ασφάλεια (flexicurity). Το νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις, που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη και της ΝΔ, βρίθει από προτάσεις για την επέκταση της «μερικής απασχόλησης». Ενισχύει το καθεστώς «ενοικίασης των εργαζομένων». Εμπεριέχει διάταξη που δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να θέτουν σε διαθεσιμότητα το προσωπικό.

6) Μείωση του υψηλού επιπέδου προστατευτισμού στους μόνιμους υπαλλήλους. Κυβερνητικά στελέχη, με πρώτο τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλο, έχουν θέσει θέμα «άρσης της μονιμότητας» στο δημόσιο τομέα. Η μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση, θα περάσει μέσα και μαζικές απολύσεις εργαζομένων.

7) Να προχωρήσει η μεταρρύθμιση στο εκπαιδευτικό σύστημα με ενίσχυση της διά βίου μάθησης. Το μοντέλο της «διά βίου μάθησης» είναι ο πυρήνας του κυβερνητικού προγράμματος για την Παιδεία, με στόχο την «παραγωγή» ημικαταρτισμένων εργαζομένων που θα «εκπαιδεύονται» σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους για μια θέση μερικής απασχόλησης. Την επόμενη βδομάδα η κυβέρνηση θα καταθέσει το νομοσχέδιο για τις «αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση» με μέτρα που ήδη έχει προτείνει και η ΝΔ.

8) Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης καιάρση των κινήτρων για πρόωρη συνταξιοδότηση. Ο νόμος ισχύει ήδη και προβλέπει συνταξιοδότηση μετά από 40 χρόνια δουλειάς.

Το αβέβαιο μέλλον της ευρωζώνης Πέμπτο μέρος

Η Σύνοδος των G-20 στη Σεούλ: Μεταβολή του συσχετισμού δυνάμεων

Οι επιλογές της γερμανικής και της γαλλικής αστικής τάξης λαμβάνουν υπόψη τις ευρύτερες αλλαγές στο συσχετισμό δυνάμεων στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Πρόκειται για μακροχρόνιες αλλαγές που έγιναν εμφανέστερες λόγω της πρόσφατης κρίσης και αφορούν τη ραγδαία βελτίωση της θέσης της Κίνας, της Ινδίας, της Ρωσίας και άλλων αναδυόμενων δυνάμεων (π.χ. της Βραζιλίας), συγκριτικά με την υποχώρηση του μεριδίου των ΗΠΑ και της Ευρωζώνης στο Παγκόσμιο Ακαθάριστο Προϊόν¹².
Η Κίνα και η Ινδία αποτελούν τις μόνες ισχυρές δυνάμεις με πραγματικά υψηλό ετήσιο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ την τελευταία δεκαετία. Αν εξετάσει κανείς συνολικά την πορεία εισροών - εκροών των ΑΞΕ την τελευταία πενταετία, θα διαπιστώσει επίσης τη δυναμική της Κίνας, της Ινδίας και της Ρωσίας, συγκριτικά με την κάμψη των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γερμανίας (Πίνακες Παραρτήματος). Αυτές οι αλλαγές αντανακλώνται και στις τελευταίες Συνόδους του G20. Η προηγούμενη Σύνοδος του G20 στο Τορόντο (Ιούνης 2010) κατέληξε σ' ένα ευχολόγιο που καλούσε τις αστικές κυβερνήσεις, από τη μία, να ενισχύσουν με κρατικούς πόρους την ανάκαμψη και, από την άλλη, να διατηρήσουν τη δημοσιονομική σταθερότητα. Υπήρχε, επίσης, η γνωστή έκκληση στις δυναμικές οικονομίες με μεγάλα πλεονάσματα εξωτερικού εμπορίου να ενισχύσουν την εγχώρια κατανάλωσή τους.
Στην τελευταία Σύνοδο του G20 στη Σεούλ, η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων ήταν πιο φανερή. Οι γενικόλογες διακηρύξεις προς τα ιμπεριαλιστικά κέντρα να «απόσχουν από οποιαδήποτε ανταγωνιστική υποτίμηση νομισμάτων» και να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια για «κοινές συντονισμένες λύσεις» δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. Αυτό που επιβεβαιώθηκε είναι η αλλαγή συσχετισμού δύναμης υπέρ της Κίνας και σε βάρος των ΗΠΑ.

