Πολιτική απάτη

Το γεγονός ξεπερνά τα όρια της πολιτικής απάτης. Οι σύνεδροι του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς έκλεισαν τις εργασίες του συνεδρίου τους στη Μαδρίτη τραγουδώντας «Η κόκκινη σημαία θα θριαμβεύσει, ζήτω ο κομμουνισμός και η ελευθερία» από το γνωστό Παντιέρα Ρόσα.
Οι σύνεδροι του ΚΕΑ, λίγο πριν είχαν ορίσει τον Αλ. Τσίπρα υποψήφιο για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν. Δηλαδή, για μια θέση - κλειδί στα όργανα της ΕΕ των μονοπωλίων. Θυμίζουμε ότι το ΚΕΑ αποτελεί ένα συνονθύλευμα απογόνων του ευρωκομμουνισμού και της «νεοαριστεράς», μεταλλαγμένων κομμουνιστικών κομμάτων με σοσιαλδημοκρατική στρατηγική, αρνητών της επαναστατικής πάλης, που θεωρούν ότι η ΕΕ μπορεί να γίνει φιλολαϊκή, πολλά από τα οποία έχουν πάρει μέρος σε κυβερνήσεις διαχείρισης του καπιταλισμού.
Ο ίδιος ο Τσίπρας δήλωσε «είμαι εδώ για να σας μιλήσω για την αλλαγή». Και στην ερώτηση για ποια αλλαγή, απάντησε ο ίδιος με τη φράση «η Ευρώπη χρειάζεται το δικό της New Deal για να

Για το ρόλο του ΚΕΑ

rizospastis.gr

από την στήλη ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ

Το λεγόμενο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) οργανώνει το 4ο συνέδριό του στις 13 - 15 Δεκέμβρη.
Τόσο στις προσυνεδριακές θέσεις όσο και σε άλλες τοποθετήσεις, το κόμμα αυτό επιχειρεί, με δουλεμένη τεχνική, να καλλιεργήσει τη λογική των ψεύτικων προσδοκιών και να παρουσιάσει ως νέα λύση για τους λαούς πεπαλαιωμένες οπορτουνιστικές - σοσιαλδημοκρατικές αυταπάτες που πατάνε στο έδαφος της καπιταλιστικής διαχείρισης.
Ακριβώς αυτό διανθίζει με μια ψευτο-συνθηματολογία που διαστρέφει τις επιστημονικές έννοιες του καπιταλισμού, του σοσιαλισμού, της ταξικής πάλης, δίνοντας αυθαίρετους ορισμούς που του επιτρέπουν να ελίσσεται για να ενδυναμώνει την αποτελεσματικότητα της ενσωμάτωσης των εργαζομένων στις επιδιώξεις του κεφαλαίου.
Επί της ουσίας κινείται μέσα στα όρια των δεσμεύσεων που έχει απέναντι στην ΕΕ, η οποία έχει χαράξει τα όρια της δράσης των λεγόμενων ευρωπαϊκών κομμάτων.

Τι μέθοδο ακολουθεί το ΚΕΑ;

Πρώτο, αναφέρεται στα προβλήματα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, που προκαλεί και οξύνει ο καπιταλισμός, φαίνεται να αποδέχεται αυτό το γεγονός, δηλώνει (ανέξοδα) ότι ο καπιταλισμός δεν εξανθρωπίζεται, αλλά έχει άλλα στο μυαλό του.
Δεν μιλάει για τον πραγματικό καπιταλισμό, το σύστημα στο οποίο η εξουσία είναι στα χέρια της αστικής τάξης, των μονοπωλίων, και τα μέσα παραγωγής είναι καπιταλιστική ιδιοκτησία, αλλά, παραπλανητικά, μιλάει για ένα δικό του εφεύρημα, για τον «χρηματιστικοποιημένο», ή τον «νεοφιλελεύθερο» καπιταλισμό. Γιατί το κάνει αυτό; Το κάνει για να κρύψει τη βασική του θέση, τη