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου για τη μάζωξη των σοσιαλδημοκρατών στον αστέρα Βουλιαγμένης

01/07/11

Και μόνο το γεγονός ότι τα μαντρόσκυλα του κεφαλαίου και της ΕΕ πανηγυρίζουν στον Αστέρα για την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, είναι αρκετό για να εγκαταλείψει τα κόμματά τους κάθε εργαζόμενος που τους ακολουθεί. Η σοσιαλδημοκρατία είναι διεθνώς ένα πτώμα, που έχει το θράσος να εμφανίζεται και ως ανανέωση. Η αναφορά του Γ. Παπανδρέου ότι «η Ελλάδα του παρελθόντος αποτελεί ύβρη», αφορά το λαό και τους αγώνες του και όχι τη σωρεία των αντιλαϊκών νόμων που έχουν ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Γι' αυτή τη βαρβαρότητα ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του είναι περήφανοι, ενώ για τους λαϊκούς αγώνες ντρέπονται. Αυτά είναι τα αστικά κόμματα.

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ψήφισαν μαζί τα 22 από τα 49 άρθρα

ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ «ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ»

Επί της ουσίας συναίνεση, στο ξεκλήρισμα των εργαζομένων και του λαού, ανάμεσα στα κόμματα του κεφαλαίου

Η ψηφοφορία για τον «εφαρμοστικό νόμο» επιβεβαίωσε τη στρατηγική σύμπραξη ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ενάντια στο λαό. Η καταδίκη και η συντριβή της πολιτικής τους είναι όρος επιβίωσης για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα

Με την ουσιαστική στήριξη της ΝΔ, η οποία ψήφισε τα 22 από τα 49 άρθρα που αφορούν την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και τις περικοπές δημόσιων δαπανών, η κυβέρνηση πέρασε χθες από τη Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος το νόμο - έκτρωμα που ονομάζεται «εφαρμοστικός νόμος» του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Υπενθυμίζεται ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ αποχώρησε από τη συζήτηση μετά την ομιλία του εισηγητή της Ν. Καραθανασόπουλου και κατέθεσε αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής και επί των άρθρων του νομοσχεδίου.Στην ψηφοφορία που έγινε χθες, υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου ψήφισαν 155 βουλευτές (ΠΑΣΟΚ και Ε. Παπαδημητρίου) κατά 136 (ΚΚΕ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ), ενώ η Ντ. Μπακογιάννη και οι βουλευτές της ΔΗΣΥ ψήφισαν «παρών», στηρίζοντας, όμως, τα άρθρα για την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και τις περικοπές δημόσιων δαπανών. Επί μέρους διαφοροποιήσεις υπήρχαν στα άρθρα, με την βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Χ. Αράπογλου να καταψηφίζει τα άρθρα για την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και τον αιγιαλό, και τους Π. Καμένο και Σ. Γαληνό της ΝΔ να καταψηφίζουν όλα τα άρθρα.
Στη χθεσινή συζήτηση, ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Γ. Καρατζαφέρης επέμεινε στη θέση του για οικουμενική κυβέρνηση, λέγοντας ότι πρέπει να γίνουν εκλογές, «από τις οποίες ο λαός θα δώσει εντολή για οικουμενική κυβέρνηση από την κάλπη», εάν δε γίνει κατορθωτό να γίνει σήμερα η οικουμενική, ενώ ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης είπε ότι είναι άθλια η διαδικασία κατεπείγοντος για τη συζήτηση του «εφαρμοστικού νόμου» με τη σύμφωνη γνώμη της ΝΔ.

Τα κοινά «ναι»

Η ΝΔ ψήφισε μαζί με το ΠΑΣΟΚ τα έξι από τα εννιά άρθρα για το λεγόμενο «Ταμείο 

Προβοκρατορία

    

Κρατάει χρόνια αυτή η «κολόνια»...

Πρωτομαγιά 2002. Ο ασφαλίτης Χρ. Γιαννακούλης, οπλισμένος, εφοδιασμένος με ταυτότητα σπουδαστή των ΤΕΙ και με ειδικά «επιμελημένη κόμη», ώστε να περνά απαρατήρητος, τη στιγμή που, ο ίδιος και το όπλο του, παραδίδονται από τους διαδηλωτές στους ανωτέρους του. Λίγες μέρες αργότερα ο τότε πρωθυπουργός Σημίτης ανέλαβε την... υπεράσπισή του.

«Kουκουλοφόροι» του συστήματος. Ο κόσμος τους έχει πάρει πλέον χαμπάρι. Γι' αυτό και τα ψέματά τους ακούγονται τόσο κωμικά όσο ποτέ. Οπως αυτό το «αστείο» που είπε ο κ. Κοκαλάκης, ο υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. Η Αστυνομία, ισχυρίστηκε, δε βάζει ανθρώπους της - ασφαλίτες, δηλαδή - μέσα στις εργατικές και λαϊκές διαδηλώσεις. Ποτέ - είπε ο κ. Κοκαλάκης - η Αστυνομία δεν χρησιμοποιεί προβοκατόρικες μεθόδους, για να συκοφαντήσει και να υπονομεύσει το εργατικό και λαϊκό κίνημα...

*

«Δεν» υπάρχουν, λοιπόν, ομάδες «πραιτόρων», με «φόρμες» και «κράνη» (χρώματος μαύρου κατά προτίμηση...) και με εντολή να υπονομεύουν τις κινητοποιήσεις...

*

«Δεν» υπάρχουν ασφαλίτες με πολιτικά, χωρίς διακριτικά της Αστυνομίας, με ειδικές «φόρμες εργασίας», με στόχο να παρεισφρέουν στις πορείες, να χαφιεδίζουν, να φακελώνουν, να δημιουργούν επεισόδια, να κατασκευάζουν «ενόχους» και να συνδράμουν τους ένστολους συμπαίχτες τους...

*

«Δεν» υπάρχουν ομάδες προβοκατόρων με άνωθεν νομιμοποίηση - δηλαδή, προβοκάτορες κανονικοί - εντεταλμένοι να παίζουν το ίδιο και το ίδιο παιχνίδι, παρέα με τους άλλους κουκουλοφόρους, τους «γνωστούς - αγνώστους» ...συναδέλφους τους, σε αυτήν την ατέλειωτη παράσταση για «κλέφτες κι αστυνόμους».

1/10/1997. Ασφαλίτης σε διατεταγμένη υπηρεσία που παρακολουθούσε σύσκεψη της ΕΣΑΚ, εντοπίζεται και αφοπλίζεται από τους συνδικαλιστές

*Ελα, όμως, που το φαινόμενο των ασφαλιτών - χαφιέδων - προβοκατόρων, αυτό το κατασκεύασμα των φανερών και μυστικών υπηρεσιών, είναι μια μεθοδολογία τόσο παλιά, όσο και η μεθοδολογία της προβοκάτσιας εκ μέρους των κατασταλτικών μηχανισμών.
Είναι μια «κολόνια που κρατάει χρόνια» στη Δημοκρατία τους και η αποφορά της είναι πια απόλυτα αναγνωρίσιμη. Αλλωστε, ως προς αυτό, υπάρχουν τα γεγονότα:

*

Υπάρχουν, για παράδειγμα, τα ντοκουμέντα (βίντεο, μαρτυρίες) που κατήγγειλε η «Δημοκρατική Συσπείρωση για τις Λαϊκές Ελευθερίες και την Αλληλεγγύη» στον ίδιο τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, για την σε διατεταγμένη υπηρεσία δράση των προβοκατόρικων μηχανισμών, που ξεπηδούσαν μέσα από τους κόλπους των «προστατών του νόμου», στην απεργία της 15ης Δεκέμβρη του 2010. Μέχρι σήμερα, ο κ. Παπουτσής - και παρά τις χτεσινές του «διαβεβαιώσεις» - δεν έχει απαντήσει.

*

Υπάρχει το μόλις πριν από ένα χρόνο περιστατικό (κάθε άλλο παρά «μεμονωμένο») και συγκεκριμένα στις 17/6/2010, όταν πιάστηκε κυριολεκτικά στα πράσα ο ασφαλίτης Χρήστος Τασσακόπουλος, στην πορεία του ΠΑΜΕ, να παριστάνει το διαδηλωτή και να επιχειρεί να προκαλέσει ιδανικές συνθήκες για την επέμβαση της Αστυνομίας (έγινε αντιληπτός από τους διαδηλωτές καθώς είχε ασύρματο με τον οποίο επικοινωνούσε με την Ασφάλεια. Οι διαδηλωτές τον ακινητοποίησαν, του πήραν ασύρματο και υπηρεσιακή ταυτότητα).

*

Υπάρχουν, επίσης, και οι σχετικές φωτογραφίες.
«Απολαύστε» μερικές - όλες θα ήταν αδύνατον να δημοσιευτούν, είναι τόσες πολλές...

8/12/2009. Ομάδα των ΜΑΤ και κουκουλοφόροι συνάδελφοί τους, σε πλήρη διάταξη και συνεργασία...

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Συνέντευξη Τύπου της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα για τα γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας κατά των διαδηλωτών και γενικά του λαού

01/07/11

«Άκουσα ότι στη Βουλή σήμερα θα δώσει απάντηση ο κύριος Παπουτσής και εξηγήσεις τι έγινε χτες. Επιφυλασσόμαστε να δώσουμε κι εμείς τη δική μας απάντηση, με βάση αυτά που θα πει. Αυτή τη στιγμή, όμως, και αυτοτελώς, κάνουμε την εξής καταγγελία: Καταγγέλλουμε το οργανωμένο, μελετημένο, πολιτικά και επιχειρησιακά, σχέδιο της κυβέρνησης, ειδικά γι' αυτό το διήμερο. Η πρόβα τζενεράλε είχε γίνει την περίοδο του μνημονίου. Ειδικά γι' αυτό το διήμερο της 48ωρης απεργίας. Ποιος ήταν ο στόχος του σχεδίου αυτού. Ο πολιτικός στόχος είναι από τη μια μεριά να βάλει στο λαό το φόβο μπροστά στην επικείμενη ή μη επικείμενη πέμπτη δόση, και με αυτόν τον τρόπο να περάσει για πολλά χρόνια στο λαό το φόβο ότι πρέπει να παραιτηθεί από κάθε διεκδίκηση,  ότι δεν πρέπει να αντιστέκεται, αλλιώς η Ελλάδα χάνεται. Από την άλλη, το επιχειρησιακό μέρος αυτού του πολιτικού σχεδίου ήταν μέσα στο διήμερο να δημιουργηθούν προϋποθέσεις να τσακιστεί το εργατικό - λαϊκό κίνημα και ιδιαίτερα να χτυπηθεί η μορφή πάλης της απεργίας. Εμείς πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν αποδείξεις και βίντεο, με τους περίφημους κουκουλοφόρους και τους άλλους, κάτι φουσκωτοί, κάτι ακροδεξιοί  συνδικαλιστές, που φαίνεται ότι συντάσσονται και είναι μέσα στους μηχανισμούς της αστυνομίας. Βεβαίως, το αστικό κράτος διαθέτει και ξέρει πολύ καλά ότι υπάρχουν κι άλλοι μηχανισμοί, υπηρεσιών και ιδιωτικοί. Δεν υπάρχουν μόνο οι κρατικοί και οι παρακρατικοί μηχανισμοί. Αυτούς τους μηχανισμούς, ούτε θέλει να τους αποκαλύψει, αν θέλετε, και αυτοί οι μηχανισμοί το βολεύουν. Η κυβέρνηση έκανε το εξής: Αξιοποίησε το πολυφωνικό και ταυτόχρονα θολό κίνημα των αγανακτισμένων στην πλατεία Συντάγματος, βεβαίως, μια δραστηριότητα που συγκέντρωσε τη συμμετοχή απλών ανθρώπων, ανθρώπων που πραγματικά είναι αγανακτισμένοι, που δεν αντέχουν άλλο - και το χρησιμοποίησε σε αντιπαράθεση με τις απεργιακές κινητοποιήσεις, τις οποίες κατά κόρον ακούγαμε αυτό το διάστημα ότι το «Σύνταγμα» είναι μια ειρηνική πάλη, ενώ όλες οι άλλες μορφές πάλης θεωρούνται βίαιες. Το συγκεκριμένο σχέδιο, για το οποίο είχαμε πληροφορίες πριν από το διήμερο, ήταν: Ξέροντας ότι σε μια πανεργατική απεργία οι πορείες όλων καταλήγουν στο Σύνταγμα, επιδίωκε το εξής: Να δημιουργήσει ένα σκηνικό, όπου αγανακτισμένοι - σε εισαγωγικά - συγκρούονται με το ΠΑΜΕ. Οι κουκουλοφόροι και οι άλλοι μηχανισμοί, ομάδες φιλάθλων που χρησιμοποιούνται, μπράβοι σε νυχτερινά κέντρα και διάφοροι, να συγκρούονται με το ΠΑΜΕ, υποτίθεται για ιδεολογικούς σκοπούς, και έτσι να δοθεί η δυνατότητα στην αστυνομία να μπει μέσα στην πλατεία Συντάγματος. Να μακελέψει, στο όνομα του να αποτρέψει τη διαμάχη των αντιμαχόμενων μερίδων, και να περάσει έτσι η καταστολή σαν κάτι που δεν έγινε με πρόθεση της αστυνομίας, αλλά ήταν μια αναγκαστική επιλογή. Με αυτόν τον τρόπο ήθελαν να ταυτίσουν το ΠΑΜΕ με τη βία ή να δείξουν, επίσης, ότι οι απλοί αγανακτισμένοι του Συντάγματος δε θέλουν το ταξικό κίνημα, δε θέλουν κόμματα και ιδιαίτερα δε θέλουν το ΚΚΕ. Να εμφανίσει, δηλαδή, μια αντιπαράθεση ανάμεσα στον απλό αγανακτισμένο πολίτη και το ΠΑΜΕ, ή να δώσουν τη δυνατότητα ακόμα σε ορισμένους αριστερούς διανοητές και αμπελοφιλοσοφούντες, να γράφουν ότι αν το ΠΑΜΕ αποφύγει την αιματοχυσία, τότε είναι συστημικό. Αυτό το σχέδιο το ξέραμε και εμείς και ενημερώσαμε τις δυνάμεις που υπάρχουν μέσα στο ΠΑΜΕ. Και έπρεπε να το αντιμετωπίσουμε. Εκεί, είχαμε να διαλέξουμε ανάμεσα στη διεκδίκηση, στο κάτω-κάτω, να είμαστε όλοι στο Σύνταγμα ή στην επιλογή του σχεδίου της κυβέρνησης. Η επιτυχία της απεργίας δεν ξεκινάει την ώρα που αρχίζει η απεργία, αλλά ξεκινάει τα

Η οξεία όραση του Παπουτσή

Από τον Στρατολάτη

Δεν έχει ακόμα κατακάτσει η τοξική σκόνη των κατά Παπουτσή "καπνογόνων" που θόλωσαν το κέντρο της Αθήνας χτες και προχτές. Δεν έχει ξεθυμάνει η τσίκνα που τσιμπά αναπνοή και μάτια στο Μετρό του Συντάγματος και γύρω απ' την πλατεία. Κι έρχεται ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη και παρακαλεί "να μην επιβεβαιωθεί το άσπρο φανελάκι με το αίμα".

Ο Παπουτσής ως έσχατο παράδειγμα του πολιτικού αριβισμού έχει εξασκημένο μάτι. Μπορεί λοιπόν εύκολα να διακρίνει τα καπνογόνα από τα δακρυγόνα της αστυνομίας. Δεν του ξεφεύγει το γεγονός πως οι εγκλωβισμένοι στο Μετρό "ξεκουράζονταν μέχρι να φύγουν και παρά τις εκκλήσεις της διοίκησης του Μετρό δεν έφευγαν". Το είδε με τα ίδια του τα ματάκια: κανείς δεν εισήλθε στο "άβατο της Βουλής". Ούτε κουκουλοφόρους συνεργάτες της αστυνομίας είδε. Εξάλλου "τέτοιου είδους πρακτικές δεν συμβαίνουν στην ελληνική αστυνομία".

Αν πίστευα πως ο Προστάτης του Πολίτη ήταν ξετσίπωτο σκουλήκι με λειψή όραση θα έπιανα το χάρακα και θα έλεγα:

Για δες εδώ

Αυτό είναι ένα καπνογόνο. Χρησιμοποιείται για ασκήσεις πυροσβεστικής, στρατού κλπ. και από οπαδούς στα γήπεδα. Όσο και να ρουφήξεις πάλι κόκκινους καπνούς (εν προκειμένω) θα βλέπεις.

Αυτό είναι ένα δακρυγόνο. Αν ρουφήξεις μια τζουρίτσα θα δεις κοπάδια χουντικών φοινίκων να φτερουγίζουν χαρούμενοι γύρω από τον πασοκικό ήλιο και μια παλίρροια γύψου να καταπίνει αργά αργά την κοινοβουλευτική παρωδία δημοκρατίας.

Κι ίσως συνέχιζα:

Αυτό είναι ένα πλοίο της γραμμής που σουλατσάρει στη μπουνάτσα κουβαλώντας εκδρομείς στα νησιά.

Αυτό είναι ένα σαπιοκάραβο που τράβηξε γραμμή για τον πάτο παρασύροντας στο θάνατο 81 επιβάτες. Θυμάσαι; Ήσουν Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και δήλωνες πως "το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο". Αν δεν παραιτήθηκες τότε που χάθηκαν τόσες ζωές θα παραιτηθείς τώρα που απλά μας κυνηγούσαν τα σκυλιά σου για να πανηγυρίσουμε παρέα την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου;